Home

Er valt een hoop te bloggen dezer dagen. Ik heb te weinig tijd om hier tekst bij te maken maar dat had interviewer Leo al gedaan. op: https://denk-wijzer.nu/wat-is-ons-grootste-probleem/. let op de tekst daar oa gaat over zijn case, niet over mij en het zijn zijn gedachten die overigens op veel punten de mijne raken.

In het gesprek hebben we onder andere verkend welke impact ouderverstoting heeft vanuit de vier basisemoties; bang, bedroefd, boos en blij. Al onderzoekende bleken er nog meer emoties een rol van betekenis te spelen. Niet alleen een leuk, maar vooral ook een zinvol gesprek.

Leo schreef het artikel Wat is ons grootste probleem? dat op praktische filosofische wijze onderzoekt hoe het speelveld van mens en overheid in elkaar zit. Toegespitst op de mens die zijn kind liefheeft. Leo waagt zich eraan het monster in de ogen te kijken door zijn emoties te beschouwen die hijzelf bij het gemis van zijn kinderen ervaart. Zie: op: https://denk-wijzer.nu/wat-is-ons-grootste-probleem/.

Ik ben Leo erg dankbaar voor dit mooie gesprek en de mooie manier waarop hij dit gesprek heeft gemonteerd (dit is maar een heel klein deel van het hele gesprek) . Misschien hebben jullie er ook wat aan. Misschien is het de moeite waard om dit breed te delen?

 

Advertenties

Ik raakte iets bijzonders toen ik de prinses b ij het aanbieden van mijn laatste boek ongeveer het volgende zei (ik heb niet voorgelezen maar uit mijn hoofd gesproken):

Het doet me veel deugd dat u hier leiding wilt geven aan deze vergadering. Ik denk dat u als persoon de verbeelding bent van waar wij voor staan, blijvend ouderschap voor beide ouders. U koos er zelf voor om uw verbondenheid met uw ouders in uw voornaam vast te leggen. Laurens van uw vader en Jantien van uw moeder. Hiermee drukt u uit wat alle kinderen in hun hart voelen; een basale verbondenheid met de mensen waaruit ze zijn geboren. U bent voor ons een voorbeeld van ouderschap of beter misschien kindschap.
Ik niet denk dat u, mochten uw ouders zouden zijn gaan scheiden u uw nieuwe naam weer uit elkaar had getrokken. U voelt wat dat doet.

Dat leverde aan beide kanten een traantje en een hug op.

bij laurentien

Links André Rouvoet rechts op de foto prinses Laurentien

Ik heb al de nodige persoonlijke verslagen van deze bijeenkomst over ouderverstoting langs zien komen en voor mijn eigen blog houd ik het dan ook maar persoonlijk en vrij kort. Behalve bovenstaande was ik erg blij dat ik even zo dicht bij het staatshoofd in de buurt kon melden dat ik mijzelf beschouw als civil-mort dan wel outlaw. Laurentien knikte toen ik vroeg of ze begreep wat ik bedoelde. Verder heb ik nog netjes in de discussie zakelijk gerefereerd aan iemand waar ik het qua tekst wel mee eens was maar verder voelde ik het eventueel schudden van zijn hand als vervelend en verraderlijk, dus dat heb ik maar niet gedaan. ja zucht. Ook binnen de beweging dienen we ons integer te gedragen. Uitsluiten, denigreren, geen waarheidsvinding, ‘loslaten het komt vanzelf wel weer goed’ waar kennen we dat ook al weer van? Juist! Als we dat zelf niet beter doen zal het nooit wat worden.

PS aanvulling: oorspronkelijk wilde ik het boek bij het begin aanbieden. Maar prima dat het aan het einde gebeuren. Het voorlezen van het tweede stukje van mijn verhaal heb ik toen maar even gelaten. Velen hadden al uitvoerig uitgelegd hoe zeer het justitie en rechters zelf zijn die ouderverstoting programmeren. maar voor U:

Toch worden er in dit land jaarlijks tienduizenden kinderen gescheiden van een of beide ouders. Onder het oog van het portret van uw familieleden wordt door justitie en rechterlijke macht het hakblok ingezet met de uitdaging aan de ouders om hun kind daarop te leggen waarna in tegenstelling tot wat Salomon ooit deed de bijl werkelijk wordt gebruikt om het kind op te delen in een verborgen identiteit van de ene ouder en een angstidentiteit met de zogenaamd zorgende maar vaak programmerende ouder.

Niet te stuiten

4 december 2017

“Eigenlijk is het gewoon staatsterreur” en  “Dit kun je geen democratie meer noemen”  Het zouden uitspraken van mijzelf kunnen zijn, maar in een breed activistisch overleg om het woord vechtscheiding maar ook de praktijk die ermee wordt aangeduid de wereld uit te krijgen werden dit soort kwalificaties zeer breed gedeeld. Ik heb het gevoel dat we als ouders, vaders met name, weer een beetje uit de lethargie kruipen die ons had bevangen na het neerslaan van de Fathers4Justice-opstand. Met neerslaan bedoel ik dan de operaties van de staat om enerzijds steeds meer repressie toe te passen op ouders, kinderen en burgers in het algemeen en anderzijds de beweging in te pakken (repressieve tolerantie). De dames en heren bij justitie kunnen hun borst nat maken.

Ik moet steeds denken aan een, in dit licht op het eerste gezicht wat merkwaardige strofe, van een lied van Bob Dylan. The times they are changing. Daarin komt het volgende tekst voor:

Come mothers and fathers
Throughout the land
And don’t criticize
What you can’t understand
Your sons and your daughters
Are beyond your command
Your old road is
Rapidly agin’
Please get out of the new one
If you can’t lend your hand
For the times they are a-changin’.

Het lied komt uit de tijd dat de jonge generatie van de sixties zich onderworpen voelde aan de generatie voor hun. Een verzet dat tot zekere hoogte terecht was. Maar alras werd het zo geïnterpreteerd dat de bloedbanden door JAC’s Release en dergelijke per kind stuk voor stuk maar helemaal moesten worden doorgesneden. En van die obsessie zijn velen aan de linkerzijde van het politieke spectrum, waartoe ik ook behoor, nooit meer helemaal bevrijd. En dat heeft mede bijgedragen aan het ontwikkelen van een staatsterreur richting ouders en dus ook kinderen. Kinderen zijn nog steeds  ‘beyond your command’ maar je moet ze een hand kunnen geven (lend your hand). Dat juist wordt ons onmogelijk gemaakt. Stuitend.

Binnenkort zal ik me werpen op een geheel nieuwe versie van dit couplet waarbij ook de ouders wordt aanbevolen zich ‘beyond command’ van deze staatsdictatuur te begeven. Tot zo lang doen we het nog even met Dylan.

Niet te stuiten;
The line it is drawn
The curse it is cast
The slow one now
Will later be fast
As the present now
Will later be past
The order is
Rapidly fadin’
And the first one now
Will later be last
For the times they are a-changin’.

treurfrag

t(e)reur

De eerste en eenvoudigste trap van de tucht, die zelfs jonge kinderen kan worden bijgebracht, heet, in de Nieuwspraak, misstop. Misstop betekent het vermogen om plotseling, als het ware instinctief halt te houden voor de drempel van elke gevaarlijke gedachte. Het omvat het vermogen om aan analogieën voorbij te zien, om denkfouten niet op te merken, om de eenvoudigste argumenten verkeerd te begrijpen zo zij vijandig zijn aan Engsoc en om te worden verveeld of afgestoten door elke gedachtegang, die een ketterse richting zou kunnen uitgaan. Misstop wil kortom zeggen beschermende onnozelheid. Maar onnozelheid is niet voldoende. integendeel, rechtzinnigheid in de volle zin vraagt een beheersing van de eigen geestelijke processen, even volkomen als de lichaamsbeheersing van een acrobaat. De Oceanische maatschappij berust uiteindelijk op het geloof dat Grote Broer almachtig is en de Partij onfeilbaarpaár aangezien in werkelijkheid Grote Broer niet almachtig is en de Partij niet onfeilbaar, is er bij hantering van feiten een onvermoeibare buigzaamheid nodig van moment tot moment. Het sleutelwoord is hier zwartwit. Als zoveel Nieuwspraak-woorden, heeft dit woord twee onderling tegengestelde betekenissen. Toegepast op een tegen stander betekent het de gewoonte om onbeschaamd te beweren dat zwart wit is, in strijd met de nuchtere feiten. Toegepast op een partijgenoot, betekent het de loyale bereidheid om te zeggen dat zwart wit is wanneer de partijdiscipline dit vraagt. Maar het betekent eveneens het vermogen om te geloven dat zwart wit is en sterker, te weten dat zwart wit is en sterker, te weten dat zwart wit is en te vergeten dat men ooit het tegendeel heeft geloofd. Dit vereist een voortdurende verandering van het verleden, mogelijk gemaakt door de denkmethode, die feitelijk al het overige behelst en die in de Nieuwspraak bekend staat als dubbeldunk. (Orwell 1984)

In mijn vorige blog beschreef ik hoe de Nederlandse staat ons alle goede ideeën niet alleen gratis liet ophoesten, maar ze vervolgens ook nog eens integraal liet verdwijnen. Een soort stelen bij je eigen burgers. Hoe hard kun je ons op onze ziel trappen. Dat we een overheid hebben die in het geheel niet luistert wisten we al, maar dat ze ook nog eens watjes in hun oren stoppen en ons van zich aftrappen, nou dat weten we dan nu ook.

Maar gelukkig heeft de site van de facebookgroep (h)erken ouderverstoting nu alles weer op het net gezet!! Zorg dat je de hele site ook even op je computer opslaat want we leven hier blijkbaar in een terreurstaat waar alles kan en mag, althans wij niet natuurlijk, nee de staat, rechters, ministers. Straks mogen we weer aan een referendum meedoen waarvan de uitslag al bij voorbaat de prullenbak ingaat.

EN HIER STAAT DIVORCE CHALLENGE NU

Nog een extra terugplaatsing, wie doet er nog meer mee?

 

De informatie over Divorce Challenge wisselt nogal eens.  Zeker is dat de inzendingen niet meer op een normale manier traceerbaar zijn. : Hier heb ik de samenstelling van het panel even gebackupt. En inmiddels is alles hier en bij (H)erken ouderverstoting geback-upt.

Inmiddels blijkt André Rouvoet er zich mee te bemoeien.  En de irritatie over het gebeuren groeit.

Zie ook mijn eerdere blogs.

En hieronder de discussie. Het is zeker nog een challenge.

Op 20-06-17 om 15:40 schreef Joep Zander: (3 typefouten verbeterd)

Beste mensen,

U heeft nu alweer bijna een half jaar op uw site staan dat er in januari bekend zou worden gemaakt waar de inzendingen voor divorcechallenge weer terug te vinden zouden zijn. Dit is nog steeds niet gebeurd.

Verder begrijp ik ook niet waarom de website niet gewoon wordt voortgezet, zonder de vraag om nieuwe inzendingen.

U zegt dat er geen nieuwe inzendingen kunnen worden gedaan, maar u heeft uw site daar niet op  aangepast en dan zegt u ook nog eens dat de site zou zijn opgeheven.

Verder begrijp ik ook in het geheel niet waarom de inzendingen, die toch bewust door mensen met naam en toenaam zijn ingezonden zouden moeten worden geanonimiseerd.

Misschien kunt u mij een en ander uitleggen?

hartelijk dank

vriendelijke groet


Joep Zander
0570-621784
website joep

Van: Joep Zander
Datum: dinsdag 20 juni 2017 15:48
Aan: “info@divorcechallenge.nl”
Onderwerp: Re: informatie op uw site

In vervolg op mijn mail hieronder :

Ah ik heb inmiddels ontdekt dat de inzendingen er weer op lijken te staan. Maar de zoekfunctie werkt niet en verder is de informatie op de home-pagina dan nu fout.

Joep Zander

30-06-17 16:05

Beste heer Zander,

De afgelopen tijd stonden de inzendingen uit de Divorce Challenge inderdaad wederom kortstondig online, ten gevolg van een technische fout. Dit is inmiddels hersteld. Omdat de Divorce Challenge inmiddels een volgende fase in is gegaan, is het niet langer noodzakelijk om alle inzendingen online te houden. Veel inzendingen gingen niet louter om de persoon die heeft ingezonden, maar bij deze inzendingen werden ook anderen (kinderen, partners en ex-partners) aangehaald. Dat is de reden waarom besloten is om de inzendingen na afloop van de challenge niet langer online te houden.

Binnenkort zal de website www.divorcechallenge.nl zelfs niet langer als zelfstandige website bestaan. De relevante informatie op de website, komt samen op een pagina op de website van het ministerie van Veiligheid en Justitie.

Ik hoop u hiermee voldoende te hebben geinformeerd.

Hartelijke groet,

Reinout de Vries

Divorce Challenge

 

rb-utrecht

fathers for justice op de rechtbank Utrecht

 

Behalve dat je jezelf en je ‘gezin’ op orde kunt maken wat betreft afspraken en inrichting moet je zeker ook iets doen aan de grotere omgeving. En dat doe je niet alleen vanachter je toetsenbordschermpje. Natuurlijk mensen die daar goed in zijn moeten het zeker doen en ik begrijp dat sommige sociale media kunnen helpen om jezelf te organiseren. Maar ze kunnen je ook helpen (nee dus!) om je binnen te houden. Daarmee doe je tekort aan het feit dat niet alleen je brein protesteert tegen de misstanden die je meemaakt. Ook je lichaam reageert daarop. Je kunt dan gaan pilletjes slikken sportschool en yoga doen of zwemmen. Fietsen, wandelen en zwemmen doe ik zelf tamelijk veel.

fathers4justiceMaar probeer ook eens je lijf in de actiestand te zetten. Velen gingen je voor. Als je met een groep naar de rechtbank trekt om elkaar bij te staan of even een serie openbare uitspraken op te vragen (daar ligt een heel protocol voor) dan voel je dat je uit meer bestaat dan een brein met vingers en kun je ook een keer kwaad worden tegen real-life personen. Het is even oefenen, maar dat kan ook heel effectief zijn. Je kunt elkaar daarbij steunen.

joep-nos

Joep op NOS-Journaal

Dit hier is een beschrijving van de manier waarop altijd al actie werd gevoerd. Ook zeker door vaders. Hoewel best eng is het je ultieme expressie om als kwade dwaze vader boven op een brug of rechtbank te klimmen zoals Fathers4Justice 10 jaar geleden vaak deed. Zelf heb ik veel bezettingen georganiseerd met Dwaze Vaders Oost. In de rechtbank Arnhem bijvoorbeeld.

Dwaze Vaders Oost ja, we waren destijds, jaren 90, per regio georganiseerd en dat was belangrijk want dan kende je elkaar, je ging naar elkaars rechtszaken, je huilde en schreeuwde met elkaar. Je hielp elkaar praktisch. En heel belangrijk: je doorbreekt daarmee de isolatie die het familierechtsysteem ons oplegt.

aktie1

Bezetting hoofdkantoor Partij van de Arbeid. Destijds nog een grote partij. Karib kwam met ons onderhandelen.

Een heel belangrijk statement dat je zonder moeite kunt maken. Helaas maakte het bestuur van de Stichting Dwaze Vaders daar een eind aan omdat den Haag de zaak via hun onder controle wilde krijgen. Toen zijn overigens veel mensen uit Oost verder gegaan onder een andere noemer, comité stop omgangsonrecht.

In die hoedanigheid werden hoofdkantoor PvdA, Raad voor Kinderbescherming Zutphen en Rechtbank Arnhem bezet. We lieten zien dat wij als burgers ook nog wel wat in de melk te brokkelen hadden. We stonden er in alle betekenissen van het woord. Uit die bezettingen kwamen gesprekken voor met de landelijke directie, het studiecentrum rechtspleging en politici.

patrick een brug verderPatrick Damhuis heeft onlangs weer een voorbeeld gegeven, ook hij ging een grote mentale en fysieke uitdaging aan. Dat werkte. En het werkt nog beter als er wat meer omheen georganiseerd wordt met nog meer mensen.

De eerste stap is om je per regio te organiseren. Dan kom je om te beginnen elkaar fysiek tegen. En je zult zien dat is anders dan alleen achter het toetsenbord. De meest logische manier om je te organiseren is congruent aan de rechterlijke organisatie. Voor de hand ligt om hofresorten te nemen. Alleen zou ik het nu wat grote resort Arnhem-Leeuwarden weer gewoon in tweeën splitsen naar hoe het vroeger was (Drie Noordelijke provincies versus Gelderland en Overijssel).

Jullie kunnen gewoon op facebook beginnen met het maken van regiogroepen. Ik doe niet aan facebook, dus houd mensen als ik op andere manieren op de hoogte! daarmee kun je nu beginnen.

NU!

les 1: afspraken

pauze: nieuwe zinnen

les 2: kijk naar jezelf

pauze: is er oorlog?

Binnenkort overhoring!

%d bloggers liken dit: