Home

Uitspraak Heertje

20 mei 2014

(na eerste publicatie tekst toegevoegd)

uitspraak in kort geding tegen Heertje

Ik vind ten principale dat namen van jeugdzorgmedewerkers moeten kunnen worden genoemd. Het publiek mag er in die zin ook kennis van nemen. De beoordeling van de rechtbank mbt Heertjes opstelling acht ik op zich echter redelijk correct. Hij heeft zich nogal vreemd uitgelaten in deze zaak. Ik vind wel dat de rechter zich er buiten had moeten willen houden, dus de eis van jeugdzorg had moeten afwijzen. Dat iemand zich niet correct uitlaat is nog geen reden om hem de mond te snoeren.

Deze uitspraak bepaalt eigenlijk ook dat de rechter elke keer per zaak een oordeel kan vellen wat vooral de werkgelegenheid in de bedrijfstak (familie)recht in stand houdt. Verder ben ik bang dat veel mensen uitspraken die jeugdzorgactiviteiten vergelijken met razzia’s niet meer serieus zullen nemen. Terwijl dat juist wel vaak is wat jeugdzorg doet.

Ik stoorde me in het commentaar van Heertje bij het Volkskrantartikel erg aan de elitebeoordeling van de school die niet goed genoeg zou zijn. Nadat alle andere argumenten bij Heertje als sneeuw voor de zon zijn verdwenen is dat wel een erg magere kritiek op de oplossing van een gijzelingssituatie. Zelfs als er iets van waarheid in zou zitten, wat ik betwijfel. Is de school op de zwarte lijst van de inspectie? Nee toch?

Desalniettemin wens ik Heertje veel succes bij de bestrijding van jeugdzorg.

PS: Ach en nou blijkt Heertje juist tevreden te zijn over deze uitspraak. Het kan verkeren. Ben ik dan juist principiëler? Ook jeugdzorg blijkt bijzonder tevreden. Geweldig! of niet??

Vorige blogs
Lees ook de waardevolle discussies bij deze en vorige blogs!

a rose is still a rose?

25 oktober 2007

“What’s in a name? That which we call a rose
By any other name would smell as sweet.”

rozenIk heb al eerder een aantal keren besloten de naam van mijn vervreemde dochter ( ja; Rosa) in artikelen in de pers te vervangen door een andere naam. In een Vrij Nederland-artikel heette ze Maan (omgekeerde van naam, leuke vondst van Ingeborg Teeseling). Als je iemand anders de opdracht geeft de naam te anonimiseren hoef je je er niet zo mee bezig te houden. In een stukje voor Men’s Health moest ik zelf iets opschrijven en dan valt het toch tegen om je dochter anders te noemen dan ze heet. Probeer het zelf maar eens. Haar moeder had haar al een andere achternaam gegeven om haar identiteit van mij los te weken (ze mocht de achternaam Zander, zo schreef ze letterlijk, niet meer tegenkomen). En nou was ik dus zelf op het punt aangekomen dat ik ter bescherming van haar privacy haar , met notabene haar voornaam, anders zou willen noemen dan ze heet.

Het is typerend voor het hele gedoe rond kinderen. Als vader wil je geen herrie, je wilt je eigenlijk uit het conflict terugtrekken, maar aan de andere kant wordt het conflict gewoon gevoerd en gezocht net zolang totdat je wel een grens moet stellen. Bovendien zou je niets om je kind geven als je je terugtrekt is het verhaal. Een voortdurende klempositie waarin iedereen de lucht uit de longen wordt geperst.

Omdat er geen ruimte was voor toelichting heb ik de echte naam van mijn dochter behouden. Ik wil haar niet verloochenen. Steeds rond haar verjaardag bloeit mijn rozenstruik volop (zie hiernaast). Of een Roos een roos blijft als je haar anders noemt is voor mij de vraag. En hoe zou dat liedje van Brel hebben geklonken zonder die latijnse vervoeging van het woord Roos?
zie ook: kinderen die geen lucht meer krijgen

%d bloggers liken dit: