Home

Perverse prikkels

11 december 2013

kinderbeschermer met neus in een richting

Dat was snel. In mijn blog van 2 dagen geleden legde ik nog mijn hypothese uit dat Jeugdzorg niet naar oplossingen streeft omdat dat geen geld oplevert.  Gisteren kwam kinderombudsman Marc Dullaert in Een Vandaag al met zijn opmerking dat Jeugdzorg teveel perverse prikkels heeft, bijvoorbeeld om uit huis te plaatsen omdat dat meer geld oplevert dan preventie of minder destructieve oplossingen.

De woordengroep “Perverse prikkels” is een mooie manier om aan te geven dat niet altijd alles wat fout gaat ook een complot is. Het is niet zo dat dagelijks jeugdzorgbestuurders om de tafel gaan zitten om te overleggen welke kinderen we nu weer eens uit huis gaan plaatsen om de kas te spekken. Perverse prikkel duidt op een geheel van interacties tussen stimuli en responses. De neuzen gaan als het ware maar al te makkelijk richting het geld staan.  Maar als je daar de vinger op wilt leggen dan wordt je wel vaak op een georganiseerde manier buiten de deur gewerkt. Dat heeft weer veel meer een complotkarakter vaak.

In het parlement (ik was gisteren nog even in de Eerste Kamer) maken velen zich zorgen over de korting op jeugdzorg. Ik lees nu zelfs dat er mensen zijn die vinden dat jeugdzorg meer geld moet krijgen zodat ze die extra inkomsten van uithuisplaatsingen niet meer nodig hebben.  Nee nee Minder uithuisplaatsingen kost gewoon minder geld. Preventie is goedkoper. Jeugdzorg kan makkelijk met de helft toe.

Ik wacht nog steeds op antwoord over mijn heel goedkope preventieve plannen. Zie mijn vorige blog.

En nog even dit; nu we het al hebben over perverse prikkels in het bankwezen, de wetenschap en jeugdzorg moeten we dat dan niet eens allemaal op een hoopje gooien, samen met de opdrijvende werking van de wapenindustrie en dat gewoon weer banaal kapitalisme noemen? Of doe ik nu weer een beetje teveel SP-achtig? Nou nee want de SP is voor meer jeugdzorg.

PS over SP:
De insiders weten het. Ik ben zelf lid van de SP en breng zelfs nog af en toe een huis-aan-huisblad voor ze rond in een paar straten in Deventer.
De SP heeft een paar mooie dingen gedaan in het familierecht. Bijvoorbeeld het aangenomen amendement van Jan de Wit over gelijkwaardig ouderschap.

Doordenkend over dit blog kun je zeggen dat de opstelling van de SP een overall perverse prikkel is voor Jeugdzorg. Je trekt werk aan, zegt dat je het niet aankunt en je krijgt meer geld, als het aan de SP ligt. Bob legt in de tweede reactie hieronder terecht de vinger op een van de zere plekken. SP-kamerlid Nine Kooiman. Haar houding en die van enkele andere volksvertegenwoordigers met dit dossier tegenover het volk dat kreunt onder de lasten van jeugdzorg en rechtspraak (in twee betekenissen) is arrogant te noemen. Zij komt als veel SP-ers uit deze sector. In zekere zin zou je kunnen zeggen dat deze sector ook nog een perverse prikkel voor de SP is. Ledenbehoud.

Ik heb besloten in ieder geval mijn werkzaamheidjes voor de SP op te schorten. Ik weet helaas nog geen betere andere partij met enige aanhang. De SP heeft over een aantal andere zaken goede standpunten. Maar het moet niet zo doorgaan. Jeugd is het belangrijkste wat we hebben. Inmiddels heb ik ook besloten de plaatselijke ledenvergadering nog maar eens aan te spreken.Inmiddels actie ondernomen ivm jeugdzorg en de SP: wijzigingsvoorstel

zie ook jeugdzorg darkhorse
Uitzending Een Vandaag
afspraken over afspraken (vroegtijdige afspraken)
monopoliebedrijfstak familierecht

Ongehoorzaam

5 augustus 2013

Overwegen om een val te zetten
En ze denken: ach, wie zal het zien?
Ongehoorzaam aan gebod en wetten
Lijkt hun plan onschuldig bovendien

Hoor hen altijd weer misleidend spreken
Onrecht huist voortdurend in hun hart
Hun keel is vaak een open graf gebleken
Met een stem die steeds de waarheid tart
……
Als er een god bestond zou ik hem smeken:
Toon uw gramschap en verhef uw hand
Maar er is geen god om zich te wreken
’t Ligt aan onszelf dat wij hier zijn beland

Ineens weg uit mijn Linkedin verzameling. Dan zal hij wel zijn heengegaan. Ja alweer anderhalve maand geleden blijkt. Peter Koene was al een tijd ziek. Ik beklaag me niet dat ik geen overlijdensbericht heb ontvangen. Zo dichtbij was ik nu ook weer niet. Maar eigenlijk zou ik zo’n linkedinverdwijning graag anders zien gaan. Maar afin Peter; ooit waren we samen aktief in de strijdmuziek onder andere zaten we samen in de redactie van het muziekblad Soliedair. Protestliederen kenden we in allerlei soorten en maten. Nieuw was de soort vaderprotest. Het “Wiegelied der omgangsgerechtigde vaders”, geschreven door mij en van muziek voorzien door Frans van Meel was de eerste in die soort die evenzogoed gewoon werd gepubliceerd in dat linkse liedjesmagazine. Geen feministe horen klagen. Maar, ik moet zeggen, het was wel een beetje een braaf protestliedje nog.

Een van Peter’s laatste liedjes heet psalm 151. We delen nog steeds dat verzet tegen en ongehoorzaamheid aan, het banale kapitalisme (luister naar het lied). Jeugdzorg van tegenwoordig vind ik persoonlijk het meest banale kapitalisme ooit vertoond. Ook kinderen zijn niet ontkomen aan de kapitalisering van alles wat ons lief is.

Dit laatste inzicht deelden we mogelijk niet. Ik heb het niet meer aan durven kaarten in Peter’s laatste maanden. Peter, ik wil je graag gedenken en aan je denken met een van je laatste liedjes. Als er misschien toch een God bestond dan vind hij dit lied vast geen belemmering om je in de hemel toe te laten.

Peter Koene website (waar ook de complete versie van deze psalm 151 is te vinden; gaat over kapitalisten)
Het wiegelied der omgangsgerechtigde vaders
Het IISG registratie wiegelied der omgangsgerechtigde vaders

Het schuldige Berlijn

10 mei 2013

blauw glas in de Gedächtniskirche

Blauw glas in de Gedächtniskirche; foto Joshua

Waren Joden vaak vooral handig in zaken? Een vraag in het Joods museum in Berlijn bij de expositie ” Die ganze Wahrheit…wass Sie schon immer uber Juden wissen wollten”. Oordelen en vooroordelen vielen te beoordelen door muntjes in een gleufje te gooien. Ja, een beetje in de kapitalistische sfeer zaten ze geloof ik wel schoot door me heen. Veel joden zaten en zitten in het bankwezen. Wat ik niet meer goed wist was dat ze van veel andere beroepen waren uitgesloten doordat ze niet tot de gilden mochten toetreden. In Duitsland zijn de gilden nog heel belangrijk. Ik heb dat ongetwijfeld ooit geleerd op school. Maar mijn zoon gelukkig ook. Hij maakte me weer even wakker.

“Kijk zo ongeveer gaat dat eigenlijk ook met vaders. Sinds ergens eind 19de eeuw moesten die de fabrieken in om brood op de plank te brengen voor vrouw en kinderen. Keuze hadden ze eigenlijk niet. En nu worden ze ervan beschuldigd dat ze niet genoeg voor kinderen zorgen, of dat ze dat niet hebben geleerd.”

Zo moet je omgaan met de waarheid, zo moet je omgaan met de lessen uit de geschiedenis. Je moet ze op iets anders durven toepassen. Mijn zoon had daar geen moeite mee. Veel andere mensen wel vrees ik.
Dat vooroordelen over vaders ook in Duitsland hun vernietigende werking hebben konden we weer een keer horen van mijn collega-vaderkunstenaar Marco Piono. We konden logeren in zijn appartementencomplex. Prachtige locatie, prachtige appartementen, zeer aan te bevelen.

marco bij zijn beeld stella maris

marco bij zijn beeld stella maris

Berlijn is goed in het erkennen van de stad’s schulden aan de menselijkheid. Daarvan getuigen de muur-gedenkplekken, Stasi-museum en de vele monumenten ter nagedachtenis aan joden zigeuners en andere vervolgden. Volgens Marco Piono is de cultuur en invloed van het fascisme nog lang niet weg uit Duitsland en vooral niet uit het justitieapparaat. Dat werkt weer door in de wrongsels van het familierecht.

Wat we, realiseer ik me nu, nog gemist hebben is de gedachtenis aan Benno Ohnesorg (ook een monument) en de ingewikkelde verweving met de reactie daarop (Rote armee en dergelijke)

Ooit zal Berlijn ook de medeschuld aan de vaderdiaspora erkennen. En ik hoop dat Marco Piono’s prachtige Stella Maris beeld tegen die tijd een rol mag spelen in een gedenkplek over de vader-diaspora.

Marco Piono: kunst en appartementen

%d bloggers liken dit: