Home

Dilemma

17 november 2010

De taakstraf voor de moeder die haar kind onttrok aan contact met zijn vader is door het hof in Leeuwarden bevestigd.

Alsof de straf nog niet laag genoeg was kreeg de moeder van de zoon van Peter Brons toch nog wel een vermindering van haar taakstrafje van 100 tot 60 uur, en nu alleen nog maar voorwaardelijk. Dit vanwege het geweldige dilemma waarin ze zat. Het dilemma dat het moest maar dat de kinderen niet wilden.  Dat dilemma daar werkt ze nog dagelijks aan door de kinderen ook ten fundamentele de omgang met de vader te ontzeggen en het gezamenlijk gezag te bestrijden. Ze voert nog steeds procedures hierover. Niets dilemma, gewoon verkeerde keuze. Dat het zo wel nooit zal lukken laat zich raden. Trouw citeert Prof Vlaardingerbroek die dat nog eens benadrukt zonder de zere plek ook maar in de verste verte te raken.

Het enige werkelijke dilemma ligt bij Peter. Moet je doorvechten in rechtsprocedures onder dit soort omstandigheden tegen een rechterlijke macht die de problemen op zo’n manier alleen maar erger maakt door dit begrip voor de moeder. Ik wens Peter wederom weer veel moed en wijsheid toe en ondanks alles toch ook gefeliciteerd met het feit dat toch duidelijk is dat het weghouden van je kinderen bij de andere ouder strafbaar is en blijft.

De uitspraak van het hof volledige tekst
De eerdere uitspraak van de rechtbank

Advertenties

Brons

6 februari 2009

Had ik het de vorige post nog over roest. Deze keer is het eerder gepatineerd brons dat de aandacht trekt. Patina is zeg maar de kunstige naam voor een dun roestlaagje dat de huid van een metaal kleur en karakter geeft.

Zo kleuren zich mijn gevoelens bij het zien van Peter Brons in NOVA gisterenavond. Vader Brons heeft het voor elkaar gekregen dat de moeder van zijn zoon een taakstraf krijgt  vanwege het niet nakomen van een omgangsregeling.  Formeel heeft het Openbaar ministerie dat voor elkaar gekregen, maar als je het goed bekijkt heeft Peter daar veel voor moeten verzetten.

Zijn ervaringen zullen door veel vaders herkend worden. Hij onderscheidt zich door een portie doorzettingsvermogen, inzicht en wellicht een dosis geluk. Want niet iedere rechter is bereid zover te gaan. En dit is dus de eerste.

Schrijnend om te horen dat dit nog niet betekent dat het contact met zijn kinderen wordt hersteld.  Daar zijn nog verdergaande maatregelen voor nodig zoals daadwerkelijk paradoxale toewijzing (moeder uit het gezag). Maar de werking van het vonnis van Peter zal vooral bij anderen wel te merken zijn.

Ik hoop dat Peter door gaat voor de zilveren onderscheiding; herstel contact met zijn kinderen) en de gouden medaille; herstel van een goede opvoedingssituatie waarin vader en moeder een plek hebben.

meer info op de site van het vaderkenniscentrum
de blog van Peter Brons zelf
heel mooi stukje van Elma Drayer in Trouw

%d bloggers liken dit: