Home

laatste aanvulling: 270217

Af en toe roep ik wel eens wat waarvan ik achteraf denk “oei, dat gebéurde, maar zou het nog steeds gebeuren. In mijn blog over verboden profielwerkstukken schreef ik over de Rechterlijke macht:

“Ondertussen proberen ze die wet ook nog zelf te schrijven, dringen met dubbele petten het parlement binnen en gillen dus als zielige slachtoffers als er ook maar een parlementariër het waagt om ergens zijn mond over open te trekken.”

Ik doelde daar op mensen als Dittrich, Wolfson, Quik Schuijt die als rechter voor het leven ook nog eens volksvertegenwoordigster dachten te kunnen zijn. En dat is in strijd met een van de basisprincipes van de Trias Politica, de scheiding der machten. Ooit ageerde ik op de voorpagina van het gratis dagblad De Pers tegen het feit dat Quik Schuijt deze dubbele pet op had.

Maar hoe staat het er nu voor? Vroeger kwam ik wel eens in de Tweede en Eerste Kamer, maar dat is de laatste 10 jaar een stuk minder geworden. Dus toch maar eens zoeken in de boeken. De eerste waar ik via google op stuitte was, hoe is het mogelijk, Jeroen Recourt, de initiatiefnemer van Divorce Challenge. Tevens rechter dus. Dat werpt nog eens een extra rood licht op de kritiek die ik al eerder op dit gebeuren had geuit.

Afin dat was een toevalstreffer. D66 staat bekend als rechterspartij. Hoe zou het er dáar nu voostaan. Jawel 2 keer beet. Judith Swinkels is zelfs familierechter geweest. Fatma Koser Kaya is maar liefst een dag actief kantonrechter geweest volgens haar biografie, vreemd , maar hoe dan ook dus nog steeds rechter. Ik ga er bij de fractie nog even achteraan.

Ik heb even geen zin om ook de andere fracties helemaal door te werken, en dan nog eens de Eerste Kamer waar traditioneel het rechterscompartiment relatief groter is. Het principe zal echter duidelijk zijn. De rechterlijke macht doorbreekt nog steeds op grove wijze de scheiding der machten. Dit leidt onder andere tot onaanvaardbare inmenging, juist in het familierecht.

Naast het feit dat deze functievermenging in strijd is met de principes van de Trias Politica kan nu al feitelijk worden vastgesteld dat de beroepsgroep rechters enorm is oververtegenwoordigd in de Tweede Kamer

Zie hieronder de screenprint met de opvattingen van voormalig kamerlid Luchtenveld hierover.

PS1: Tweede Kamerfractie van D66 gebeld. “Namens wie belt u?”” Ik bel als burger.” oh…..”

Tsja daar rekenen ze bij de democraten niet meer zo erg op dat er burgers bellen. In feite is in hun hele communicatie slechts voorzien met perswoordvoerders.

Afin ze zoeken het uit over die bio van Fatma. U hoort van mij.

luchtenveld20rechterslobby

Luchtenveld over de tirannieke rechterslobby (laatste alinea).

Advertenties

Hieronder een prima Blog van Anne-Marie van Mackelenbergh. Een paar details zou ik willen aanscherpen. En vooral wil ik iedereen oproepen om eens vanachter onze schermpjes vandaan te komen.

Er zijn details die veel scherper kunnen. Het boekje van Spruijt is niet alleen oud, maar vooral zeer corrupt tot stand gekomen. Dat is volgens mij een veel sterker argument. En zo zijn er nog wat dingen. We moeten ons niet af laten leiden door schijninspraak. Maar ook niet door een illusie dat het aanschrijven van de ombudsman of een commissie voor mensenrechten zal helpen. Wat een beetje zal helpen is actie, maar dan nog veel meer dan in het verleden. Ik zeg niet dat we al die clubs niet moeten aanspreken. Het is belangrijk om dat scherp en effectief te doen zodat ze zich niet kunnen beroepen op een ‘Wir haben es nicht gewusst’.

Anne-Marie:

Onderstaand is mijn belangrijkste blog tot nu toe door mij geschreven. Gewoon in begrijpbare taal, want daar hebben de instanties ook een handje van; moeilijke woorden, opdat wij het ook niet meer …

Bron: Pas op! Divorce Challenge; meer dan een rookgordijn; nog meer slachtoffers….

Ik schreef een paar weken geleden al kritisch over de samenstelling van de jury die Divorce Challenge zou gaan beoordelen. Maar dat deze justitiekliek ook nog eens de eerste prijs aan zichzelf, lees de Raad voor de Kinderbescherming zou weggeven, dat had ík zelfs niet verwacht. Een prijs voor nog meer van hetzelfde aan mediation onder dezelfde condities, dus hopeloos. Moet dit de burger, die toch zo ijverig meedeed aan deze overheidscampagne moed geven. Nou nee dus. Gelukkig hoef ik dit allemaal zelf niet nader uit te leggen want dat kunt u allemaal lezen in het nieuwste artikel van Alina Sedee over de vechtscheidingsindustrie. Daarin komt Anne-Marie van Mackelenberg aan het woord die op de uitreikingsbijeenkomst aanwezig was. Verder nog een helehoop kritiese geluiden waaronder ikzelf. Lezen herbloggen en liken!

Kent u bovenstaande zinsnede ook uit reglementen van prijzenjury’s?  Verrassing, in dit geval gaat het over de expertgroep die de inzendingen voor Divorce Challenge beoordeelt.

Ik leverde op de valreep een bijdrage aan dit initiatief.

Kunt u zich voorstellen dat hoogleraren recht of rechters of erger mensen die beide posten combineren, een onafhankelijk oordeel kunnen vormen over een bijdrage aan Divorce Challenge waarin nou juist deze groep rechters en wetenschappers hard wordt aangevallen. Nee, ik niet.
Kunt u zich voorstellen dat een expertgroep waarvan 7 van de 9 leden vrouwen zijn een goed oordeel gaan vormen over een gebied waar vooral mannen de zwarte piet zijn (aj). Ik heb het daar op zijn minst moeilijk mee.

Een en ander dient vooral gezien gezien te worden in het licht dat de expertgroep in unanimiteit oordeelt. Die rechter en die rechter/hoogleraar (een onaanvaardbare belangenverstrengeling) zullen wel uitkijken om een voorstel te honoreren dat betoogt dat het afgelopen moet zijn met de dagelijks 1000 gevallen van valsheid in geschrifte door honderden rechters die onder hun misbakken geheime uitspraken zetten dat ze in het openbaar zijn uitgesproken. Of dat die belangenverstrengeling tussen wetenschap en rechterlijke macht not done is. En ze hebben dus de macht dat ook desnoods in hun eentje, te blokkeren.

Discussie over de besluiten van deze expertgroep is dus niet mogelijk (Over het oordeel van het expertpanel valt niet te corresponderen) volgens de toelichting van Divorce Challenge. Daarmee afficheert zij zich als een soort prijzenjury, en stelt zij zich op tegenover een openbaar, bediscussieerbaar, argumenteerbaar (pro en contra) besluit. Daarmee volgt zij niet de theoretische basisprincipes van wetenschap en recht, de disciplines die dus wel rijk zijn vertegenwoordigd in dit panel. Maar ze volgt juist wel de praktijk van dezelfde disciplines.

Het is mij niet duidelijk of ik inmiddels min of meer getekend heb om akkoord te gaan met deze opzet. Ik denk het niet. Maar ik maak het bij deze nog maar even duidelijk.

Inmiddels heb ik ook dit blog verwerkt in een bijdrage aan Divorce Challenge

Het expertpanel

Ik had er geen zin in, maar nu dan toch maar. Mijn bijdrage aan Divorce Challenge. Op de valreep. Een valreep is zo’n touwladdertje om een schip op het laatste moment te betreden. in dit geval een waarmee je op het laatste moment nog kunt proberen op het schip van staat te klimmen. Of het te bestormen.

20 november 2016
Joep Zander
Joep Zander producties

Fase 1 – Als het (nog) goed gaat

Fase 2 – De eerste problemen

Fase 3 – Een onafwendbare breuk

Fase 4 – Na de scheiding

Ouders kunnen heel goed zelf afspraken maken binnen een kader van daadwerkelijk gelijkwaardig ouderschap. Dit zal een hoop herrie schelen en dat is goed voor kinderen.

Wat is je betrokkenheid bij het onderwerp?

Pedagoog, publicist, vader. Ik doe mee, bijna tegen beter weten in. Wordt het wel geplaatst en serieus genomen? Het is erg belangrijk dat de onthechting van kinderen en ouders stopt, dat ouders gewoon weer beiden voor hun kinderen kunnen zorgen. Ik heb dat zorgen niet kunnen doen voor mijn dochter omdat de kinderbescherming het wel leuk maar niet verstandig vond dat ik me niet aan de moeder aanpaste. Ik heb wel 18 jaar de helft van de zorg gedaan voor mijn zoon doordat ik dit soort staatsinmenging heb kunnen vermijden door zelf met de moeder heel heldere afspraken te maken voor de geboorte en die in te bedden in de sociale omgeving en in een ritueel. Ja ik ben heel kwaad. Maar goed ik zal nogmaals mijn best doen om mijn inzichten inclusief mijn kwaadheid, onder woorden te brengen. Denk niet dat ik zomaar wat van me af sta te oreren. Ik heb veel geschreven, gepraat en gediscussieerd over de problemen. Het onderwerp Ouderverstotingssyndroom heb ik in 1999 in Nederland geïntroduceerd. Ik heb de begeleidende tekst geleverd voor het amendement Gelijkwaardig Ouderschap. In de afgelopen 25 jaar heb ik veel gesprekken gevoerd met kinderbeschermingsdirecties, rechtersorganisaties en parlementariërs. Ik geloof dat ik wel 25 keer een gesprek met kamerleden heb gehad. Ik heb vele boeken en artikelen gepubliceerd, waaronder die in wetenschappelijke tijdschriften. Ik was een van de mensen die in internationaal verband de Verklaring van Langeac opstelde die nog steeds prima als uitgangspunt kan dienen voor beleid op dit vlak. Maar men wil niet, het ministerie wil met alle (geestelijke) geweld dat ouders de schuld voor al die ellende in de schoenen krijgen geschoven. Maar een justitieapparaat dat de plegers van geestelijk geweld tegen kinderen voortdurend en zo goed als altijd de zin geeft en de kinderen laat ruïneren is vooral zelf de grootste schuldige. En met hun manipulaties belasten ze de kinderen ook nog een keer rechtstreeks. Zij doen dit bovendien willens en wetens. zie http://joepzander.nl

Geef een beschrijving van de huidige situatie van het probleem

Het is eigenlijk wonderlijk dat een ministerie wiens disfunctioneren samen met dat van de rechterlijke macht, zelf de grootste oorzaak is van de geforceerde onthechting tussen ouders en kinderen nu van de burgers, die daar de dupe van zijn, gaat vragen om met oplossingen te komen. Dat gaat natuurlijk niet werken. Ze zullen, vermoedelijk blijven weigeren om aan hun eigen functioneren te gaan sleutelen. Misschien voor de bühne, maar niet oprecht. En de meeste gefrustreerde burgers hebben het opgegeven om oplossingen aan te dragen, of zijn daartoe niet meer in staat. Bij dat schuldtoedelingsproces wordt bovendien op grote schaal gelogen en bedrogen. Rechters plegen dagelijks ongeveer 1000 keer valsheid in geschrifte door onder hun vaak misbakken uitspraken te schrijven dat ze in het openbaar zijn gedaan, terwijl dat geenszins het geval is. Ouderorganisaties worden tegen elkaar opgezet. Nogmaals ik heb dit allemaal gedocumenteerd en grotendeels gepubliceerd met bronvermeldingen en al; zie de verwijzingen hieronder. Mijn scherpste uitingen zijn gecensureerd, dat wel. De scheidingsindustrie wordt voortdurend, steeds groter, opgetuigd, waarmee grote geldstromen zijn gemoeid (kindcuratoren, ombudsman, kindbelangenbehartigers, externe deskundigen, Jeugdzorg naast kinderbescherming). Al die toevoegingen maken het conflict alleen maar groter. Alle wetten die de laatste decennia over scheiding van kinderen en ouders zijn ingediend worden stelselmatig gefrustreerd door de rechterlijke macht. Maar nee de ouders hebben het gedaan. Want inderdaad die arme ouders die zich geen raad meer weten gaan uiteindelijk maar met elkaar op de vuist omdat binnen het huidige bestel er altijd maar een van de twee zijn/haar zin krijgt. Dus je moet bijna wel. De ouder die de zogenaamde ‘koninklijke weg’ kiest (elk conflict uit de weg gaat) wordt zelf extra belaagd en beschuldigd van verwaarlozing. Met name vaders verkeren hierdoor in een voortdurende collectieve, maar geïndividualiseerde spagaat (iedereen wordt apart en afzonderlijk in geheime rechtspraak aangepakt). Mensen die het aan willen pakken worden geconfronteerd met censuurintriges. En wetenschap op dit terrein is onder leiding van de heer Spruijt volledig gecorrumpeerd door wetenschappelijk ongeoorloofde afhankelijkheid van de staat.

Welke andere kijk of benaderingswijze breng je in?

Als uw ministerie het dan toch serieus mocht nemen, lees dan eens de verklaring van Langeac. Zie bijlage. Hoofdzaak: Ouders maken vroegtijdig (voor de geboorte) afdwingbare afspraken op basis van gelijkwaardig ouderschap. En zolang justitie niet in staat is om op dit gebied werkelijk recht te spreken die een oplossend vermogen heeft, bemoeit ze zich nergens meer mee, omdat ze het alleen maar erger maakt. Start een campagne om dit voor elkaar te krijgen. Ja dat is bijna een campagne tegen jullie zelf. Maar gaat het om kinderen of om jullie?

Wat heb je nodig om verder te komen?

Wat er nodig is is een campagne die misschien hoogstens een ton kost om miljarden verspilling te voorkomen. Maar die campagne zal wel de werkgelegenheid in de scheidingsindustrie stevig verminderen. deze campagne moet worden opgezet door ouders en deskundigen die zich tot nu toe niet hebben gecorrumpeerd aan het huidige systeem.

Bijlagen

PS: En ik wordt ook helemaal niet vrolijk van die expertgroep die een en ander moet beoordelen. Daar wil ik me niet aan onderwerpen. Nog even die hoogleraren screenen.

Zie mijn volgend blog over de samenstelling en regels van deze expertgroep

PS2 ; In de loop van de dag verander ik nog wat aan de originele versie. onder andere toevoegen bijlages. En als u zo aardig zou willen zijn like dan zowel mijn bijdrage op divorce challenge als hier

%d bloggers liken dit: