Home

(update kleine aanpassingen 300717 tot 11:34 uur. Let op: kleine aanpassing definitieve brief 16:34)

Een paar dagen geleden diende Ivo Vrijkotte een klacht wetenschappelijke integriteit in over Corine de Ruiter bij het klachtpunt van de Universiteit van Maastricht.

Inmiddels heeft de Universiteit gereageerd:  ‘In uw klachtschrijven gebruikt u bepaalde kwalificerende bewoordingen in de richting van prof. De Ruiter die in samenhang met de door u aangekondigde openbaarmaking de vertrouwelijke behandeling mogelijk in de weg staan. Daarenboven zijn deze bewoordingen ook smadelijk en lasterlijk en derhalve onrechtmatig. We dringen er met klem op aan dat u zich in het openbaar van hiervan onthoudt en waar u al met uw klachtschrijven de openbaarheid heeft gezocht o.a. https://joepzander.files.wordpress.com/2017/07/brief-aan-mevrouw-de-ruiter_zonder-ondertekening-1.pdf dit per direct ongedaan te maken.’

Ze weten dus nu al de uitkomst van de klachtbehandeling zou je kunnen zeggen. Lasterlijk en smadelijk zijn verenigt zich niet met de mogelijke kwalificatie ‘gegrond’. En ze willen die klachten ook allemaal in de geheime Maastrichtse achterkamertjes kunnen afwerken. Als er al iets te klagen zou zijn over eventuele smaad en laster dan had de Ruiter dat zelf moeten doen en niet het klachtpunt cq de decaan van de faculteit. Maar verstandiger was geweest eerst maar eens onderzoek te doen naar de zeer goed onderbouwde klacht en ondertussen alvast Ivo bedanken dat hij zoveel moeite heeft willen doen. Niets van dat alles dus.

Er is dus ook volstrekt niet duidelijk welke woorden door de Universiteit dan wel Corine (????) als lasterlijk of smadelijk worden ervaren. Hun reactie heeft niets inhoudelijks. Het is intimidatie in zijn puurste vorm.

Het gaat hier wel om klachten over onderzoek met een zeer grote impact op de samenleving. Het idee dat je het daarover in achterkamertjes zou moeten hebben is absurd. Of dat conform hun regels is?

Ivo laat zich natuurlijk niet intimideren. Maar zo kan er natuurlijk niet op verantwoorde wijze een klacht worden behandeld. Ivo richt zich nu naar het College van Bestuur. Brief aan College van Bestuur

Vorige blog met alle relevante links

PS! Inmiddels is duidelijk wat de geldende integriteitscode is omdat de universiteit die inmiddels naar Ivo heeft opgestuurd. Maar blijkbaar hebben ze bij het klachtpunt op de universiteit van Maastricht nog niet helemaal door wat er in hun eigen papieren staat. Zo staat er dat een klager nooit enig nadeel mag ondervinden van het indienen van een klacht. De hierboven beschreven intimidatie duidt echter op een, daarmee bepaald strijdige, handelswijze van het klachtpunt.

Advertenties

Corine de Ruiter is tuchtrechtelijk twee maal veroordeeld voor het selectief bij elkaar shoppen van case-onderzoek in opdracht van een cliënt. Ook op macro niveau probeert ze nu volgens Ivo Vrijkotte dezelfde truc toe te passen. In haar onderzoek ‘Mythen over conflictscheidingen: de kennis van juridische en sociale professionals’ haalt ze onderzoek aan wat haar uitkomt aan zonder te kijken naar ander onderzoek wat geheel iets anders beweert. In haar caseonderzoek legde ze haar oor te luister bij een ouder zonder naar de eventuele strijdige informatie van de andere ouder op zoek te gaan. Ik vertel het even kort. Voor de precieze uitleg verwijs ik naar de klacht die Ivo Vrijkotte over haar naar de universiteit Maastricht, waar zij doceert, heeft gestuurd. Overigens pas nadat ze eerst de kans had gehad om zich te verweren tegen deze beweringen. Op een bijeenkomst met de landelijke directie van de Raad voor Kinderbescherming legde Sipke Baarsma haar het verwijt van de twee gegrond verklaarde klachten voor. Haar enige antwoord was: ‘Kent u het dossier?’ Daarop viel ik zelf in met de opmerking dat ik  het dossier heel goed ken. Ik heb het uitvoerig bestudeerd. Een inhoudelijk verweer heb ik niet langs zien komen. Ook niet toen ik dat haar nogmaals voorlegde in een discussie op linkedin. Kijk ik pik ook niet zondermeer alles wat klachtencommissies zeggen, maar kom dan met een verhaal of een verwijzing naar een verhaal. (Hier in de Volkskrant wel enig niet-inhoudelijk verweer)

Helemaal bijzonder is dat zij volgens Ivo ook inhoudelijk op macro-niveau hetzelfde deed als op micro-niveau. In het caseonderzoek voor cliënte vormen van mishandeling bij tegenpartij suggereren en daarover zelfs bij de media aan de bel hangen en in het macro wetenschappelijk onderzoek de aanwezigheid van dat soort misbruik uitvergroten. Ze dekt zichzelf in als het ware. Ze heeft niet het lef om aan te geven dat ze mogelijk door haar persoonlijke verleden bevooroordeeld zou kunnen zijn. dat hoor je wel te doen als wetenschapper.

Corine heeft goede connecties met de Raad voor de Kinderbescherming die zich niet bepaalt geneert voor het inhuren van wetenschappers die zich niet aan de wetenschappelijke mores houden. Wordt Corine de opvolgster van Ed Spruijt?

Lees de klacht van Ivo en verspreid hem. Brief aan mevrouw De Ruiter_(hier zonder ondertekening)

In de hierboven genoemde discussie op linkedin heeft Corine inmiddels op een aantal beweringen gereageerd.

ps 29-7-17: De Universiteit Maastricht heeft geantwoord met een poging tot intimidatie. Ze willen de klacht behandelen maar weten blijkbaar nu al dat de klacht smadelijk en lasterlijk is. Ze willen de klacht ook uit de openbaarheid hebben. Nieuw blog hierover met de reactie van Ivo Vrijkotte.

 

%d bloggers liken dit: