Home

Rob van Altena

3 oktober 2017

Rond het overlijden van Rob van Altena

Het volgende historische verhaal staat nu op internet om bestaande, eveneens gepubliceerde verhalen van feiten te voorzien en hier en daar tegen te spreken. We willen proberen daarbij zo feitelijk mogelijk proberen te blijven en de conclusies aan de lezer te laten.

De samenwerking met Rob

Dit stuk is vooral belicht vanuit de stichting Spagaat. Maar het is relevant om even wat meer context te belichten. De Stichting Spagaat werd opgericht om de uitgave van boeken van Joep Zander (redactie) op een verantwoorde manier te beheren en tevens tot verbreding te komen van uitgaven en culturele projecten. Ook Rob van Altena publiceerde bij Spagaat onder eindredactie van Joep Zander. Dat ging niet altijd zonder slag of stoot. Van Altena gaf wel eens aan dat hij een andere kijk had op sommige zaken. Joep heeft hem in ieder geval nooit een strobreed in de weg gelegd. Uiteraard werden er wel inhoudelijke discussies gevoerd. Zo wilde Zander in 1999 niet instemmen met de opvatting van Rob van Altena om Parental Alienation Syndrome te vertalen met vaderverstotingssyndroom. Maar van Altena kon zich daar na ampele discussie bij neerleggen. Uiteraard vond Zander het prima als van Altena zijn mening zou ventileren, maar als deze vertaling voor een heel boek zou moeten gelden dat onder redactie staat van Zander dan heeft dat verdergaande consequenties dan het artikel alleen. Alleen bij een  gezamenlijk te schrijven stuk (2008) stelde Zander wel grenzen aan wat hij nog voor zijn rekening wilde nemen. Rob van Altena besloot daarop zich als schrijver uit dat artikel terug te trekken. De keuze dat van Altena het artikel in zijn eentje zou kunnen schrijven is niet eens aan de orde geweest.

foto rob

Rob van Altena bij de presentatie van het boek “Ouderverstoting in de Nederlandse context” (redactie Zander uitgave Servo) 1999

Geschiedenis van de vaderbeweging

Zander heeft van Altena in 2014 voortdurend bijgestaan bij het schrijven van zijn laatste boek over de geschiedenis van de vaderbeweging. Aangezien van Altena geen internet had heeft hij veel dingen voor hem opgezocht en hem geïnformeerd over wat hij zelf nog wist en in zijn archieven had van de geschiedenis.

Toen van Altena ziek werd was Zander naar zeggen van van Rob van Altena de enige die wist dat hij in het ziekenhuis lag. Zander had met Rob afgesproken dat hij de conceptversie van de tekst nog zou zien, omdat hij vermoedde dat hij daar graag nog wat over wilde zeggen en het van belang was, gezien Altena’s terminale ziekte dat de tekst in ieder geval ook bij anderen lag. En dan liefst niet één maar meerdere mensen. Immers was het niet denkbeeldig dat anderen veel belang hadden bij het herinterpreteren van de geschiedenis en dit zonder zicht van anderen erop zouden kunnen doordrukken.

Op een gegeven moment bleek dat dhr T van  het Vader Kennis Centrum de exclusieve toegang tot de tekst had bedongen, ondanks het

Rob van Altena bezig met archivering van de ordners van Joep bij Joep Zander thuis

feit dat hij tot dan toe niet bereid was geweest om toegang te geven tot zijn archieven ten behoeve van van Altena’s geschiedschrijving.

Voorzitterschap Spagaat

In 2014 werd Dhr K voorzitter van het bestuur van stichting Spagaat. Helaas hebben we hiervoor maar een beperkte screening uitgevoerd en is er te weinig ruimte gegeven om de, bij andere bestuursleden wel degelijk levende, twijfels te uiten. Aangezien het de bedoeling was dat Joep Zander zich meer op het inhoudelijke werk zou concentreren werd op een gegeven moment ook een andere penningmeester aangezocht. Er werd afgesproken dat de taken in deze van Dhr Zander zouden worden overgedragen aan Dhr V. Dit gebeurde echter steeds maar niet. De formulieren en de procedure bleven steken bij de voorzitter die hierin toch wel een verantwoordelijkheid had. V wilde zelf geen zaken regelen. Er waren nog geen rechtsgeldige, getekende afspraken vastgesteld. De voorzitter bleef  Dhr Zander aanspreken als bestuurslid en penningmeester ondanks zijn wens en verwachting daarvan eens verlost te worden. Het bleek dat de voorzitter eerst een bankbevoegdheid wilde hebben voordat de zaken werden overgedragen. Toen Dhr van Altena, de belangrijkste schrijver (op Zander na) van de stichting het bericht hoorde van zijn ongeneeslijke ziekte was Zander volgens zeggen van Dhr van Altena de enige die op de hoogte was gesteld. Zander kende Altena al 25 jaar en was al die tijd een vertrouwenspersoon.

Publikatie geschiedenis

Samen met van Altena had Joep dus  de geschiedenis van de vaderbeweging in kaart gebracht, maar van Altena besloot om de uitgave van de geschiedenis te gunnen aan het Vader Kennis Centrum. Later vond de directeur/voorzitter/jurysecretaris dhr T van het Vader Kennis Centrum dat hij niet genoeg in het verhaal voorkwam en zijn archief niet was bekeken, wat volgens van Altena (zie brief) meer te maken had met het feit dat hij zijn archief niet had aangeleverd. Voorzitter Spagaat K verzocht Zander om hem met Altena in contact te brengen. Dit weigerde Zander. Wel gaf hij van Altena’s telefoonnummer. Zander wilde zich conform een eerder door hem rechtstreeks aan van Altena verstuurde brief niet meer met de zaak inlaten gezien de precaire omstandigheden. Voorzitter K bleek een contract namens Spagaat te willen sluiten voor de uitgave van een boek van Dhr van Altena. Beide zaken, bankbevoegdheid (hij was geen penningmeester dus) en contract, probeerde hij uiteindelijk buiten het bestuur om voor elkaar te krijgen bij Dhr Zander die tot dan toe als enige bij de bank gemachtigd was. Toen dat niet lukte melde hij bij de KvK dat bestuursleden O (secretaris) en Zander zouden zijn ontslagen als bestuurslid.

Het overlijden van Rob

Inmiddels had Dhr K zich opvallend gedragen bij het overlijden en de begrafenis van Dhr van Altena. K had inmiddels geprobeerd geld naar zichzelf over te schrijven vanaf de rekening van eens stervende, klaarblijkelijk met aanpassing van de oorspronkelijke opdracht. Hij liet zich op, overigens niet legaal houdbare wijze, benoemen tot executeur testamentair. Joep Zander en Mevrouw Y eisten dat hij daarbij controle zou toelaten. Aangezien het overlijden van Dhr van Altena door levensbeëindiging voor de volgende dag gepland was, hij beslist zijn kinderen geen bevoegdheden wilde geven en er ook nog weinig anders geregeld was, is er direct op de avond van het overlijden een verklaring opgesteld. Van Altena leek van harte in te stemmen met deze verklaring die door Zander en Y als getuigen en controleurs op de uitvoering getekend. Na het opstellen daarvan eiste K in een gesprek met Zander, Y en de hospita van van Altena dat hij de bankpas van van Altena zou mogen gaan pakken en van de hospita de PIN-code zou moeten krijgen. Zander protesteerde hiertegen heftig. Desondanks deed K een poging om het appartement van van Altena waar van Altena stervende was te doorzoeken om een pas te verkrijgen. Zander verhinderde dat.

Op de sterfdag van van Altena maakte K veel herrie omdat de huisarts eerder dan gepland een einde wilde maken aan het leven van van Altena en daarmee, althans volgens K, zou voorkomen dat een notaris de wilsverklaring van de avond daarvoor meer verantwoord (legaal) zou vastleggen. De protesten van K duurden de hele dag waarbij hij ook inging tegen politieaanwijzingen.  Dit ging zover dat hij uiteindelijk door de politie werd opgepakt wegens (voorzover na te gaan door ons) verboden betreding van het erf van de hospita van van Altena. Dhr Zander had hem van die laatste daad proberen te weerhouden, maar vergeefs. Nadat Dhr K geboeid was afgevoerd (en later hiervoor veroordeeld als we het goed hebben begrepen van de heer K zelf) nam Zander het beheer op zich van de achtergelaten goederen van K (auto, tas pc en dergelijke). Omdat de door 4 mensen getekende wilsovereenkomst in de enige complete en correcte vorm zich in de tas van K bevond was het noodzakelijk om deze tas te openen. Bij het zoeken van dit stuk viel het oog van Mevr Y op een kopie van de overschrijving met doorkrassingen/verbeteringen waar eerder in dit verhaal sprake van was. Hierbij waren ook aanwezig de heren P en H

De tas van K

Op deze wat slechte foto is nog wel te zien dat de omschrijving extra dik is geschreven.

Dhr Zander wenste de bezittingen van K waarin mogelijk bewijs voor strafbare zaken te vinden was niet langer onder zich houden. Hij wenste zich ook niet zelf op het politiebureau te vertonen aangezien hij eerder in zijn leven bij een poging aangifte te doen geconfronteerd werd met geweld en een aangifte wegens lokaalvredebreuk ( waarvan in 2de aanleg vrijgesproken). Dhr P, ex-advocaat en dus met relevante competentie in deze, zegde toe de tas naar het politiebureau te brengen in gezelschap van Dhr H. Dit schijnt uiteindelijk niet te zijn gebeurd en Dhr P hield de tas volhardend onder zich ondanks protest van Zander en Y.

De begrafenis van Rob van Altena

De begrafenis van Dhr van Altena werd dankzij het optreden van K ‘opgeleukt’ met een peloton politieagenten waardoor zowel Dhr Zander (die dit al voorzag en eerder meedeelde in zo’n sfeer geen begrafenis bij te willen wonen) als een van de kinderen van van Altena afzagen van deelname aan dit afscheid van Rob van Altena . Dhr P had het bezit van de tas van K gebruikt om de begrafenis te organiseren (daarin zaten namelijk de papieren ervoor). P probeerde zonder voorafgaand overleg Zander bij de advocaat van K neer te zetten als compaan in deze gang van zaken bij de begrafenis. Hij dreigde met een procedure als Zander daarin niet mee zou gaan en meende later zelfs dat Zanders weigering zich zo te laten sturen, getuigde van, het van Zander volgens hem bekende, intimiderende gedrag. Ex-advocaat P wist de Belgische vaderactivist D zover te krijgen mee te doen aan zijn opzetje.

Blokkade Spagaat

K beschuldigde vervolgens Zander van diefstal van zijn tas met inhoud. Bestuursleden X en Zander van de stichting besloten K om diverse redenen te schorsen als bestuurslid. K had echter inmiddels onaangekondigd en zonder enige oproeping voor een vergadering secretaris O  uit laten schrijven. Ook Dhr Zander had hij uit laten schrijven zonder dat er sprake was van een geldende afspraak en verantwoorde overdracht. Het leek bestuursleden O en Zander ook niet meer opportuun om onder deze omstandigheden een nadere datum voor ontslag van Zander vast te stellen. Dit ook omdat de beoogde penningmeester V, de kant van K leek te kiezen. K blokkeerde de internetsites van de stichting, de mailaccount van de stichting en privé mailaccount en de privé website van Dhr Zander. Hij blokkeerde ook de bankrekening van de stichting. Hiermee werd dus niet alleen de Stichting ernstig gedupeerd maar ook Dhr Zander persoonlijk. De partner van K werd aangevoerd als nieuw bestuurslid.

K eigende zich klaarblijkelijk het archief van Dhr van Altena toe zonder de in de wilsverklaring afgesproken controle van Y en Zander. K had deze zaken door een ongeldig contract af te sluiten met van Altena bij de stichting betrokken. Directeur, secretaris jury en bestuursvoorzitter T van het Vader Kennis Centrum had inmiddels zijn bestuursleden (volgens mededeling van deze bestuursleden aan Zander) verteld dat hij geen genoegen nam met de volgens hem te geringe rol die hij in de geschiedschrijving van van Altena toebedeeld had gekregen. Zander was blij dat hij inmiddels wel een digitaal exemplaar van de geschiedschrijving te pakken had gekregen.

Ondanks zijn schorsing en de blokkade deed K een aantal pogingen om geld van de rekening van de stichting te halen. De verdere geschiedenis is bekend uit het dossier over deze zaak bij de KvK. Het bestuurslidmaatschap van Zander en O werd hersteld en K bleef geschorst. Tegen dit besluit van de KvK werd geen beroep aangetekend. Er is gepoogd om samen met K een vreedzaam einde te maken aan de stichting. Zander had er namelijk geen trek meer in om op deze wijze met de stichting verder te gaan. K werkte hier nauwelijks aan mee. K reageerde met grote vertragingen en steeds weer nieuwe eisen. Uiteindelijk werd besloten om dan toch niet de stichting op te heffen maar K als bestuurslid te ontslaan.

Rob van Altena’s geschiedschrijving ligt nog steeds bij een aantal mensen op de plank. Overigens is dit niet de enige geschiedschrijving in de vaderbeweging die op de plank ligt. Zelf heeft Zander nog een digitale versie van Hoefnagels driedelige biografie dei nog steeds niet is uitgegeven.

Het Vader Kennis Centrum startte een dikke maand later a raison van 5500 euro een procedure tegen Joep Zander wegens smaad. De veronderstelling dat dat geld beschikbaar was gekomen uit een overschrijving van wijlen Rob van Altena werd niet ontkend. Rob had op het einde van zijn leven zoveel geld ter beschikking omdat hij leed aan de gevolgen van asbest in zijn lijf. Hij had hiervoor een vergoeding ontvangen.

persoonlijke noot Joep

Mag ik, Joep Zander, me een opmerking, bescheiden mening permitteren? Het geheel wordt, zeker bij Rob, gekenmerkt door een grote mate van wantrouwen, vooral in de mogelijkheden om op een betrouwbare manier met deze rechtstaat, met andere mensen, afspraken te maken. In dit verhaal is dat bijna een selffulfilling prophecy. Iedereen handelt erin met een traumatisch opgebouwd wantrouwen en bij sommigen gaat dat gepaard met een behoefte om eigenwaarde op een brute manier te herstellen op een wijze die ten koste gaat van anderen. Ik heb geprobeerd hierin zelf een integere weg te bewandelen, maar eigenlijk is dat bijna onmogelijk. Heb ik er goed aan gedaan als getuige en bewaker op te treden voor Rob’s laatste wil? Wat was toen het alternatief?

Overigens wenste K zich later niets meer aan te trekken van zijn controleurs Zander en Y.

Overigens sluit ik niet uit dat in het hele gebeuren er ook mensen waren die een dubbelrol hebben gespeeld. De aanwezigheid van staatsinformanten (in modern taalgebruik staatstrollen) is een bekend verschijnsel in maatschappelijke bewegingen ( bijvoorbeeld in de CPN in de jaren 50 en 60, de kraakbeweging). Het is bepaald niet uitgesloten dat er ook in de vaderbeweging dat soort trollen rondlopen. Ook de beweging Fathers 4 Justice heeft daar in Engeland last van gehad (naar hun zeggen).

Het feit dat geen enkel nationaal archief tot nu toe bereid is gevonden om materiaal van de vaderbeweging te archiveren, op geen enkele manier,  betekende dat ook deze functie een twistpunt kon worden. Ik zou werkelijk niet weten waar dat archief had moeten worden ondergebracht op een manier die aan de toegankelijkheid recht had gedaan. Opmerkelijk is dat een van de weigerende archieven , het IISG, bijvoorbeeld wel het archief van Brongersma overnam. (After his death, his entire social-sexuological collections as well as his private archives were placed in the International Institute for Social History (IISG) in Amsterdam (www.iisg.nl), this without the visual material which had been seized by the authorities. Wikipedia.en)

Ik vind het van belang dat de archieven van Rob in betrouwbare handen komen en openbaar toegankelijk zijn. Als ik daar wat aan kan bijdragen hoor ik dat graag.
Hetzelfde geldt voor het op verantwoorde wijze uitgeven van de geschiedschrijving.

brief aan rob Brief van Joep Zander aan Rob van Altena over mijn terugtrekken

Altena VKC afbreken contact VKC uitgave boek Brief van Rob aan Vader Kennis Centrum. We hebben begrepen dat deze brief ook is verstuurd

Bewaren

Bewaren

In memoriam Rob van Altena

13 september 2014

Rob bij de presentatie van het boek

Rob bij de presentatie van het boek “Ouderverstotingssyndroom in de Nederlandse context” 1999 waarmee het begrip ouderverstoting in Nederland werd geintroduceerd.

(Deze pagina kan de komende dagen nog worden aangevuld)

Rob van Altena (1931) kan de nestor worden genoemd van de Nederlandse vaderbeweging. Hij heeft zijn eigen ontvadering met vuur en overtuiging bestreden in Belgische rechtsprocessen. Tot het laatst ondernam hij lange reizen in een poging een glimp van kinderen of kleinkinderen te zien die hem op akelige wijze uit de weg gingen.

Rob heeft een groot aantal artikelen in kranten en (vak) tijdschriften op zijn naam staan. Hij schreef veel recensies over vaderboeken. Hij schreef zelf voor boeken en heeft ook zelf een aantal boeken in eigen beheer uitgegeven waaronder een over zijn eigen echtscheiding die zich in België voltrok. De laatste jaren woonde Rob weer in het land van zijn voorvaderen; Nederland.

Vaak was Rob aanwezig bij congressen en lezingen. Hij was actief binnen de stichting Dwaze Vaders, waar hij vanwege zijn scherpe blik op de werkelijkheid (wat tot uitdrukking kwam in zijn bijdragen voor de nieuwsbrief van de organisatie) uiteindelijk werd geweerd.

Verder heeft hij vaak individuele vaders ondersteund. Zelf herinner ik mij nog goed zijn inzet als tolk bij mijn procedure op het Europese Hof voor de Rechten van de Mens. Hij hield zich nog tot het laatste moment met grote inzet bezig met het archiveren van de vaderbeweging. Dit kwam onder andere tot uiting in zijn historisch overzicht van media-aandacht die vaders wisten te krijgen.

Rob van Altena bezig met archivering van de ordners met kranteknipsels van Joep over vaders  bij Joep Zander thuis

Rob van Altena bezig met archivering van de ordners van Joep bij Joep Zander thuis

Rob had een zeer goede algemene kennis van vaderschap en de vaderbeweging die hij ook kan plaatsen binnen diverse kennisgebieden zoals recht, sociale wetenschappen en geschiedenis.

Behalve het onderwerp vaderschap had hij ook speciale belangstelling voor andere mannenzaken zoals de bevooroordeelde benadering van het thema huiselijk geweld. Hij voerde in dit kader nog afgelopen jaar een klachtprocedure wetenschappelijke integriteit tegen professor Römkens.

Hoewel Rob zich in het algemeen erg bescheiden opstelde was hij duidelijk aanwezig in het maatschappelijke debat. Zijn eerste artikelen over het Ouderverstotingssyndroom worden nog herhaaldelijk en veelvuldig gebruikt en zijn daardoor van groot belang voor het welzijn van kinderen in dit land.

Zowel op persoonlijk als maatschappelijk terrein was Rob bezig vaderschap in het leven van kinderen te houden en te brengen.

Rob bekommerde zich om het brede spectrum van de vaderproblematiek. Omdat hij zelf ook zorgend vader was kon hij zich ook goed inleven in de speciale en gediscrimineerde positie van zorgende vaders. Hij legde dus een goed verband tussen enerzijds de juridische repressie en de culturele en sociale inbedding van vaderschap.

Rob was bekend om zijn rustige en overtuigende uitstraling. Dit is van groot belang in een beweging die vaak van conflicten en spanning aan elkaar hangt.

Mijn leukste momenten met Rob beleefde ik in het samen zingen en spelen van enkele vaderliedjes.

Verwijzingen:

Joep Zander e.a Gemist Vaderschap 2006 blz 30 e.v Rob van Altena: De januskop van het feminisme

http://www.ouderverstoting.nl/artikelen/PAS-Ouderverstotingssyndroom-Rob-van-Altena.htm
http://vaderseenzorg.nl/literatuur.html

https://www.youtube.com/results?search_query=rob+van+altena

Overlijden

Joep Zander

Rob van Altena overleden

11 september 2014

Rob van Altena, nestor van de Nederlandse en Belgische vaderbeweging is gisteren, 10 september 2014 s’middags overleden. Ondanks zijn integere positie in deze beweging werd hij door organisaties als Stichting Dwaze Vaders bruut buitengesloten.
Zijn beide dochters heeft hij tot het eind toe niet gezien.
Ik wens hem rust en vrede.

Een wat uitgebreider in memoriam

Eerste deel van zijn pogen de geschiedenis van de Nederlandse vaderbeweging vast te leggen
Bladzijden uit zijn eigen scheidingsgeschiedenis

recentere post over de begrafenis

Rob van Altena

9 september 2014

Dit lied van Barbara gezongen door Rob van Altena, opgedragen aan zijn dochters. Een lied over gemist vaderschap.Rob is woensdag 10 september overleden.

Vader van vader

28 oktober 2012

Toen ik in een tekst voor de vaderdagtrofee m/v Rob van Altena niet alleen schrijver, vertaler en activist noemde, maar ook vader werd dat er door de klaarblijkelijke dienstdoende secretaris aanvankelijk uitgewist. Onterecht, wellicht onrecht voor een vader die zich zozeer inzette ook als vader van zijn kinderen. Die elk jaar een paar keer de reis naar Zwitserland onderneemt om misschien een glimp van dochter en kleinkinderen op te vangen. Als muzikant had ik hem in genoemde tekst geloof ik nog niet eens aangestipt.

Ik denk dat met bijgaand filmpje deze nestor van de Nederlandse vaderbeweging, deze begaafde schrijver, vertaler, nog veel meer , en vooral dus vader, eer wordt betuigd. De tekst is van zijn broer Ernst van Altena, en gaat dus over hun beider vader.

Wie meer wilt weten over Rob van Altena leze het betreffende hoofdstuk in Gemist Vaderschap.

4 juni 2019

De judasrol

Judas heeft spijt Rembrandt ((c)wikipedia Arkesteijn)

Onlangs vroeg iemand me of mensen als Spruijt, Groenhuijsen of instituten als de Rechterlijke macht dan nooit iets ondernemen tegen de, overigens terechte, aantijgingen die ik tegen ze inbreng. Ik leg dan meestal uit dat die lui daar hun handen niet vuil aan maken. Ze maken mij het leven stiekem onmogelijk, maar het aanvallen laten ze over aan diverse aangeschurkte clubs die in naam opkomen voor vaders en kinderen, maar in feite corrumperen met de powers that be.

De ergste dingen die je als vaderactivist mee kunt maken zijn de dolken in je rug. Daarom houden ook maar zo weinig vaders het vol om actief te zijn in de vaderbeweging en wat daar verder voor doorgaat. Na een vreselijk gevecht, al dan niet met succes, om de verzorgingsrelatie met hun kinderen in stand te houden moeten ze het opnemen tegen bazige hotemetoten in vaderclubs als Dwaze Vaders en het dinges (die nogals eens met procedures dreigt, dus ik noem ze af en toe maar niet).

Ik heb er velen zien afhaken. Ik denk aan ene Gert die met liefde en passie de nieuwsbrief Dwaze Vaders in elkaar zette, maar die eruit werd geknikkerd toen hij niet deed wat de toenmalige voorzitter van hem vroeg, het camoufleren van de cijfers m.b.t. het aantal vaders dat zijn kinderen niet kan zien (destijds gebaseerd op onderzoek van Griffiths en Hekman dat veel hoger uitkwam dan het bestuur van Dwaze Vaders voor mogelijk hield; sic!). Ook de net aangetreden hoofdredacteur Rob van Altena werd er uitgemieterd. Rob van Altena is niet de eerste de beste. Hij heeft daarvoor en daarna heel veel geschreven en gedaan voor de vaderbeweging. En ja ook zelf was ik het mikpunt met een dreiging van kort geding van het bestuur van de stichting Dwaze Vaders. Zeven  jaar later werd er mij door een van de bestuursleden indirect excuus voor aangeboden (we maken ook wel eens fouten).

Het is vreselijk om zo, met al die conflicten, ook de schijn tegen je te krijgen dat je persoonlijk altijd conflicten hebt. Ik kan het prima vinden met mijn vele vrienden en met mijn beide kinderen en de moeder van mijn zoon ik heb jaren zonder conflicten belangrijke maatschappelijke organisaties geleid (Landelijke Stichting Strijdmuziek, Stichting Gigant Apeldoorn). ook binnen de Vaderbeweging heb ik belangrijke clubs getrokken zoals het comite ‘Stop omgangsonrecht’ dat na enkele bezettingen onderhandelingen voerde met de directie van de Raad voor de Kinderbescherming, Politici en rechtersorganisaties.

De Kinderbescherming heb ik als mishandelaar zien optreden. De Raad voor de Kinderbescherming dacht met een excuus het weer goed met mij te kunnen maken. Maar clubs die menen aan te moeten schurken tegen hun subsidiebronnen en dus de zilverlingen  belangrijker te vinden dan solidariteit komen op een of andere manier altijd weer in aanvaring met mij. Bij mij staat eendracht maakt macht voorop. Niet eendracht met rechters en kinderbeschermers. Maar eendracht als ouders, als vaders, als activisten. En aangezien de achterban al vaak is weggepest zoals ik hierboven uitleg, sta ik er vaak alleen voor. Dat pesten en treiteren richt zich dan al gauw op mij. Het werkt zeer traumatiserend, maar ik probeer me niet van de weg af te laten brengen en probeer mijn wonden te tonen al ben ik soms radeloos. Ok ik raak misschien inmiddels wat sneller geïrriteerd, maar ik vind ook dat boosheid terecht kan zijn en vooral gericht moet worden geventileerd. Het feit dat ik nu al weer jaren ernstig overhoop lig met het het dinges zie ik dan ook meer als een reden om mij nog scherper op te stellen naar onze schijnrechtstaat. Maar dit levert uiteraard een dilemma op, de clubs die meer willen aanschurken bij staatsgestuurde kindermisbruikers (zie bijvoorbeeld cie Samson daarover) zien er daardoor nog meer reden in om (op vaak onbehoorlijke manier) afstand te nemen van mij. Hiermee profileren zij zich in een judasrol. Verraad, waar eigenlijk Judas als een heilige tegen afsteekt. Zoals hierboven te zien had hij spijt en smeet het geld terug voor de voeten van degenen die hem hadden getracht om te kopen. Heel frustrerend vond ik wat dat betreft ooit de rol van een betaald medewerker van de mannenhulpafdeling van Transact (later Movisie). Maar daarover een andere keer verder.

Schermafdruk_gv onenigheid

onenigheid 2

De judasrol is van alle tijden. Het is een archetype dat we al in de bijbel aantreffen. Uiteraard want daar gaat het letterlijk over Judas die voor wat subsidie, sorry zilverlingen Jezus verraadt aan de verraders (zeg maar aan een soort joodse raad avant la lettre). Wat kunnen we uit de verhalen over de judasrol leren? Geeft de bijbel daarvoor een richtsnoer, geven andere denkers (ik denk aan Rene Girard) daar richtlijnen voor die de moeite waard zijn?

Binnen emanciperende bewegingen zie je het verschijnsel meer voorkomen. Denk aan het krabbenmandmetafoor dat ik vooral van de vrouwenbeweging ken. Misschien is het wel een vorm van automutilatie.

Mijn opvatting is dat je de conflicten met broeders low-profile moet houden totdat het niet anders meer kan. Het vervelende is echter, moet ik zelf zeggen, dat dat er zelden toe leidt dat het probleem wordt opgelost. Het wegvloeien van een probleem is goed mogelijk als het een incident betreft. Maar judasrollen zijn geen incidenten. De stichting Dwaze Vaders heb ik, nadat ik hun dreigbrief uitgebreid op internet publiceerde,  destijds verder gewoon links laten liggen. Ik ben verder gegaan op de weg die er ook zonder hun bleek te bestaan. Maar het Vader Kennis Centrum begon daadwerkelijk een Kort-Geding tegen mij. Dus ja dan gaat het vanzelf naar buiten. En dan neem ik ook geen blad meer voor de mond. Ze kunnen niet goed tegen kritiek, hebben niet alleen vele afspraken telkens weer geschonden, vele brieven van mij onbeantwoord gelaten en ze geven dus ook geen antwoord op de kritiek. En per saldo is het erg zonde van de tijd en de energie om die in dit soort gevechten te stoppen. Het gaat misschien ook niet om de namen, die kunnen wisselen, het gaat me om het mechanisme, het judasprincipe. If you can’t beat them join them. Pas vond ik daar in een gesprek een positieve variant op: If you can’t beat them make them join you.

gemist vaderschap hoofdstuk geschiedenis

Over verstand gevoel emotie en verraad

Het afwijzen van strijd door het Vader kennis Centrum:

Hoe Peter Tromp strijd afwees. tekst Rob van Altena in verband met een brief over procedure tegen Dr Römkens:

7 november 2011: Peter Tromp wilde niets met deze brief doen. Het was weer strijd, zei hij. En het Vaderkenniscentrum wil nu juist de nadruk leggen op dat wat vaders voor kinderen kunnen betekenen.

In hetzelfde gesprek herhaalde hij nog eens een eerder succes, behaald door het PEF in Portugal. Waar het feminisme een anti-PAS congres hield dat door een minister steunend zou worden toegesproken. Dat laatste had men met succes verhinderd.

Waarom dat minder strijd zou zijn, werd niet uitgelegd.

Jammer van een gemiste kans. Het gevoel blijft dat ook hier de ene vader het nu eenmaal altijd weer beter wil weten dan de andere. De pest van de vaderbeweging.

In deze mooie kerk sprak Richard Gardner 20 jaar geleden………Gisteren had ik een afspraak met Petra v.d. Hoeck die in België actief is op het gebied van ouderverstoting. Omdat Breda ergens in ons midden ligt spraken we daar af en tsja de Grote kerk is een mooi markant ontmoetingspunt. Pas op het laatste moment drong tot mij door dat dat precies de plek was waar ook weer bijna precies 20 jaar geleden Richard Gardner een toespraak hield voor een paar honderd justitieambtenaren, hulpverleners en ouders.

In 1998 stelde ik als adviseur van de Stichting Kind en Omgangsrecht voor om bij omgangsproblematiek meer te focussen op de positie van kinderen en om in het licht daarvan onze aandacht te richten op Parental Alienation Syndrome. (zie notulen). Dit leidde ertoe dat we samen met het Platform SCJF en het Ministerie van justitie Gardner naar Nederland lieten komen. waar hij op 24 juni 1999 een toespraak hield in de Grote Kerk van Breda.

Gesprek tussen mij en Richard Gardner in Breda  23 juni 1999

De avond ervoor mocht ik Richard Gardner nog persoonlijk spreken. Ik stelde hem wat vragen over de gendergerichtheid in zijn woord “Grootmoederswijsheid” wat hij in zijn grondleggende boek over PAS gebruikte.

We zijn nu twintig jaar later en in een uitgebreide ontmoeting passeert veel van de geschiedenis van de herkenning van ouderverstoting de revue. Van het eerste boek dat ik in 1999 samen met Rob van Altena uitbracht tot de onverkwikkelijke herrie waar we als beweging elke keer, als ware het onvermijdelijk, in verzeilen. Hoewel het makkelijk is om te verifiëren wat voor onwaarheden clubs als Vader Kennis Centrum ( notabene de opvolger van de eerder genoemde stichting Kind en Omgangsrecht) produceren moet ik toegeven vooralsnog in gebreke te blijven bij een aantal andere verhalen die ook overigens wat minder eenvoudig zijn te traceren al was het maar omdat ik in de afgelopen jaren heb geleerd dat je zelfs, of moet ik zeggen juist, rechterlijke uitspraken en schrijfsels niet kunt vertrouwen.

Voor dit gedoe heb ik een andere oplossing voor ogen dan Petra. Petra wil zich exclusiever blijven richten op voorlichting en getraumatiseerde ouders enigszins mijden.

Petra en ondergetekende op de plek waar eens Gardner zijn toespraak hield

Mijn doel is om juist getraumatiseerde ouders te leren dat als je je energie niet richt naar degenen die deze ongein aanrichten je inderdaad onvermijdelijk je energie op elkaar bot gaat vieren. Natuurlijk is er niets mis met voorlichting, en dat heb ik met 3 boeken en vele artikelen en lezingen over ouderverstoting ook gedaan sinds 1999. Maar daar kan het niet bij blijven. Petra en ik delen de weerzin tegen het plegen van karaktermoorden met de bekende narcisme en borderlinestempeltjes. Onze passie voor het horen van volwassen geworden kinderen van ouderverstoting delen we. Ik heb dat onder andere gedaan in mijn boek Moeder-Kind-Vader, een drieluik over ouderverstoting uit 2004. Petra is haar boek momenteel aan het schrijven.

Onze ontmoeting stond in het teken van het gebruik van kunst als een van de wegen naar herkenning. Voor de uitvoering van de plannen van Petra daarover is nog even tijd nodig. Het was een waardevolle ontmoeting met veel open eindjes en wellicht ook veel ( al dan niet) open wonden, mijn eigen verwondingen niet te na gesproken. 

Ik heb nog wat pagina’s met historische achtergronden bijgewerkt:

De speech van Gardner in 1999

In Memoriam Richard Gardner

 

Deze geschiedschrijving is gebaseerd op een groot aantal bronnen waaronder archieven van mij en vele internetpagina’s. Voor de recente geschiedschrijving is gebruik gemaakt van notities van Herken Ouderverstoting.

Ik heb geprobeerd mijzelf niet te veel te noemen, zelfs af en toe nadrukkelijk niet maar dat is hier en daar uiteraard onvermijdelijk. Ook bij veel dingen die onder naam van een organisatie staan heb ik meegedaan bijvoorbeeld. Maar ik beperk me graag. Bovendien vind ik dat je het gezamenlijke draagvlak moet accentueren. Dat ik iets verwoord of zo is niet alleen mijn verdienste bijvoorbeeld.

Uiteraard is het nog lang niet alles wat er is gebeurd (advocatenacties, bezettingen kinderbescherming in tachtiger jaren, amershofberaad, ‘Mannen worden er beter van campagne’, vadercentra, rechterscongres, lobby parlement, met vaders naar Europese hof, pamfletten rechtbank Zwolle, lentemarsen). Er zijn nog veel meer acties gevoerd, er is nog veel meer in de media geweest dan wat ik beschrijf!

* In de 70er jaren zijn ouderorganisaties als SOGM en Man79 (met onder andere Peter Prinsen die lang daarna nog lang van zich laat horen) actief. Zij pleiten voor vernieuwing van de scheidingsregelingen vooral waar het gaat om kinderen en alimentatie.

* 1985: Het Parental Alienation Syndrome wordt bekend; Prof. Gardner stelt in een artikel de gedragskenmerken vast die kinderen vertonen bij een hoog conflict scheiding; hij denkt een nieuwe diagnose ontdekt te hebben; een syndroom bij kinderen. Het lukt hem aanvankelijk niet hiervoor wetenschappelijke consensus te krijgen; zijn ideeën die in 1992 worden vastgelegd in een boek roepen veel discussie op.

* 1987: Oprichting Stichting Dwaze Vaders. Prof. Peter Hoefnagels, betrokken via het toetsen van rapportages van de toenmalige RvK erkent het probleem: de kenmerken die Gardner beschrijft bestaan ook in Nederland wel degelijk; hij roept alle instanties en het ministerie op om te investeren in bijscholing.

* Erik Rijks schrijft een aantal boeken over het recht op omgang.

* 1990 invoering van het recht op omgang. Door een openlijke manifestatie van de vrouwenbeweging worden de scherpe kantjes eraf gehaald zodat ontduiken ruimschoots mogelijk blijft.

* 1991 Het Platform Laat Ouders Ouder Blijven bundelt diverse ouderorganisaties. Justitie probeert de te opstandige stichting Dwaze vaders via deze weg onder druk te zetten. Er wordt een massameeting georganiseerd om de verstandhouding tussen professionals en ouders te verbeteren.

* De eerste sociale media worden ingezet om verstoten ouders een stem te geven. In die tijd ging dat met Bulletin Board Systems. Dwaze Vaders Oost start een eerste website (nog steeds op internet terug te vinden als vaderseenzorg.nl)

* 1994: Tjerk Bakker, de voorzitter van de Stichting Dwaze Vaders, schrijft een boek over omgangsonrecht. Hij schrijft er ook een lied over.

* In 1994 ontdekt Joep Zander, als raadsman van een vader, een formulier van de rechtbank Arnhem waarop staat voorgedrukt dat moeders de voogdij krijgen en vaders een omgangsregeling, soortgelijke formulieren worden ook aangetroffen bij andere rechtbanken. Daarmee is aangetoond dat rechters een actieve rol hebben bij het vervreemden van kinderen van hun vaders. De regio oost van de stichting Dwaze vaders organiseert diverse acties waaronder bezetting van de rechtbank Arnhem.

*In 1995 houdt Dwaze vader Joep Zander een 12-daagse hongerstaking voor de deur van het kantongerecht in Deventer. De actie krijgt tijdens die dagen maar vooral ook nog jaren daarna veel aandacht van de landelijke en regionale media. De burgemeester van Deventer had voor deze actie een vergunning afgegeven.

* Viola Holt wijdt een hele serie televisieprogramma’s aan ouders die hun kind niet zien na scheiding en kinderen die verstoken zijn van contact met hun vader. Daarin treedt Mylene van den Boogaart naar voren met haar opzienbarende verhaal over de manier waarop ze van haar verder werd verstoten.

* Invoering van de informatie en consultatieplicht (ouders hebben gelijkwaardig recht op informatie)

* Albert Streep reist al weer jaren stad en land af met zijn grote bord Vader mist kind, hij verzamelt tienduizenden handtekeningen.

* 1997 De Commissie familierecht van het Platform SCJF voert een lobby naar de Eerste Kamer om het nieuwe wetsvoorstel 23714 over gezamenlijk gezag aan te scherpen. Actiegroep Comité Ouders Blijven Ouders (COBO) laat een actiekaart maken en laat die door veel vaders naar de senatoren sturen. de kaart met een afbeelding van een schilderij van Joep Zander ging ook daadwerkelijk een rol ging spelen in de discussie.

* 1997 In het rapport WOPP-S&O (werkwijze en organisatie primaire processen; scheiding en omgang) van de Raad voor de Kinderbescherming is het volgende te lezen.

Al eerder is vastgesteld dat de juridische procedure alléén, met inbegrip van de adviserende rol van de Raad voor de Kinderbescherming en de uiteindelijke rechterlijke beslissing, niet kan beletten, en in een aantal opzichten zelfs bevordert dat het fundamentele recht van het kind op een gezonde en even wichtige ontwikkeling en uitgroei naar zelfstandigheid langdurig en ernstig wordt bedreigd. Een dergelijk, indirect en onbedoeld schadelijk effect van raadsaktiviteiten is in strijd en onverenigbaar met de waarborgfunktie van de Raad ten aanzien van de rechten van het kind.

Elders erkent de raad dat, meer dan voorheen gedacht, de gevolgen van scheiding voor het kind veel ernstiger zijn dan vroeger werd overzien. En dat….

De toe-eigening van een monopolie op de opvoedingsverantwoordelijkheid en op het onderhouden van een relatie met het kind door de ene ouder, met uitsluiting van de andere, gaat per definitie ten koste van het (toekomstig) belang van het kind. Het bestaan van een belangenverstrengeling die nadelig is voor het kind, vormt in aanleg een ernstige bedreiging voor het fundamentele recht van het kind op een gezonde en evenwichtige ontwikkeling en uitgroei naar zelfstandigheid.

* 1998 gaat de nieuwe wet op het gezamenlijk gezag in werking. Hiermee wordt het einde van de eeuw van het eenhoofdige gezag ingeluid. Nog steeds blijft het begrip “Belang van het kind” een grote en vooral dubieuze rol spelen in beslissingen over het beëindigen van het gezamenlijk gezag of het weigeren van omgangsregelingen. Over deze kwestie belegt het Platform SCJF een drietal congressen samen met met ministerie van Justitie. Daar vind ook door Professor Richard Gardner een presentatie plaats van zijn onderzoeken naar het ouderverstotingssyndroom, oftewel de psychiatrische deformaties die het gevolg kunnen zijn van loyaliteitsmisbruik.

* 1998 Vader Gerben Rorije pakt samen met andere vaders en de Stichting Kinderen Ouders Grootouders (KOG) het gebouw van de Raad voor de kinderbescherming Assen helemaal in papier in. Hij reikt de Blok-aan-het-been-prijs uit aan de Kinderbescherming Assen.

* In 1999 introduceert Joep Zander samen met Rob van Altena het begrip Ouderverstotingssyndroom in de Nederlandse literatuur door middel van een door het Platform SCJF uitgegeven boek ‘Het ouderverstotingssyndroom in de Nederlandse context’. Er wordt door het platform ook een folder gedrukt over het ouderverstotingssyndroom met een tekst van Rob van Altena.

* 2000 De internationale verklaring van Langeac wordt in Nederland geïntroduceerd met een congres en een folder van het platform SCJF. Hiermee worden ook in Nederland de principes van gelijkwaardig ouderschap en ouderlijke autonomie naar voren gebracht.

* 2000 Stichting Dwaze vaders neemt afstand van haar activistische verleden en daarmee ook van haar Oostelijke achterban die onder de naam van ‘comité ‘Stop Omgangsonrecht’ onder andere de Raad voor de kinderbescherming Zutphen en het hoofdkantoor van de Partij van de Arbeid bezetten. Medewerkers van de Raad voor de Kinderbescherming directie Oost moeten ‘examen doen’ over ouderverstoting. Dit leid tot uitgebreide onderhandelingen met onder andere de landelijke directie van de Raad voor de Kinderbescherming. Er wordt afgesproken dat er nader onderzoek zal worden gedaan door de Raad naar het verschijnsel ouderverstotingssyndroom.

* De Raad voor de kinderbescherming besteedt het onderzoek naar ouderverstoting uit aan socioloog Ed Spruijt maar houdt een stevige vinger in de pap door het onderzoek te laten begeleiden door een uitsluitend uit justitieambtenaren bestaande begeleidingscommissie. Dit voldoet niet aan de normale criteria voor onafhankelijk onderzoek en levert dan ook direct protest op vanuit het comité Stop Omgangsonrecht. Dit mag niet baten en de resultaten zijn er dan ook naar. Spruijt laat collega-schrijver Helga Kormos van het boek wat hier uitkomt een mooie recensie schrijven voor het Algemeen Dagblad.

* Een van de actiepunten van het comité Stop Omgansonrecht wordt alsnog ten dele uitgevoerd. De mogelijkheid om zomaar achternamen van kinderen na scheiding te veranderen wordt beperkt tot kinderen boven de 12 jaar. Volgens sommigen heeft dat meer te maken met de bezuinigingen die de Raad voor de kinderbescherming door moet voeren.

* 2001 Vincent Duindam schrijft 2 boeken in opdracht van de overheid naar aanleiding van de zorgen over familiedrama’s. Daarin krijgt de heer Spruijt de kans om het allemaal nog een graadje erger te maken met zijn opmerking dat Vaders maar door het stof moeten als ze niet met de moeder kunnen communiceren.

2001: Mr. Cees van Leuven erkent het Parental Alienation Syndrome en publiceert hierover meerdere malen binnen de rechtspraak;

* 2002: Justitiedirecteur Peter Levenkamp heeft destijds al contact met de dwaze vaders v an het comite Stop Omgangsonrecht en wordt zelfs geconfronteerd met Pieter Storms voor een opname van Breekijzer, waarin hij toezegt het probleem OVS onder de aandacht te brengen van toenmalig minister Donner. Levenkamp erkent namens het ministerie van Justitie tegen het comité Stop Omgansonrecht’ dat van die kant jarenlang ten onrechte werd gesproken over een probleem van kleine kwantitatieve omvang.

* 2004 Relapublishing publiceert een boek onder redactie van Joep Zander met een uitgebreide casebeschrijving van een ouderverstotingszaak ( Moeder-Kind-Vader een drieluik over ouderverstoting). Hierin komen niet alleen de verstoten vader en zijn dochter aan het woord, maar ook de moeder die bijna decennia daarvoor haar kinderen programmeerde. Ze stelde dat ze was gestuurd door haar omstanders (advocaten, kinderbeschermers, rechters en kennissen)

* 2004 Discussie tussen het ministerie van Justitie en een expertgroep. Wim Orbons schrijft het ene na het andere opinieartikel onder het motto “maak een eind aan de scheidingscultuur”. Hij wist een expertgroep samen te stellen waarin hoogleraren en andere deskundigen een plaats krijgen dei het “Manifest voor integriteit van het ouderschap” samenstelden.

* 2005: de rechtbank start de pilot forensische mediation onder aanvoer van Mr. Cees van Leuven en Peter Hoefnagels. Het OM wordt verzocht om medewerking, om de stroom aan valse aangiften tegen vaders terug te kunnen dringen. Helaas haakt het OM af…..

* Fathers4Justice wordt zeer actief in Nederland. Vaders klimmen op bruggen en kastelen. de acties krijgen veel aandacht in Nederland

* In 2006 Wordt het wetsvoorstel Luchtenveld dat gelijkwaardig ouderschap en verminderde bemoeienis van de rechtspraak bij scheiding wenst in te voeren. Na te zijn aangenomen door de Tweede Kamer in de Eerste kamer alsnog afgeschoten. Luchtenveld weet dit aan een lobby van rechters en advocaten.

* Het wetsvoorstel Donner kent als belangrijke veranderingen de invoering van een ouderschapsplan en de zorgplicht van beide ouders.

* Vanuit de afdeling Deventer van de SP wordt een amendement op het partijprogramma voorgesteld waarmee onder andere gelijkwaardig ouderschap wordt bepleit als wettelijk uitgangspunt. Uiteindelijk belandt deze tekst via een motie van tweedekamerlid Jan de Wit in de wet voortgezet ouderschap van minister Donner. De SP-fractie in de Eerste Kamer probeert onder leiding van kinderrechter Quik-Schuijt het amendement heftig af te zwakken. Quik Schuit stond al bekend om haar negatieve uitlatingen over vaderschap (kinderen 100% afhankelijk van moeder, omgangsregelingen zijn niet meer dan een papiertje).

* 2009 Nederlands Instituut voor Psychologen bekend met ouderverstoting. Joep Zander houdt na een lange internationale serie lezingen over het ouderverstotingssyndroom en vele mediaoptredens waaronder ook een optreden over Ouderverstoting bij het Jongerenlagerhuis met Paul Witteman een presentatie voor het Nederlands Instituut voor Psychologen. Een van de deelnemers is Heleen Koppejan die later op dit onderwerp afstudeert en een promotietraject begint.

* Steeds meer professionals zien er brood in om zich te specialiseren in OVS.

* 2009. Onder redactie van Joep Zander verschijnt het boek Verpasseerd Ouderschap met een keur van artikelen van diverse schrijvers waaronder de Belgische volksvertegenwoordiger Guy Swennen die ook bij de presentatie van het boek in Amersfoort aanwezig is. Swennen pleit voor strafbaarstelling van Ouderverstoting. het boek wordt evenals vorige boeken over Ouderverstoting verspreid bij alle vestigingen van de Raad voor de Kinderbescherming en ook bij vele bureaus jeugdzorg. In het kader van zijn promotie schrijft Joep in de jaren erna diverse artikelen in vaktijdschriften en wetenschappelijke tijdschriften over het Ouderverstotingssyndroom.

* Het Vader Kennis Centrum zweert bij monde van directeur Tromp op nationale televisie activisme af.

* 2014 Congres Herverbinden (organisatie Erik de Waal) rond het thema Ouderverstoting met veel professionals en activisten.

2015: In 2015 wordt de motie Recourt wordt aangenomen. Deze motie beoogt oplossingen te vinden voor scheidingsproblematiek.

2015: de facebook groep Herken Ouderverstoting wordt opgericht door Anne Marie van Mackelenbergh. Social media biedt ouders eindelijk de gelegenheid elkaar te vinden en om samen tot oplossingen te komen;

2016: In het voorjaar wordt de motie Recourt aangenomen door de Tweede Kamer. Minister Van der Steur roept later dat jaar de Divorce Challenge uit. De Raad voor de rechtspraak noemt het toernooimodel, procedure op tegenspraak, bij monde van Frits Bakker, de voorzitter, een escalerend model dat niet werkt en niet geschikt is voor (echt)scheiding.

Het ministerie ontvangt onverwacht 516 oplossingen die worden ingestuurd n.a.v. de Divorce Challenge Zelfs critici sturen een inzending in, ondanks het feit dat de jury bestaat uit leden vanuit de rechtspraak, de Raad voor de kinderbescherming en advocatuur, bij uitstek niet de partijen die veel verstand van kinderen hebben.

Het is dan ook niet verwonderlijk dat 4 van de 5 winnaars meer van het zelfde verwoorden, nog meer praten, nog meer onzinnige toevoegingen aan het inmiddels uitgebreide pakket aan regels en beroepsgroepen dat zich met ouderlijke zorg en kinderen bemoeit.

* 2016 De familieacademie in Olst (Erna Jansen) organiseert een congres over ouderverstoting en begint met het opleiden van professionals. Heleen Koppejan start een promotietraject over ouderverstoting en leidt ook mensen op.

* 2017. Het in 1997 door de illegitieme voorganger van de Raad voor de Rechtspraak opgelegde dictaat aan rechters om hun uitspraken, tegen de wet in, niet meer openbaar te doen wordt door Herken Ouderverstoting in samenwerking met Joep Zander voor het eerst een beetje doorbroken. Inmiddels zijn miljoenen gedane uitspraken van rechtswege nietig.

* 2017: Een groep vaders versterkt met een kind dat ouderverstotingssyndroom heeft ervaren, heeft een gesprek met de directie van de Raad voor de Kinderbescherming en hoogleraar forensische psychologie Corine de Ruiter.

Dwaze vaders maken op initiatief van Ed van der Werk met RTV Oost een trilogie over ouderverstoting; deze uitzending zet Vera Bergkamp (D’66) aan tot het stellen van vragen in de kamer. Met enig succes; in september 2017 gaat het platform van Rouvoet van start; ook hier een dubieuze samenstelling; de Raad voor de rechtspraak, de raad voor de kinderbescherming en de Vereniging FamilierechtAdvocaten Scheidingsbemiddelaars (VFAS).

Bernard Havinga en Marieke vanWoerkom van Herken Ouderverstoting bezoeken de Raad voor de Rechtspraak in oktober 2017 n.a.v. Uitzending van RTL waarin advocaat Richard van der Weide stelt dat de het niet nakomen omgangsregeling strafbaar gesteld dient te worden. Ook plaatst hij een opiniestuk in het NRC over vaderschapsdiscriminatie, waarop de rechtspraak reageert zich niet te herkennen in het artikel. Tijdens het gesprek worden de knelpunten in het familierecht aangekaart.

Tijdens het congres Waarheidsvinding in de justitiële jeugdketen, wordt wederom duidelijk dat de huidige richtlijn van het Nederlands Jeugdinstituut (NJI) bij scheiding op niets gebaseerd is; de koninklijke weg oftewel rust is contra productief!

Onder toenemende druk van meerdere belangengroepen, maakt Andre Rouvoet ruimte voor het onderwerp Ouderverstoting en mogen de Dwaze vaders en moeders op 13 december naar het huis van prinses Laurentien komen, om daar te vertellen over dit onderwerp. Een emotionele bijeenkomst, maar uiteindelijk valt het kwartje bij Rouvoet en Laurentien. OVS gaat vermeld worden in het rapport.

Het verminderen van de functie van rechtspraak is wederom een centraal item in de voorstellen van Rouvoet, Er wordt teleurgesteld gereageerd op Rouvoet; hij stelt dat veranderingen slechts de komende jaren langzaam uitgevoerd kunnen worden. Dat valt niet uit te leggen aan de ouders; er is sprake van kindermishandeling, hoeveel meer kinderen moeten er eerst nog slachtoffer worden; Ook een speciale hoorzitting in oktober met leden van de Tweede Kamer kan het verschil niet maken, de lobby van jeugdzorg en consorten is helaas te sterk.

* 2018 Platform Scheiden zonder schade komt met voorstellen voor veranderingen en experimenten maar stelt nadrukkelijk dat kritiek op professionals niet gewenst is.

* 2018 De Nederlandse Vereniging Voor Rechtspraak wil een einde maken aan de dubbelfuncties volksvertegenwoordiger en rechter. Grotendeels is dit advies opgevolgd wat een einde maakt aan dit manco in de scheiding der machten nadat mensen als Quik-Schuijt jarenlang misbruik hebben kunnen maken van de situatie. Deze adviezen zetten ook de eerdere opmerkingen van Ruud Luchtenveld over het door de rechterlijke macht afschieten van zijn progressieve wetsvoorstel in een scherp daglicht. Ook Jeroen Recourt had zo’n dubbele pet op. Kritiek op professionals is alles bij elkaar dus zeker gewenst en werd ook met moeite en zonder credits voor de juiste mensen gehonoreerd.

*2018 Patrick Damhuis loopt voor de tweede keer naar Den Haag om aandacht te krijgen voor de problemen. Hij krijgt bij elkaar honderden mensen op de been.

* Meer over de geschiedenis van Ouderverstoting in het op internet beschikbare hoofdstuk van het boek Gemist Vaderschap (2006) van Joep Zander en Emiel Smulders. Zie ook http://joepzander.nl/geschiedenis-frame.htm met diverse links naar memorabele gebeurtenissen met beelden daarvan (dit is overigens hier vermengd met persoonlijke geschiedenis).

R4 detail hokjesHet platform scheiden zonder schade onder leiding van Andre Rouvoet stelt vandaag voor om ouderverstoting in het wetboek van strafrecht op te nemen.

Toen Rob van Altena voor het eerste boek over Ouderverstotingssyndroom in Nederland in 1999  voorstelde het verschijnsel te benoemen als vaderverstotingssyndroom heb ik hem daar als eindredacteur toch maar van weerhouden. En onder die titel was het vast ook nooit zover gekomen dat Rouvoet cs nu met het voorstel zou zijn gekomen dit verschijnsel in het wetboek van strafrecht op te nemen. De andere kant van de medaille is dat een beetje uit zicht is geraakt dat ouderverstoting wel heel erg vaak vaderverstoting is.

Voor het zover is dat de wetgever dit advies over gaat nemen zal er nog heel wat water door de IJssel stromen. Onder andere zal moeten worden bekeken wat de concrete gedragingen zijn die strafbaar worden gesteld. Wat mij, en ook een bevriende strafrechtadvocaat die ik net sprak, voor ogen staat is dat het dan toch vooral zal moeten gaan om het niet naleven van een omgangsregeling. Anders wordt het allemaal te vaag en onduidelijk.  In Brazilië zijn al ervaringen opgedaan met het strafbaar maken van Parental Alienation Syndrome, zoals dat in het Engels heet. Van die ervaringen kunnen we leren.

Verder zal er een vervolgingsbeleid moeten worden vastgesteld, dat is althans gebruikelijk bij dit soort strafrecht. Belangrijk, want in landen als België is het niet uitvoeren van een omgangsregeling ook in principe strafbaar, maar kijk wat er van komt… En onder de noemer geestelijke mishandeling en onttrekking aan de ouderlijke macht was er natuurlijk al sprake van strafbaarheid met gebrek aan vervolging.

De grootste overwinning is nu waarschijnlijk weer een morele. Ik hoor nog zo die, verder heel aardige, psychologe van de NVP (Nederlandse Vereniging Psychotherapeuten) een paar maanden geleden tegen mij zeggen dat Ouderverstoting weer zo een randbegrip is uit de popi psycho literatuur. Kijk dat kan dan nu niet meer.

Verder moeten we dus in de gaten blijven houden dat vaderdiscriminatie steeds weer goed benoemd moet worden. Ik ga daar later nog wel een keer op in. Op zondag 8 april is er van 10.30 tot ongeveer 14 uur een miniconferentie over vaderdiscriminatie en de geschiedenis van vaderschap in het Etty Hillesum Centrum in Deventer waar ook mijn expositie hangt over hetzelfde onderwerp.

Als het rapport van Rouvoet verder tot mij is doorgedrongen is zal ik ook op de rest van dat rapport ingaan. En ook daarover zal waarschijnlijk in Deventer een conferentie worden gehouden. U hoort van mij.

 

%d bloggers liken dit: