Home

Natuurlijk…….

31 mei 2017

‘Het huwelijk, a comedy of errors’ van Peter Hoefnagels. Nog nooit ervoor en erna heb ik zoveel markeringen op een pagina gemaakt. Peter Hoefnagels bedoelde dit natuurlijk ook te schrijven voor buiten-huwelijkse toernooivelden.

Ik kan hier veel over vertellen. Hoe ik dit boek van Hoefnagels bij de lurven greep om mij op te richten tegen de waanzin van kinderbescherming nadat ik in het jaar waarin dit geschreven werd het contact met mijn dochter verloor. Hoe het in citaten terug kwam in de eerste artikelen die ik schreef. Hoe die zin van Hoefnagels, frustratie van omgang is een misdaad, terugkwam in een groot Volkskrantartikel.

Peter waarschuwt terecht tegen psychologiseren. Maar vandaag de dag wordt dat psychologiseren met groot enthousiasme overgenomen door de klanten van jeugdzorg en kinderbescherming zelf. Onder leiding van ene mijnheer Childress probeert iedereen om het hardst te schreeuwen dat de ander een narcist en/of een borderliner is. Tegen mij zijn dat soort kwalificaties, en nog veel meer, ook gebruikt om mij klein te krijgen. Natuurlijk zonder enige diagnose en volstrekt ten onrechte. Een wapen, gewoon omdat het kan. Ook toen het VKC mij de jury van de vaderdagtrofee m/v, die ik zelf mee bedacht, uit wilde gooien is dat wapen ingezet. Uiteindelijk ging het natuurlijk erom dat ik liedjes zong en op een bakfiets reed. Dat dat wel leuk maar niet verstandig zou zijn en zou getuigen van een verderfelijke neiging om de progressieve, zorgende vader uit te hangen.

Mensen stop met die waan-zin. Pak verkeerd handelen aan (ah nee niet dat liedjes zingen). Van de andere ouder, van de Raad. Pak crimineel gedrag aan, criminaliteit is verwijtbaar. Pak die rechters aan die in elke uitspraak valsheid in geschrifte plegen en in de meeste gevallen gewoon kinderen mishandelen. Dat doen ze misschien ook wel als verstopte narcist of borderliner en soms denk ik wel eens stiekem dat die Childress……. maar dan steek ik mijn wijsvingertje tegen mijzelf op. Ik snap hoe makkelijk het is om zo te diskwalificeren, maar ik doe er niet aan mee.

En natuurlijk; probeer je eigen zwakheden onder ogen te zien! Maar diskwalificeer jezelf niet. En doe die ander ook niet wat u niet wilt dat u geschiedt. Heb een keer lef en pak aan wat aangepakt moet worden!

zie ook

Angst

29 mei 2017

angst voor en na

Toen ik bezig was met mijn Engelse tekst voor mijn speech, bijna een maand geleden, in Bratislava ontdekte ik dat er ook een Engels woord ‘angst’ bestaat dat een van de mogelijke vertalingen is van het Nederlandse woord angst. Maar dan wel angst in een zeer verreikende vorm. Levensbedreigende angst. In het laatste aandachtsstreepje uit dit gedeelte van mijn speech kunt u het terug vinden. Overigens heb ik wegens tijdgebrek een aantal streepjes bij de lezing overgeslagen. Maar ook misschien een beetje uit angst.

—–

– All (as far as we can unravel the secrecy) public sentences in family-law in The Netherlands are undersigned under the sentence: pronounced publicly.

– An organization called ASZM (general secretary of the Judiciary) attracted itself hierarchical powers without any legal status. This illegitimate or even illegal organization firmly limited the constitutionally obligated public pronouncement of sentences.

– No sentence on family law in the Netherlands (as far as known) is physically pronounced in an open session of a court, which on it self is not necessary. About 2 % of the sentences are being published. There is no public pronouncement of about 98 % of the sentences. This is already practiced this way during several decennia and the number of sentences involved are millions.

– There was an evident just decision of the court of Arnhem in 1997 to give insight to sentences that was overruled by the fore mentioned secetary. Apart from the question what title anyone could have to interfere in the autonomy of the judges and the responsibility of courts to facilitate those judges, even the status of this organ on that moment was quite obscure and sinister.

– Considering the checks and balances of the Trias Politica it seems quite obvious that it is precisely a task of the civilian to execute some control on the judiciary. So there is a power structure (almightiness Goudard) assigned to the judiciary institutions without democratic control.

– Members of parliament fear to intervene. Moreover, Some members of parliament are judge themselves.

(- A lot of University law teachers are judges. The now just installed foremen (women) of the The Netherlands Scientific Council for Government Policy (WRR) is a law professor that systematically refuses to debate the situation on public pronouncement although transparency, privacy and so is here core scholarly subject.)

– There is a general knowledge of a fear-culture on the department of justice that is so deep that civil servants even don’t want to speak about this culture of fear so says the work council of this department.

– The former ( till 2012) secretary General of this department was accused of abusing and raping children in among other Turkey and Prague. An investigation was started. Although he lied and was accused of perjury by the public attorney the investigation is still pending. This might not only have harmed children directly, but also indirectly by creating a ministry without integrity and a cult of fear..

– Public and open discussion about these kind of problems is impossible and encounters fear even angst, and well, people just don’t want to know.

(C) Joep Zander Bratislava 2017

Een van mijn medesprekers in Bratislava. Een heel goede!

Rechtbankpresident Koek van de rechtbank Breda heeft (brandpunt afgelopen dinsdag 23-5) een mooi argument ontdekt om haar organisatie nog wat uit te breiden. De illegale wietteelt vereist meer rechters. Het zou aardig zijn als ze eerst eens ging kijken of het in sommige sectoren van het recht niet wat efficiënter kan. Familierecht bijvoorbeeld. Maar we moeten er natuurlijk dan weer niet aan denken dat al die hennepteelt, door uit het familierecht verplaatste rechters, op dezelfde slappe manier wordt aangepakt als de daders in het familierecht. Of gebeurt dat al op deze slappe wijze die de weetteelt alleen maar doet uitdijen? Ik heb geen verstand van dat rechtsgebied. Wel van familierecht. En daar geldt dus al jaren If you can’t beat the mother (mishandelende programmerende ouder) then join the mother. Dus parallel toegepast: If you can’t beat them join-t them.

openbaarheid-rb-breda-170217-deel

Rechtbankpresident Koek van Rechtbank Breda februari 2017 aan burger. Openbaarheid ≠ openbaarheid

De uitzending van Brandpunt terugkijken (vanaf minuut 25.40).

Een opzienbarende blog van Anne Marie van Mackelenbergh over intimidatiepraktijken. Niet alleen maakt jeugdzorg zich op om limaatschap van kritische oudergroepen verdacht te maken. Minder kritische oudergroepen lijken de intimidatie alleen maar te ondersteunen. Overigens hoop ik dat Anne-Marie’s pessimisme over de oproep van TV–Oost niet bewaaarheid wordt. Maar als er in het ministerie van justitie al zo’n angstcultuur heerst dat er niet over kan worden gepraat, wat moet de burger dan wel niet aan angstcultuur ondergaan……

De intimidatie via raadsrapporten is al een oud gegeven. In mijn boek Gemist Vaderschap beschreef ik hoe mensen werd afgeraden lid te worden van Stichting Dwaze Vaders en hoe andere ouderorganisaties tegen de Dwaze Vaders werden opgezet. Inmiddels zijn de Dwaze Vaders een braaf clubje geworden dus zul je zoiets niet snel meer vernemen.

Zelf ben ik ook heel vaak het slachtoffer geworden van intimidatie door staatsangehörigen en angehauchte dubieuze clubs.

annemarievanmackelenbergh

Eindelijk hebben we een moedige journalist gevonden, die haar nek durft uit te steken en zich verdiept in het wespennest dat OUDERVERSTOTING heet.

Deze journalist wil graag meer vaders spreken. Nou zou je denken; het loopt storm. Maar leer mij mijn pappenheimers kennen…als het erop aan komt, is het stil. Dat heeft diverse redenen. De grootste is toch wel de enorme angst voor complete afschrijving door de Raad en Jeugdzorg. Ouders schrijven zelfs op de pagina dat ze wel willen reageren, maar niet durven…..

Enfin, naar aanleiding van de blog/oproep van Joep Zander: https://joepzander.wordpress.com/2017/05/12/vanavond-tv-oost/  Heb ik dit aan hen geschreven:

Beste Joep en Jauke, Ik ben bang dat het niet storm zal gaan lopen……

Afgezien van het feit dat we hier in Nederland bekend staan om ons klagen, maar niet voor aan lopen als het gaat om woorden in daden om te zetten, zijn heel veel ouders enorm bang het laatste…

View original post 1.137 woorden meer

Tv Oost maakt een vervolguitzending over vaders die hun kinderen niet zien. Rechters en Kinderbeschermers worden zwaar onder vuur genomen ( zie: http://m.rtvoost.nl/nieuws/267135/dwaze-vaders-boos-op-justitie?rubriek=3%C2%A0 ). Er zijn nog vaders uit het Oosten nodig voor de vervolguitzending. Breek uit de angstcultuur, trek je mond open! Meld je bij Jauke Boerdam: j.boerdam@rtvoost.nl

( He zucht door enerzijds automatische hoofdletters in veel programma’s en anderzijds ander (meer) hoofdlettergebruik in het Engels maak ik veel fouten; sorry)

(aan directeur Raad voor de Kinderbescherming)

stripkaart-

Kaart naar aanleiding van uitspraken Spruijt

Geachte Mevrouw Roeters,

Gelieve bijgaand  het verslag van onze bijeenkomst van 8 maart jongstleden aan te treffen.

Ik kwam daar weer de passage tegen over het corrupte onderzoek van Dhr Spruijt waarnaar, voor zover ik het kan zien, nog regelmatig door uw organisatie wordt verwezen .

Graag wil ik u er persoonlijk op attenderen dat al bij het begin van het onderzoek van Spruijt op 11 september 2002 door mij, namens het actiecomité Stop Omgangsonrecht, erop werd gewezen dat de manier waarop dit onderzoek toen werd opgezet niet door de beugel kan. Ik schreef daar ook een artikel over dat in het Engelstalige blad In Search of Fatherhood werd gepubliceerd. Uw organisatie heeft zich hier niets van aangetrokken. Inmiddels zijn duizenden kinderen en ouders de dupe van dit ‘wetenschappelijk’ onderzoek.

Graag verneem ik van u of u bereid bent om publiekelijk een stelling in te nemen over deze gang van zaken en wat mij betreft aan te kondigen te stoppen met het gebruik van dit soort onderzoek. Mogelijk zit er ook nog een excuus in naar de vele kinderen en ouders die de dupe waren. Mogelijk beperkt dat excuus zich niet tot de laatste 15 jaar, aangezien het beleid daarvoor niet beter was (zoals ik uit eigen ervaring weet). Het onderzoek van Spruijt lijkt niet meer dan het op een ondeugdelijke manier verantwoorden van bestaand beleid.

Het lijkt me een goede zaak een en ander nog een keer in een gesprek door te spitten, zoals in het gesprek van 8 maart al was verzocht.

Met vriendelijke groet

Joep Zander

Dossier Spruijt  (over dit onderzoek)

verslag bijeenkomst raad def

%d bloggers liken dit: