Home

Onderstaande is mijn, inmiddels gepubliceerde, bijdrage aan het jubileumboekje van het blad Pedagogiek in Praktijk.  Het is door tekenaar Cees Heuvel nog voorzien van een bijzonder plaatje dat een glimlach opriep bij mij. Maar ik denk dat ik dit vanwege auteursrecht niet hierbij kan zetten. Dus koopt u vooral het boekje zelf.

———————————————————————————————————————————————————————–

Ooit, in mijn opleiding tot pedagoog, maakte ik er een gewoonte van om mij bij elke zin in elk boek de vraag te stellen of beweringen ook konden worden gedraaid. Of er argumenten gevonden konden worden voor het tegendeel, falsificatie om met Popper te spreken. Een gezonde wetenschappelijke benadering, een verlate pubertaire reactie, of een mix van die twee, ik laat u de keuze.

Later in mijn leven ontdekte ik dat, ondanks het feit dat ik als pedagoog had bijgedragen aan veler opvoeding, moest ervaren dat mijn dochter mijn zorg en opvoeding zou worden onthouden. Ik verbaasde mij over het feit dat de institutionele argumenten die aan die onthouding ten grondslag lagen, hoewel aanvechtbaar, toch geen weerwoord veelden. Ze hier te noemen vervult me nog steeds met plaatsvervangende schaamte en ik aarzelde om ze onderwerp van dit artikeltje te laten vormen. Toch verdient deze pedagogische ontvaring twintig jaar na dato een ereplaats in de pedagogische literatuur.

“Vader heeft op zich wel leuke en kindvriendelijke ideeën, zoals liedjes zingen en met zijn dochter op een bakfiets door de stad fietsen. Dit lijkt echter meer te beantwoorden aan zijn eigen behoefte om als vooruitstrevende vader gezien te worden dan dat het past in een verstandige opvoeding van “

Om deze zinnen ten volle te begrijpen dient u ze stukje bij stukje en woord voor woord te lezen op de manier waarop ik vroeger pedagogische geschriften las. Zet ‘leuke’ tegenover ‘verstandig’, problematiseer het woord vooruitstrevend, enzovoorts. Melk deze zinnen uit en besef dat ze nooit zijn ingetrokken en nog steeds een persoonlijke en maatschappelijke werking hebben.

( niet opgenomen:) De redactie van PIP liet mij als pedagoog aan het woord over vaderschap en gelijkwaardig ouderschap. Daarbij had ik mijn eigen betrokkenheid nog niet breed besproken. A vôtre service!

© Joep Zander 2017

Advertenties
%d bloggers liken dit: