Home

Stratenec

7 oktober 2017

Nadat ik in mei in Bratislava een lezing had gegeven over de sociologische en politicologische aspecten van Ouderverstoting liep ik een flinke hike door de Mala Fatra, een middengebergte in Slovakije. Een dag liep ik samen met een verstoten Slovaakse vader. We voelden ons diep verbonden als lotgenoten en geloofsgenoten. Geloven is wat anders, breder dan een godsdienst al heeft het daar wel mee te maken. Het is ook wat anders dan religie (=verbinding) al heeft het daar ook veel mee te maken. Afin. Midden op de dag passeerden we een berg en een pas met de naam Stratenec. ‘Betekent dat nou iets?’, vroeg ik mijn reisgenoot. Ja dat wel, maar het was nog niet zo eenvoudig. Ik onthield dat het iets met verdwijnen te maken had. Even later maakten we van elkaar een foto lopend op een sneeuwveld in de mist.

Gisteren was ik bezig te achterhalen hoe het met de spin-off van de conferentie staat (video, publicaties). En zo kwam ik erop mijn reisgenoot nog eens te vragen hoe dat nou ook weer zat met dat woord Stratenec. Ik kreeg een snel antwoord. Stratenec is het zelfstandig naamwoord dat hoort bij het bijvoeglijk naamwoord Strateny wat verloren betekent. In het Nederlands heb je daar dus het woord verlorene voor. Deze combinatie van foto en bergnaam vond ik erg mooi bij ons passen. Hier de foto van een van de verlorenen. Ik kan jullie verklappen dat ik dat ben.

 

Stratenec, verlorene in de koude meimaand in de Mala Fatra

Er zijn nog een paar interessante dingen die ik met mijn medeverlorene per mail uitwisselde. Ik kom daar in een apart blog op terug. Het gaat over de macht van de Raden voor Rechtspraak en hoe het in hemelsnaam mogelijk is dat we net doen of dat hier democratisch geregeld is en in Oost Europa niet.

Bewaren

Advertenties

Well I live here with a woman and a child,
the situation makes me kind of nervous.
Yes, I rise up from her arms, she says “I guess you call this love”;
I call it service.

angstproductie hobbel Joep Zander 2013

les 1 Verantwoordelijkheid nemen les 1: eigen afspraken

pauze tussen les 1 en 2

les 2 Verantwoordelijkheid nemen les 2: kijk naar jezelf

Pauze tussen les 1 en 2

27 september 2017

 

 

de chaos

 

die ons kijken leert

 

vormt nieuwe zinnen

 

 

 

(citaat uit het gedicht Dit trage ogenblik in Nieuwe Zinnen van Alina Sedee/Buvé in 2014 opgedragen)


les 1

Bewaren

droomdome 2016-2017

31 december 2016

oudjaar-2016-def

Suzanne

11 november 2016

Suzanne neemt je mee naar een bank aan het water, je onthoudt waar ze naar kijkt als herinnering voor later. (Leonhard Cohen vertaling Herman van Veen)

Ik vier vandaag mijn verjaardag maar zal ook het overlijden van Leonhard Cohen herdenken. Ik heb er een leven over gedaan om  zijn liedjes een heel klein beetje echt te begrijpen en een enigszins te gaan zingen. De manier waarop ik zijn liedjes kon vertolken was voor mij een joangraadmeter van mijn state of being.  Een aantal van mijn schilderijen zijn op zijn liedjes gebaseerd. Zoals hiernaast Joan of Arc. Zijn voornaam was een van de twee inspiratiebronnen voor de tweede voornaam van mijn zoon. Mijn eerste echte vriendinnetje heette Suzanne en die van mijn zoon ook. Daarom hier mijn zeer recente vertolking van dit liedje ter ere van Leonhard. Let niet op de foutjes. daarna nog een vrij goede vertolking van It will be your will. Ook doorhet zangduo ‘Op ons’ (Edith en Joep) En dan tot slot voor mijn eigen verjaardag van de Beatles …….

Om het allemaal een beetje kloppend te maken heb ik mogelijk wat schrijfwijzen van Susan door elkaar gehaald. Sorry.



Het Vader Kennis Centrum gaat morgen weer het beeldje vaderdagtrofee m/v uitreiken aan een, door een jury aan te wijzen persoon, die veel heeft betekend voor vaders.

Contractueel had deze uitreiking jaarlijks moeten plaatsvinden, maar daaraan kwam in 2012 een eind. In 2014 werd in een vaststellingsovereenkomst tussen Joep Zander (een van de bedenkers van de trofee en maker van het beeldje) en het VKC, na een proceduredreiging vastgelegd dat het beeldje weer opnieuw, maar dan als wisseltrofee, zou worden uitgereikt. In 2015 gebeurde dit desalniettemin niet. Er heeft opnieuw overleg plaatsgevonden waarna is afgesproken dat het Vader Kennis Centrum het beeldje dit jaar wel zal uitreiken. De uitreiking van de vaderdagtrofee m/v is inmiddels verplaatst van vaderdag naar oktober, mogelijk onder het motto dat het nou eenmaal elke dag vaderdag is.  Di betekent dat dat het beeldje morgen, vrijdag 7 oktober, zal worden uitgereikt.

Het bijzondere aan dit exemplaar van de trofee is dat het nog in handen  is geweest van wijlen Rob van Altena die het voor zijn dood een aantal maanden op zijn appartement heeft gehad. Op deze manier wordt volgens mij enig recht gedaan aan de nagedachtenis van Rob van Altena en de betekenis die Rob had voor de vaderbeweging.

rob-houdt-trofee-vast

Wijlen Rob van Altena houdt het nu uit te reiken beeldje in zijn handen

Nadere informatie over de vaderdagtrofee m/v kunt u vinden op de website van het Vader Kennis Centrum.

zie ook:  gezamenlijke verklaring VaderKennis Centrum en Joep Zander 2014
VKC
Over de Vaderdagtrofee m/v

Het verslag van het bestuur over de uitreiking roept meer vragen op dan het antwoorden geeft:

Hallo Joep, gisteren het beeldje uitgereikt aan de Praktijkvader als wisseltrofee, door mijzelf maar ik heb de foto’s gemaakt, dus niemand heeft van dat moment een foto gemaakt,

Met groet, Paul B

Herscheppen

30 augustus 2016

blokkendoos

blokkendoos

IMG_20160820_174903IMG_20160820_175014

 

Saint-Martin-du-Canigou

De abdij (Wikipedia Von Engeser CC BY-SA 3.0)

Lopen door een uitdagend bouwwerk. Zo zag de laatste dag van de tiendaagse veldtocht met mijn zoon Joshua door de Spaanse en Franse Pyreneeën er uit. Links rechts voor en achter ons lagen de grote rotsblokken opgestapeld als ware er een blokkendoos omgekieperd. Of nee eigenlijk toch nog iets anders, iets onwaarschijnlijker, puntiger met vaak de grotere rotsblok boven op de kleinere. Een resultaat van God’s schepping of het resultaat van een langdurig proces van uitbarsten, slijten en kantelen. Dat sluit elkaar niet uit overigens. Hoe verder we hier door dit dal van de Canigou naar beneden liepen hoe meer ook de ménselijke herschepping in zicht kwam.
Aanvankelijke kleine stapeltjes stenen (steinmänchen, cairns) bedoeld om de weg te wijzen in dit doolhof van grootschalig puin, werden hoe langer hoe groter. We kwamen de abdij van St Martin du Canigou tegen waar net de klokken werden geluid voor de vespers. De abdij staat net zo roekeloos hoog op de rotsen als eerdere natuurlijke bouwwerken. Deze abdij zou je kunnen betitelen als een unieke daad van menselijke wil, maar ook als een eerbetoon aan de schepper. Helaas was mijn zoon niet in voor een bezoek aan het klooster zelf.

f000008

De abdij werd gebouwd, verviel tot een stenenhoop, en is nu weer opgebouwd

Op het pad verder naar beneden naar het dorp Castell (Catalaans) of Casteil (Frans) werden de cairns hoe langer hoe ingenieuzer. Het aardige aan de cairns is dat ze prima uitdrukken dat schepping en evolutie hetzelfde kan zijn. Cairns ontstaan evolutionair als steeds weer een voorbijganger een steen op de stenen van zijn voorgangers legt. Iedereen schept op het moment van toevoegen, maar het geheel wordt overgelaten aan voorgangers en opvolgers. Een schepping door evolutie met een gewilde betekenis die aan Genesis doet denken.

 

Ook Joshua werd hier weer gegrepen door scheppingsdrang. eerder die dag liet beving hem weer de oerHollandse drang het water te beheersen en beken te verleggen met dammetjes en alternatieve waterstromen. Nu probeerde hij om de bestaande bouwwerken nog uitdagender te maken. Zoals we dat ooit samen deden met legoblokjes. Architecturale scheppingsdrang die ik dus ook nog van mezelf, maar ook van mijn grootvader, Joshua’s overgrootvader ken. Architect was van beroep. Afin, over een paar maandjes is Joshua volwassen, maar ik hoop dat hij deze exploratie- en scheppingsdrang meeneemt naar zijn volgende levensfase.

 

 

%d bloggers liken dit: