Home

de zorgsinterklaas

5 december 2008

sintVaak pak ik de krant uit de brievenbus, struikel over een bericht over vaders en jeugdzorg. Vervolgens schiet me téveel te binnen om op te schrijven………

Advocaten in opstand tegen rechters. Dat werd tijd. Maar geweldig moedig natuurlijk van die 12 jeugdrechtadvocaten. Ik hoop dat hun praktijk het overleeft. Rechters schuwen er niet voor meedogenloos op te treden tegen criticasters. Zie mijn blogs over de manier waarop procesvertegenwoordiger Jan Hop het werk onmogelijk werd gemaakt.

De voorbeeldcase gaat over een kind  dat met een razzia uit huis geplaatst werd omdat de arme moeder een nieuwe mobiel zou hebben gekocht. Als het kind nou uit huis geplaatst was omdat het een een-oudergezin, zonder vader dus, betrof dan hadden we tenminste nog over een reeel risico gesproken . In een-oudergezinnen wordt vaker mishandeld.  Zou nog niet op deze manier tot uithuisplaatsing mogen leiden, maar ik bedoel maar.

Na de uithuisplaatsing wordt vervolgens een status-quo gecreëerd waarbij voor de rust van het kind de uithuisplaatsing in stand blijft ook al blijkt het mobieltje gekregen. Het dossier wordt achteraf gewoon bijelkaar geknoeid. Jan Hop, ondergetekende en die Eindhovense advocaat Jan van Ruth waarschuwden al voor dit soort razziapraktijken. En de politici… zij kijken toe.

Dank je sinterklaasje, maar mogen die jeugdzorgmedewerkers, gezellig samen met die rechters, nu in de zak naar Spanje?

Rechter kiest kant jeugdzorg
citaten uit de brandbrief van de advocaten

Rechtspraak is een vergeten onderdeel van de democratie. En dat is wel zo gemakkelijk…. voor de rechters. Rechters dulden geen tegenspraak. Nou ja… een beetje dan. Maar als iemand door heeft dat er in die rechtbanken dikwijls niet openbaar maar geheim wordt rechtgesproken, er ook geen publieke uitspraak is ( wat volgens art 6.1 Europees verdrag voor de rechten van de mens absoluut moet) dan krijg je gewoon het woord niet in Nederland, want iedereen is bang voor rechters. En niet voor niets. Rechters kunnen je namelijk terugpakken. Dat klinkt zwaar, maar het is waar. Dat heeft ook Jan Hop nu weer voor de zoveelste keer ondervonden. Hij mag twee jaar lang niet meer als procesvertegenwoordiger optreden in de rechtbank Zutphen. Omdat hij heeft gezegd dat er bij de jeugdzorg allerlei onfrisse praktijken zijn. Iets wat hij volstrekt heeft aangetoond. Onder andere in de zitting waarin het ging over de vraag of hij de deur kon worden gewezen.

Voor dat aantonen moet je dan overigens niet in de uitspraak zelf kijken (het mocht eens iemand op een idee brengen) maar in de weergave van de mensen die op de publieke tribune zaten.

Kinderrechter Quik-Schuijt kan rustig op de radio beweren dat slechts een kleine minderheid van vaders problemen met kontakt met hun kinderen heeft. En die paar zijn dan ook een beetje gek. Volgens Quik-Schuit dan. Daar bedoelt ze mij onder andere mee. Een leugen en een infame beschuldiging zonder enige grond.

Ik maak me zo kwaad dat ik nu besluit morgen dit verhaal af te maken (in deze post of in een vervolgpost). Nu de goedheilig man. Misschien kan zwarte Piet de Zutphense rechters effe in de zak stoppen voor een enkele reis Spanje.

dossier Nederland een rechtersdictatuur
vorige post: de rechtbank zutphen wil haar kritikaster kwijt
de vervolgpost: moergrobben (rechtersdictatuur 2)
verslag zitting Hop
uitspraak Jan Hop
Over de openbaarheid van uitspraken

%d bloggers liken dit: