Home

(persbericht facebookgroep (h)erken ouderverstoting)

25 jaar lang gevecht tegen bureaucratie gewonnen

Onlangs heeft het Gerechtshof van Den Bosch – het rechtsgebied familierecht- besloten de uitspraken van een specifieke rechter over het hele jaar 2016 op verzoek van een burger vrij te geven. Dit is een unieke gebeurtenis want de afgelopen 25 jaar is een dergelijk verzoek altijd geweigerd door de rechtspraak. Ondanks dat de uitspraken binnen het familierecht volgens de wet in het openbaar dienen te zijn uitgesproken, bleek dit in de praktijk niet het geval. Men kreeg de uitspraken niet te zien, met als gevolg dat de uitspraken binnen het familierecht niet te controleren vielen. De uitspraken zullen nu conform de wet worden geanonimiseerd en vervolgens openbaar gemaakt. Momenteel worden deze uitspraken gepubliceerd via rechtspraak.nl.

Niet openbaar uitgesproken is nietig
De Nederlandse wet bepaalt dat uitspraken die niet in het openbaar zijn uitgesproken, nietig zijn. Rechters en griffiers schreven onder deze uitspraken dat ze openbaar waren zonder dat dit daadwerkelijk het geval was. Hierdoor zijn er miljoenen uitspraken in het familierecht van de afgelopen decennia nietig. Door deze praktijk  was er de facto geen controle en transparantie in het familierecht. Een staatsmacht zonder controle loopt uit de hand, de Trias Politica is nu eenmaal gebaseerd op checks and balances.

25 jaar werk

Joep Zander, die er samen met mensen als Jan Hop 25 jaar aan heeft getrokken zegt daarover “Het is ongehoord dat op een na alle juristen in Nederland niet hun vingers wilden branden aan dit principiële punt. Van de andere kant is het natuurlijk ook bij uitstek een taak van burgers. Maar het zou niet zo moeten zijn dat daar 25 jaar voor nodig is. Dit bewijst ook hoe star de rechterlijke macht zich heeft opgesteld.” Dankzij de inzet van een grote groep via facebook georganiseerde gedupeerde ouders (groep (her)ken ouderverstoting) is dit resultaat nu binnen gehaald.

Ook de overige uitspraken binnen het familierecht van het Hof in Den Bosch en de overige hoven, rechtbanken en de Hoge Raad zullen openbaar moeten worden gemaakt. De rechters met de meest bedenkelijke staat van dienst zullen mogelijk de meeste moeite hebben met het aan het daglicht brengen van hun praktijken. Er zal ook moeten worden bedacht wat er moet gebeuren met al die miljoenen uitspraken van de afgelopen decennia die dus nietig zijn.  Het gaat dan om zaken als geweigerde omgang, verbroken gezamenlijke voogdij of gezag, geweigerd gelijkwaardig ouderschap, ondertoezichtstellingen en uithuisplaatsingen.

Blij met deze opening
Marieke van Woerkom zegt daar namens de facebookgroep (H)erken Ouderverstoting het volgende over: “Onder al die miljoenen uitspraken waren er al zeer veel die onmenselijk waren. Nu blijken ze dus in principe ook nietig. De rechterlijke macht heeft in het geniep het leven van vele ouders en kinderen ernstig  in de problemen gebracht. We zullen de komende jaren verder onderzoek doen naar de nu openbaar gemaakte uitspraken. We zullen ook moeten vaststellen welke eventuele onwaarheden er in de uitspraken staan anders wordt aan veel burgers geen recht gedaan.”

Volgens de internetgroep bevatten veel vonnissen niet op waarheidsvinding gebaseerde veronderstellingen en mogelijk zelfs leugens. Binnen het familierecht wordt namelijk niet onder ede gehoord zoals binnen het strafrecht; men kan hier van diverse zaken beschuldigd worden zonder dat wordt nagegaan of deze beschuldigingen op waarheid berusten. Het zelfde geldt voor convenanten: afspraken kunnen niet worden afgedwongen omdat ze niet geborgd zijn in het strafrecht.

Joep Zander: ¨ Dit is nog maar het begin van het beëindigen van de eigenmachtigheid van de Rechterlijke Macht. Het beëindigen van het stelselmatig negeren van de wet op het recht op omgang, gezamenlijk gezag en gelijkwaardig ouderschap. Het komt nogal eens voor dat rechters en griffiers gewoon liegen. Aangifte daartegen moet makkelijker worden. Ook het klachtrecht moet verbeterd worden met de instelling van een burgerklachtjurering”.

Meer over openbaarheid van uitspraken:

https://joepzander.wordpress.com/juridische-beschouwing-openbaarheid-van-uitspraken/
Meer over klachtrecht rechterlijke macht ( Artikel Joep Zander in Katholiek Nieuwsblad
http://joepzander.nl/klagenrechters.htm

aanvullingen:

misverstanden over dit persbericht

Hoe ook TV-Oost bijdroeg aan de bewustwording en dit resultaat zie je in onderstaand filmpje

Advertenties

Ooit plakte ik de rechtbank Zwolle onder de pamfletten wegens de totale wetsverkrachting die daar tegen mij en mijn dochter plaatsvond. Ik werd tegen een glaspui geslagen door een gerechtspolizist toen ik inzage wilde in openbare uitspraken zonder zelf ook maar enig geweld te gebruiken. Heel goed om te zien dat bij diezelfde rechtbank nog steeds mensen hun nek durven uit te steken en het onrecht aan de kaak te stellen. Deze mijnheer wil best 62 Euro betalen voor dat kapotte fietslampje (nou ja een onsje minder mag ook) Maar klaagt terecht over rechtsongelijkheid, klassejustitie noem ik dat. De opbrengst van deze boete wordt waarschijnlijk gestoken in de beveiliging van Demmink die de brave boetebetalers van Nederland opbrengen. Oh ja ook via de belasting. Demmink is, los van de pedo-beschuldigingen, een van de grote krachten achter de verzieking van het justitieapparaat in Nederland. Er mocht in Zwolle niet gefilmd worden in de rechtszaal, maar daar laat Nico van de Ham zich niet door weerhouden om de kwestie toch vast te leggen. Luister goed wat deze mijnheer vertelt, en lees Nico’s blog hierover. Excellent. Het voorbeeld van deze burger verdient navolging!

Hier plak ik pamfletten op de pui van de rechtbank in Zwolle

Hier plak ik pamfletten op de pui van de rechtbank in Zwolle. Klik op afbeelding voor meer informatie

ps1: Is het nou Klassen- of klasse-justitie. Het lijkt allebei voor te komen. Het tweede heeft een mooie dubbele cynische betekenis. Dus ik houd het zeker hierbij

steven pont 13BNog voordat Steven Pont het had uitgelegd, zag ik al waar het naar toe ging. Waarheid is niet eenduidig want de B in het rijtje ABC kan in dit plaatje (zie hiernaast) net zo goed worden gelezen als 13. Hiermee toon je inderdaad aan dat het waarnemen van feiten altijd contextgevoelig is. Maar betekent dat dan maar dat het geen zin heeft om de waarheid te zoeken? Iets wat een spreekster voor hem beweerde en wat veel jeugdzorg-koude-grond-filosofen menen? Nee geenszins. Steven kwam ook niet tot die conclusie geloof ik. Hij vond juist dat je de discussie tussen die twee waarheden moet voeren. En voeg ik er dan aan toe (ik geloof niet dat ik hem dat heb horen zeggen) dan stuit je als het meezit op een diepere waarheid.

Steven ging nog even verder over oplossingsrichtingen voor ouderverstotingssyndroom en dacht daarbij uit te moeten tekenen dat ik voor escalatie ben en Justine van het Lorentzhuis voor de-escalatie. Eerst dreigde ik een beetje rood aan te lopen (waarmee deze uitspraak bijna selffulfilling werd,) maar ik greep soepel zijn eigen waarheidsfilosofie aan om uit te leggen dat je dat heel anders kan zien. Ik ben bijvoorbeeld voor het niet-belonen van ouders die conflicten om kinderen escaleren om zo het gelijk bij de rechtbank binnen te halen terwijl het Lorentzhuis…..; afin. Escalatie ter plekke ging Steven ook uit de weg door zijn uitleg dat escaleren in dit geval betekent dat ik het probleem naar macro-nivo til. Dat is nog steeds een wat oogkleppen-kijk op mijn verhaal maar het duidt wel een onderscheid aan met het verhaal van Justin. Ik ben er overigens ook voor dat mensen goed naar zichzelf kijken en dat heb ik nooit onder stoelen of banken gestoken.

Die andere scheidingsdeskundige had ik ook al met deze variant van de kretenzers (leugenaars)-paradox geconfronteerd (zie ook Gödel en Quine). Want als je zegt dat er geen waarheid is, wat zij beweerde, dan kan het natuurlijk ook zijn dat deze wijsheid ook zelf niet waar is. Oh maar feitenonderzoek moet wel repliceerde ze. Ah, alweer een nieuwe diepere waarheid?? Met betrekking tot het familierecht heb ik over waarheidsvinding al heel wat afgeschreven en gedebatteerd. Dus even een praktisch voorbeeld. ouder1 zegt dat de ander de omgangsregeling niet uitvoert en vice versa. Kan dat allebei waar zijn? Daar kun je een poging tot waarheidsvinding op los laten. Dan blijkt bijvoorbeeld dit: Ouder1 is wel eens te laat van het werk gekomen en heeft daarover wat slordig gecommuniceerd. Ouder2 vindt een onderling getekend contract geen omgangsregeling omdat die nog niet langs de rechter is geweest (maar ja waar heeft die ander zich dan niet aan gehouden?). Het kan ook voorkomen dat een vader een weekend wil ruilen en de moeder niet, de ruil niet doorgaat en dan kan worden beweerd dat de vader de omgangsregeling niet wilde uitvoeren. Terwijl hij het wel deed. Soms is het voor het constateren van zoiets handig als het overstappen van de kinderen even zorgvuldig wederzijds wordt bevestigd na of tijdens de overdracht (ideetje ter plekke van Carlo Korf). Door zo door te graven kom je vaak op heel wat anders uit dan het schijnneutrale van jeugdzorgers die roepen dat waarheidvinding niet nodig is en ondertussen bereid zijn leugens naar de rechters voor hun rekening te nemen. Onder het mom van “geen waarheidsvinding” mag er dan worden gelogen vinden ze. Dit uitgangspunt werd ooit door Mr Suyver een voorganger van Joris Demmink bekrachtigd in een brief die ook verder zelf bezijden de waarheid oreerde.

Dit alles naar aanleiding van het congres Herverbinden 2014 wat zeker interessant was, al was het maar omdat ik voor het eerst met mijn dochter samen een lezing gaf. Maar mijn herverbinding met de liegende en bedriegende bende van iets wat zich rechtstaat en justitie durft te noemen. Nee dat blijft moeilijk voor mij.

dossier waarheidsvinding

rosalezing1

PS: Na het congres en het schrijven van dit blog blijft er natuurlijk nog van alles boven komen over waarheidsvinding. Ik zal dan toch maar even wat puntjes noemen, ook voor mij zelf.
– De kwestie van waarheidsvinding is ook macro doorgeschoten. In sociale wetenschappen lijk het wel haast ook niet meer van betekenis. Schijn van onderzoek zoals bij Ed Spruijt is genoeg om de zaak te bedotten.
– Als er dan toch meerdere waarheden bij ouders zijn dan wel de waarheid van twee ouder-kind relaties.
– volgt meer

krachtdadig

18 augustus 2013

kijk aan; laten we daar nou eens een raadsrapport over schrijven

kijk aan; laten we daar nou eens een raadsrapport over schrijven

Het ziet er zo anders uit dan mannen op zo’n gemiddelde dwaze-vader-demonstratie. Niet zo treurig. Meer zelfvertrouwen, zelfbewustzijn. Ik had het met Rob van Altena over een NRC-foto bij het bericht van de bezetting van de Raad voor de kinderbahhh te Zutphen op vaderdag 2000.
Vanwege mogelijke copyrightproblemen kan ik hier deze foto niet laten zien. Ik vond snel daarna wel een andere foto die dezelfde sfeer uitstraalde. Een groep oostelijke Dwaze Vaders biedt de Zwolse unitmanager Mr M een spiegel aan (ongeveer 1996). Om zelf eens in te kijken hoe het ermee stond. Met hemzelf en zijn insteek. Om over zijn doodsteken nog maar te zwijgen.

Op de foto zijn onder andere Herman Schiphorst en Jan Hop herkenbaar. De laatste is nog steeds actief, evenals mijzelf. U ziet mij er ook tussendoorkijken.

Dit soort acties bouwen aan de solidariteit. Je ziet ze tegenwoordig niet veel meeer. Vaders voelen zich gedwongen zich stil te houden. En sommige “vader”clubs steken liever een pluim in de reet van een topjuf bij movisie die wat aan vadercentra zou hebben gedaan (maar wat precies blijft in het duister). Of laten pseudowetenschapper Spruijt aan het woord zonder gedegen tegenwoord. Wie de schoen past trekke hem aan. “If you can’t beat them, join them” is vaak het motto. Dat leidt vaak tot afgezakte gezichten, niet tot zelfvertrouwen en waarschijnlijk ook niet tot verandering.

ps. Gerald Tros, ook op de foto, is niet echt oostelijk te nomen. Interregionale solidariteit zal ik maar zeggen.

Rechtstaat

27 oktober 2010

Het is inmiddels tien jaar geleden dat ik persoonlijk verscheen voor het Europese Hof voor de Rechten van de Mens. Op 23 oktober 2000 kwam ik samen met een flink aantal medestanders aan in Straatsburg . Op dat moment nog in de hoop dat ik uitgebreid het woord kon doen over de vernederingen die mij door de Nederlandse staat waren aangedaan in mijn pogingen mij te verzetten tegen de actieve vervreemding die de staat en haar organen bewerkstelligd hadden tussen mij en mijn dochter. In plaats van mijn hart te mogen luchten moest ik mijn mond houden en moest ik op 24 oktober zo “gekneveld” aanhoren hoe de Nederlandse staat de ene na de andere beschuldiging tegen mij had verzonnen om de aandacht af te leiden van de kwestie zelf. Hoewel toch nergens in wat voor procedure was gebleken dat ik ook maar in de verste verte huiselijk geweld had gebruikt kregen ze het voor elkaar dit in het wilde weg te veronderstellen.

Hoewel het hof in Straatsburg uiteindelijk in haar vonnis hier niet meer aan refereerde was ik eerder zeer geschokt dat het verzinsel was opgenomen in een zogenaamd feitenoverzicht.Verder was blijkbaar geen een van de paars uitgedoste raadsheren van het hof van plan in te grijpen toen de Nederlandse staat ook nog meende te moeten stellen dat ik verwerpelijk handelde door achtergrondartikelen over familierecht te publiceren. Dit zou de moeder van mijn kind maar irriteren. In feite irriteerde het natuurlijk de Nederlandse staat zelf. Een regelrechte aanval op de vrijheid van meningsuiting in het hart van wat een mensenrechtenorgaan zou moeten zijn. Een aanval van het Hof zelf op de, blijkbaar alleen theoretisch existerende mensenrechten.

Dit mensenrechtenhof was voor mij dus het tegendeel van wat het heet. Hoewel ze mij geen ongelijk gaf, gaf ze me ook geen gelijk in haar formele oordeel. De klacht werd niet ontvankelijk verklaard. Dit en de behandeling zelf was voor mij het summum van inquisitie, belediging en vernedering en maakte voor mij dat ik geen geloof heb in een reëel bestaande westerse rechtstaat. Dat ik tot nu toe de elasticiteit heb behouden om me met kracht te verweren verbaast me van mezelf. Ik probeer me mijn mond niet te laten snoeren. Maar anders dan in harde dictaturen is de aanpak van “onze” rechtstaat er niet een van moord en doodslag. Nee continue vernedering ligt op de loer, niet alleen door de organen van deze staat zelf maar ook door de door haar ingehuurde (ja gewoon letterlijk) vazallen van wetenschap en media.

Ik heb over deze rechtsgang jarenlang niet alteveel geschreven en misschien houdt ik er na dit blog weer voor 10 jaar mijn mond over. Eigenlijk is het zo hard aangekomen dat ik mijn mond gesnoerd voel door zoveel vernedering. Mijn tekst hier zou makkelijk kunnen worden gelezen als die van een loser. Een loser in comité, alleen het comité is buiten bedrijf. Het feit dat ik met enig succes bijvoorbeeld het begrip ouderverstotingssyndroom samen met Rob van Altena in Nederland introduceerde en een flink aandeel had in de mediaandacht die de herinvoering van gezamenlijk gezag mogelijk maakte in 1998 en het begrip gelijkwaardig ouderschap in de wet voortgezet ouderschap maakt hopelijk duidelijk dat ik me niet voor een gat laat vangen. Ook heb ik inmiddels van de Raad voor de Kinderbescherming mogen noteren dat mij geen recht is gedaan. Toch is de schade aanzienlijk. Niet alleen voor mij. Maar dat heeft u in mijn andere blogs al kunnen lezen.

Zie mijn dossier hierover en constateer dat ik nog steeds het door mij beloofde verslag niet heb geschreven.
Mijn meest algemeen fundamentele kritiek op de zogenaaamde rechtstaat betreft overigens de niet bestaande openbaarheid van uitspraken.

presentatie

15 maart 2009

Senator Guy Swennen bij de presentatie (Foto Vaderkenniscentrum)

Senator Guy Swennen bij de presentatie (Foto Vaderkenniscentrum)

Agelopen zaterdag was de presentatie van het nieuwe boek Verpasseerd Ouderschap, waarin een tiental auteurs de achtergronden schetst van het verschijnsel Ouderverstotingssyndroom.

We maakten dankbaar gebruik van de faciliteiten van het Man-Kind-Centrum Amersfoort.

Aanwezig waren onder andere de Belgische senator Guy Swennen en het Nederlandse parlementslid Jan de Wit.

Zelf vond ik de kennis en begrip van de Belgische senator Guy Swennen met betrekking tot de knel, pijn en martelpunten in het familierecht indrukwekkend. En die anonieme presentatie. De emotie in de getuigenissen.

Meer beeld en tekst over de presentatie van het nieuwe boek Verpasseerd Ouderschap.
Meer over het boek zelf: Verpasseerd Ouderschap
Verslag van de middag door Ghislain

speech van mij

%d bloggers liken dit: