Home

Vaderschapsdiscriminatie

23 november 2010

“Op een mooie pinksterdag” is volgens filosoof Ger Groot het aangrijpendste Nederlandse vaderlied. Het is het lied van “Vader is een nul en vaders is een hypocriet” en ’Vader is er enkel en alleen maar voor de centen/en de rest is flauwekul.’ Vaders hebben zich volgens Ger te laks gedragen onder de overheersende moedercultuur.

Een prachtig artikel van Ger Groot in de Trouw van afgelopen weekend rakelt stof op. Het artikel is een mooie bewerking van een lezing die Ger hield bij het symposium bij de uitreiking van de vorige vaderdagtrofee. Het geeft goed aan hoe moeilijk de positie van vaders is en hoe ze links en rechts als overbodig worden beschouwd, en hoe onterecht dat is.

Zelf gaf ik op het zelfde symposium ook een lezing, direkt na Ger nog wel. Daarin benadrukte ik de repressieve aspecten, de ontvadering, de vaderdiscriminatie. Als ik daar ter plekke een liedje aan had gekoppeld dan was dat wellicht Medea geweest van Joop Visser.

Hij kan z’n vader niet meer zien
Hij kan z’n vader niet meer horen
Hij kan z’n vader wel vergeten
Hij heeft z’n vader al verloren
Omdat z’n vader plundert
Omdat z’n vader moordt
En omdat z’n vader niet meer van ‘m houdt
Omdat z’n vader slecht is
Omdat z’n vader weg is
En gewoon omdat z’n moeder met een anders is getrouwd

Wat ook Ger dus vergeet is de bikkelharde vaderschapsdiscriminatie waarbij wetenschappers om het hardst roepen dat vaders er niet toe doen, extreem-feministen dat vaderschap slecht is en in de praktijk in elk gevecht het onder die condities onmogelijk blijkt om een onvoorwaardelijk vaderschap uit te oefenen. Of je nou feministisch aangepast bent of niet. Of je de helft van de zorg deed of niet.

Autoritatief vaderschap wordt als paternalistisch dominant en dus slecht weggezet. Als je daarvoor gáát liep je de laatste decennia een flink risico dat je vrouw opstapte met alle nare gevolgen van dien. In bijna de helft van de gevallen kon je het contact met je kinderen wel schudden. Maar ook de aangepaste mannen/vaders werden op den duur als compleet overbodig de hoek in geveegd. Vaderzijn bestond niet of was slecht. En autonoom vaderschap al helemaal niet. En die tijd is nog lang niet voorbij.

Natuurlijk ben ik het met Ger eens dat mannen zich wat minder slap op moeten stellen. Maar hij zou zich moeten beseffen dat kinderen een machtsmiddel tegen vaders zijn geworden. Dat klinkt heel erg en dat is het ook. Als maatschappij kijken we liever niet in die beerput van conflicten die zich rond kinderen afspelen. “Ze zullen het wel allebei schuld zijn”, en “waar rook is is vuur”.

Als er dan toch vuur is, laten we dat vuur in onze stem in onze harten spreken, laten we die toorn verkondigen. Laten we een einde maken aan vaderschapsdiscriminatie.

Het artikel van Gert
muziek bij vaderschap
Medea van Joop Visser; hele tekst

Advertenties

vóór lezen

11 augustus 2009

090806_repo_Boekenmarkt met mijn voorlezen_0002

klik hier voor klein stukje uit de DTV-reportage

Voorlezen is een van die activiteiten waarvan je kunt zeggen dat vaders en moeders er allebei een handje van heb ben….als het mee zit.
Bij veel ouders komt het eer denk ik niet van. Om allerlei redenen.
Vroeger las ik mijn dochter graag voor in het koffie
– en theehuis Johanneke in Deventer, waar ze ook een hele kinderhoek hadden. Af en toe dwaalden mijn gedachten af naar de walgelijke strijd om haar, en ondertussen probeerde ik dan toch nog mooi en gearticuleerd te vertellen.

Tijdens de Deventer boekenmarkt van dit jaar mocht ik op twee heel verschillende manieren voorlezen. Als Deventer schrijver las ik weer voor uit eigen werk zeg maar over de gedachten die ik destijds ontkoesterde tijdens het voorlezen van mijn dochter; de dubbelzinnigheid van het feminisme en de achterlijkheid van ons rechtssysteem. Maar tot mijn verrassing kreeg ik een uurtje later de gelegenheid deel te nemen aan een voorleessessie van Deventer TV. Uit een mooi Annie MG Schmidt-verhaal, zo ´n verhaal wat altijd lekker vanzélf goed voorleest.

De laatste voorleessessie is net op internet verschenen in de DTV-reportage over de Deventer boekenmarkt. Die andere is geloof ik niet opgenomen. Maar ondanks de geringe publieke aandacht (voor bijna alle voorlezeers) kreeg ik er wel een paar complimenten voor. Vooral voor het woord Ad Hitlerianum. Ik snap dat u dat nog eens wilt ná-lezen op dit blog.

reportage dtv

%d bloggers liken dit: