Home
vakantiehuishouding

vaderactivist hier even vader op vakantie

(om te voorkomen dat onderstaande misschien als een aprilgrap zou kunnen worden aangemerkt de oorspronkelijjke datum veranderd van 1 naar 2 april)

‘Tenslotte vraagt men zich dan af wat jij zou doen als zich een activist aan de balie meldt die zegt dat hij alle familierechtelijke uitspraken (allemaal privacygevoelig dus die geanonimiseerd moeten worden) over de afgelopen 15 jaar wil hebben, met als enige motivering dat hij denkt dat er iets te verbergen is….’

De redactie van het Nederlands Juristen Blad verzint een situatie en probeert vervolgens mij met hun, waarschijnlijk imaginair, probleem op te zadelen. De gang van zaken waarover ik klaagde was dat ik een mooie afspraak had met de Rechtbank Arnhem om netjes en zonder haast een beperkt aantal uitspraken in te zien. En dat dat dan van hogerhand onmogelijk wordt gemaakt. In mijn tekst ging dat als volgt:

‘Geen inzages, totdat de rechtbank Arnhem in april 1997 mij en een andere burger, toezegde inzage te verschaffen in een reeks geanonimiseerde familierechtuitspraken. Vice president Hooft Graafland met wie wij spraken, merkte zelfs op dat, indien de rechtbank dat niet zou doen, hij onder ogen zou moeten zien dat de uitspraken nietig zouden zijn (art 5 RO). Zelf had ik me als niet-jurist vooral vastgeklampt aan art 121 van de Grondwet en art 6.1 Europees verdrag voor de rechten van de Mens (EVRM). Hierin wordt op opvallende wijze tegenover de uitzondering op de toegang tot de behandeling van de zaak, voor de uitspraak zelf absoluut openbaarheid voorgeschreven.

Het was dan ook niet voorstelbaar dat er een gremium zou kunnen bestaan dat de evidente passende beslissing van het presidium van de rechtbank Arnhem ongedaan kon maken. Toch was dat wat de facto gebeurde. Dat gremium had de naam Algemeen Secretariaat Zittende Magistratuur (ASZM). Behalve dat het helemaal onbegrijpelijk was wat iemand er überhaupt mee te maken zou kunnen hebben, was ook de status van dat orgaan duister. Wel helder was dat dit orgaan de macht had. Want de rechtbank Arnhem trok op grond van de missive van het ASZM haar toezegging in.’

Verder mag ik hopen dat er nog een flink aantal activisten opstaan die zich melden aan alle balies van alle rechtbanken om op te eisen waar ze als burger recht op hebben, waarvoor ze belasting betalen. Dat dit al veel meer dan 15 jaar niet wordt bijgehouden  daar kan die- al dan niet-activistische- burger niet op aangekeken worden nietwaar? Ik schreef al eerder hoe dat wel had kunnen worden geanonimiseerd en dat ik er al 20 jaar geleden voor heb gewaarschuwd dat het problemen zou kunnen gaan opleveren.

Het is geen gunst om inzage te geven, het is geen blijk van wantrouwen om er naar te vragen. Mensen die diegenen die transparantie eisen, beschuldigen van wantrouwen ( ‘dat er iets te verbergen is’) is werkelijk vragen om meer wantrouwen. Ik had dat zelf ook al uitgelegd in dat artikel voor NJB:

‘Toen ik 20 jaar geleden probeerde om als burger uit de ‘maatschappij dat zijn wij’, me in te zetten voor iets waar weinig burgers aan toe komen, namelijk eens een paar uitspraken ter inzage op te vragen, werd dit door een griffier van de rechtbank Zutphen geduid als een probleem van mij. Dat probleem zou dan zijn dat ik geen vertrouwen had in de rechters. Ik kreeg geen enkele uitspraak al dan niet geanonimiseerd te zien. Het zal duidelijk zijn dat de opvatting van deze griffier geheel self-fulfilling was. Ik had daarna geen vertrouwen meer in de rechterlijke macht. Ik deed daarna nog enkele pogingen om inzage in uitspraken te krijgen. Ook anderen deden dat. Maar zonder enig resultaat. Zelfs enkelvoudige inzage van uitspraken in het familierecht werd niet toegestaan.’

Openbaarheid is niet vergund aan activisten en andere mensen laten het wel uit hun hoofd iets ter inzage te vragen op een rechtbank. Zo dat probleem is ook opgelost.

De redactie van het Nederlands JuristenBlad heeft inmiddels laten weten de discussie aan te gaan. Reacties hier stel ik dan ook op prijs. Wel graag reacties die reageren op het onderwerp.

================================================================

Dit is de zesde in een serie blogs over de staat van de redactie van het Nederlands JuristenBlad. Er volgt nog een afsluitende blog. Als het NJB mijn artikel niet publiceert zal ik het ergens anders publiceren. De volgende blog

De redactie van het NJB bestaat uit voorzitter en voormalig lid van de Hoge raad Coen Drion, voormalig hoogleraar, nu lid Hoge Raad Ybo Buruma en Advocaat Generaal bij de Hoge Raad en hoogleraar: Ton Hartlief, Taru Spronken, Peter J. Wattel en de hoogleraren Corien (J.E.J.) Prins en Tom Barkhuysen.

Zoals eerder aangekondigd, ik ploeter door mijn geschiedenis van de laatste decennia. Het onderwerp openbaarheid van rechterlijke uitspraken in het familierecht maakt daar uitdrukkelijk onderdeel van uit.

befgajes in de bajes

befgajes in de bajes

Zo kwam ik ook mijn aantekeningen tegen van een gesprek met vice-president Hooft Graafland van de rechtbank Arnhem. Die memoreerde zelf dat uitspraken openbaar moeten worden gedaan op straffe van nietigheid.  Daarom vond hij dan ook dat ik samen met Jan Hop best wat (geanonimiseerde) uitspraken mocht doornemen. Helaas werd dat later teruggefloten door een illegitieme rechtersorganisatie met de naam Algemeen Secretariaat van de Zittende Magistratuur. Hoewel het de individuele verantwoordelijkheid is van elke rechter om zijn/haar uitspraken openbaar te maken meende deze organisatie dat te moeten overrulen. Daarna meende ook de Rechtbank Arnhem zelf dat ze de, overigens al gemaakte afspraken over de praktische uitvoering van geanonimiseerde inzage, ongedaan moesten maken.

Later wist ik nog eens een keer een heel rechterscongres onder leiding van ex-minister van Justitie Hirsch Ballin te overtuigen. Maar er iets aan doen? Ho maar. Ja halfslappe babbels van de commissie de Meij die het alleen maar erger dreigde te maken.

Dit allemaal teruglezende, probeerde ik mijn gedachten nog eens op een andere manier uit te drukken. Hoeveel niet openbare, dus nietige vonnissen zijn er inmiddels gesproken? Ik denk dat het probleem begon toen er een einde kwam aan het letterlijk (mondeling) uitspreken van vonnissen. Ik denk dat dat ergens rond 1985 zal zijn geweest. Dan hebben we het over 30 jaar. Er worden tegenwoordig zo’n 270.000 uitspraken jaarlijks uitgesproken in het familierecht. Zie hieronder, ik heb het inmiddels nagekeken. Nou vroeger waren het er wat minder dan nu. Laten we zeggen 30×160.000 vonnissen minus 20% ( maar oef; zie hieronder dat is waarschijnlijk veel minder) die wel is gepubliceerd op rechtspraak.nl van de laatste jaren; afgerond bijna 4 miljoen dus? Allemaal nietig volgens de wet Rechterlijke Organisatie artikel 5. En aangezien het ook tegen de grondwet (art 121) ingaat kun je dus ook zeggen dat al die rechters die een ambtseed van trouw aan de grondwet hebben gedaan meineed pleegden. En dat is volgens mij strafbaar. En dit alles gaat alleen nog maar over Nederland.

Ach ja, u denkt dat ik een soort gek ben. Dat ben ik gewend. Ik ben een van de heel weinigen die zich druk maken over dit onderwerp. Je moet wel gek zijn om je daar druk over te maken, dus ik ben wel een soort gek denk ik ja. Maar als u ook denkt dat het niet klopt wat ik hier schrijf dan raad ik u toch echt aan het eens even na te kijken.

Je kunt het ook als volgt zien.
Daar is die Titanic die justitie heet en daar ligt Joep Zander met een boei in het water er voor. Ik roep: stoppen!. Dat zijn ze eerst niet van plan. Ik roep kwaad dat ze het roer om moeten gooien. Dan roept er iemand vanaf de reling; ‘u moet u niet zo kwaad maken, u bent zeker weer zo’n dwaze vader’. ‘Ik ben een burger die prijs stelt op correcte uitvoering van de wet!’ ‘U moet loslaten’, krijg ik terug. ‘Wat loslaten? Mijn reddingsboei soms, wat bedoelt u?’ Maar op het laatste moment buigen ze af. Ik dobber verder in een koude ijszee. Maar wacht even lag verderop dan niet die ijsberg waar ze levensgevaarlijk langs gaan schampen. Zo gaat dat toch met een Titanic? Toen ik dit eenmaal had opgeschreven moest ik denken aan die Chinees die op het plein van de Hemelse Vrede in Peking voor een tank stond. Maar dat was meer van de negatieve afloop, daar doe ik niet aan. Afin 15 jaar later ligt Joep Zander in de ijszee en komt de Titanic weer langs…… Waar blijft die ijsberg nou?

U kunt dan beginnen bij het dossier Openbaarheid van uitspraken

En mogelijk wilt u het nog van iemand anders horen. Die zijn er weinig. Maar Paul Ruijs is wel een van de betere. Hieronder:

PS1:Het informele Algemeen Secretariaat Zittende Magistratuur (ASZM)) Blokkeerde de openbaarheid van uitspraken op 25 augustus 1997. Pas nadat ze dat hadden gedaan, en nadat de kwestie aan de orde werd gesteld op het rechterscongres ‘Kwaliteit van de rechtspraak op de weegschaal” werd het bestaan van dit orgaan gelegaliseerd door een ministeriële beschikking. Dit ondanks de mening van het voltallige rechterscongres. In de laatste plenaire zitting van dat congres is ook nadrukkelijk aan de orde geweest de oprichting van een centraal orgaan voor de zittende magistratuur. Hierover werd twijfel geuit. Men name was uitdrukkelijk het standpunt dat zo’n orgaan geen standpunten naar justitiabelen mocht innemen; het zou slechts, als het er al moest komen dienen om gecoördineerd standpunten naar de politiek in te nemen. Het is toch wel wonderlijk dat inmiddels zo’n orgaan niet alleen al bleek te bestaan maar ook standpunten naar justitiabelen construeerde.

PS2: Laat niemand meer roepen dat ik overdrijf! Het blijkt dus om niet 1 miljoen (zoals ik eerst schreef) maar zo’n 4 miljoen vonnissen in familie-en jeugdrecht te gaan. Hoeveel nietige vonnissen zijn dat per volwassen inwoner van ons land? Een op de drie ongeveer. Oftewel als u zelf niet zo’n nietig vonnis in huis heeft dan toch wel een van uw buren. Nou ja er zijn natuurlijk mensen met een stuk of tien van die dingen, ik heb er zelfs nog net een paar meer geloof ik, dat maakt de spoeling voor anderen dan weer dunner.
bron rechtspraak.nl

Het percentage uitspraken dat op rechtspraak.nl verschijnt was in 2004 overigens 0,9 % volgens Trouw. Mijn schatting van 20% kan ook wel eens een onderschatting zijn. In 2012 sprak rechtspraak.nl van een stijging in 2011 tot minder dan 1 %. De rechtbank Gelderland (Arnhem valt daaronder) sprak in 2014 over een gedaald aantal gepubliceerde uitspraken in 2013. Dat was nog geen 0,8 %. 

Het aantal gepubliceeerde familierechtvonnissen zal waarschijnlijk percentueel overigens nog wel veel lager liggen.

PS3: Vandaag een mailtje van een rechtbank die meent dat het verstrekken van een vonnis aan partijen voldoende is om aan het openbaarheidsbeginsel te voldoen. Dat hoorde ik 15 jaar geleden ook al wel. Maar het is natuurlijk net zo’n onzin als stellen dat een verslag van een gemeenteraadsvergadering openbaar is omdat het aan de gemeenteraadsleden wordt toegezonden. Vinden ze bij die rechtbank dan ook dat de zitting zelf openbaar is geweest soms? Dat die wettelijk achter gesloten deuren mag plaatsvinden wil toch ook niet zeggen dat de partijen buiten gehouden kunnen worden. Sorry dat ik het zo uitdruk, maar het zijn nixxxxx, dxxxxxxxxxxxs of wereldxxxxxxxn bij de (piep)bank.

PS4: Ongelooflijk maar waar. Ik ben door een rechtbank ingeschakeld als omgangsbegeleider/bemiddelaar nadat ik een verzoek van de rechtbank om eventueel een Ouderverstotingsrapportage te maken zelf had afgewezen (teveel betrokken bij een van de partijen en nog wat dingen). Niet omdat het de rechtbank niet zou zijn opgevallen dat ik nogal eens kritiek op ze heb (deze Rechtbank niet in het minst), nee ze hebben me heel duidelijk gemaakt dat ze dat weten. Het merkwaardige bij deze rechtbank is dat ik er vaak veel kritiek op had, maar dat ze ook een aantal bijzonder positieve dingen deden in het verleden. Kortom u ziet het al gebeuren, straks ben ik nog heel positief over de familierechtspraak in Nederland. Nee grapje, daarvoor moet nog heel wat meer gebeuren. Maar voel u vooral vrij om mij in de gaten te houden.
En u begrijpt; de opdracht aan mij blijkt uit een beschikking die mogelijk nietig is. Mocht u hem willen inzien dan zal ik dat niet kunnen weigeren omdat hij nou eenmaal openbaar is. Die openbaarheid dient de publieke controle op de rechtspraak inclusief de door haar ingeschakelde deskundigen. Waarvan nota.

Inmiddels heeft deze rechtbank, de rechtbank Arnhem dus, haar opdracht, per beschikking gegeven, weer ingetrokken. Ze hebben zomaar bedacht dat de opdracht voorwaardelijk was, niet dat dat in hun nietige schikking stond. Ze herhaalden per mail aanvankelijk de onvoorwaardelijke opdracht.

Gevangen is?

12 april 2012

moeder in de bak?

Het lijkt wat op een moeder in een gevangenis. Het plaatje rechts stond eerst bij mijn vorige blog over vaders die misschien wel liever in de gevangenis zouden zitten dan hun kind te missen. Maar op een of andere manier zag ik er een moeder in. Ik schreef daar al over in een commentaar bij die blog, waar je nu een ander plaatje kunt aantreffen. Ik ontdekte dat ik ergens in een overheidsforum ervan “verdacht” werd de moeder van mijn dochter in de gevangenis te hebben gekregen vanwege onttrekken van vader aan kind vice versa? Moet ik nou zeggen “was het maar waar”? Nee ook niet echt. Zover zou het niet mogen komen. Uiteindelijk is er misschien geen andere oplossing….

Maar eigenlijk moeten die rechters in de bak. Nóg een ander plaatje dus…. Rechters misbruiken hun macht als ambtenaar. Dat is strafbaar. Ze doen dat in sommige gevallen als organisatie (de illegitieme ASZM en later de Raad voor de Rechtspraak, werkgroep kinderrechters) en dat terwijl ze juist als rechter expliciet ook individueel onafhankelijk dienen te zijn. Ze overtreden wetten in samenwerking, een samenwerking gericht op wetsovertreding. Ze zetten de politiek onder druk. Die samenwerking strekt ook tot buiten de rechterlijke macht.

juridiculous

Dat heet dan de onderlinge afhankelijkheid in de familierechtketen. Quik Schuijt speelt in een en ander, als senator, vooraanstaand en leidend kinderrechter, een belangrijke rol. Maar iets meer achter de schermen zitten waarschijnlijk de grote poppenspelers. Zoals dat ook in criminele organisaties vaak het geval is.
Dat woord “ook” in de laatste zin. Durf ik dat ook weg te halen. Ik laat het aan de lezer over.


What the hell is ASZM en meer over de vorming van de rechtersdictatuur afdeling Nederland


hoe zit dat met de openbaarheid van uitspraken?

vorige blog inclusief o.a de uitgebreide reactie van Wouter

%d bloggers liken dit: