Home

Dijkdoorbraken en zandzakken

5 september 2017

Twee maanden geleden bereikte ik samen met de facebookgroep (h)erken ouderverstoting een dijkdoorbraak in de openbaarheid van uitspraken doordat het hof Den Bosch de hele serie uitspraken van een raadsheer over 2016 vrijgaf. Zoals te verwachten viel reageerde niet iedere rechtbank hier positief op. Wat minder te verwachten viel was dat ook in eigen kring door een paar mensen (waaronder ‘zelfs’ een jurist) wat meesmuilend werd gedaan over deze duidelijke overwinning. Kortom de zandzakken werden aangesleept om het gat in de dijk te dichten, en die zandzakken kwamen soms uit onverwachte hoek. De rechtbank Breda en het Hof Den Haag hebben negatief gereageerd op verzoeken om openbaarheid van uitspraken cq publicatie. Maar het gat in de dijk zal en kan niet meer worden gedicht. De overwinning op de intransparantie en arrogantie van de rechterlijke macht heeft velen geïnspireerd. Ook Patrick Damhuis roerde het punt zondag in zijn toespraak tot Tweede Kamerlid Sven Koopmans uitdrukkelijk aan. En we gaan er dan ook met Sven over verder. Ook al omdat Sven eerder duidelijke uitspraken deed over de noodzaak van openbaarheid. Op een of andere manier is het wel wonderlijk dat het juist een VVD-er is die deze confrontatie niet helemaal uit de weg gaat. Immers de VVD is juist sterk verbonden met het angstwekkende justitiebolwerk door het leveren van achtereenvolgende ministers van Justitie. Illustere voorgangers van Sven zoals Otto Vos en Ruud Luchtenveld (klik>laatste alinea) hebben echter wel hun nek uitgestoken tegenover het justitieapparaat en de Rechterlijke macht.

vos

1998: VVD-er Otto Vos in de lentemars

Zondag kreeg ik van Nico van den Ham de gelegenheid om de kritiek op het rechtelijke machtsmisbruik nog eens goed op een rijtje te zetten. En ik moet zeggen dat is goed gelukt. Zie onderstaande video. Wat een mooie plek daarvoor zo tussen de ridderzaal, Eerste en Tweede Kamer.

We willen nu een matrix maken met een overzicht van alle gerechten met uitkomsten van inzage en publicatieverzoeken. Een beetje name and shame.

Dossier rechtersdictatuur
Argumenten rond openbaarheid van uitspraken

Bewaren

Advertenties

Ik leg in dit blog even een flink ei

update: 19:39

We hebben van de Nederlandse Voedsel en Waren Autoriteit al veel vreemde verhalen over ons heen gehad. Maar dit nog niet. Waarom niet? Omdat iedereen onmiddellijk zou inzien dat bovenstaande uitspraak nogal stupide zou zijn. Als het echter gaat om de producten van de Nederlandse Rechterlijke Macht lijken nogal wat mensen door een collectieve cognitieve constipatie te worden overvallen omdat ze bang zijn al in hun broek te doen alleen al als ze maar aan rechters zouden denken.

Zo kan het gebeuren dat een aantal mensen waaronder ook een in het algemeen goed nadenkende blogger vinden dat niet alle uitspraken openbaar zouden hoeven te worden gemaakt op internet omdat we dan zouden stikken in een soort overvloed. Dat we het dus moeten doen met die uitspraken die spontaan worden ingestuurd door rechters zelf. Dan kom ik uitspraken tegen als: ‘Gelijkluidende uitspraken allemaal publiceren zou een overdaad creëren waar niemand meer de weg in weet te vinden.’ en ‘ Ik vind inderdaad dat alleen die gerechtelijke uitspraken gepubliceerd moeten worden waar een precedentwerking vanuit gaat’

Dat niemand meer de weg zou weten te vinden door de grote hoeveelheid uitspraken is natuurlijk onzin. Het is gek om aan zo’n argument nog woorden vuil te moeten maken, maar ik doe het dan toch maar. Google produceert effectieve zoekresultaten waarmee we in het algemeen onze weg kunnen vinden in miljarden pagina’s internet. Daarbij moeten ze voortdurend mensen en organisaties te slim afwezen die proberen uit eigen belang boven aan te komen. Hoe moeilijk moet het zijn om in zo’n tamelijk eenvoudige database als een verzameling van enkele miljoenen rechtelijke uitspraken een effectieve zoekmachine los te laten die onderscheid kan maken op grond van waar mensen naar op zoek zijn. Ok Overheids ICT ís een vies woord. Maar ook aan het geklungel van ICT bedrijven op kosten van de belastingbetaler moeten we maar eens een eind maken.

Voor effectieve controle op de rechterlijke macht kan het niet anders zijn dan dat alle uitspraken openbaar zijn en niet alleen die uitspraken die ze zelf interessant vinden cq waaraan ze zich geen buil kunnen vallen. De effectiefste manier is dat ze gewoon op internet staan. Maar als er inzage wordt toegestaan dan wordt althans aan de wet voldaan. Er zijn nog steeds rechtbanken die zelfs dat weigeren. En er zijn nog steeds medestanders die mooie artikelen schrijven over de manier waarop rechters de wet niet uitvoeren maar zelfs niet durven fluisteren dat we mogen eisen dat ze gewoon wel de wet uitvoeren en dat het huidige gedrag van rechters vaak zwaar, verzwaard met strafverhoging, strafbaar is.

Het punt wat gemaakt moet worden is dat rechters zich aan de wet moeten houden. Anders heeft geen enkele wetswijziging zin. Dat lijkt mij nogal evident. Wettelijk vereiste openbaarheid opeisen is een eerste stap tegen straffeloos arrogant machtsmisbruik van de rechterlijke macht. En daar hebben we met de uitzendingen van TV-Oost, en het optreden van facebookgroep (h)erken ouderverstoting en ondergetekende een flinke stap in gezet.

zie ook:

openbaarheid eindelijke afgedwongen

misverstanden over de openbaarheid van uitspraken

ps1. Ik heb het woord obstipatie vervangen door constipatie omdat het hetzelfde betekent maar zo lekker allitereert en ontstopt.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

quichotte

Of het gevecht voor een transparante eerlijke rechtspraak voor kinderen iets met Don Quichotte en winndmolens te maken heeft heb ik me vaak afgevraagd. Maar als het er om gaat om voor kinderen op te komen is dan ben ik zelfs nog wel bereid een zwaard door de wieken van die molens te steken. Misschien is het niet eens zo moeilijk als we elkaar maar niet ervan weerhouden om het te doen.

Gezien de, terecht, enorme belangstelling voor het onderwerp openbaarheid van uitspraken sinds het persbericht in de vorige blog wil ik een aantal veel gehoorde misvattingen bestrijden.

  1. ‘Maar er is helemaal geen beschikking over de openbaarheid van uitspraken van het hof Den Bosch.’  Inderdaad er is alleen correspondentie. Net als met de Rechtbank Limburg die al eerder een uitspraak vrijgaf. Wel is er bij beide gerechtelijke instanties lang over gediscussieerd. Nee jurisprudentie dat hoeft ook helemaal niet, of beter het zou niet eens moeten mogen. De wet dient in dit geval gewoon een op een te worden toegepast. Allerlei rechterlijke colleges op alle niveaus hebben in het verleden allerlei uitspraken gedaan over de openbaarheid van uitspraken (Bijv Pretto-arrest van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens). Daarin is ontzettend heen en weer gezwalkt. Openbaarheid dient ter controle. En dan moet je niet de opzet van die controle aan de te controleren instanties overlaten. Die controle is een taak van de burger in een systeem van checks and balances in de Trias Politica. En de wetgever heeft daaraan dan ook een absolute norm gesteld.
  2. ‘Maar dat al die miljoenen uitspraken uit het verleden dan nietig zijn dan meen je toch niet.’ Jawel dat meen ik wel. Dit is nogmaals de absolute werking van de de wet die namens de burgers is vastgelegd. En niet voor niets hebben al die rechters decennia lang gewoon valsheid in geschrifte gepleegd door onder al hun uitspraken te zetten dat ze openbaar zijn uitgesproken. Ze wilden daarmee nietigheid voorkomen. Wat natuurlijk per saldo een onzinnige figuur is. Maar ja dat zien we wel meer in deze wereld. Nietigheid treedt van rechtswege in en daar hoeft in feite geen uitspraak van een rechter meer overheen.
  3. ‘Ja maar wat jij beweert wordt door allerlei juristen tegengesproken.’ Nou er zijn er gelukkig ook wel een paar die het geheel met me eens zijn tot het Europese hof aan toe. Het is natuurlijk niet voor niets dat we het op argumenten voor elkaar kregen bij de rechtbank Limburg en het Hof Den Bosch. Maar juristen die iets lager in de pikorde staan houden vaak hun mond, bang als ze zijn voor …. diezelfde rechterlijke macht. Het is dan ook niet voor niets dat de openbaarheid van uitspraken ook door burgers is aangekaart zonder veel hulp van juristen. Er zijn er wel die nu ineens meeliften. Dat zie je bij ouderverstotingssyndroom ook. Nu er ego en geld te verdienen valt is iedereen er als de kippen bij.
  4. Wat hebben we nou aan openbaarheid van uitspraken, de hele procedure moet openbaar!’ Dat punt daar zit wat in. Misschien is het doorbreken van de zelfingenomen arrogantie van de Rechtelijke macht wel het belangrijkste winstpunt van dit moment. In het persbericht gaven we al aan dat er ook andere dingen moeten gebeuren. Burgergebaseerd klachtrecht, burgergebaseerd benoemingsrecht en openbare zittingen net als in Slowakije.
  5. ‘Waarheidsvinding in het familierecht is niet perse hetzelfde als strafrechtelijke waarheidsvinding’. Nee inderdaad. Maar als het gaat om smadelijke leugens, vaak geponeerd door rechters en kinderbeschermers dan is het beslist wel strafrechtelijk. Zo ook de valsheid in geschrifte die al die duizenden rechters onder die miljoenen uitspraken hebben gepleegd door te schrijven dat ze openbaar zouden zijn uitgesproken. Dit had in het persbericht inderdaad wel wat scherper verwoord mogen worden.

En dan zijn er ook nog mensen (zoals voormalig advocaat en strijder voor waarheidsvinding Peter Prinsen) die deze overwinning geboekt door effectieve samenwerking, een gevecht tegen windmolens durven noemen en beweren dat de uiotspraken al op rechtspraak.nl staan (een heel klein percentage uitspraken staat nu op rechtspraak.nl; ergens rond de 1 procent, maar dat kan nu natuurlijk snel stijgen) . Hoe noem je zo’n houding? Zullen we het Cervantes vragen?
Ik zou mijn lezers willen aanbevelen alles wat ik erover heb geschreven nog eens goed door te nemen en zelf zaken te onderzoeken, anders blijf ik maar dingen herhalen.

Quis custodiet ipsos custodes? Wij, de burgers bewaken de bewakers.

TV-oost journaliste Jauke Boerdam had zich die oproep van mij om zelf onderzoek te doen ter harte genomen.

(persbericht facebookgroep (h)erken ouderverstoting)

25 jaar lang gevecht tegen bureaucratie gewonnen

Onlangs heeft het Gerechtshof van Den Bosch – het rechtsgebied familierecht- besloten de uitspraken van een specifieke rechter over het hele jaar 2016 op verzoek van een burger vrij te geven. Dit is een unieke gebeurtenis want de afgelopen 25 jaar is een dergelijk verzoek altijd geweigerd door de rechtspraak. Ondanks dat de uitspraken binnen het familierecht volgens de wet in het openbaar dienen te zijn uitgesproken, bleek dit in de praktijk niet het geval. Men kreeg de uitspraken niet te zien, met als gevolg dat de uitspraken binnen het familierecht niet te controleren vielen. De uitspraken zullen nu conform de wet worden geanonimiseerd en vervolgens openbaar gemaakt. Momenteel worden deze uitspraken gepubliceerd via rechtspraak.nl.

Niet openbaar uitgesproken is nietig
De Nederlandse wet bepaalt dat uitspraken die niet in het openbaar zijn uitgesproken, nietig zijn. Rechters en griffiers schreven onder deze uitspraken dat ze openbaar waren zonder dat dit daadwerkelijk het geval was. Hierdoor zijn er miljoenen uitspraken in het familierecht van de afgelopen decennia nietig. Door deze praktijk  was er de facto geen controle en transparantie in het familierecht. Een staatsmacht zonder controle loopt uit de hand, de Trias Politica is nu eenmaal gebaseerd op checks and balances.

25 jaar werk

Joep Zander, die er samen met mensen als Jan Hop 25 jaar aan heeft getrokken zegt daarover “Het is ongehoord dat op een na alle juristen in Nederland niet hun vingers wilden branden aan dit principiële punt. Van de andere kant is het natuurlijk ook bij uitstek een taak van burgers. Maar het zou niet zo moeten zijn dat daar 25 jaar voor nodig is. Dit bewijst ook hoe star de rechterlijke macht zich heeft opgesteld.” Dankzij de inzet van een grote groep via facebook georganiseerde gedupeerde ouders (groep (her)ken ouderverstoting) is dit resultaat nu binnen gehaald.

Ook de overige uitspraken binnen het familierecht van het Hof in Den Bosch en de overige hoven, rechtbanken en de Hoge Raad zullen openbaar moeten worden gemaakt. De rechters met de meest bedenkelijke staat van dienst zullen mogelijk de meeste moeite hebben met het aan het daglicht brengen van hun praktijken. Er zal ook moeten worden bedacht wat er moet gebeuren met al die miljoenen uitspraken van de afgelopen decennia die dus nietig zijn.  Het gaat dan om zaken als geweigerde omgang, verbroken gezamenlijke voogdij of gezag, geweigerd gelijkwaardig ouderschap, ondertoezichtstellingen en uithuisplaatsingen.

Blij met deze opening
Marieke van Woerkom zegt daar namens de facebookgroep (H)erken Ouderverstoting het volgende over: “Onder al die miljoenen uitspraken waren er al zeer veel die onmenselijk waren. Nu blijken ze dus in principe ook nietig. De rechterlijke macht heeft in het geniep het leven van vele ouders en kinderen ernstig  in de problemen gebracht. We zullen de komende jaren verder onderzoek doen naar de nu openbaar gemaakte uitspraken. We zullen ook moeten vaststellen welke eventuele onwaarheden er in de uitspraken staan anders wordt aan veel burgers geen recht gedaan.”

Volgens de internetgroep bevatten veel vonnissen niet op waarheidsvinding gebaseerde veronderstellingen en mogelijk zelfs leugens. Binnen het familierecht wordt namelijk niet onder ede gehoord zoals binnen het strafrecht; men kan hier van diverse zaken beschuldigd worden zonder dat wordt nagegaan of deze beschuldigingen op waarheid berusten. Het zelfde geldt voor convenanten: afspraken kunnen niet worden afgedwongen omdat ze niet geborgd zijn in het strafrecht.

Joep Zander: ¨ Dit is nog maar het begin van het beëindigen van de eigenmachtigheid van de Rechterlijke Macht. Het beëindigen van het stelselmatig negeren van de wet op het recht op omgang, gezamenlijk gezag en gelijkwaardig ouderschap. Het komt nogal eens voor dat rechters en griffiers gewoon liegen. Aangifte daartegen moet makkelijker worden. Ook het klachtrecht moet verbeterd worden met de instelling van een burgerklachtjurering”.

Meer over openbaarheid van uitspraken:

https://joepzander.wordpress.com/juridische-beschouwing-openbaarheid-van-uitspraken/
Meer over klachtrecht rechterlijke macht ( Artikel Joep Zander in Katholiek Nieuwsblad
http://joepzander.nl/klagenrechters.htm

aanvullingen:

misverstanden over dit persbericht

Hoe ook TV-Oost bijdroeg aan de bewustwording en dit resultaat zie je in onderstaand filmpje

Als je maar gelooft

13 juli 2017

alles ist moglich+

Wat antigif tegen de zogenaamde wijsheid van het haalbare.

‘Alles is mogelijk als je maar gelooft’ zag ik toen ik omkeek op het kerkje in het Duitse dorp Mönkebude (Huis van de monniken) staan. Ik had net een prachtig bericht gekregen over een belangrijke stap voorwaarts in de praktijk van het familierecht waarover ik later deze week zal berichten. Een punt waarover ik dertig jaar lang tegen een muur heb staan bonken. Een punt waar vele tienduizenden Nederlandse juristen hun vingers niet aan wilden branden. Het deed denken aan de val van de Berlijnse muur.

Nog geen 3 meter verder bleek ik een lekke voorband te hebben en toen ik die had geplakt bleek de buitenband ook helemaal op. De achterband had ik al eerder moeten vervangen. Een passende metafoor voor mijn situatie. De fysieke banden van mijn fiets waren op door geboems op de Poolse keienweggetjes. Mijn eigen banden (zoek de metaforen maar bij elkaar) waren erg versleten door de capriolen in het waanzinnige circus van het Nederlandse familierechtbedrijf. Maar zoals u zult begrijpen heb ik een leuke vakantie gehad waarbij ik veel heel aardige gastvrije Duitse en Poolse mensen heb ontmoet.  Want daar ligt het niet aan. Mensen daar kun je in geloven, daar moet je in geloven. En dat is ook wat dingen mogelijk maakt. Aan de hand van het onbenoembare, ons aller bron.

Tot slot dus de Brandenburger Tor een symbool voor gevallen muren.

Zum Schluss Brandenburger Tor met een enorme waterplas die 10 dagen na het heftige onweer boven Berlijn nog niet weg was.

Angst

29 mei 2017

angst voor en na

Toen ik bezig was met mijn Engelse tekst voor mijn speech, bijna een maand geleden, in Bratislava ontdekte ik dat er ook een Engels woord ‘angst’ bestaat dat een van de mogelijke vertalingen is van het Nederlandse woord angst. Maar dan wel angst in een zeer verreikende vorm. Levensbedreigende angst. In het laatste aandachtsstreepje uit dit gedeelte van mijn speech kunt u het terug vinden. Overigens heb ik wegens tijdgebrek een aantal streepjes bij de lezing overgeslagen. Maar ook misschien een beetje uit angst.

—–

– All (as far as we can unravel the secrecy) public sentences in family-law in The Netherlands are undersigned under the sentence: pronounced publicly.

– An organization called ASZM (general secretary of the Judiciary) attracted itself hierarchical powers without any legal status. This illegitimate or even illegal organization firmly limited the constitutionally obligated public pronouncement of sentences.

– No sentence on family law in the Netherlands (as far as known) is physically pronounced in an open session of a court, which on it self is not necessary. About 2 % of the sentences are being published. There is no public pronouncement of about 98 % of the sentences. This is already practiced this way during several decennia and the number of sentences involved are millions.

– There was an evident just decision of the court of Arnhem in 1997 to give insight to sentences that was overruled by the fore mentioned secetary. Apart from the question what title anyone could have to interfere in the autonomy of the judges and the responsibility of courts to facilitate those judges, even the status of this organ on that moment was quite obscure and sinister.

– Considering the checks and balances of the Trias Politica it seems quite obvious that it is precisely a task of the civilian to execute some control on the judiciary. So there is a power structure (almightiness Goudard) assigned to the judiciary institutions without democratic control.

– Members of parliament fear to intervene. Moreover, Some members of parliament are judge themselves.

(- A lot of University law teachers are judges. The now just installed foremen (women) of the The Netherlands Scientific Council for Government Policy (WRR) is a law professor that systematically refuses to debate the situation on public pronouncement although transparency, privacy and so is here core scholarly subject.)

– There is a general knowledge of a fear-culture on the department of justice that is so deep that civil servants even don’t want to speak about this culture of fear so says the work council of this department.

– The former ( till 2012) secretary General of this department was accused of abusing and raping children in among other Turkey and Prague. An investigation was started. Although he lied and was accused of perjury by the public attorney the investigation is still pending. This might not only have harmed children directly, but also indirectly by creating a ministry without integrity and a cult of fear..

– Public and open discussion about these kind of problems is impossible and encounters fear even angst, and well, people just don’t want to know.

(C) Joep Zander Bratislava 2017

met de kop tegen de andere kant van de spiegel lopen

Met je kop tegen de andere kant van de spiegel aanlopen. Zie laatste zin van dit blog. (c) Joep Zander 2002

‘De tijd dat de wetenschap ex cathedra (vanuit de zetel, red.) sprak en iedereen zich daarbij neerlegde, is gelukkig voorbij’, zegt André Knottnerus.

Knotnerus was de afgelopen 7 jaar de voorzitter van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (WRR). Zijn plek zal worden ingenomen door de Tilburgse hoogleraar recht Corien Prins.

Je zou verwachten dat Prins nu een punt gaat maken van de opmerkingen van haar voorganger. Een feit is echter dat Prins in het verleden juist weigerde in discussie te gaan over een van de belangrijkste kernpunten in haar werk, de transparantie van het rechtsbedrijf. In  theorie vindt ze die transparantie uiteraard heel belangrijk. In de praktijk weigerde ze met mij in discussie te gaan over het juist extreme gebrek aan, wettelijk vereiste, transparantie van een groot deel van de rechterlijke uitspraken in Nederland (en andere landen). Nou ben ik niet eens een gewone burger. Aanleiding was een semi-wetenschappelijk artikel dat ik schreef voor het vaktijdschrift Nederlands Juristen Blad (NJB). Het artikel was niet zomaar een vodje. Het kreeg prima kwalificaties mee ( zoals ‘goed en overtuigend’) van een hoogleraar, twee prominente juristen en enkele gewone burgers ( ik wil de namen nog even voor me houden). Plaatsing van het artikel werd afgewezen. Dat is tot daar aan toe. Maar de gronden daarvoor waren werkelijk absurd. Corien was een van de redactieleden die verantwoordelijk waren voor deze afwijzing. Desgevraagd gaf ze aan dat ik best in discussie kon met de redactie over die afwijzing. Maar niet met haar. Ook dat is op zich begrijpelijk. Maar dan moet de discussie wel plaatsvinden. De redactie wees echter elke discussie  af.

Naar ik heb begrepen was Corien Prins op de vergadering waar de discussie werd afgewezen afwezig, maar dat maakt haar niet minder verantwoordelijk. Het schept eerder de indruk dat ze te laf was om een standpunt in te nemen. Hoe dan ook, na die afwijzing van een gedachtewisseling heb ik alle individuele leden van de redactie er nog eens op gewezen dat ze ook stuk voor stuk een zekere plicht hebben om als wetenschapper (want dat waren ze allemaal) althans de discussie te voeren. Geen enkele reactie daarop. Een herhaald schrijven naar Prins leverde ook helemaal geen reactie meer op. Het is alsof er een spiegel tussen ons instaat Corien. Aan jouw kant lijkt ie heel transparant, aan mijn kant zie ik er niets doorheen. In die transparantie zie jij slechts je eigen gezicht.

 

%d bloggers liken dit: