Home

Rechtstaat 2009?

25 april 2017

Acht jaar geleden wond ik er ook al geen doekjes om……… over de rechtstaat die niet beter is dan die van China. Met een oproep tot actie van mij en de presentator. Hoe staat het er nu mee? Nou China, wat ik toen qua rechtstaat met ons vergeleek is inmiddels niet meer vergelijkbaar met ons. Ik denk dat ze daar meer rechtstaat hebben dan hier. Nog nooit heb ik de censuur hier zo scherp ervaren als de laatste jaren.

Tv Oost met mij aan tafel (nee ik ben niet en was niet en wil niet van Stichting Dwaze vaders zijn. Maar het wil maar niet doordringen).

“Deze twee publicaties maken het ouderverstotingssyndroom echter enigszins verdacht. Zander is namelijk een voorvechter van het vaderrecht. Zijn publicaties zijn mede gebaseerd op persoonlijke negatieve ervaringen: hij strijdt al jarenlang voor het omgangsrecht van zijn eigen kinderen. Het ouderverstotingssyndroom komt hem, in zijn positie, dus goed van pas. Er is in dit geval dus wel aandacht voor het fenomeen, maar is dit wel juiste en objectieve aandacht?”

Met deze woorden betichtte collega (pedagoge?) Sanne Bosmans mij In 2004,  in verband met de 2 eerste boeken die onder mijn redactie, over ouderverstoting in Nederland verschenen, ervan een te grote betrokkenheid bij het onderwerp te hebben.

Tegen dit soort kritiek ben ik steeds weer aan blijven lopen. Onlangs maakte ik het mee dat een therapeutisch zeer waardevol gesprek met een volwassen ouderverstotingsslachtoffer door een therapeut werd weggezet als onprofessioneel roldoorbrekend. En ik maakte mee dat een contact van een ander zeer nabij volwassen ouderverstotingsslachtoffer met een verstoten vader (niet ik) door de therapeute van de eerste werd weggezet met de waarschuwing niet zijn therapeut te worden.

Betrokkenheid is bij ouderverstoting noodzakelijk anders overbrug je het onbegrijpelijjke, het tegen-intuïtieve karakter ervan niet. Er is een grote cognitieve afstand tussen een ‘professionele’ therapeut en de waarneming van ouderverstotingsprogrammering bij een op het eerste gezicht warme, verantwoorde relatie tussen een programmerende ouder en haar kind.

Over dit onderwerp zal ik binnenkort spreken op een congres. Nadere aankondiging volgt. In verband daarmee kreeg ik van meelezer R de volgende videotip die inderdaad zeer de moeite waard is in dit verband.

Op dit moment is de brief aan het Vader Kennis Centrum niet publiek beschikbaar.

De belangrijkste conclusies van de mailwisseling met het Vader Kennis Centrum:

– Ze geven geen antwoord op de vraag of ze met mij hebben proberen te overleggen alvorens in 2014 een procedure tegen mij te starten. Ik beweer dat ze eindeloze pogingen van mij om te communiceren naast zich neer hebben gelegd en toen ik dat dan maar in een blog meldde, dwingende eisen stelden en begonnen te dreigen met een procedure.

– Ze geven geen antwoord op de vraag waaruit de procedures tegen mij zijn betaald. Mijn veronderstelling dat dat mogelijk gefinancierd zou kunnen zijn uit een grote donatie van Rob van Altena wordt niet weersproken. Rob van Altena was mordicus tegen het voeren van onderlinge procedures tussen actieve vaders en hun organisaties.

Ook het einde van deze mailwisseling besluit van de kant van het VKC weer met dreigementen van procedures.

Nuttige links:
Hoe zit dat met samenwerken in de vaderbeweging
De toch niet verdwenen trofee
Het ontstaan en de geschiedenis van de vaderdagtrofee m/v

“Dit is mij als kind overkomen, ik heb mijn vader verstoten. Nu zijn mijn kinderen hetzelfde lot beschoren lijkt het. Maar dat laat ik niet nog een keer gebeuren”  “Mijn vader spatte bijna uitelkaar toen ik vroeg wat de kinderbescherming had gedaan voor onze relatie” “Mijn moeder had er spijt van dat ze me tegen mijn vader had opgezet. ‘Maar iedereen, rechters, kinderbeschermers en andere omstanders lieten me in de waan dat het goed was’ zei ze ”

Twee van de vier leden van onze delegatie in het overleg met de directie van de Raad voor de Kinderbescherming en Corine de Ruiter hadden zelf ervaren hoe het is om slachtoffer te zijn van loyaliteitsmisbruik, het programmeren van ouderverstoting. Hoe langer hoe duidelijker tekent zich af hoe waanzinnig de rol is van de Raad voor de Kinderbescherming bij het veroorzaken van ouderverstoting. Je kunt er zelfs de vinger op leggen dat ze zelf veelvuldig manipulaties verrichten die onder dezelfde categorieën vallen als de manipulaties van de programmerende ouder. Ik roep dat al lang. Maar ik heb het nooit zo indringend verwoord zien worden als gisteren.

De Raad beloofde weer van alles op te pakken maar dat heb ik al vaker vernomen. Bijna twintig jaar geleden onderhandelden we ook met de landelijke directie. We dachten toen punten binnen te halen. Ik denk dat een punt echt is binnengehaald toen. Geen naamswijziging na scheiding meer voor kinderen onder de 12. Maar onderzoek naar ouderverstoting, ook een toezegging, pakte uit als het beruchte corrupte onderzoek van Ed Spruijt.

Eigenlijk werd er gisteren door een aantal mensen keihard aan de noodrem getrokken. Maar is de hendel van de noodrem nog wel echt verbonden met de rem zelf? We zullen het zien.

Onze delegatie komt nog met een uitgebreid verslag, maar omdat dat nog wel een paar dagen kan duren alvast dit eerste berichtje. We hebben besloten om iedereen mee te laten kijken wat er gebeurt.

Ontwaakt! Sta op!

21 februari 2017

rb-utrecht

Fathers 4 justice op de rechtbank Utrecht

We kunnen ons nog een keer door de politiek (van Wilders tot en met Roemer uitgezonderd Omtzigt) voor de gek laten houden of in opstand komen. Ik had eerder beloofd om terug te komen op het eerste woord van de internationale. Ontwaakt! Het was een diepe winterslaap, maar het is nu de hoogste tijd. Aanleiding is een inspirerende blog bij Nico van den Ham.

“geef ons terug wat van ons is, iedereen kan het beter hebben als we er met z’n allen voor gaan en Nederland helemaal lam leggen!”

Het is tijd voor rebelse actie inderdaad. Zonder geweld graag maar toch. Blijf niet achter jullie schermpjes zitten. Doe wat voordat het echt te laat is. Mag ik een paar inspirerende voorbeelden aandragen waar ik zelf deel aan had:

Bezetting Rechtbank Arnhem door vaders plus interview met o.a. mij:

Mijn eigen 12 daagse hongerstaking voor de deur van het Deventer Kantongerecht:

Zoiets, maar dan met veel meer mensen en een goede theoretische onderbouwing die verder gaat dan een opsomming van cases.

Nooit meer Nulde

6 januari 2017

Een paar jaar geleden ontdekte ik dat een aantal artikelen van mij over het Meisje van Nulde ( Rowena) een loze verwijzing hadden naar een heel dossier dat een voor mij onbekende persoon ooit had geschreven. Ik heb dat verhaal toen van archive.org gered en op mijn blog gezet met verwijzingen naar mijn eigen commentaar op de zaak Nulde. Later nam ik nog wat primitief een filmpje op van een tv optreden van vader Martin Huisman. Aan het aantal bezoekers van dat dossier te zien, voorziet deze pagina in een behoefte.

De moord op Rowena had niet kunnen plaatsvinden als de Raad voor de Kinderbesch… er niet zoveel energie in had gestoken om de vader van dat meisje bij haar weg te houden. Vaders zijn meestal, dat blijkt uit onderzoek, een veiligheidsgarantie extra voor kinderen. Maar bij de Raad voor de kinderbesch is dat nog niet doorgedrongen, nog steeds niet. Juist ouders met het meest idiote gedrag wordt de zorg voor kinderen toebedeeld. Ik ga dat niet allemaal in dit blog nog een keer uitleggen. Maar als u de links volgt komt u er allemaal wel (dat zouden lezers van mijn blog sowieso meer kunnen doen vind ik de statistieken bekijkend).

Inmiddels dreigt de moordenaar, stief vader(?) van Rowena vrij te komen. Dat is een flinke bedreiging voor Rochelle, het zusje van Rowena en haar vader. Na de moord op haar zusje moest Rochelle het ook al een tijdje zonder vader doen. Want de Kinderbesch wilde natuurlijk kost wat kost volhouden dat er ook heel veel met de vader mis zou zijn. Inmiddels is Rochelle groot genoeg om zelf het woord te voeren:

Rochelle heeft inmiddels gelukkig (weer?) de achternaam van haar vader Huisman.

Ik denk dat het haar veel zou helpen als de Kinderbesch eens haar fouten ruimhartig zou erkennen. Idem de betrokken rechters, advocaten enzovoorts. Zij waren gewoon medeschuldig. Rowena was niet de eerste en niet de laatste die door de inzet van de Kinderbescherming om goed functionerende ouders, vaders met name, weg te houden bij hun kinderen. Zo was de dood van het meisje Savanna cynisch genoeg niet de aanleiding om eens goed opruiming te houden bij de jeugdzo en kinderbesch bende maar juist om nog meer jeugdzorgers in te gaan zetten om zo vaders effectief bij kinderen weg te kunnen houden. En het gebeurt nu nog steeds en nog steeds…….

Het moet afgelopen zijn. Nooit meer Nulde, Zero tolerance voor jeugdzo.. fouten erkennen en ervan leren!!

dossier Nulde met heel veel verwijzingen. Klik door naar artikelen van mij, blogs over andere kinderen die de dood vonden, filmpjes

Er is nog iets wat mij hieromtrent dwarszit. Ik weet dat mensen uit de sfeer van de vaderbeweging door(de echte) vader Martin Huisman op een gegeven moment te hulp zijn gevraagd. Ik heb sterk de indruk dat die hulpvraag zo gretig werd opgevangen dat de hulp niet in harmonie is verlopen. Dat het een voorbeeld is geworden van het narcistische disfunctioneren van een aantal topmannen uit de vaderbeweging,  een verschijnsel dat ook bij de begrafenis van vadernestor Rob van Altena sterk naar voren trad. Ooit in deze wil ik hier nog het fijne over te weten komen. De vaderbeweging dient een voorbeeld te geven.

Dit is NEPNIEUWS

2 januari 2017

‘Alle Kretenzers liegen altijd.  Alle complotdenkers liegen altijd. Kortom als ik het zelf zeg dan verspreid ik nepnieuws.’

Een beschouwing over de jaarwisseling. Mijn blog in 2017

update: 12-1-2017

Vorig jaar, 2016, was vooral het jaar van de indirecte censuur. ‘Complotdenkers zijn een gevaar voor de mensheid (net als communisten,  socialisten, christenen, en ja eigenlijk iedereen die wat denkt, gelooft, hoopt of liefheeft)’, was een hoofdlijn van de complotdenkende mainstreammedia. En op het eind van het jaar was daar weer een andere term voor; Nepnieuws (fakenews). Er werd ook hoe langer hoe meer echt gecensureerd. Overdreven zware bestraffingen voor zogenaamde smaad, verdwijnen van youtubefilmpjes, smaaddreigingen. Ook mijn blog had ermee te maken. Er zijn nog net geen filmpjes verwijderd bij mij. Dat kun je ook maar beter vóór zijn, vandaar dat ik op het eind van dit jaar een account opende op het Russische videokanaal VK. Dat is natuurlijk niet om Poetin te steunen maar om op twee benen te kunnen staan. Dat laatste kan ik ook u, lezer aanbevelen. Ga altijd op zoek naar de andere kant van de medaille. Niet om op het midden uit te komen, nee dat zou juist heel gevaarlijk zijn want daarmee zou je de winst geven aan degene die de onzin zo hoog mogelijk opdrijft. Dus probeer op een andere manier tot een synthese te komen. Of… luister gewoon naar mij natuurlijk 🙂

Zelf zal ik in 2017 denk ik al bloggend weer met weerstand te maken krijgen. De bezoekerscijfers zullen verder stijgen maar de repressie zal er mogelijk gelijke tred mee houden. Het laatste jaar heb ik me erg bezig gehouden met een van de belangrijkste complotten die er in de afgelopen decennia tegen de Nederlandse rechtstaat zijn gesmeed. Op 25 augustus 1997 besloot een vergadering van rechtbankpresidenten onder een illegale titel (ASZM) om een definitief einde te maken aan de algemene openbaarheid van rechterlijke uitspraken in Nederland. De helft van de Rechterlijke uitspraken is al decennialang niet meer openbaar. En het bijzondere is dat dit dus een complottheorie van míj is waarvan de feitelijke juistheid door iedereen heel makkelijk is vast te stellen. Lees mijn dossier  openbaarheid van uitspraken. Stap naar een rechtbank en vraag een uitspraak in het familierecht op die nog niet is gepubliceerd. Tegenwoordig houdt rechtspraak.nl ook ongepubliceerde uitspraken bij (zonder de inhoud te verklappen dus) en dat maakt het wel makkelijker om ze precies op nummer op te vragen. Nog beter werkt het als u er een weghaalt bij een van uw buren die met familierecht is geconfronteerd en kijkt of u die als gewone burger ook bij de rechtbank te pakken kunt krijgen. En als we dat allemaal gaan doen verandert er misschien wel iets. (Ja; warempel er begint al iets te veranderen; zie. ) En dat zou ik u ook willen aanbevelen. Ga dit massaal doen. Het is niet alleen uw recht het is uw burgerplicht.

Wat rest ons nog te kiezen dit voorjaar. Zijn er nog partijen die het volk vertegenwoordigen? nee. Mijn laatste discussie op dat vlak was met Dhr Datema hoofd beleid en strategie van de Christen Unie. Ja mijnheer Zander er zouden meer burgers als u moeten zijn die zich bezig houden met de rechtsstaat, maar wij gaan daar niets mee doen, we hebben belangrijkere zaken aan ons hoofd.  Zijn er nog parlementariërs die volksvertegenwoordiger durven te zijn? Ik denk dat er nog twee of drie zijn. Ik maakte er al geen geheim van dat het voor mij Peter Omtzight wordt tenzij er nog ergens een interessante nieuweling opduikt.

En vlak na de verkiezingen krijgen we op 1 april, de aanstelling van Corien Prins als voorzitter van de wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid. Zij is gespecialiseerd in openbaarheid van uitspraken, maar weigert tot nu toe de eenvoudige wetenschappelijke exercitie te bespreken die ik hiervoor beschreef.

Het is alsof de tegenstanders van Galileo Galilei een gat in hun achtertuin graven en hun sterrenkijker naar het middelpunt van de aarde richten om vervolgens te concluderen dat er  niet eens een zon te zien is, laat staan dat de aarde er om heen zou draaien.

Aanstelling per 1 april, nee dit is geen grapje. Ik heb er onlangs nog een mailtje aan gewijd. Misschien komt ze op andere gedachten en hebben we op 1 april wat te vieren.

Gezien de stand van de Nederlandse wetenschappen heb ik er geen spijt van mijn promotiebezigheden bij de UvA te zijn gestopt. Onder die condities hoeft dat circus er ook niet bij. De tegenwerking die ik kreeg past prima in dit plaatje van duistere non-wetenschap. Ik overweeg mijn artikel over de Raad voor de Rechtspraak en de openbaarheid van uitspraken in het Engels te vertalen en daarmee een start te maken voor een promotie op een buitenlandse universiteit. Liefst een universiteit buiten het gebied van de Raad van Europa en dus buiten de geografische jurisdictie van het EHRM, de grootste illusi0nist van mensenrechten.

Ik ben eigenlijk niet al te optimistisch over de vooruitzichten in 2017. Maar we hebben het wel zelf in de hand. Geloof, hoop en liefde blijven daarbij belangrijke middelen. En liefde de belangrijkste (ja dat komt uit Korinthiërs)

We are going
Heaven knows where we are going
We know within

We will get there
Heaven knows how we will get there
we know we will

It will be hard
We know
And the road will be bumpy and rough

But together
Heaven knows how wer will get there
We know we will

%d bloggers liken dit: