Home

Rechters teveel aangevallen?

30 november 2018

befgajes in de bajesAch jee, rechter Wabeke klaagt in Trouw erover dat zijn soort teveel wordt aangevallen. Zelf is hij ervan beschuldigd verdachte te zijn geweest in een kinderpornonetwerk. Dat was die bekende zaak waarin het verdere onderzoek van hoger hand werd verlinkt en kapot gemaakt volgens getuigen die dat onder ede voor weer een andere rechter hebben verklaard.

Nog onlangs kwam de Nederlandse Vereniging van Rechters en officieren van justitie (NVvR) tot de conclusie dat de dubbelfunctie rechter-volksvertegenwoordiger misschien niet zo ’n goed idee is. Met enige vertraging wordt hun advies opgevolgd door al die dubbelepettendragers. Maar ondertussen hebben de afgelopen decennia die dubbelpetters op een genante wijze de volksvertegenwoordiging en de burgers totaal op het verkeerde spoor gezet. Hebben ze om kort te gaan de scheiding der machten rücksichtslos doorbroken. Een van de meest opvallende gevolgen daarvan was het verkwanselen van de belangen van kinderen door het afschieten van het wetsvoorstel Luchtenveld (volgens Luchtenveld zelf d.m.v. een lobby van rechters en advocaten) en het diffameren van vaderschap door mensen als Quik-Schuijt.

En ja hoor, geheel onbeschaamd beweert Wabeke dan weer in Trouw dat de politiek teveel invloed heeft op de rechterlijke macht. Zijn soort wil geheel onbelemmerd kunnen liegen en bedriegen (bijvoorbeeld over het zogenaamd openbaar uitspreken van rechterlijke vonnissen)

Nog maar een paar dagen geleden sprak de Hoge Raad zich uit tegen de manier waarop de Raad voor de Rechtspraak de opposanten van liegende rechter Westenberg tegemoet durfde te treden (diffameren , Ik heb het woord uit die uitspraak vandaan). En dan toch weer meer macht durven eisen voor dat soort organen, je moet het lef maar hebben.

Erwin Kreulen die het stuk schreef voor dagblad Trouw heeft, zoals ik van hem gewend ben niet veel moeite gedaan om mensen die wat anders denken aan het woord te laten. Die mensen die wat anders denken, zoals Ruijs, ondergetekende, de vroegere groep van het rapport Integriteit van de Rechterlijke Macht, Nico van den Ham, misschien wel …….. hebben vaak genoeg gelijk gekregen. Zelf heb ik al jaren geleden in dagblad de Pers tegen die dubbele-petten-rechters gepleit bijvoorbeeld. Maar dat willen we nu natuurlijk niet meer weten. Joep Zander is een van die gevaarlijke types die de rechtstaat ondermijnt door de vinger op de zere plek te leggen. Klokkenluiders tot het uiterste tergen en buiten de wet plaatsen, wie wordt er eigenlijk in dit land teveel aangevallen? is getekend Out-law Joep Zander

 

Advertenties

Ze kunnen het werk allemaal niet meer aan zegt hoge rechter Buruma. Ja en daarom willen ze natuurlijk allemaal meer geld. Maar ondertussen is Buruma de vlag op de modderschuit van totale verloedering bij de rechterlijke macht. Zie hiervoor de discussie die ik onder andere met hem voerde.

slager1

Cartoon van mij over Buruma

Uiteraard deed het bericht van de NOS me ook denken aan het doek Babel de los bandidos waarop die instortende justitieketen goed is te zien.

 

babel shirtAl jaren voer ik op de site vaderseenzorg.nl het motto: minder rechters , meer recht; minder jeugdzorgers, meer zorg.
Te beginnen bij Ybo Buruma.
 

De zwevende berghut

11 september 2018

“Het lijkt erop dat die hut in de lucht hangt!” Mijn, inmiddels volwassen, zoon kijkt op van zijn navigatiemiddelen. We lopen naar beneden en voor ons zien we een dal. We zitten onder de hoogte die de kaart aangeeft als de hoogte waarop de Chakalitsa Lodge ligt. We zijn hem toch niet toevallig voorbij gelopen? Nee blijkt uit een uitgebreide evaluatie van alle ons ter beschikking staande gegevens en een blik op de omgeving.

Mijn zoon en ik lopen in de Bulgaarse bergen, in een prachtig natuurreservaat, We hebben al heel wat achter de rug.  Onze contacten met de wereld om ons heen zijn af en toe moeizaam en vooral in een andere taal en een ander schrift. Als wij vragen of mensen misschien een beetje Duits of Engels kunnen reageren ze met de vraag of wij Russisch kunnen, en daar wordt dan  wederzijds hartelijk om gelachen. Enerzijds zijn de kloven heel groot tussen Oost en West Europa anderzijds hebben we nog nooit zo hartelijke en gastvrije mensen ontmoet als daar in Bulgarije.

bordjes eu bulgarije detail

Bulgarije rechts en Europa links. En dat op een door de EU gesubsidieerd bordje waarvan de inkt niet weervast bleek te zijn. Ineffectieve EU-projecten hebben we wel meer gezien in Bulgarije. Prachtige door de EU gesubsidieerde treinstations langs spoor waar je vanaf dreigt te zwiepen.

Afijn verder op ons pad naar een hut die volgens onze Bulgaarse kaart inmiddels eigenlijk ergens boven ons hoofd hangt. We houden het op een kaartfout, maar weten dat de eerdere arrogante houding naar onze kaart. ‘Het zal wel aan die K.. kaart liggen’  ons toch echt een extra 300 meter op en af opleverde omdat niet de kaart maar wijzelf fout bleken te zitten. Inmiddels loopt ook het paadje, met heel heel erg soms ergens een blauwe markering, onverbiddelijk vast in een zeer dichte begroeiing van lage dennen- en frambozen-struiken.

plastic herdershut

Plastic herdershut op weg naar de zwevende berghut

Onder de struikjes kun je soms de uitholling van het pad nog zien, maar vanuit ooghoogte is het allemaal een grote vlakte van ondoordringbare groene massa. Gelukkig lopen we op een uitloper van een berg en daardoor kunnen we als we steeds op het hoogste punt naar beneden lopen toch een beetje grip houden op onze weg. Op een gegeven moment stuiten we op een primitief plastic herdershutje waar we desalniettemin niet het beoogde pad vinden maar wel even later een man, met een kachelpijp op zijn rug, naar toe zien lopen. Zo komen we weer op het pad en incasseren nog een hartelijk bravo van de herder voor onze stoere jungleavonturen.

gezellig bij de hutInderdaad, honderd meter lager dan op de kaart vermeld, komen we aan bij de Chakalitsa Lodge waar we uitermate gastvrij worden ontvangen door een aantal mannen die misschien in geen maanden een gast hebben gezien. Wij begrijpen daar iets van. In heftig Bulgaars ontraden ze ons de route die we de volgende dag willen lopen, hoewel die zowel op de kaart als in ons gidsje is terug te vinden en die bovendien voor een groot deel over tweesporenwegen lijkt te lopen. Eigenzinnig als we zijn gaan we de volgende ochtend toch op stap.

Over onze verdere jungelavonturen over niet bestaande paden, moeilijke rivieroversteekjes zal ik nu even kort zijn. Uiteindelijk leidde het hele avontuur tot een paginagroot vader-zoon verhaal in Bulgarije’s grootste krant. Leest u zelf maar hiernaast. Uhh oh u kunt het cyrillisch schrift niet lezen…. Voor u speciaal hierbij de teksten die mijn zoon maakte als antwoord op de vragen van de journalist. En houdt u vast, er schijnt nog een artikel aan te komen.

krant Bulgarije 1.jpg

Inmiddels zijn mijn zoon en ik dus BB ers ( Bekende Bulgaren, of misschien toch BN-er?) Mooi , maar per saldo was natuurlijk vooral de 3 weken die we deelden in een klein tentje enzo iets wat we ook vele andere vaders en zonen zouden willen toewensen. Misschien dat de Bulgaarse krant daar ook aandacht aan gaat besteden in het tweede artikel. We vergeleken onze vadermars met  de vader zonder kind-mars van Patrick Damhuis die zich in dezelfde periode afspeelde. Afin we zullen zien.

krant bulgarije 1 tekst van ons in het Engels

 

honger1

Mijn hongerstaking voor het kantongerecht Deventer 1995.

Mijn interview voor Stentor en AD over de kwestie James Shields

Het heeft iets ongemakkelijks om, weer,  aan het woord te komen over een familiedrama; een vader die dodelijk geweld heeft gebruikt tegen moeder, kind, partner en zichzelf.  Moeilijk om enerzijds duidelijk te maken in wat voor waanzinnige draaimolen vaders, moeders en kinderen vaak terechtkomen als ze zich begeven in het door de rechtelijke macht en zogenaamde jeugdzorgers opgemaakte en van wapens voorziene toernooiveld van hechtscheiding. In dit geval speelt er ook nog een extra dubbel. Het gaat niet alleen over overdrachtelijke wapens maar ook nog eens over de in de VS zo gemakkelijk verkrijgbare fysieke wapens die weer worden aangeleverd door een andere profijtdragende industrie. Rechterlijke macht en wapenhandel als dragers van de coalitie van het kwaad.

Anderzijds wil je dan nog graag duidelijk maken dat geweld geen oplossing kan zijn en wil je dan nog oprecht je verontrusting en je leedwezen met directe en indirecte slachtoffers uitspreken. Dat lukt maar moeizaam in een kort interviewtje. Maar ik moet zeggen dat de betreffend journalist ieder geval erg zijn best heeft gedaan om een en ander zo getrouw mogelijk over te brengen.

Wat ik er graag nog een keer aan zou willen toevoegen. Pak die rechters aan, stap de rechtbanken binnen sla daar de vuist op de balie bijvoorbeeld in de rechtbank Almelo bij Mr Olthof die (is dat toeval of zo) een achternaamgenoot van het moeder-slachtoffer is.

En zeg nou niet dat ik zelf de ballen nog niet had om dat te doen. Ik heb ooit met een paar vaders gedemonstreerd voor de rechtbank Zutphen, 12 dagen gehongerstaakt voor het (toen nog) kantongerecht Deventer. Met vaders de rechtbank Arnhem bezet en de rechtbank Zwolle ondergeplakt, met Fathers voor Justice grote schoonmaak gehouden bij de rechtbank Arnhem en met vader Erik (weer) voor de rechtbank Arnhem gedemonstreerd. Als je dan toch ten einde raad ben doe dan zo iets. Ook als je nog niet helemaal aan het einde van je raad zit. Neem mijn raad ter harte, richt je pijlen op de ware daders.

artikel Stentor/Algemeen Dagblad.

tekst Stentor en AD 4 aug

Er valt een hoop te bloggen dezer dagen. Ik heb te weinig tijd om hier tekst bij te maken maar dat had interviewer Leo al gedaan. op: https://denk-wijzer.nu/wat-is-ons-grootste-probleem/. let op de tekst daar oa gaat over zijn case, niet over mij en het zijn zijn gedachten die overigens op veel punten de mijne raken.

In het gesprek hebben we onder andere verkend welke impact ouderverstoting heeft vanuit de vier basisemoties; bang, bedroefd, boos en blij. Al onderzoekende bleken er nog meer emoties een rol van betekenis te spelen. Niet alleen een leuk, maar vooral ook een zinvol gesprek.

Leo schreef het artikel Wat is ons grootste probleem? dat op praktische filosofische wijze onderzoekt hoe het speelveld van mens en overheid in elkaar zit. Toegespitst op de mens die zijn kind liefheeft. Leo waagt zich eraan het monster in de ogen te kijken door zijn emoties te beschouwen die hijzelf bij het gemis van zijn kinderen ervaart. Zie: op: https://denk-wijzer.nu/wat-is-ons-grootste-probleem/.

Ik ben Leo erg dankbaar voor dit mooie gesprek en de mooie manier waarop hij dit gesprek heeft gemonteerd (dit is maar een heel klein deel van het hele gesprek) . Misschien hebben jullie er ook wat aan. Misschien is het de moeite waard om dit breed te delen?

 

De gekkies van jeugdzorg

20 november 2017

Een stelletje verstrooide mensen die van elke realiteit of verbinding met de werkelijkheid zijn losgeslagen. Als een paar gekken die in een psychiatrische inrichting zijn beland waar ze desalniettemin toch niet thuis zijn. Hun waanzinnige gedrag heeft immers een werking en een officiële status.

De beschrijvingen in Trouw van vergaderingen in de jeugdzorg tarten al elke beschrijving, maar alla het ís een beschrijving. Hoe erg moet het zijn als de onderzoekers van Fontys er niet bijzitten. Dan wordt het niet alleen niet beschreven dan is het ook niet meer te beschrijven. De enigen die er nog van kunnen getuigen zijn soms de ouders en kinderen aan de andere kant van het proces die zo gek nog niet zijn. Ouders en kinderen die ons proberen uit te leggen hoe die idiotie bij hun is aangekomen maar die er uiteindelijk natuurlijk ook knettergek van worden.

lino zww2

Je hebt gekkies en gekken

Het is zo erg dat ik het soms niet eens meer wil lezen of aanzien. Dat is een frappante constatering omdat ik net wel 2 brieven uit Westerbork van Etty Hillesum nog een keer heb zitten lezen. terecht zegt Etty over die beschrijving zelf:

‘En nu heb ik U, door mijn langdurig gepraat, misschien wel in de veronderstelling gebracht, dat ik U iets verteld heb over Westerbork? Wanneer ik dit Westerbork voor mijn geestesoog laat oprijzen, in al zijn facetten en in zijn bewogen geschiedenis, in al zijn geestelijke en materiële noden, dan weet ik, dat ik daarin op geen enkele wijze geslaagd ben. En bovendien: dit is een zeer eenzijdig relaas. Ik zou mij er een voor kunnen stellen, dat meer vervuld was van haat en verbittering en opstandigheid.’

Ik weet nog hoe ik tien jaar geleden voor mijn boek Gemist Vaderschap een aantal van die waanzinnige verhalen over jeugdzorg en kinderbescherming opschreef. Mutatis mutandis zou ik het bovenstaande citaat van Etty kunnen overnemen en natuurlijk tegelijkertijd het gevoel hebben dat ik appels met deurknoppen vergelijk. Maar toch , we zijn al decennia lang bezig een idioot apparaat op te tuigen dat generatie op generatie verziekt, en vooral trouwens de verhouding tússen die generaties verziekt. In de jaren 70 legden Mulock Houwer en Hoefnagels al uit hoe je dat kon veranderen. Met een perverse draai is iets beetje van hun opvattingen overgenomen.  Het is alweer meer dan tien jaar geleden dat mijn boek Gemist Vaderschap verscheen, het is 5 jaar of zo geleden dat Clarijs de inertie bij jeugdzorg beschreef.En dan was er nog de cie Samson die meende dat je je beter maar bij de perversiteit van Jeugdzorg neer kon leggen, want dan kun je wat veranderen door in contact te blijven, of zoiets.

vervolgblog

robot“Volgens Frits Bakker, voorzitter van de Raad voor de Rechtspraak kunnen veel zaken in de toekomst geautomatiseerd worden afgedaan. Het gaat volgens hem dan vooral om routineachtige zaken. ‘Dat gaat snel, efficiënt en goedkoop’, aldus Bakker onlangs bij de afsluiting van de Dag voor de rechtspraak. De tijdswinst kan vervolgens gebruikt worden voor complexe zaken, zoals problematische echtscheidingen. Rechters komen nu tijd tekort.”  lees ik in het Nederlands Dagblad.

Frits Bakker en ondergetekende zijn het niet vaak eens. Maar in dit geval vind ik dat Bakker wel een punt heeft. Robotrechters zijn namelijk de best denkbare rechters om onmenselijk opererende menselijke rechters die zich verkneukelen aan eindeloze kind-ouderscheidings procedures en routinematig valsheid in geschrifte plegen door hun uitspraken als openbaar te ondertekenen, in grote getale te veroordelen. Daarmee doorbreek je de menselijk maffiose cultuur van elkaar de hand boven het hoofd houden die robots hopelijk niet ingebouwd hebben gekregen. Toch?rechter-serie-13

Nog even dit:  kind-ouderscheidings procedures noemt Bakker echtscheidingsprocedures. Aan dat woord kleeft van alles wat mis. Dus daar moet Bakker nog wel effe over verder denken. Mijn idee is overigens per saldo dat we al dat soort idiote procedures die als enige doel hebben kinderen en ouders uit elkaar te rukken beter helemaal niet kunnen voeren. Laat ouders het toch zelf doen met wat goede voorlichting erbij (niet van Bakker dan).  Dat scheelt dan ook weer een hoop zaken. Dan moeten we dus vrezen dat er wel wat rechters overbodig worden. Dus zijn we toe aan een conversieprogramma. Decennia terug bedachten activisten conversieprogramma’s voor de wapenindustrie. Smeed uw wapens tot ploegijzers! Rechters moeten we denk ik maar ombouwen tot…… uhh ja. Zoiets toch, dacht u ook niet?

PS1: Ik heb nog even stil gestaan bij het woord verkneukelen. Rechters zullen zich vast niet in deze beschrijving herkennen. Toch ben ik ervan overtuigd dat dit soort procedures onder andere blijven bestaan doordat ze bij rechters een zekere behoefte vervullen. Dat kan machtswellust zijn of het vervullen van een hel[perscomplex of het proberen te maskeren van wat ze al decennia fout doen.

 

Bewaren

%d bloggers liken dit: