Home
mulder

justitiemedewerker (c)Joep Zander 1995

Twintig jaar geleden ging justitie mij vervolgen voor het doen van aangifte tegen een onderdeel van hun eigen apparaat. Ik kreeg zelfs een straf aan mijn broek, die overigens in tweede aanleg weer werd ingetrokken. Daar wordt je bang van. Maar ik was niet de enige die bang werd. Betrokken agenten waren bang (eigenlijk maken we hetzelfde mee als u) maar vooral een Raadsmedewerker die we als getuige hadden willen oproepen was bang dat hij represailles van zijn justitiebaas zou moeten verwachten als hij zou getuigen in een strafproces. Kortom mij hoef je niets meer te vertellen over de angstcultuur bij justitie.

Nu heeft de top van justitie bedacht dat alles maar eens een keer bespreekbaar moet worden gemaakt. Jaja haha reageerde ik zelf al eerder. Maar nu constateert ook de ‘ondernemingsraad’ van Justitie dat medewerkers zelfs bang zijn om te praten over angstculuur. Dat is precies wat ik al dacht. Angstcultuur hoor je niet te onderzoeken je hoort er een einde aan te maken door radicaal te breken met alle machtsmisbruik en te excuseren voor historische gevallen van machtsmisbruik met Demmink aan top.

Angstcultuur op een departement als Justitie en Veiligheid creëert uiteraard onveiligheid en onrecht naar de burgers. Angst wordt doorgegeven aan de mensen die van je afhankelijk zijn en die geven het weer verder door. Het is een kankergezwel in de samenleving waar we ook, net als in een echt kankergezwel, onze levensstromen aan opofferen. En dat is per saldo waar het om gaat. Justitie en Veiligheid is geheel het omgekeerde geworden dan wat de naam doet vermoeden. En helaas moeten we de zogenaamd onafhankelijke rechters rekenen tot dat gezwel.

PS: En beste lezer, hoe staat het met uw angst voor het lezen over angst voor het bespreken van angst?

PS 2. Ik maak tegenwoordig vaak een Engelse samenvatting van mijn blog. Die is vaak terug te vinden in de RSS-feed. Daarin noemde ik het ministerie ‘Department of safety and Justice’ Maar safe is wel het laaste waarmee de staat van het ministerie kan worden aangeduid. Dus maar weer security (Goed beveiligd tegen de buitenwereld)

De Britten willen uit de EU. Volgens mij wordt die keuze gedragen door een wil van de burger om weer greep te krijgen op de macht. Dat zijn ook de sentimenten in Nederland. Maar zal  een Brexit of een Nexit daartoe voldoende zijn.  Ook zonder Europa leven we in een land waar de democratische controle schijn is en het justitiële apparaat en de rechterlijke macht de touwtjes, feitelijk zonder checks and balances, in handen heeft. De burger heeft vooral nog maar zijn mond te houden en mag voor de vorm af en toe stemmen. Parlementariërs zijn bang om echt in te grijpen. Slechts een enkeling durft nog zijn mond open te trekken als het om échte wantoestanden gaat. De manier waarop de rechterlijke macht ons stelselmatig en samenspannig voorliegt dat ze openbare uitspraken doen (in minstens 40 % van de gevallen niet dus), de manier waarop ze de wet als wc-papier gebruiken en de controle op hun handelen onmogelijk maken. Het voortdurende geknoei van de justitietop. Kamerleden houden hun mond, want de macht van de justitiële armen bereikt hen ook, terwijl de rechterlijke macht voortdurend de grenzen van de scheiding der machten overtreedt door de wet voor te schrijven. Maar het gaat natuurlijk tevens om grote multinationals die ons tot machteloze afhankelijke jaknikkers maken. Of het nu gaat om Monsanto/Bayer of om Facebook.

illegaal verklaard

zie gele markering, ik voel me een outlaw

Kortom de wens van een Nexit is de wens van een Civilexit. Zelf maakte ik al 20 jaar geleden die stap, voor zover me dat lukte. In feite, beweerde ik toen, ben ik door de rechterlijke macht van mijn burgerschap  ontdaan. En ik koos er toen voor om dat ook zo naar buiten te brengen. Ik ben geen burger meer. Waar ik nog méé doe heeft dat voortdurend iets dubbels. Mijn eigen Civilexit voedt mijn enthousiaste sentiment over de Brexit. Ik ben er van overtuigd dat heel veel buitengesloten vaders, maar bijvoorbeeld ook jeugdzorgslachtoffers, diep van binnen die Civilexit voelen, ook al betalen ze nog braaf belasting.

 

Op weg naar een Civilexit dus, we nemen de zaak zelf wel in handen. En het kan ook niet anders. Maar dat mag niet alleen een kwestie zijn van nationalisme. Als democratisch burger rest ons per saldo nog maar één plicht, zie de touwtjes, grijp de touwtjes.

Cicilexit, civil disobedience, remain civilian

strafexpedities

4 februari 2016

rechter2

Nee ik zeg niets, ik schrijf niets en ik doe niets. vaders weten al lang dat ze beter hun mond kunnen houden als er een justitieambtenaar in de buurt is

(bijgewerkt, aangevuld 27-3)

‘Dat weten wij ook wel, dat er misstanden zijn bij justitie, maar u kunt toch niet verwachten dat wij daar wat aan gaan doen?” zei een politieagent tegen mij en arresteerde mij vervolgens voor een poging er wel iets aan te doen namelijk aangifte doen.

‘U heeft wel gelijk, maar er komt binnenkort weer een reorganisatie op Justitie en ik moet ook aan mijn eigen kinderen denken’ zei de ambtenaar en per saldo werd hij ontslagen en kreeg míjn kind de zak.

Een paar persoonlijke belevenissen van mij met Justitie. En dan heb ik het nog niet over de meer fundamentele aanvaringen die ik samen met anderen als Jan Hop had over de openbaarheid van uitspraken, het liegen in rapporten, corrupte wetenschapsbeoefening in opdracht van justitie, manipuleren van de pers en nog zo het een en ander.

Zou aan deze bende eindelijk een einde komen nu na het aftreden van Teeven, Opstelten en Cloo? Nee het wordt nog even erger, van der Steur zal ook nog weg moeten, maar ik begin te geloven dat dat ook gaat gebeuren, de bal rolt en krijgt massa. Bij justitie zal de onderste steen boven moeten komen ook al vindt oud-Secretaris Generaal Borghouts dat dat te gevaarlijk is. Borghouts denkt dat dan het hele apparaat instort. Ja dat krijg je er misschien van als je te laat de bezem erdoor haalt. Maar daarom maar zo door gaan kan niet.

Kijkt u naar deze uitspraak in onderstaande onthutsende en  uitstekende montage van JDTV over de jarenlang smeulende jusititepuinhopen.

De waanzin in het familierecht is in nog zwaar onderbelicht, maar de geldklopperij van het familierechtsbedrijf,; advocaten, rechters, mediators, angehauchte organisaties die preferent met zo’n overheid aan tafel willen; het zal instorten. Althans; hoop doet leven.

Als het niet wordt aangepakt zitten we definitief in een ingenieuze Orwelliaanse dictatuur gevangen. Een werkelijk subliem stukje Orwelliaanse dubbeldunk zien we nu al bij Steur. Kijk hier.. Als er een is die wegkijkt dan is dat is de minster van Justitie en V als het gaat om het sekstoerisme van haar voormalige ambtenaar Joris Demmink. Kotsmisselijk wordt ik daarvan. Sorry, maar ik voelde echt even mijn maaginhoud naar boven kruipen.

En wat doe ik zelf, behalve dit schrijven. Ik wijs even op mijn actieverleden, dat ik niet als veel andere voormalige vaderactivisten verwerp, maar waar ik trots op ben. Maar even kan ik niet, is de knel te groot. Maar ik prijs me gelukkig dat ik nooit zo wanhopig ben geweest dat ik me zoals andere vaders aan geweld heb overgegeven. Dat geweld was overigens vaak zelfdestructief zoals in vele familiedrama’s en de zelfontbranding van vaders als NN* (geanonimiseerd op verzoek) in Almelo. Ja wie weet het nog.

mijn persoonlijke vadergeschiedenisdossier (in opbouw; alleen voor de liefhebbers); geschiedenis van de vaderbeweging We zullen niet vergeten.

mijn interview met exminister van juistitie en veiligheid

love no war

15 september 2014

Geen oorlog hier niet nergens, niet tussen landen, niet tussen mannen en vrouwen. Weg met wapenindustrie en weg met het huidige justitieapparaat.

Pedo

16 december 2010

stop kindermisbruik

De verdachte in de grote Amsterdamse ontuchtzaak is een donkerblonde een donkerogige, een  homo, een Let, een man. Gooi eruit wat niet relevant is en streep door wat geen beoordelingskriterium mag zijn.

Eerst dacht ik nog erover om er hier uitvoerig bij stil te staan dat er meer mannelijke pedoseksuelen zijn dan vrouwelijke. Maar ontdekte ik wat afkeer van dit soort gecijfer toen ik dat voor de andere kenmerken wilde uitzoeken.

Er resten een aantal eenvoudige opmerkingen. Het lijkt me dat de hoofdoorzaak gezocht moet worden bij de combinatie van slechte kwaliteitsbeheersing en commerciële verlokkingen. Geld verdienen aan kinderen door ze in slechte crèches in te vangen en er eigenlijk alleen naar om te kijken voorzover het niet anders kan; als de GGD op de stoep staat, en dan nog niet eens. Louis Tavecchio wees er al jaren op dat er iets mis was.

Pedoseksualiteit zit ingebouwd in veel van de organisaties die in Nederland te maken hebben met jeugdverzorging en jeugdbescherming.  Kinderbeschermers, justitiebeambten hebben een eindeloze macht. Als er ergens te makkelijk misbruik kan plaatsvinden dan is het daar. Als er ergens moeilijk wat boven water kan worden getild is het daar. Als er iets frustrerend werkt op de aanpak is het wel de boter op het hoofd van de mensen die het moeten aanpakken. In dit verband moet er bijvoorbeeld  nog steeds een keer goed gekeken worden naar de kwestie Joris Demmink; de justitiesecretarisgeneraal die al jaren geleden volgens de NOS toe heeft gegeven dat hij niet zo erg op leeftijd lette bij zijn homoseksuele contacten. En waar nog steeds veel onder tafel lijkt te liggen.

Het lijkt me passend weer eens af te sluiten met mijn favoriete songwriter Joop Visser ( uit het lied “Het uiterlijk”)

Laatst dacht ik nog “ha een kinderrechter”
Bleek ’t een pedofiel te zijn
En laatst dacht ik “he een pedofiel”
Was ’t gewoon een kinderrechter

Of nee toch nog een afsluiter.  Stop stop stop seksueel ( en overigens ook ander) misbruik van kinderen. Nog een keer een filmpje waar ik al eerder aandacht voor vroeg en dat er alles mee te maken heeft.

gereformeerd ongelijk

19 april 2010

Het gelijkheidsprincipe is ons wat waard. Zelfs de godsdienstvrijheid kan er niet tegenop. Dat bleek deze week in de uitspraak over het passieve kiesrecht van vrouwen in de SGP. Met passief kiesrecht kun je de facto erg actief zijn, het gaat hier om een taalkundige aanduiding. Het “worden verkozen” is een passieve bewoording.

Zoals hier wel eens meer opgemerkt is er echter iets bijzonder ongelijks aan de toepassing van het gelijkheidsprincipe. Het passieve recht om vader genoemd te mogen worden bijvoorbeeld is in hoge mate wettelijk afhankelijk van de toestemming van de moeder. Het actieve recht om vaderschap uit te mogen oefenen is er nog een stuk beroerder aan toe. De facto moet je in deze maatschappij maar aantonen dat je een toegevoegde waarde hebt anders vergt het “belang van het kind” dat je als vader oprot. Deze invulling van het begrip belang van het kind is niet alleen van geen enkel nut voor kinderen, maar is ook een principieel ongelijkwaardige. Als moeder hoef je defacto namelijk nooit iets aan te tonen.

Conclusie? Moederschapsideologie heeft in deze de ontwikkelde landen een hogere status dan godsdienst, ergo staat boven de wet. Gelijke behandeling hoeft niet in het licht van moederschap. En die conclusie reikt zowel naar de uitvoering van wetenschappelijk onderzoek (denk aan het beruchte onderzoek van Tamar Fischer in 2004) als naar het praktische functioneren van de justitiële instanties. Het woord “ontwikkeld” hierboven slaat dan ook niet op enige morele status maar is eerder in verband te brengen met het woord ontwikkeld in de zin: Hij heeft een ernstige ziekte ontwikkeld. En een ontwikkelingsland is dan dus een land waar die ziekte nog ontwikkeld moet worden. En ontwikkelingshulp is dan de hulp die ik nodig heb om van een en ander weer te bekomen.

zie ook dossier emancipatie
Ook Ger Groot veegt, overigens deze keer om andere redenen, de vloer aan met deze actie van het Clara Wichmaninstituut
De juridische toelichtingen van de Hoge Raad

%d bloggers liken dit: