Home

Onderstaande blog is ter verantwoording en verduidelijking aan allen die betrokken zijn geweest bij de instelling van e vaderdagtrofee m/v
(en zelf ga ik op vaderdag een liedje spelen voor de bijeenkomst van monument van de onvervulde kinderwens in Apeldoorn)

De Vaderdagtrofee m/v werd in 2007 ingesteld door een aantal ouderorganisaties. Het Vader Kennis Centrum nam het op zich de uitreiking te organiseren. Er zijn diverse conflicten over geweest. Zie hiervoor. Na een conflict in 2014 werd het volgende afgesproken:

“Vader Kennis Centrum zal vanaf 2015 jaarlijks rondom Vaderdag, de Vaderdagtrofee m/v uitreiken. In dit verband is de benoeming van een hoogleraar op een deeltijd leerstoel aan de universiteit van Amsterdam afgewacht. Vanaf dat moment zal het door Zander ontworpen beeld als wisseltrofee worden uitgereikt (dat tot op heden werd geschonken om te behouden) en er zal een nieuw ontwerp van een andere kunstenaar worden geschonken om als beeldje te behouden.”         Tekst uit de formele vaststellingovereenkomst 2014 tussen Joep Zander en het Vader Kennis Centrum waarbij door het Vader Kennis Centrum een advocaat namens hun werd betrokken, totale kosten voor hun volgens hun zelf destijds 5.500 Euro.  Aardige bijkomstigheid was dat het VKC uitdrukkelijk over het beeldje sprak als zijnde de oscar van de vaderbeweging een term die ook in de vaststellingsovereenkomst werd gebruikt.

Het beeldje is vervolgens in 2015 volgens bestuursleden B en W in het geheel niet uitgereikt.

“Het symposium van 2017 is pas 15 juni 2018 gehouden en Vera Bergkamp heeft de vaderdag trofee gewonnen, daar is genoeg over gepubliceerd geweest;” Bestuurslid B aan mij 28-03-19

“Ik staak deze discussie aangezien het tot niets leidt en heb geen zin in dit soort geneuzel.” Bestuurslid B aan mij 29-3-19

Ik kan alleen vaststellen dat de Stichting zich aan deze afspraken houdt, dus ik snap de het hele mail verkeer niet van Zander als van u en het verwijt dat de Stichting nalatig zou zijn geweest. (Bestuurslid B aan bemiddelaar 7-4-19)

In 2017 is er dus geen beeldje uitgereikt. In 2015 is het beeldje vaderdagtrofee m/v ook al niet uitgereikt en in 2019 zijn ze dat bij het VKC ook niet van plan lees ik. Of ze het de in 2018 wel hebben gedaan (gaat het hier echt om het beeldje en onder de correcte naam?) is niet met een foto o.i.d. aangetoond.

Mijn korte commentaar: Het gaat er niet speciaal om dat het een door mij gemaakt beeldje is, maar een trofee (eerder schilderij) die het VKC namens een hele beweging, die daar ook geld voor opbracht, mocht uitreiken.

Zie op 4:35 over de afschaffing van acties

Hoe zit dat ook alweer met samenwerken in de vaderbeweging?

Advertenties

jungle van de jeugdzorg

1 februari 2010

De titel van een indrukwekkend boek van een indrukwekkende veteraan in de strijd tegen machtsmisbruik in jeugdzorg en kinderbescherming; Truus Barendse. De titel is eigenlijk een beetje een understatement. Door een jungle kun je je vaak met een beetje kennis en een kapmes nog een weg banen. Bij jeugdzorg lopen zelfs goed toegeruste mensen met een scherpe pen vaak vast. Het is dan ook niet voldoende om je rechten te beschrijven en je pen te slijpen. Hier past een waarschuwing. Pas op voor jeugdzorg. Juist als je je rechten kent, willen ze je nogal eens dwarszitten, want dan schilderen ze je af als querulant (die “dús” zijn kinderen niet mag zien).

Maar uiteraard is het belangrijk de rechten die je hebt goed te schilderen. Daarin blijven anderen nogal eens in gebreke. In het programma van John van den Heuvel Das je recht ‘wist’ een blijkbaar erg onervaren juriste dat je klachten over Bureau Jeugdzorg bij het Advies en Klachtenbureau Jeugdzorg (AKJ) moet deponeren. Niet doen hoor. Die buigen alleen maar voor jeugdzorg. Klachtencommissies kun je rechtstreeks benaderen. Als je daar hulp bij nodig hebt kun je na het lezen van het boek van Truus Barendse nog altijd haar organisatie Kinderen, Ouders, Grootouders bellen voor hulp. Dan krijg je te maken met mensen die er echt verstand van hebben en geen illusies verspreiden.

Maar mensen als Truus, en ook Jan Hop en vele andere deskundigen en activisten in de jeugdzorg laten ze in de media liever niet te veel aan het woord. Net als het AKJ waaien de media liever half met de terreur van dat soort organisaties mee. We moeten nog zaken met ze doen zei de hoofdredactrice van Stichting Stiefgezinnen Nederland een half jaar geleden tegen me toen ze mijn boek toch maar niet wilde recenseren. Dagblad Trouw vindt het boek van Truus wel erg eenzijdig en zag af van het plaatsen van een interview met haar.
Nou dat eenzijdige vind ik meevallen. Ze erkent dat er ook wel eens wat góed gaat, daar bij de jeugdzorg.

Hier meer over het boek
Hier het programma van van den Heuvel
Alles over jeugdzorg op joepblog
meer over de AKJ

%d bloggers liken dit: