Home

Ja wie kan daar nou wat tegen hebben. Meer aandacht voor democratie en vrijheid van meningsuiting in het onderwijs.

‘De staatssecretaris wil dat scholieren zich bewuster worden van alle vrijheden en plichten, die in onze grondwet staan.’ 

Staatssecretaris Dekker is ook nog eens lid van de VVD die uiteraard, de naam zegt het al voor vrijheid is. Oh ja?

Ik eindigde een nog steeds niet gepubliceerd artikel (volgens mijn promotor goed en overtuigend) met opmerkingen over het stelselmatig negeren van de grondwet en de scheiding der machten door, jawel, de rechterlijke macht, met het volgende citaat:

What did you learn in school today dear little boy of mine?…I learned that justice never ends.

En dat is wat men de leerlingen vooral nog steeds door de strot wenst te wringen alsof het een stel ganzen zijn die vooral veel lever moeten opbrengen.

Wat leerlingen werkelijk moet worden geleerd is om zelf op zoek te gaan naar elk hoekje en gaatje van de democratie. En dat begint met het je eigen maken van de kritiek op de staat van de rechtstaat zoals mensen als ondergetekende regelmatig beoefenen. Maar ik weet heel erg goed dat mijn zoon het wel uit zijn hoofd zal laten om het daarover te hebben, dan wordt het al snel onder valse noemers  een paar punten erafgeschat. En zelf ben ik ook een paar keer door schoolleiders op onbeschofte wijze afgeschoten, zo erg dat ik het er in een geval niet eens maar over ga hebben tot ik niets meer met die school te maken heb (en maar roepen dat je je klachten vooral moet uiten).

Ons onderwijs is erop gericht nepnieuws, nepwetenschap en nepvertrouwen in de overheid te brengen. Het is dus neponderwijs. Maar uiteraard ben ik in hun (Dekker, rechters) ogen een grote nepper. En de meeste van u trappen daarin. Ja u denkt van niet misschien, maar misschien moet u er nog een keer goed naar kijken. Uiteraard wil ik best wel met Dekker hierover in discussie. Ik heb ook geprobeerd met Corien Prins in discussie te treden (komend voorzitter WRR en redactielid NJB) over de werkelijkheid. Maar zij schrijft liever leuke filosofische verhandelingen zonder naar de werkelijkheid te kijken. Dat zo iemand aan de top komt is voor mij een duidelijkheid signaal dat nepwetenschap de overhand heeft gekregen. wetenschap die niet echt meer in discussie gaat.

‘De waarheid is niet sexy’ vatte een van mijn vaste volgers het samen. Nepwaarheid is wel heel sexy.

Ik schreef een paar weken geleden al kritisch over de samenstelling van de jury die Divorce Challenge zou gaan beoordelen. Maar dat deze justitiekliek ook nog eens de eerste prijs aan zichzelf, lees de Raad voor de Kinderbescherming zou weggeven, dat had ík zelfs niet verwacht. Een prijs voor nog meer van hetzelfde aan mediation onder dezelfde condities, dus hopeloos. Moet dit de burger, die toch zo ijverig meedeed aan deze overheidscampagne moed geven. Nou nee dus. Gelukkig hoef ik dit allemaal zelf niet nader uit te leggen want dat kunt u allemaal lezen in het nieuwste artikel van Alina Sedee over de vechtscheidingsindustrie. Daarin komt Anne-Marie van Mackelenberg aan het woord die op de uitreikingsbijeenkomst aanwezig was. Verder nog een helehoop kritiese geluiden waaronder ikzelf. Lezen herbloggen en liken!

klokkenluider-joep

Klokken luiden; het echte handwerk

Ik voel me al heel lang klokkenluider. Maar niet van zomaar een misstandje. Ik heb dus ook elke keer weer het gevoel dat waar je de misstand ook maar meldt, politiek, klachtencommissie, ombudsman, Commissie Gelijke Behandeling, politiek, eigenlijk niemand geïnteresseerd is, niet echt.

Maar nu hebben we dan een Huis voor de Klokkenluiders. Weer zo’n leuk ideetje dat via Ronald van Raak de politiek in is gegooid. Raak’s Goelag archipel is al in werking getreden, dus we hebben al geregeld dat alle klokkenluiders worden afgevoerd naar de gedwongen begeleide opvang. Nou misschien dat het Huis voor de Klokkenluiders dat dan verder kan invullen. Je wordt als je het huis binnenstapt namelijk gedwongen niet meer over de misstand te communiceren, de belangrijkste misstanden zijn niet ontvankelijk. Misstanden bij de rechterlijke macht al helemaal niet, want de rechterlijke macht heeft zelfs de mogelijkheid om met een (vaak niet openbare) uitspraak de gang naar het Huis van de klokkenluiders te blokkeren.

De klepel ligt, wat ik jullie brom, ver bij het Huis voor de Klokkenluiders vandaan. meer hierover bij Nico van den Ham.

Ik zoek de klepel nog steeds, als ik hem vind zal ik hier nog een plaatje bij zetten. liefst van een vader die een klok luidt of zo. Ach ja Pater. pater die de klok luidt, dat lukt nog.

ps: Dit blog nog eens overdenkende lijkt het me vooral zo dat er in het Huis voor de Klokkenluiders geen klok hangt. Waar is een klokkenluidershuis anders voor dan om de klok te kunnen luiden? Klokken luiden doe je vooral via de media, als dat wordt geblokkeerd is het dus nep.

(update 16-6 nieuwe video online; zie nieuwe post)

De 17 jarige Barak eet geen boterhammetje mee. Hij is teveel gegrepen door het feit dat hij donderdag voor de rest van zijn jeugdtijd wordt opgesloten in een jeugdhuis met zeer streng, isolerend, regime. In plaats van een boterhammetje slikt hij een paracetamol weg tegen buik en hoofdpijn.

Vorige week werd ik verrast door een telefoontje. Barak C. Zegt u dat niets (meer)? Ik blogde hier eerder over hem, vooral óver hem ja. Aan het woord waren vooral zijn grootouders versus zijn moeder. En allerlei andere mensen, waaronder ook kranten en ikzelf die zich ertegenaan bemoeiden. Mijn eigen insteek was vooral de positie van zijn vader die op allerlei manieren buiten beeld bleef. Barak wil nu wel eens helemaal zelf vertellen hoe hij het heeft beleefd. Over enkele dagen moet hij naar een tamelijk gesloten inrichting omdat hij inmiddels, na dat opnieuw een jaar te hebben geprobeerd, heeft besloten niet bij zijn moeder te willen blijven en omdat hij door alle verwikkelingen niet meer aan school toekwam. Volgens Jeugdzorg is er van alles mis, maar een rapportage of rechterlijk besluit heeft hij nog niet langs zien komen. Hij zat alweer 4 maanden, prima naar zijn zin, bij zijn tante. Hij vertelt het gevoel te hebben een straf te moeten uitzitten (‘tot ik volwassen ben’) terwijl hij geen enkel gedragsprobleem heeft. Hij heeft er ook uidrukkelijk voor gekozen om mij zijn verhaal te vertellen en daar een deel van op internet te laten zetten.

Omdat er nogal wat technische problemen waren tijdens de opnames is het wat moeilijk  om alles snel gemonteerd te krijgen.Ik kies er daarom voor nu eerst een bijna ongemonteerd stukje te publiceren. Ik vind het belangrijk dat kinderen in ieder geval gehoord worden. Barak heeft nog geen rapport gezien en geen rechterlijke uitspraak. Hij heeft dus ook nog weinig daarover in kunnen brengen. Mijn indruk is dat het rapport en het rechterlijk besluit hierop nog moeten komen. Dat is vaak jeugdzorgtactiek. Creëer alvast de feiten zodat de rechter geen weg terug meer heeft.

Ik ga even niet al te snel mijn mening geven. Behalve dat mij een rigide uithuissetting geen oplossing lijkt. Barak komt op mij in ieder geval behoorlijk uitgebalanceerd over, zeker na alles wat hij heeft meegemaakt. Hij zegt trots te zijn op zichzelf dat hij dit allemaal overleeft. In de video-opname doet hij zichtbaar moeite om nuances te benoemen. Dat weet ik door het voorgesprek. Alleen voor zijn moeder heeft hij geen goed woord over. Hij heeft het gevoel dat hij dankzij moeder en jeugdzorg in een soort gevangenis terecht komt. Binnenkort kom ik met een grotere compilatie op dit blog. Dat zal uitgebreider ingaan op de vanaf 2012 opspelende geschiedenis, zijn vader, zijn moeder, opa en oma. Kom hier terug.

Ook de nieuwe complete video staat inmiddels online. Zie hieronder. Er is een nieuw blog met recente ontwikkelingen.

Tot schuld bewezen

3 juni 2016

Joris Demmink heeft, als Secretaris Generaal Justitie 10 jaar leiding gegeven aan het verval en de corrumpering van justitie in Nederland. Het is voor hem begonnen en na hem afgemaakt. Een corruptie die is gaan beklijven in de fijnste haarvaatjes van het apparaat en de mensen die ermee omgaan, zoals advocaten en parlementariërs. Daarmee is de term onschuldig tot schuld is bewezen tot gotspe gemaakt. Ik doe geen afstand van het begrip zelf, maar onder het huidige rechtssysteem betekent het eigenlijk niets. En dat is heel erg, en leidt ertoe dat we nooit zullen kunnen vertrouwen op een serieuze afhandeling van de beschuldigingen tegen Demmink, tenzij er een geheel nieuw apparaat wordt opgetuigd dat zich weer baseert op democratische principes. Er zullen andere manieren moeten komen om recht te doen.

Vandaag wordt Demmink verhoord. Gelukkig is er in dit land nog meer te beleven dan de zwijgende NOS alleen, zoals Powned. En het schijnt dat de Russische TV aanwezig zal zijn (als ze toestemming krijgen). Tsja wat zal ik er van zeggen…

Hyperventilatie

14 mei 2016

rubbelaar1Ik sta meestal niet te popelen om voor mensen op te komen die zich uiten met hyperventilerend taalgebruik. En ik wil me liefst concentreren op vaderschap. Maar nu is de tijd toch echt rijp voor een stevige stellingname tegen, alweer, het paleis van onjuistitie (gerechtshof Arnhem), ter verdediging van journalist en onderzoeker Micha Kat.

Gisteren had ik geen gelegenheid om aanwezig te zijn bij de zitting in Arnhem waarin Kat als verdachte voor moest komen. Kat zelf had ook geen ‘gelegenheid’ om te komen. De aard van zijn vervolging en de repressie die daarin steekt, maakte dat hij naar Ierland moest vluchten.  Als hij hier zijn neus laat zien wordt (bij) hem DNA-materiaal afgenomen wat tegen de regels lijkt te zijn. Ik heb dat laatste nog niet zelf gecheckt, maar ik denk wel dat dat klopt. Hij is niet verdacht van  ernstige misdrijven, of misdrijven waarbij in de regel DNA-sporen worden achtergelaten, laat staan van nut kunnen zijn. De vervolgingen zijn gericht op het onmogelijk maken van zijn journalistieke werk.  Je moet je bij al dat machtsmisbruik afvragen waarom zo nodig zíjn DNA moet worden afgenomen. Kat heeft daar wel ideeën over.

Nou ja, je kunt kritiek hebben op de manier waarop hij dat journalistieke werk nu doet, zeker is wel dat hij veel dingen boven water heeft getild die van uitermate groot maatschappelijk belang zijn. En dat gebeurde óók vaak met goede uitgewogen teksten. Zijn huidige bewuste journalistieke methodiek wordt, ook door hem zelf dacht ik, ‘provocatief’ genoemd.

Maar hoe dan ook, wat je er ook van wilt denken, boven alles verdient Micha Kat een eerlijke en transparante behandeling. Dat betekent dat hij, als niet aanwezige verdachte, zo goed mogelijk geïnformeerd moet worden over het rechtsverloop. Daarbij is een videoregistratie van de zitting van groot nut. Ook de werking van de publieke controle op de rechtspraak is juist in dit soort gevallen heel belangrijk.  Ik had een eventuele opname graag bekeken.

Nu is dat echter niet mogelijk, want de rechtbank Arnhem heeft op een verzoek van JDTV als volgt besloten:

Geachte heer Donk,

In reactie op uw verzoek deel ik u mee dat de voorzitter van oordeel is dat het karakter van deze zaak het niet toelaat om beeld- en geluidsopnamen te maken.

Met vriendelijke groet,
drs. J (Judith) van Berkel Persvoorlichter communicatieadviseur

Wat opvalt is het gebrek aan motivatie. welk karakter van de zaak? Is er dan geen persrichtlijn die anders voorschrijft?  Tot nu toe heb ik op dit blog vooral geklaagd over de  afwezigheid van openbaarheid van uitspraken in het familierecht. Ik dacht nog even dat het in het strafrecht toch net iets anders zou gaan. Maar als in, juist dit soort zaken,  naar willekeur kan worden besloten de deuren dicht te houden voor verdachte en geïnteresseerden die niet de gelegenheid hebben om naar Arnhem af te reizen en/of die al spontane kotsneigingen krijgen als ze de voorgevel van dat gebouw moeten aanschouwen, dan is de maat wel weer eens flink overgestroomd.

Ook de namen van de leden van het rechtsprekende college zijn blijkbaar niet bekend gemaakt. Meer info bij mijn collegabloggers.

Zelf ben ik ooit, 35 jaar geleden, van plan geweest om voor het weekblad de Vrije Alkmaarse een vaste column te schrijven onder het motto ‘hyperventilatie’ vanwege de enorme emotionele inpakt die machtsmisbruik heeft. Dus ik moet Kat misschien niet te snel wat verwijten over de aard van zijn schrijfwerk. Misschien moet het zo ook maar, ik weet het ook niet veel beter. Het kostte me heel wat zuchten en zweten om het blog die u hier leest netjes in woorden te gieten. Ik wil ook wel eens liever superlatieven en zware woorden gebruiken. Toch Micha; heel misschien soms iets voorzichtiger, soms zijn mensen de dupe van je woorden die het niet verdienen vrees ik.  En af en toe antwoord als ik een vraag stel….Maar je verdient niet veroordeeld te worden, je verdient gewaardeerd te worden voor wat je aanpakte, je verdient een deugdelijk proces of wat mij betreft liever geen processen aangevoerd door xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx (Diskwalificaties even geschrapt; oordeelt u zelf. Of oordeel misschien zelfs niet over personen, maar kom wel op voor de rechtstaat)

En dan speciaal nog voor de voorzitter van het Rechterlijk college, de enige bij naam bekende magistraat in dit poppenspel: Ouderling Abbink:

Woe to you, teachers of the law and Pharisees, you hypocrites! You clean the outside of the cup and dish, but inside they are full of greed and self-indulgence.
Blind Pharisee! First clean the inside of the cup and dish, and then the outside also will be clean.
“Woe to you, teachers of the law and Pharisees, you hypocrites! You are like whitewashed tombs, which look beautiful on the outside but on the inside are full of the bones of the dead and everything unclean.
In the same way, on the outside you appear to people as righteous but on the inside you are full of hypocrisy and wickedness. 
Mat. 23:25-28 (NIV) Een bijbelse hyperventilatie

Een goed gesprek met Micha Kat op de m.i betrouwbare site Het Haagse complot

 

 

inquisitie3(laatste update 12-04=2016 14.15 u)

Ergens in de jaren negentig werkte ik stukje bij beetje aan een schilderij over de magistratuur. Het was een donker schilderij, inquisitie geheten. Naar mate ik verder kwam, dat kan soms lang duren bij mij, werd het ………

Dit is mijn afsluitende blog over de merkwaardige manier waarop een stel hoogleraren, hoge-raadsleden, advocaten generaal, verenigd in de redactie van het Nederlands JuristenBlad, aankijken tegen de staat van onze rechtsstaat. Aankijken? Nee, eigenlijk vooral wegkijken.

Ik bekritiseerde hun standpunt dat al die miljoenen uitspraken in het familierecht in de afgelopen decennia volslagen oninteressant zouden zijn geweest. Ik merkte op dat de redactieleden de illusie wensen te onderhouden dat je zo’n uitspraak in individuele gevallen best wel te pakken zou krijgen. Ik bewees dat dat niet het geval is, of je nou activist bent of niet, schreeuwer of nette burger, geen kans.

Ik bestreed de veronderstelling dat transparantie en controle niet zouden kunnen bijdragen aan de kwaliteit van het geleverde recht. Het kan geen recht zijn als het niet transparant is. Ik benadrukte het uitzonderlijke belang van het handhaven van een nette rechtsgang, juist in het familierecht. Het vreemde idee dat dit alles geldverspilling zou zijn is al van zichzelf belachelijk zonder dat daar eigenlijk een toelichting voor nodig zou moeten zijn.  Desalniettemin heb ik ook nog uitgelegd dat anonimiseren van rechterlijke uitspraken helemaal niet veel hoeft te kosten.

Kortom, ik heb mijn best gedaan wat te communiceren. De redactie vindt toch dat er iets mis is met mijn manier van communiceren, hoewel ze juist zelf aanvankelijk elke discussie uitsloten. Ik communiceerde namelijk in deze blogs openbaar. En dat was nou net het punt, ook de discussie over geheime vonnissen moet blijkbaar in het geniep worden gevoerd. Sinds wanneer is iemand anders zijn communicatie trouwens een reden om zelf wartaal te handhaven?

Het viel me weer op hoe tegenstrijdig hun praktijken zijn met hun theoretische opvattingen. Ik gaf redactielid prof. Prins een complimentje voor haar theoretische betogen over openbaarheid. Buruma slooft zich uit om duidelijk te maken dat je de rechterlijke macht moet vertrouwen, ook als hoogleraar in een leeropdracht ‘Rechtsstaat, rechtsvorming en democratie. Hartlief en vooral Barkhuysen hebben zich er nota bene hard voor gemaakt  dat theorie en praktijk wat met elkaar te maken hebben. Dat mogen ze dan hun collega-redactieleden en zichzelf eens gaan uitleggen. Spronken…. mensenrechten, opgetreden voor het EHRM, maar art 6.1 van het Europees verdrag voor de Rechten van de Mens ho maar. En als ik nog even zo doorzoek kan ik  vast wel meer moois vinden.

Terug naar dat schilderij. Hoe langer ik er aan verder werkte, hoe langer hoe meer begon het te lijken op een soort poppenkast. Het schilderij nog steeds in zwart gehuld, maar de rechters hoe langer hoe meer in geel en rood. U ziet het schilderij hierboven in de staat waarin ik het verkocht aan een advocatenkantoor.

Mijn tekstschilderij “De zwarte dRaad voor de Rechtspraak”, het artikel dat ik, na overleg, inleverde bij het Nederlands JuristenBlad lijkt een beetje dezelfde weg gegaan. Eerst maakte ik een zakelijke samenvatting van het gebeuren rond de Raad voor de Rechtsp(r)aak  en de openbaarheid van uitspraken (zie). Daarna maakte ik er een heel mooi stuk van waarin ik ‘goed en overtuigend’ (Louis Tavecchio) aantoonde hoe mis het is met een van onze rechtstatelijke principes. Toen het werd afgewezen op oneigenlijke gronden heb ik dat bloedserieus besproken. Zo bloedserieus dat het, misschien daardoor wel extra lachwekkend werd hoe die poppen zich verslikten in hun eigen onzin. Desalniettemin hebben ze de macht.

Afin, het oorspronkelijke artikel houd ik nog achter de hand voor publicatie elders (hoop ik). Veel wat daarin naar voren kwam heb ik hier ook besproken. Maar het was natuurlijk in dat artikel juist in een prachtig verhaal gevat. En wat u eigenlijk nog mist zijn een aantal belangrijke kwesties over de geschiedenis van de Raad voor de Rechtspraak.

Verder denk ik dat de schandalige manier waarop er binnen een aantal rechtssectoren wordt omgegaan met de basisprincipes van het recht ertoe leidt dat magistraten het ook in het algemeen minder nauw aan het nemen zijn met de regels v an het recht. Breek dit systeem.

================================================================

Dit was ( naast een aantal tussenblogs) de zevende en afsluitende blog in een serie over de staat van de staat en het NJB.

Als het NJB mijn artikel niet publiceert zal ik het ergens anders publiceren.

De redactie van het NJB bestaat uit voorzitter en voormalig lid van de Hoge raad Coen Drion,  hoogleraar, en lid Hoge Raad Ybo Buruma en Advocaat Generaal bij de Hoge Raad en hoogleraar: Ton Hartlief, Taru Spronken, Peter J. Wattel en de hoogleraren Corien (J.E.J.) Prins en Tom Barkhuysen.

 

%d bloggers liken dit: