Home

500+ blogs

25 mei 2016

dochter zoon en bakfiets 2

Vader van een zoon en van een dochter……. eindelijk samen op de beroemde bakfiets

Een paar blogs geleden had ik een jubileum te vieren. De 500ste blog op joepzander.wordpress.com. Het is bijna 10 jaar geleden dat ik mijn eerste blog hier schreef. Inmiddels is er hier veel gepasseerd.

In 2006 was net mijn derde boek, Gemist Vaderschap, af en was gepresenteerd in het vadercentrum ADAM .  Het markeerde helaas ongeveer het einde van Fathers 4 Justice. De vaderdagtrofee m/v werd ingesteld door de samenwerkende ouderorganisaties en daarna overgenomen door het Vader Kennis Centrum. Enkele jaren later werd ik uit de jury gezet en een jaar later er weer ingehaald omdat er anders helemaal niets van een trofee terecht zou komen. Ik hoop er nog een keer een compleet verhaal over af te leveren, maar de vaste lezer kan genoeg hierover vinden op dit blog.

Ik gaf met Judith een spraakmakende lezing voor het Nederlands Instituut voor Psychologen en begon aan een promotietraject op de universiteit van Amsterdam. Dit alles over het onderwerp ouderverstotingssyndroom dat ik samen met Rob van Altena in 1999 voor het eerst in Nederland per boek aan de orde had gesteld. Er trad op in diverse media en schreef een wetenschappelijk artikel voor het blad pedagogiek. Door de manier waarop ik in de vaderbeweging werd behandeld en weer eens een keer, om mij onbegrijpelijke redenen, en zonder enige poging tot overleg vooraf voor de rechter (mijn grootste vijand) werd gedaagd had ik het af en toe erg moeilijk. Waar doe ik dit allemaal voor. Oh ja voor kinderen!

Gelijkwaardig ouderschap kwam dankzij een tekst van mij, motie SP-Deventer en congres SP en Jan de Wit in de wet. Het standaardboekwerk over ouderverstotingssyndroom Verpasseerd Ouderschap kwam uit.

Ondertussen zorgde ik voor de helft voor mijn zoon, die inmiddels bijna volwassen is. Ik blogde ook over mijn dagelijkse vaderschap. Mijn dochter en ik ontmoetten elkaar na 20 jaar gescheiden te zijn geweest door ouderverstoting. Ik maakte mij nog steeds druk over het gebrek aan openbaarheid van uitspraken. De Nederlandse rechterlijke macht houdt naar buiten de schijn op van transparantie maar laat op zo’n cruciaal gebied als familierecht zo goed als geen checks and balances toe.  Dit duidt al meer dan twee decennia, wellicht veel langer, op een zich ontwikkelende rechtersdictatuur. In die zin ook dictatuur dat politici en advocaten zich te geïntimideerd voelen om hierover hun mond nog open te durven trekken.

Ik maakte ondertussen nog steeds kunst over vaderschap en repressie. Een boek daarover en een spraakmakende expositie waren de uitkomst. Mijn belasting was af en toe te groot en ik moest mij dwingen om bij de les te blijven, hoofdzaken van bijzaken te onderscheiden. Ik zag veel vaders komen en gaan. De meesten houden het maar een paar jaar vol om actief te zijn. Na de grote teleurstelling hun kinderen niet te kunnen zien, werden ze veelal verraden door een vaderbeweging die verscheurd werd door de keuze om aan te pappen of te  verzetten. En in die moeizame samenwerking werd elke keer weer gretig gewroet door een steeds corrupter verdeel en heersend justitieapparaat. De geschiedschrijving van dit alles werd door Rob van Altena ter hand genomen die het helaas voor zijn dood niet goed af kon werken.

Dit was een kort, uiteraard niet alles omvattend, retroperspectief over mijn blogtijd (er zat ook nog 15 jaren actief vaderschap voor). Aan de hand hiervan kunt u ( via de links) een en ander verder exploreren. En ooit zal ik er nog meer over schrijven.

Ik merk dat mensen nog te weinig bekend zijn met vaderseenzorg.nl, vaderdagtrofeem/v.nl  en joepzander.nl:Daar kunt u onder andere het volgende tegenkomen:

Linken naar mijn publicaties en mediaoptredens van mij uit de afgelopen 25 jaar

Overzicht van mijn andere publieke optredens

Mijn kunst

De geschiedenis van mijn persoonlijke strijd tegen de waanzin van het familierechtbedrijf

 

One Response to “500+ blogs”


  1. Dit is op annemarievanmackelenbergh herblogden reageerde:
    Vaders die het niet meer trekken, die zich verraden voelen. Kinderen die opgroeien met verkeerde ideeën over hun vader. Zal het ooit stoppen?

    Liked by 1 persoon


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: