Home

Rob van Altena schreef een tekst bij het overlijden van Johan Lek.
Ter aanvulling wil ik opmerken dat Johan ook de tekst van Moeder-Kind-Vader, een drieluik over ouderverstoting heeft gecorrigeerd.

Johan Lek (1929-2008 )

Toen Johan mij een half mensenleven geleden leerde kennen, werd dat het begin van een hechte vriendschap. Johan, met zijn trouwhartige karakter, bleek de meest stabiele vriend die men zich maar wensen of indenken kan.
Toch had ook hij toen al twee keer een echtscheiding achter de rug en na de eerste keer ook nog moeten meemaken dat zijn ex de drie kinderen bij hem vandaan hield. Maar een jaar of vijf later, toen de kinderen zo’n jaar of 18 waren, hadden de twee dochters uit zichzelf de band weer aangeknoopt en die werd – hoe kon het ook anders met Johan – met de jaren steeds inniger. Later kwam het ook met de zoon weer erg goed.
Toen kwam het jaar 1989 waarin Tjerk Bakker de stichting Dwaze Vaders oprichtte en op de voorpagina van een groot dagblad de ‘vaders zonder kinderen’ opriep om zich aaneen te sluiten. Wat had Johan daar nu mee te maken? Hij was al 60 jaar, zijn kinderen waren in de dertig en hij had er een prachtcontact mee. Maar Johan zou Johan niet geweest zijn als hij zich niet meteen gemeld had: “Ik weet wat het is om je kinderen te missen, dit is een goed initiatief, wil ik steunen”.
De oproep sloeg in, er waren honderden aanmeldingen. Maar kort daarna haakte Tjerk Bakkers oorspronkelijke secretaris-penningmeester alweer af en in de nieuwsbrieven van de stichting verscheen de oproep, na enige tijd de smeekbede, om een andere. De vaders bleken huiverig, zo duidelijk wilden zij blijkbaar voor de buitenwacht niet met die beginnende ‘Dwaze vaders’ vereenzelvigd worden. Johan heeft toen nog overwogen of híj dat secretariaat op zich zou nemen maar besloot tenslotte (want zich inzetten kon hij niet laten) voor het secretariaat van een patiëntenvereniging die ook een beroep op hem gedaan had.
Voor de Dwaze Vaders zijn de gevolgen van die keuze groter geweest dan men misschien zou denken. De precieze Johan was voor secretaris geknipt maar veel belangrijker is dat hij door zijn aard een bindend element had kunnen zijn in een vaderbeweging die van lieverlee steeds meer verbrokkeld zou gaan raken door het soort kleine baasspelerij waar Johan – die in zijn vak van boekcorrector tot de top behoorde – nu juist nooit last van
had.
Geen secretaris dus maar natuurlijk wel elk jaar op de bres bij de demonstraties van de Dwaze Vaders bij het Binnenhof, op de tweede dinsdag van september, een week voor prinsjesdag. Allemaal op een rij op een muurtje, elk een grote letter voor het lijf houdend: ‘Nederland schendt mensenrechten!’
Maar na een jaar of vijf-zes werd Tjerk Bakker gewipt en de acties bij het Binnenhof – waar toch al geleidelijk minder vaders voor opkwamen – lagen niet meer in het beleid van een nieuw bestuur. Johan vond dat een stap achteruit. Toch is hij nog een flink aantal jaren donateur en trouw bezoeker van de landelijke dag van de Dwaze Vaders gebleven. Totdat er volgens hem helemaal niets meer ”van die club” uitging.
Maar met het onderwerp bleef hij trouw bezig: uit de stapel kranten en tijdschriften die hij zijn leven lang elke week heeft doorgenomen hield hij ‘de vaders’ bij en met grote regelmaat stuurde hij mij daarvan een dikke brief met knipsels.
En in 2005 ging hij, toen hij ervoor gevraagd werd, natuurlijk meteen weer voor de vaderbeweging aan de slag als corrector van Joep Zanders boek Gemist
vaderschap.
Gesprekken met Johan konden vaak iets humoristisch krijgen door zijn diep van binnenuit opborrelende verontwaardiging over valsheid en zijn daaruit voortvloeiende hardvochtige tirades tegen bijvoorbeeld advocatuur. Terwijl alle gespreksgenoten tegelijkertijd wisten dat nu net precies Johan in feite nooit ook maar een vlieg kwaad zou kunnen doen.
Een geweldige en onvergetelijke kerel.

Rob van Altena

zie ook de blog van Joep over Johan Lek

13 Responses to “in memoriam Johan Lek”


  1. […] Lek was tekstcorrector van de boeken Gemist Vaderschap en Moeder-Kind-Vader. uitgebreider in memoriam door Rob van Altena Posted by joepzander Filed in media, vaderschap Tags: bescheiden, deadline, dood, ego, in […]

    Like

  2. Rob Schouten Says:

    Beste Joep,

    Johan’s overlijden is mij ter ore gekomen via een familielid die mij een een kaart zou sturen ter kennisgeving van begrafenis of crematie!

    Omdat Johan voor mij een 448 pagina’s dik jubileumboek heeft gecorrigeerd de maanden voorafgaand aan zijn verscheiden zou ik dit boek dat 4 december 2008 is verschenen als nog aan een directe nabestaande willen sturen.

    Adressen van kinderen of andere fammile heb ik niet,
    Ik kende Johan als een vrij solitair levende man.

    Kun je me helpen?

    Alvast dank,

    Groeten Rob Schouten

    Like

  3. joepzander Says:

    Deze vraag heb ik inmiddels per mail beantwoord.
    Overigens verschijnt in de tekst hierboven alweer geheel onbedoeld een emoticon. Blijkbaar levert de tekencombinatie 8 met een ) dit resultaat; 8)

    Like

  4. Annelies Says:

    Dank voor de lovende woorden aan het adres van mijn vader. Ik mis hem….

    Like

  5. joepzander Says:

    Beste Annelies,

    Nu ons laatste boek uit is, en ook tijdens de correctiefase moest ik nog vaak aan Johan denken. Ook nu ben ik blij met een goede corrector. Maar Johan’s werk was voor mij onovertroffen, precies en bescheiden. Ik mis hem ook. Ik weet niet zeker of je het door had, maar bovenstaande tekst is van Rob van Altena, mijn woorden staan op https://joepzander.wordpress.com/2008/11/11/bescheiden/ wat hiernaar verwijst.
    Joep Zander

    Like

  6. Peter Lek Says:

    In het in memoriam van Rob van Altena komt de volgende zin voor: “Toch had ook hij toen al twee keer een echtscheiding achter de rug en na de eerste keer ook nog moeten meemaken dat zijn ex de drie kinderen bij hem vandaan hield.”
    Zo heeft mijn vader het inderdaad altijd beleefd en verteld. Maar de situatie was toch een iets andere. Mijn moeder heeft ons toentertijd namelijk met enige regelmaat voorzichtig aangespoord contact met onze vader te zoeken. Ik kan niet voor mijn zussen spreken, maar zelf heb ik die boot een tijd afgehouden. Dat is toch iets anders dan de vrij stellige bewering “… dat zijn ex de drie kinderen bij hem vandaan hield.”

    Like

  7. joepzander Says:

    Ik denk dat dit punt helder is. Rob geeft weer wat Johan er over dacht, en wat hij zelf waarschijnlijk achtte.Over dit punt vallen boeken te schrijven. En dat doen we dan ook, en uw vader heeft ze gecorrigeerd (op spelling en dergelijke). Ik zal mijn drang om hier de discussie op te pakken even terzijde leggen en het bij deze constateringen laten. Mocht u de discussie willen voortzetten dan ben ik bereid u in contact te brengen met Rob van Altena.

    Like

  8. Mieke Lek Says:

    Bedankt voor de prachtige woorden over mijn vader Johan Lek. Een goed en betrokken mens. Dit geldt overigens ook voor mijn moeder. Het is inderdaad zoals mijn broer Peter al schrijft: wij wilden destijds zelf geen contact meer met mijn vader. Jammer dat deze eenzijdige informatie in mijn ogen wat bot wordt gepubliceerd. Ik weet niet hoe oud de informatie is die door Rob van Altena wordt aangehaald. Een aantal jaren geleden heb ik mijn vader in niet mis te verstane woorden uitgelegd hoe één en ander destijds werkelijk is gegaan. Laten we de oude koeien in de sloot laten en er niet meer uit halen.

    Nogmaal dank voor de prachtige woorden. Het doet ons alle drie goed dit lezen. 8 November 2008 was de zwartste dag in mijn leven.

    Like

  9. joepzander Says:

    Ook bedankt voor de complimenten. Ik ben hoe dan ook erg blij dat het contact met uw vader uiteindelijk goed was.

    Like

  10. Francine Das Says:

    Ongelooflijk laat weet ik nu pas dat Johan Lek overleden is. Ik heb veel met hem te maken gehad als corrector van onze patienten Nieuwsbrief. Hij was altijd direct bereid even snel het rode potlood voor me te hanteren. Heerlijk dat iemand er zo snel de juiste tekst van kon maken, dat je dat zelf niet eerder had gezien! Plotseling kreeg ik geen gehoor meer en enig adres of telefoonnummer van familie was me niet bekend.
    Na twee jaar wens ik zijn (klein)kinderen, nog steeds sterkte met het verlies van hun (groot)vader. Ik hoorde van hem hoe hij op u allen gesteld was.
    Met vriendelijke groet,
    Francine Das

    Like

  11. Frak Lek Says:

    Beste mensen,
    Mijn naam is frank lek .
    Graag wil ik contact komen met Peter, Mieke of Annelies.
    Ze zijn niet traceerbaar voor mij mogelijk dat deze insteek vruchtbaar is.
    Groet frank lek

    Like


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: