Home
openbaarheid-rb-breda-170217-deel

Rechtbankpresident Koek van Rechtbank Breda februari 2017 aan burger

Het is me na 20 jaar debatteren met rechtbanken gelukt om a raison van 4,08 euro een enkele geanonimiseerde uitspraak van de Rechtbank Limburg te pakken te krijgen die nog niet op rechtspraak.nl stond en nu wel op mijn blog dus. Het probleem van geheime rechtspraak blijkt echter geenszins opgelost. Dat blijkt wel uit de passage hierboven uit een zeer recente brief van de Bredase rechtbankpresident Koek aan een burger. Wel openbaar maar toch niet openbaar. Het woord openbaar houdt nul niks in. Ik heb daar ook al tientallen keren op doorgevraagd, zie mijn vele blogs en artikelen hierover.

Ook de rechtbank Limburg ging niet zomaar overstag. Er moest wel even stevig over worden overlegd mailden ze mij,  en de hele procedure om een uitspraak te verkrijgen nam maanden in beslag. Maar mogelijk zou dat volgende keer wel sneller kunnen dacht men daar. Misschien is het wel goed dat ze er in Limburg over hebben nagedacht en overlegd. Want dan is dat punt des te meer gemaakt en staat de rechtbank Breda in zijn hempie. Ik vrees, hopelijk ten onrechte, dat ze vooral hebben bedacht dat afschrift van meerdere uitspraken misschien wel te duur voor me wordt. Ik vrees dat het slechts op zijn best iets wordt als ‘Limburg alein’.

Inmiddels heeft rechtspraak.nl de stap om ook een aantal ongepubliceerde uitspraken te rubriceren voor een deel teruggedraaid. Namen van rechters zijn er uitgehaald. Als je dus nog iets wilt opvragen kan dat dus niet meer gericht met nummer en al en worden het dus nu vragen als ‘Kan ik van u alle uitspraken krijgen van de rechtbank Breda uit 2016’ van Mr X. Geen verkeerde vraag trouwens, laten we ons daar ook maar weer op concentreren. Ook bedenken of we daar 4 euro per stuk voor willen betalen, of ons afvragen of gratis inzage dan wel mogelijk is.

Ongepubliceerde uitspraken op rechtspraak.nl zijn overigens niet makkelijk te vinden. Drukken op de knop uitgebreide zoekopdracht is niet voldoende. In het schermpje wat je dan krijgt moet je nóg een keer op uitgebreid zoeken drukken en dan het goede rondje aanvinken. Verder wekt rechtspraak.nl de indruk dat je dan in ieder geval de opsomming krijgt van álle uitspraken, maar ook dat is geenszins het geval (valt uit te rekenen). U wordt besodemieterd waar u bij staat door organisaties waar je het het minst van had verwacht. Je moet dus wel van het taaiere soort zijn om je daardoorheen te worstelen. En precies dat taaiere soort daar moeten ze niets van hebben bij de rechtbanken en rechters. Die worden er dan zonder toelichting van beschuldigd dreigende taal te hebben gebruikt. De feitelijke dreiging bestaat eruit dat deze Mevrouw Mr Koek dreigt de politie op die burger af te sturen. Nou kunt u zeggen dat die burger misschien door de telefoon iets vreemds kan hebben gezegd wat ik niet kan verifiëren. Ik ben benieuwd naar de aan Mevrouw Koek gevraagde toelichting. Wat ik wel helemaal uit eigen ervaring weet is dat ik ooit op de rechtbank Zwolle tegen een glazen pui aan werd getimmerd omdat ik uitspraken wilde gaan opvragen bij de balie. Daar had ik een klacht over ingediend, maar omdat die meneer zei dat hij ernstige kanker had en hij er spijt van had, heb ik de klacht destijds laten zitten. misschien ben ik wel veel te goed geweest, vooral omdat de politie wel aangifte tegen mij deed.

En nu ik eindelijk dat ≠ teken (zie kop hierboven) gevonden heb in mijn computer nog even de volgende: recht≠recht gelijk≠gelijk, waar≠waar, d66≠democratisch, nep≠nep en ik≠ik ik ben ondertussen nog steeds wel mijzelf. recht=onrecht waarheid=leugen d66=ondemocratisch echt=nep, ik ben ondertussen nog steeds wel mijzelf. logisch=onlogisch.

en dan nog maar weer een keer de link naar het dossier openbaarheid van uitspraken

ps 1. Correctie. Ik had Mevr Mr Koek Kloek genoemd.

 

rechter2open brief aan columnist, voormalig hoofdredacteur NRC n.a.v column

Geachte heer Jensma,

Afgelopen weekend kreeg ik op de Brink in Deventer weer eens een NRC-next in handen gedrukt. Zoals gebruikelijk neem ik dat aan met de woorden dat ik geen abonnement wil. De straatventers van NRC worden echter de laatste tijd steeds happiger om toch een discussie te voeren over het hoe en waarom daarvan. Op zich een goede zaak. Ik ben ook de beroerdste niet en een echte discussie is nooit weg. Dus als ik tijd heb dan ben ik meestal wel bereid daar een paar minuten aan te besteden. Met name als het om de NRC gaat besteed ik er aandacht aan dat de berichtgeving over de rechtstaat en het rechterlijke apparaat weliswaar typisch een NRC-onderwerp is, maar dat het dan juist tegenvalt qua diepte en bereidheid om aan waarheidsvinding te doen. Ja de krantenventer begon aanvankelijk al te glunderen want hij dacht  al dat hij een aanknopingspunt had, maar helaas voor hem en de NRC was dat wel een aanknopingspunt in de discussie maar niet voor het verkooppraatje.  Uiteindelijk komt in zo’n gesprek dan ook wel eens de manier aan de orde waarop voormalig hoofdredacteur Jensma, zonder er ook maar iets van te lezen al wist dat een door mij geschreven artikel dan wel een voor uw publiek geschreven variant daarop, niet interessant genoeg zou zijn. Afin per slot nam ik, uiteraard zonder iets te kopen of te beloven, een exemplaar van de zaterdageditie van NRC-next mee naar huis zodat ik mijn toch wel sceptische mening over de conditie van de Nederlandse hoofdstroommedia zou kunnen toetsen en eventueel bijstellen. Vol goede moed voorzag ik mijzelf van een kopje koffie en bladerde wat door de krant op zoek naar iets dat mijn belangstelling zou kunnen wekken.

En natuurlijk was het even schrikken, want in dit nummer kwam ik een column van uw hand tegen waarin u, in Colijn’s voetsporen, uitlegt dat we hier in Nederland allemaal rustig kunnen slapen omdat we hier in tegenstelling tot andere plekken op deze wereldbol  in een rechtstaat zouden leven. Ik kan me voorstellen dat u er niet rustig bij kunt slapen als u werkelijk uw journalistieke verantwoordelijkheid neemt om te berichten over de staat van de Nederlandse rechtstaat zoals bijvoorbeeld beschreven in mijn artikel over onder andere de openbaarheid van rechtspraak. Als u moet erkennen dat de scheiding der machten vooral door die rechterlijke macht zelf wordt gebruuskeerd voelt dat vast ongemakkelijk. Ik merk op dat u ook veel schrijft voor het Nederlands Juristenblad, een bezigheid die mogelijk in gevaar zou kunnen komen als u zich kritisch (meer dan het ietsepietsje dat u eerder ventileerde) uitlaat over de rechterlijke macht en al helemaal als u daarbij aandacht zou geven aan wat ondergetekende daarvan vindt.

Toch ben ik er ergens van overtuigd dat het niet helemaal mogelijk is dat u ooit hoofdredacteur was van een ‘gezaghebbende’ krant zonder diep van binnen ook wat journalistieke mores mee te hebben gekregen. Waarschijnlijk houdt u uw morele waarden vooral in stand door stevig de andere kant uit te kijken als er zich iets aandient wat niet past binnen uw cognitieve elastiek. Ik bedoel met dat woord dat het wellicht te onplezierig is om de werkelijkheid te zien. Het zou de nachtrust kunnen bederven.

Ik maak mij weinig illusies over uw reactie in deze en dat is natuurlijk op zich al een betreurenswaardige situatie. Immers wij pretenderen in Nederland om met elkaar in gesprek te blijven. Ook al zo’n sprookje helaas. Mijn afwerende houding naar de reguliere Nederlandse media wordt elke keer weer bevestigd door een zeer afstotende houding van die media zelf. Om denigrerende reacties voor te zijn, merk ik nog op dat ik veel, maar ook veel niet, gepubliceerd heb in diverse journalistieke formats (wetenschappelijk, vaktijdschriften, opinieartikelen, boekhoofdstukken en boeken) en dat bedoeld artikel door mijn toenmalige promotor als goed en overtuigend was betiteld.

Ik ga niet rustig slapen. Werkelijk niet.

met vriendelijke groet

(ps: ik zal deze brief op mijn blog publiceren en hem daar voorzien van de nodige linken ter onderbouwing (https://joepzander.wordpress.com/)


Joep Zander

FARK 16-4175 091216

28 december 2016

Na 20 dagen was er een antwoord van het team familierecht van de rechtbank Limburg te Maastricht. En het aardig is dat ik de gevraagde uitspraak tegen betaling van euro 4,08 geanonimiseerd mag ontvangen. Daarmee is deze uitspraak in principe, en dan wel op mijn verzoek, toegevoegd aan de 1 a 2 % ongeveer openbare uitspraken. Daarmee is het pleit nog niet beslecht, maar het is een andere reactie dan ik tot nu toe op dit soort verzoeken kreeg. Er komt een uitgebreid blog hierover. Maar eerst maar even deze uitspraak binnenhalen. Ik heb eerder meegemaakt dat een toezegging van een rechtbank van hogerhand werd afgeblazen. Zie PS bij dit blog.

Mijn vaste lezers weten het al. Er is in Nederland geen openbaarheid van rechterlijke uitspraken. En die praktijk is in strijd met de wet.

De openbaarheid werd door de wetgever zo belangrijk gevonden dat nietigheid de sanctie is op een gebrek aan openbaarheid. Met gevolg dat al de uitspraken in het familierecht op ongeveer 2% na nietig zijn. Maar dat interesseert de rechterlijke macht allemaal geen fluit. Ze hebben zelfs het lef om onder elke uitspraak te zetten dat die in het openbaar is uitgesproken, terwijl dat niet zo is. Zie mijn schrijfsels hierover.

Ik heb natuurlijk al vaak uitgeprobeerd of het toch niet mogelijk was om een uitspraak te pakken te krijgen die nog niet was gepubliceerd. En af en toe moet je dat herhalen, want je weet maar nooit. Ik hoorde dat er een spraakmakende uitspraak zou zijn van de rechtbank Maastricht die op een heldere manier zonder veel omhalen de blokkade van een moeder tegen omgang doorbreekt. c/03/22819/FARK 16-4175 091216 schijnt het nummer te zijn.

Dus toch nog maar weer eens een telefoontje eraan wagen dacht ik. Eerst moest ik de receptie uitgebreid uitleggen over wat voor zaak het ging. Vervolgens werd ik doorgeschakeld naar het team familierecht. Daar vroeg men mij wat mijn functie dan wel niet is. Hoewel ik het gevoel had dat het zou helpen als ik zou zeggen dat ik pedagoog of liever nog advocaat ben, zei ik ‘burger’ Want dat is de clou. Ik wil die uitspraak niet krijgen vanwege mijn kwalificaties, maar vanwege het feit dat ik een burger ben. Nou dat lag dan toch nog ingewikkeld zei de andere kant van de lijn. Of ik wel wist dat in het familierecht van alles achter gesloten deuren ging. Ja uiteraard. Maar de uitspraak is altijd openbaar voegde ik er hoopvol aan toe. Nou niet altijd. Dat staat eronder zeg ik. Ja maar dat is toch niet precies zo. Hoe bedoelt u? Openbaar is openbaar toch?  Ja maar er is dus een spanningsveld. Nou dat heb ik uiteraard wel door, hoewel het spanningsveld er geloof ik voor mij heel anders uitzag dan voor hem. Maar u moet het schriftelijk aanvragen, dan komt het vast wel goed dacht hij. Bij de afdeling communicatie. Communicatie?  Dus er moet worden nagedacht over de communicatieve aspecten van het nakomen van de wettelijke voorschriften begreep ik.  Afin. Als ik het maar krijg. Het zou mij verbazen. Op moment van schrijven van dit blog zijn er 8 dagen zonder antwoord, zelfs geen ontvangstbevestiging, verstreken. Ja daar zat een extra kerstdag tussen.  Ik ga het verloop op dit blog bijhouden.

Beste mensen,

Ik had net uw rechtbank aan de telefoon in verband met het opvragen van een uitspraak. Ik begreep dat ik me tot de afdeling communicatie moet richten. dat is naar ik begrijp via dit mailadres. Zo niet verzoek ik u om deze mail door te sturen.
Ik zou graag van u een kopie ontvangen van de volgende openbare uitspraak:
Mr F.L.G Geisel c/03/22819/FARK 16-4175 091216.

Bij voorbaat mijn dank

Met vriendelijke groet

Joep Zander

blogs over openbaarheid van uitspraken.

PS!. Woensdag 4 januari gepoogd de afdeling communicatie van de rechtbank te bellen. 4 keer heen en weer tussen de receptie en de niet antwoordende communicatiespecialisten van de rechtbank. Ik bedoel dus dat ze hun telefoon niet opnamen. Uiteindelijk 06-nummer dat ook niet opneemt maar wel een voicemail heeft. Sorry maar het is altijd hetzelfde met communicatiespecialisten, ze communiceren vooral niet. Afin ik wacht af of ik teruggebeld word.
PS2 Nou ik moet zeggen dat valt dan toch weer een klein beetje mee. Binnen een half uur een mailtje met de mededeling dat mijn verzoek naar de betreffende afdeling is doorgestuurd. Dus het moest toch niet bij communicatie zijn en is weer vrolijk teruggestuurd naar de sector familierecht? We wachten weer af.

PS3 Er is een in principe positief antwoord. Maar met wat vraagtekens van mij; of daarmee de kwestie openbaarheid van uitspraken is opgelost is de vraag. Ik heb verder gereageerd  (zie 0nder het plaatje hierboven). Er volgt meer.

PS 4: 17 januari. Er is een probleem met het verstrekken van een correcte nota daarom zal de versturing van deze nota en daarmee de betaling en ook de verstrekking van het afschrift nog even op zich laten wachten. Want de rechtbank wil wel eerst 408 centen op tafel zien, en ik een nota waar gewoon opstaat waar het voor is. Nu staat er een heel andere omschrijving op de nota namelijk.  Afin de rechtbank heeft even tijd gevraagd om een en ander in het computerboekhoudsysteem aan te passen zodat dat allemaal mogelijk is. Uiteraard wordt hiermee de weg gebaand voor toekomstige verstrekkingen hoop ik.

PS 5   26-1 De Rechtbank kondigt aan dat ik binnen afzienbare tijd een nota zal ontvangen. Ze bedankt mij voor mijn geduld en begrip.

PS 6 31-1 rekening valt door de bus

PS7 11-2 uitspraak binnen; Overigens is deze uitspraak inmiddels op dezelfde rechtbank in een volgende uitspraak ongedaan gemaaktblog over eea 

Valsheid in geschrifte

29 september 2016

rubbelaar1

Ook vandaag zijn er in Nederland weer (als elke werkdag)  zo’n duizend uitspraken gedaan op het terrein van familierecht. Die zijn allemaal ondertekend onder de slotpassage dat ze in het openbaar zijn uitgesproken. Aangezien daarvan (bij gelijkblijvend beleid) maar ongeveer 20 uitspraken zullen worden gepubliceerd en de rest nergens ter beschikking staat en ook zeker niet letterlijk openbaar zijn uitgesproken, zijn dat dus zo ongeveer 980 overtredingen van het strafrecht door rechters. Valsheid in geschrifte namelijk.

slotzin-openbare-uitspraak-schermafdruk_2016-09-29_21-53-12

Zo ziet dat er bijvoorbeeld uit. vergroting

In theorie zouden we dus met zijn allen naar het dichtsbijzijnde politiebureau kunnen stappen om 980 (x 2; de griffiers ook) aangiftes door te geven. Ik hoop dan maar dat ze tegenwoordig op politiebureau’s computersystemen hebben waarmee je kunt copy/pasten. Een aantal jaren geleden heb ik namelijk een agent bezig gezien om met twee vingers een melding handmatig te kopiëren naar een aangifte. Want copy-pasten kon het systeem toen niet.

Afin. Behalve dat het valsheid in geschrifte is, overtreden al die rechters plus hun griffiers ook nog eens hun ambtseed (respect voor de grondwet) en meestal in dit soort, totaal van slag geraakte procedures waar niemand meer zicht, laat staan controle op heeft, nog wel een aantal andere wetten. Er is geen controle meer op deze poot van de Trias Politica.

Complottheorie? Nee voor iedereen vrij simpel te traceren werkelijkheid. Is dat ook de reden dat bovengenoemde misstand op geen enkele als complotterssite bekend staande website aan de orde is? Ik weet het niet. Op dit moment zijn een aantal zogenaamde complotterssites (ze verdienen een veel betere benaming) erg druk met elkaar in gevecht over de waarheid rond pedofielennetwerken en hun bestrijders.  Heel belangrijk, echt waar. Maar moeilijk te ontrafelen. De vraag is of de waarheid erover ooit boven water zal komen.

Maar waarom in hemelsnaam geen aandacht voor een zo evidente misstand die toch de kern zou kunnen blootleggen van het machtsmisbruik door het juridische systeem, dat nou juist bedoeld is om machtsmisbruik tegen te gaan? Dat zou ook een punt kunnen zijn waaromheen zich de rijen sluiten. Immers zolang zo evident georganiseerd machtsmisbruik door de rechterlijke macht dagelijks doorgang vindt, zo lang zullen ze ook in alle andere opzichten over de burgerij heenlopen! En als we dat misbruik gestopt hebben kunnen we ons justitiesysteem misschien aan het werk zetten om eindelijk de waarheid over pedofielennetwerken enzovoorts aan het licht te brengen.

Gisteren belde ik met een advocatenkantoor om een bepaalde uitspraak op te vragen. Daarbij ontstond een aardige korte discussie. Volgens de dienstdoende secretaresse is er geen openbaarheid van uitspraken in het familierecht. Zo’n stelling zag ik een tijdje geleden ook op de website van een advocatenkantoor (zie plaatje). En inderdaad dat geeft dus de praktijk weer. Maar wel een praktijk die strijdt met de slottekst van elk van die uitspraken en met de grondwet en de wetstekst die al deze uitspraken per definitie nietig verklaart. Nou ja ik heb ze uit de aard van de zaak niet allemaal, maar probeert u er gerust een paar uit als u ze via kennissen toch te pakken krijgt nadat u tevergeefs bij de rechtbank aanklopte.

advocaat-over-openbaarheid-schermafdruk_2016-09-29_18-45-11

In het midden de passage over openbaarheid. Een praktijk van niet-openbaarheid die zo is ingeburgerd dat het erop lijkt dat zelfs juristen niet meer beter weten. vergroting

Justitie is er in dienst van het volk en niet andersom. Daarom wordt er van ons burgers actie verwacht. Dat is namelijk de systematiek van de rechtstaat. dat wij als burgers de rechterlijke macht controleren. Dat is toch al een marginale controle, dus aan de slag.

dossier openbaarheid van uitspraken

ps: Zoals gebruikelijk had ik bij het schrijven van dit blog weer eens de neiging het probleem te onderbelichten, waardoor ik iets heb moeten corrigeren. Het gaat niet om 980 aangiftes want dat zijn alleen de rechters. Je moet dat geval maal 2 doen en er ook nog eens een factor op toepassen die de meervoudige colleges in kaart brengt. Laat ik het nu maar even houden op 2500 aangiftes dus. En dan heb ik het alleen nog maar over familierecht. Ik betwijfel over het daarbuiten wel goed geregeld is. Een educated guess. Maar ja een meer of minder maakt natuurlijk niet meer zo uit.

ps 2: Dit blog is een korte beschrijving van zaken die ik met veel meer argumenten onderbouwd (zie mijn dossierverwijzingen) meen te kunnen aanduiden als een samenspannig misdrijf. De misstand wordt samenspannig in stand gehouden. Het kan natuurlijk zijn dat sommige rechters gaan beweren dat er naar allerlei uitspraken nooit gevraagd is. Dat geldt misschien ook voor de uitspraak die ik hier als voorbeeld nam. Dus je zal maar net zien dat Mr Olthof morgen bij de balie in Almelo een exemplaar legt van bovengenoemde beschikking. En dan daarmee wil aantonen dat ik ongelijk zou hebben. Maar daarom staat er ook dat het slechts een voorbeeld is van de manier waarop er wordt ondertekend. En heus ik heb het ook echt allemaal een keer uitgeprobeerd. Lees daarvoor ook mijn blogs over de rechtbank Arnhem en meesters Sluijters en van Son. en er zijn rechters die dit misdrijf gewoon erkend hebben. Er is zelfs een artikel aan gewijd door een rechter die het “de grote leugen” noemt wat natuurlijk wel een understatement is.

ps3: De website van de advocaat in het tweede plaatje is zeer onlangs uit de lucht gegaan. Dit overigens nadat ik enkele maanden geleden twee maal per mail aan deze advocate heb gevraagd wat zij met de passage over openbaarheid eigenlijk precies bedoelde, en daar geen antwoord op kreeg. Ik heb de screenprint vandaag genomen van de google-cache van de site.

Summary: Dutch Judges commit forgery on a daily basis. About thousand times a day they sign the statement that they publicly spoke out a sentence without doing so, or even plan to do so. Sentences which are not spoken publicly (litterally or by publication, or at least access are null. Judges who are responsible for those sentences have no respect for the constitution and thereby neglect their own oat of office.

Lees eerst de eerdere berichten over Barak. Scroll na klikken eerst naar beneden als u bij het begin wilt beginnen).

22-7 Zie het verslag van de zitting door Bob Cohen bij de reacties
26-7 Barak is opgeroepen als verdachte in verband met overtreding leerplichtwet.

Dit  blog openbaart over familierechtprocedures. Volgens de wet dienen procedures in het algemeen openbaar te worden gehouden en als de zitting niet openbaar wordt gehouden dient dat te worden gemotiveerd.  De uitspraken dienen altijd openbaar te zijn. Desalniettemin zijn er natuurlijk rechters die het niet leuk vinden dat er over hun handelen  wordt gewaakt. Die dan bijvoorbeeld roepen dat het openbaren strafbaar is, terwijl juist het niet openbaren, het gedrag van die rechters zeer strafbaar is. Maar we zijn in Nederland inmiddels vergaand de weg kwijt. Het is daarom van belang dit soort artikelen op internet zoveel mogelijk te delen en zelf op te slaan.

—————————-

Vandaag gaat de 17-jarige Barak in zijn eigen woorden de rechter in Zutphen het volgende uitleggen:

Geachte Meneer de Kinderrechter,

Ik zou me even voorstellen, ik ben Barak

rest tekst weggehaald op verzoek Barak op 8 dec 2016

Wie is deze rechter?

8 juli 2016

rechter joepTsja nu komt de aap uit de mouw, Joep was zelf ook ooit rechter. Met een stikker op zijn hoofd ( even inzoomen) zodat je als justiabele meteen wist waar je aan toe was. En je kunt niet zeggen dat hij niet aan openbaarheid van uitspraken deed…… Deze uitspraak werd namelijk voor het Alkmaarse stadhuis gedaan en ten overstaan van al het winkelende publiek. Kijk zo doe je dat.

De Britten willen uit de EU. Volgens mij wordt die keuze gedragen door een wil van de burger om weer greep te krijgen op de macht. Dat zijn ook de sentimenten in Nederland. Maar zal  een Brexit of een Nexit daartoe voldoende zijn.  Ook zonder Europa leven we in een land waar de democratische controle schijn is en het justitiële apparaat en de rechterlijke macht de touwtjes, feitelijk zonder checks and balances, in handen heeft. De burger heeft vooral nog maar zijn mond te houden en mag voor de vorm af en toe stemmen. Parlementariërs zijn bang om echt in te grijpen. Slechts een enkeling durft nog zijn mond open te trekken als het om échte wantoestanden gaat. De manier waarop de rechterlijke macht ons stelselmatig en samenspannig voorliegt dat ze openbare uitspraken doen (in minstens 40 % van de gevallen niet dus), de manier waarop ze de wet als wc-papier gebruiken en de controle op hun handelen onmogelijk maken. Het voortdurende geknoei van de justitietop. Kamerleden houden hun mond, want de macht van de justitiële armen bereikt hen ook, terwijl de rechterlijke macht voortdurend de grenzen van de scheiding der machten overtreedt door de wet voor te schrijven. Maar het gaat natuurlijk tevens om grote multinationals die ons tot machteloze afhankelijke jaknikkers maken. Of het nu gaat om Monsanto/Bayer of om Facebook.

illegaal verklaard

zie gele markering, ik voel me een outlaw

Kortom de wens van een Nexit is de wens van een Civilexit. Zelf maakte ik al 20 jaar geleden die stap, voor zover me dat lukte. In feite, beweerde ik toen, ben ik door de rechterlijke macht van mijn burgerschap  ontdaan. En ik koos er toen voor om dat ook zo naar buiten te brengen. Ik ben geen burger meer. Waar ik nog méé doe heeft dat voortdurend iets dubbels. Mijn eigen Civilexit voedt mijn enthousiaste sentiment over de Brexit. Ik ben er van overtuigd dat heel veel buitengesloten vaders, maar bijvoorbeeld ook jeugdzorgslachtoffers, diep van binnen die Civilexit voelen, ook al betalen ze nog braaf belasting.

 

Op weg naar een Civilexit dus, we nemen de zaak zelf wel in handen. En het kan ook niet anders. Maar dat mag niet alleen een kwestie zijn van nationalisme. Als democratisch burger rest ons per saldo nog maar één plicht, zie de touwtjes, grijp de touwtjes.

Cicilexit, civil disobedience, remain civilian

%d bloggers liken dit: