Home

Op(-de-)kop geel hesje

15 december 2018

gelehesjes voor gerechtsgebouwVoordat je het doorhebt en bijna ongewenst loop je op kop omdat niemand écht de leiding neemt. Dat leiding nemen in de gele hesjesbeweging, best een positief anarchistische beweging zou je kunnen zeggen, ja dat is wat. Veel mensen zijn bang te worden aangesproken op wat anderen doen. Dat heeft ook wel iets aardigs. Vandaag liep ik mee in Arnhem waar toch, al gauw zo’n 50 mensen meededen aan een rondje winkelcentrum en met 4 polizisten in gele hesjes erbij telt dat dan toch wel weer aardig op. Twee handhavers wezen de route aan want de aan donuts herkenbare leiding liep niet voorop maar tussen de betogers in. Zelf liep ik dus op een gegeven moment op kop en in die staat ook in staat om vrij opvallend wat kreten te roepen richting het gerechtsgebouw waar we langs liepen. Op de rug van mijn hesje stond Nederland Rechtersdictatuur. Maar dat stond op zijn kop (logisch hè?) wat me veel aanspraak opleverde hoewel niemand zich echt in die kreet verdiepte. De suggestie om de tocht maar op mijn handen verder te lopen heb ik wegens gevorderde leeftijd niet opgevolgd.

IMG_20181215_141743

Per saldo een brave montere tocht van een breed scala van mensen van allerlei pluimage en leeftijd. Er waren veel daklozen had ik de indruk en dat is ook een zeer vergeten groep.Ik was tevreden.

Naast Erik Groenendijk dus nu een tweede vaderdemonstrant bij de hesjes. Op naar een vaderblok. Oh ja en graag nog wat actieliederen!

Advertenties

Als ik wat weggooi krijg ik op mijn donder, maar die volwassenen die dat zeggen, met name de leiders, smijten ondertussen heel veel rotzooi rond.

Dat zei een veertienjarige actievoerster bij de schoolstakingen in Australië waar duizenden kinderen staakten en de straat op gingen om zo wel het goede eco-voorbeeld te geven waar leidinggevende volwassenen niet toe in staat zijn. Als pedagoog bepleit ik uiteraard dat volwassenen het goede voorbeeld geven. Maar deze jongeren hebben natuurlijk gelijk.

schoolstaking australie.png

Jean Hincliffe actieleidster Australië

De Australische regering reageerde bits met een pleidooi voor meer leren en minder activisme. Het antwoord zeer terecht, dit is ons leren!

Mijn zoon studeert tegenwoordig Global Sustainability Sciences waardoor we nu wel op het niveau zitten dat we elkaar de maat nemen over ecologie. In dat kader hadden we het dit weekend dan ook over de plannen van het kabinet om de komende 10 jaar maar liefst 25 miljard in het wegennet te investeren. De investeringen in fietsbeleid staan daar maar magertjes tegenover, iets van 1 miljard over een zelfde periode.

Ja misschien voelt u hem aankomen. Hoe blij ik ook ben met mensen die in opstand komen tegen Rutte, de voornaamste aanleiding voor de gele-hesjes demo’s zijn de brandstofprijzen. Die zouden omlaag moeten. En dat vinden wij hier in huis niet. In tegendeel. Omhoog met de autobrandstofbelasting, te beginnen bij de kerosine die nu nul-belast is.

Zoals vaak komt de onvrede van het grote publiek tot uiting in dingen die de kern van de onvrede niet raken. Eigenlijk worden we voortdurend afgeleid. Maar het kan zijn dat we door het uiten van die wat diffuse onvrede dichter bij de kern kunnen komen. Die kern is het dictatoriale gedrag van onze leiders, vooral die achter de schermen bij justitie en de rechterlijke macht. Gelukkig zag ik op de videoreportage van Nico van den Ham ook vaderactivist Erik Groenendijk opduiken in een geel hesje. En gelukkig was er in Brussel een demonstratie van tienduizenden voor ecologische maatregelen. Ik hoop dat er wat kruisbestuiving zal ontstaan tussen de beide actiepijlers.

erik groenendijk gele hesjes

Erik Groenendijk Nederland

De straat waar we elkaar tegenkomen, dat is waar we leren! de school is waar we vooral disciplineren. Met Pete Seeger:

What did you learn in school today
Dear little boy of mine?
What did you learn in school today
Dear little boy of mine?
I learned that policemen are my friends
I learned that justice never ends
I learned that murderers die for their crimes
Even if we make a mistake sometimes
And that’s what I learned in school today
That’s what I learned in school

 

 

Rechters teveel aangevallen?

30 november 2018

befgajes in de bajesAch jee, rechter Wabeke klaagt in Trouw erover dat zijn soort teveel wordt aangevallen. Zelf is hij ervan beschuldigd verdachte te zijn geweest in een kinderpornonetwerk. Dat was die bekende zaak waarin het verdere onderzoek van hoger hand werd verlinkt en kapot gemaakt volgens getuigen die dat onder ede voor weer een andere rechter hebben verklaard.

Nog onlangs kwam de Nederlandse Vereniging van Rechters en officieren van justitie (NVvR) tot de conclusie dat de dubbelfunctie rechter-volksvertegenwoordiger misschien niet zo ’n goed idee is. Met enige vertraging wordt hun advies opgevolgd door al die dubbelepettendragers. Maar ondertussen hebben de afgelopen decennia die dubbelpetters op een genante wijze de volksvertegenwoordiging en de burgers totaal op het verkeerde spoor gezet. Hebben ze om kort te gaan de scheiding der machten rücksichtslos doorbroken. Een van de meest opvallende gevolgen daarvan was het verkwanselen van de belangen van kinderen door het afschieten van het wetsvoorstel Luchtenveld (volgens Luchtenveld zelf d.m.v. een lobby van rechters en advocaten) en het diffameren van vaderschap door mensen als Quik-Schuijt.

En ja hoor, geheel onbeschaamd beweert Wabeke dan weer in Trouw dat de politiek teveel invloed heeft op de rechterlijke macht. Zijn soort wil geheel onbelemmerd kunnen liegen en bedriegen (bijvoorbeeld over het zogenaamd openbaar uitspreken van rechterlijke vonnissen)

Nog maar een paar dagen geleden sprak de Hoge Raad zich uit tegen de manier waarop de Raad voor de Rechtspraak de opposanten van liegende rechter Westenberg tegemoet durfde te treden (diffameren , Ik heb het woord uit die uitspraak vandaan). En dan toch weer meer macht durven eisen voor dat soort organen, je moet het lef maar hebben.

Erwin Kreulen die het stuk schreef voor dagblad Trouw heeft, zoals ik van hem gewend ben niet veel moeite gedaan om mensen die wat anders denken aan het woord te laten. Die mensen die wat anders denken, zoals Ruijs, ondergetekende, de vroegere groep van het rapport Integriteit van de Rechterlijke Macht, Nico van den Ham, misschien wel …….. hebben vaak genoeg gelijk gekregen. Zelf heb ik al jaren geleden in dagblad de Pers tegen die dubbele-petten-rechters gepleit bijvoorbeeld. Maar dat willen we nu natuurlijk niet meer weten. Joep Zander is een van die gevaarlijke types die de rechtstaat ondermijnt door de vinger op de zere plek te leggen. Klokkenluiders tot het uiterste tergen en buiten de wet plaatsen, wie wordt er eigenlijk in dit land teveel aangevallen? is getekend Out-law Joep Zander

 

Ze kunnen het werk allemaal niet meer aan zegt hoge rechter Buruma. Ja en daarom willen ze natuurlijk allemaal meer geld. Maar ondertussen is Buruma de vlag op de modderschuit van totale verloedering bij de rechterlijke macht. Zie hiervoor de discussie die ik onder andere met hem voerde.

slager1

Cartoon van mij over Buruma

Uiteraard deed het bericht van de NOS me ook denken aan het doek Babel de los bandidos waarop die instortende justitieketen goed is te zien.

 

babel shirtAl jaren voer ik op de site vaderseenzorg.nl het motto: minder rechters , meer recht; minder jeugdzorgers, meer zorg.
Te beginnen bij Ybo Buruma.
 

Ouderverstotingssyndroom, loyaliteitsmisbruik, vaderschapsdiscriminatie, statusquo-ouders……….

Ik heb wel wat met het zoeken van woorden die zo precies mogelijk omschrijven wat er te zeggen valt. Soms vind ik die woorden in andere talen. Maar het is uiteraard van belang om zoveel mogelijk belangrijke verschijnselen ook in het Nederlands te benoemen. Een van de eerste neologismen die ik in het kader van familierecht en vaderschap bedacht was het woord vaderschapsdiscriminatie. Ik vind het al terug in een versie van mijn bundel “Dit zijn geen broodjes aap, officiële documenten geven een doorkijkje op loyaliteitsmisbruik en vaderschapsdiscriminatie ” uit 1997. Waarschijnlijk stond het woord ook al op de kaft van eerdere versies. Ik ben niet altijd consequent geweest. Zo heb ik ooit een plaatje gemaakt wat lijkt op dat hieronder, maar dan met het woord vaderdiscriminatie. Dit gebeurde onder invloed van kritiek die beweerde dat discriminatie naar persoonsaanduidingen moeten verwijzen. Vader is een persoon, vaderschap niet, al verwijst het wel naar het bestaan van twee personen; vader en kind. Overigens zag ik deze week op Wikipedia dat ook de term zwangerschapsdiscriminatie inmiddels zijn weg heeft gevonden. Wellicht ben ik dus ook voor de helft verantwoordelijk voor dát neologisme.

vaderschapsdiscriminatie

22 jaar vaderschapsdiscriminatie benoemd, het heeft niet veel geholpen maar het woord is wel  al enigszins ingeburgerd zag ik vandaag toen ik het googelde. Op wikipedia werd het lemma vaderschapsdiscriminatie verwijderd, niet alleen omdat het een neologisme is, dat was meer een smoes, maar vanwege de etterige houding van deze encyclopedie naar mannen en vaders. Gisteren heb ik het lemma toegevoegd aan een aardigere variant van een internet-encyclopedie, Wikisage,  en voor mijn eigen sites heb ik de letteranimatie hierboven gemaakt.

Oh ja even for the record. de woorden in de eerste regel van dit blok heb ik allemaal zelf in de wereld gezet, en ook zelf bedacht met uitzondering van het woord loyaliteitsmisbruik dat door wijlen Leo Weerdenburg is bedacht.

 

Ik geef u graag nog de kans om de lezing die ik gaf op de openbare bibliotheek te Enschede alsnog virtueel bij te wonen. Wat me zelf terugkijkend opvalt is dat ik best lang aan het woord ben, maar vooral nog allerlei dingen niet heb kunnen benoemen. Ik kreeg veel complimentjes over mijn lezing.

Zelfmoorden vinden vaak plaats als reactie op langdurige uitsluiting van mensen, vaak vaders, in ieder geval veel meer dan gemiddeld mannen, uit deze maatschappij door oneerlijke behandeling zoals geestelijke mishandeling door rechters. Dat vermoed ik, maar daar schijnen ook cijfers van te zijn. In dat licht moet u misschien de volgende oproep lezen aan de NS:

dead childBeste spoormensen,

Afgelopen donderdag en vrijdag werd ik op mijn treinreizen twee keer geconfronteerd met omleidingen vanwege een aanrijding met een persoon op het spoor. Dat raakte mij. Dramatische gebeurtenissen waar mensen zich liever niets bij voorstellen en zich beperken tot hun eigen irritatie over de vertraging of, als het meezit, hun medeleven tonen met de machinist in kwestie. De vermoede zelfmoordenaar komt er veelal af met opmerkingen als: ‘Had ie niet beter van een hele hoge toren kunnen springen”en dergelijke.

Wat weten we van mensen die zich voor de trein werpen? Vaak niets, vermoed ik als ik op mijzelf afga. Was dit de enige manier waarop ze een eind aan hun leven durfden te maken, wilden ze juist een punt maken naar een maatschappij die ze had buitengesloten?

Misschien zouden we met zijn allen onze verlegenheid met dit soort gebeurtenissen beter kunnen hullen in stilte in een contemplatief moment een overweging van de dramatiek en een inkeer en een uitzicht. Hoe is deze maatschappij werkelijk naar de uitgeslotenen, hoe sluiten wij zelf vaak mensen buiten?

Ik zou de NS willen oproepen op dit soort momenten niet te kiezen voor de hulpeloze en ongewilde stilte van een acuut gebrek aan informatie voor de reizigers maar voor een oproep tot een minuut stilte, voor de machinist, voor de zelfmoordenaar, voor onszelf en onze medereizigers.

Beste reizigers; helaas is er op traject A naar B een medemens voor de trein gesprongen waar slechts één andere medemens, de machinist ermee werd geconfronteerd. Laten we allemaal een minuut stil zijn om deze situatie onder ogen te komen en mededogen te betonen.

Een minuut aandacht. Elkaars ogen en handen vasthouden.


Joep Zander mede namens Marjoline Kampinga

joepzander.nl

antwoord NS

Geachte heer Zander,

Hartelijk dank voor uw bericht betreffende aanrijdingen met personen die geregeld plaatsvinden op het spoor. Allereerst mijn excuses vanwege onze late reactie. Ik ben mij ervan bewust dat uw geduld op de proef wordt gesteld zeker gezien het gevoelige onderwerp welke u aansnijdt.
Ik stel het op prijs dat u de moeite neemt om uw gedachten hierover met ons te delen. Het betreft trieste gebeurtenissen die een grote impact hebben op veel levens. Daar mag zeker bij stil gestaan worden. Het blijft uiteraard wel altijd de vraag hoe dit het beste gedaan kan worden. Het is een hard gegeven dat de maatschappij verder draait, ook als zich een dergelijke ingrijpende gebeurtenis heeft voorgedaan. Een minuut stilte behoort helaas niet tot de mogelijkheden. Ik wil u tegelijkertijd van harte uitnodigen om het gesprek over zelfdoding niet uit de weg te gaan. Dit blijft een onderwerp wat helaas altijd actueel zal blijven. Iedereen zal zijn weg moeten vinden hoe daarmee om te gaan.
In de buurt van ons Hoofdgebouw in hartje Utrecht, in park Nieweroord, is een monument geplaatst voor slachtoffers van spoorwegongevallen. Daarmee hopen we dat wie daar behoefte aan heeft stil kan staan bij de slachtoffers.
Nogmaals hartelijk dank voor uw bericht. Ik wens u en mevrouw Kampinga het allerbeste toe.

Datum:
3 december 2018

Ons kenmerk:
5082982935
Onderwerp:
Opvolging naar aanleiding van uw contact

Met vriendelijke groet,

Paulette van den Broek
Hoofd NS Klantenservice

%d bloggers liken dit: