Home

St Joseph (St Joep)

19 maart 2019

Ik geef de narcismevorsers onder jullie weer een mooie kans om een schot voor de open doel te scoren. Na mij weg te zetten als Grote Joep en de Grote Pedogoog (I.W twee blogs geleden) kan ik nu misschien definitief vanwege zelfheiligverklaring in het goede diagnostische hokje worden opgesloten.

Maar nee ik heb het gewoon over de heilige van vandaag, de vader van Jezus die Joseph heet en niet alleen naamheilige van mij maar ook patroonheilige van vaders in het algemeen. En die Joseph heet in Limburg gewoon Joep. In Sittard vind je dan ook vandaag de grootste Nederlandse jaarmarkt; de St Joepmert

In 2004 tijdens, en naar aanleiding van, de Fathers4Justice hype beklaagde de anglicaanse bisschop Stephan Lowe zich over de religieuze marginalisatie van Joseph en de exclusieve aandacht voor Maria in de diverse religies. Uiteraard zag hij een maatschappelijk verband.

Aardig in dit verband: Georges Moustaki over Joseph:

Advertenties

Een paar dagen geleden zag ik Frans Timmermans op televisie het begrip familiewaarden met een soort vanzelfsprekend vervaarlijk negatieve toon neerzetten als iets extreem rechts en gevaarlijks. En daar moest ik gisteren even aan denken toen ik hoorde dat de verdachte aanslagpleger in Utrecht na een scheiding van zijn ouders zijn vader moest missen en misschien daardoor in een negatieve spiraal was beland.

Voor de meesten van u ben ik nu mogelijk al weggezet als aanhanger van het traditionele gezin en extreem rechts tegenstander van homo- en vrouwenrechten. Dat is allemaal onterecht, maar in die hoek wordt je dus wel neergezet als je niet uitkijkt. Nou kan ik u verklappen dat ik komende verkiezingen weer eens links ga stemmen. Ik kan u helaas niet laten meekijken in het stemhokje maar ik hoop dat u dat nog wel van mij wilt aannemen. Dat ik jaren lid was van de SP is wel traceerbaar.

Geen rechtse rakker. De aanbieding van mijn boek Gemist Vaderschap in 2006 aan een rechtse en twee linkse politici.

Dat de aanslagpleger (verdachte) zijn vader miste zal volgens de meesten van u ook wel aan de vader in kwestie liggen die naar zijn geboorteland Turkije was afgereisd na een scheiding. Veel vaders kunnen u in ieder geval goed uitleggen hoe het was gegaan als hij hier was gebleven, ook vreselijk dus.

Het recht op ‘familylife’ is onder het Europees Verdrag van de Rechten van de Mens nog steeds een …. mensenrecht dus. En niet een rechtse bedenkelijke onwaarde die conform de walgelijke criminele praktijken in het familierecht tot de grond toe kan worden afgebroken. De hang naar rechts of Islamistisch fundamentalisme kan heel goed daarmee te maken hebben dat de discussie over dit soort issues verminkt is geraakt.

Mensen doden is voorbij het laatste wat je doet, breek desnoods een rechtbank af of zo maar onschuldige burgers doden is natuurlijk veel stappen te ver, ook al doet de Nederlandse staat dat ook op grote schaal en zag ik in een reclame voor Defensie (National Geographic over F-16 missies) dat wel erg gemakkelijk als collateral damage weggezet worden.

En die inzet van ons leger wordt vaak gevoeld als een anti-islamitische inzet. Ik moet daarbij nog even denken aan die uitgezonden militair die ik met een vredesmars tegenkwam die mij uitlegde dat de hele inzet in Afghanistan bedoeld was op het veiligstellen van oliepijpleidingen. Afin we zullen toch echt ook moeten begrijpen dat de combinatie van de bovengenoemde puntjes tot terrorisme kan leiden of tot een soort doorgedraaide wanhoopsdaad waar de vreselijke aanslag in Utrecht nu toch meer op lijkt. Deze discussie moet een keer op een open manier worden gevoerd.

Afghaanse burgerdoden

Ik ben er graag als de kippen bij om door mij gevraagde veranderingen in iemands gedrag met applaus te begroeten. Helaas hoor ik vaak pas laat van dat soort aanpassingen. Naar het schijnt heeft De Ruiter een manonvriendelijke opmerking ergens op haar site (volgens A M v M) ingetrokken. Deze opmerking staat elders op mijn blog gememoreerd in de weergave van een mail van AMvM. Blijkbaar heeft de druk vanuit ondergetekende en Ivo en AMvM tot deze nieuwe inzichten geleid. Het zou prettig zijn als De Ruiter deze aanpassing wat meer publiek maakte. Vooral omdat ik een van de mensen ben die nogal furieus is op dit soort misandrische uitvallen en betrokken ben bij een klacht tegen de Ruiter die hiermee verband houdt. Mijn kennis in deze baseer ik nu op indirecte mededelingen. Overigens staat voor mij (en in haar uitspraak het CvB van de Universiteit Maastricht) nog steeds vast dat de Ruiter over de schreef gaat met haar onderzoeksaanpak en geestelijk geweld pleegt. Ook haar tuchtrechtelijke terechtwijzingen hebben dacht ik niet tot nieuwe inzichten bij haar geleid. En voor de duidelijkheid memoreer ik nog maar even dat kritiek op haar onderzoeksmethode niet in alle gevallen wil zeggen dat de uitkomsten van dat onderzoek niet toevallig juist kunnen zijn. Zo denk ik net als Corine de Ruiter dat mediation niet helpt. Tenminste niet onder de huidige vuige condities van (niet)rechtshandhaving.

Ik hoor graag nader van Corine de Ruiter.

Laatst bijgewerkt op 28 maart 2019 in verband met correspondentie VKC

Vijfentwintig jaar geleden voerde de moeder van mijn dochter een reeks verklaringen op van vrienden van haar over mijn gedrag. Met die verklaringen moest een negatief beeld van mij geschetst worden. Ik had kunnen proberen te reageren met een reeks verklaringen die negatief zouden zijn voor haar. Maar ik besloot uiteraard om te reageren met verklaringen die positief waren over mijn opvoedingspraktijk voor mijn dochter. Dat is het verschil tussen terugpakken en uitpakken. En uiteraard bestreed ik op een praktische manier de negatieve framing van bijvoorbeeld mensen die dachten te constateren dat ik me niet aan afspraken hield, omdat ik me niet hield aan wat volgens de moeder van mijn kind zou zijn afgesproken. Ondanks deze milde aanpak was de wereld te klein in de rechtbank. Hoe ik het in mijn hoofd haalde om met verklaringen te durven komen daarbij als vanzelfsprekend haar ingediende verklaringen totaal over het hoofd ziend.

In de commentaren op mijn voorlaatste blog breekt de pleuris uit over mijn kritiek op het aan het woord laten van, de herhaalde malen met succes van integriteitsfalen beschuldigde, Corine de Ruiter in een congres over ouderverstoting. Deze discussie wordt gevoerd door onder andere twee organisatrices (oid) van het congres. Je kunt in deze discussie iets herkennen van wat ik 25 jaar geleden op de rechtbank meemaakte. Naar binnen zeilen met allerlei nogal tergend en overdreven persoonlijk geformuleerde kritiek en dan zeer verontwaardigd worden als ik dat netjes probeer te weerleggen, wat overigens geen sinecure is als mensen als een machinegeweer de ene fantasie dan wel leugen na de andere op tafel leggen.

Hoe is het mogelijk dat moeders dat zo makkelijk voor elkaar krijgen? Dat kan eigenlijk alleen omdat ze dat gedrag voortdurend om zich heen zien van kinder’beschermers’, rechters en wetenschappers en vooral natuurlijk hun eigen advocaat. Ook omdat ze er bij herhaling succes mee hebben en ach vaders een trap nageven, wie maalt erom? Ik wil niet zeggen dat vaders nooit dit gedrag vertonen, maar die komen daar zelden mee weg.

Waar het nu om gaat is de vraag of er een verband is tussen het gebeuren op microschaal in de rechtszaal en het gedrag van allerlei actoren op meso en macro niveau. Kun je gewoon zeggen dat ouderverstotingsprogrammeringsgedrag terug te vinden is in reacties als die onder mijn blog. Lopen deze reacties, die niet direct over individuele kinderen gaan maar over het maatschappelijk debat daarover, congruent met de uit de van de ouderverstotingsliteratuur bekende programmeringsreacties en treedt daartussen kruisbestuiving op? Ik denk van wel. En daarover had ik graag meer verteld op het congres over ouderverstoting dat zich morgen afspeelt. Ik had dan graag een Nederlandstalige variant voorgedragen van mijn Bratislava-lezing (zie hieronder) van anderhalf jaar geleden over de ‘multi level understanding’ van ouderverstoting. Opmerkelijk genoeg vonden de organisatoren van dit congres het zelfs niet nodig om mij op de hoogte te stellen van het congres, ik moest het van anderen horen. Daarbij is het van belang te weten dat ik met enkele boeken, wetenschappelijke artikelen, workshops acties en lobby’s het begrip ouderverstoting in Nederland heb geïntroduceerd. Mede daardoor komt het nu voor in de jurisprudentie en de literatuur. De laatste zinnen zullen zeker tegen mij gebruikt worden als zijnde egoboosting. Maar iedereen kan terugvinden dat ik slechts de geschiedenis probeer weer te geven. Dit op deze manier in herinnering brengen is noodzakelijk omdat er een groot belang is om mijn persoon, invloed en leiderschap (ooit) af te breken, ook door venijnige beschuldigingen van ego-boosting. Dat belang rust vooral bij Justitie. Het afbreken van de kop van iedere veranderingsbeweging is, samen met verdeel en heers, een cruciaal onderdeel van de overheidsrepressie die uiteindelijk vooral tegen kinderen is gericht en zeer extreem is. Om mij heen heb ik veel andere ideële veranderaars afgebroken zien worden. Dit mechanisme moet aan de orde worden gesteld. Maar de organisatoren van dit congres nemen liever een voorbeeld aan de neppige-hoogleraar Corine de Ruiter die nog onlangs door het college van bestuur van haar universiteit (niet voor het eerst) op de vingers werd getikt in casu haar wetenschappelijke integriteit. Een hoogleraar die zich er juist niet voor schaamt al die framingsmechanismes van ouderverstoting op macronivo tegen diverse vaders waaronder Ivo Vrijkotte en mij in te zetten. Haar optreden op het congres wordt ook nog eens verzorgd in samenwerking met het Vader kennis Centrum die juist is opgericht om voor vaderschap op te komen (in naam althans). Overignes zegt het Vader Kennis Centrum zelf daarvan dat ze niet bij de organisatie is betrokken en die alleen maar faciliteert. Dat lijkt in tegenspraak met de aanduidingen op de aankondiging waarop (zie hierbij) staat dat de conferentie samen met VKC wordt georganiseerd.

Kortom dit is wat ik bedoel met de perverse coalitie rond dit congres over ouderverstoting, dat dus voor een deel juist ouderverstoting propageert door middel van het geven van het slechte voorbeeld. Slecht gedrag dat elkaar aantrekt. Een goed/slecht voorbeeld is de minstens de helft van de dynamiek achter veranderingsprocessen. In plaats van dit soort mechanismen ook op macroschaal en als mechanismes van hulpverleners en rechters aan de orde te stellen, gebruiken de organisatoren van dit congres dit soort mechanismes om fundamentele kritiek af te weren en ouderverstoting af te schilderen als vooral een probleem tussen ouders. Die ouders kunnen elkaar dan te lijf gaan met duurbetaalde dikke rapporten die moeten aantonen dat de een of de ander fout en gestoord is maar die zelden de vinger leggen op de zere plek zelf. Ach ja hier en daar nog wat marginale opmerkingen over achterstanden bij opleidingen enzo maar niet fundamenteel. Het zijn rechters en wetenschappers die ouderverstoting actief en op grote schaal beoefenen. Ook persoonlijk falen als verstotende ouder, frustratie als kind of ouderslachtoffer kan goed worden verstopt door op zo’n manier wat te organiseren. Falen is menselijk, verstoppen gevaarlijk. Dit is ook een mechanisme dat we ons steeds moeten voorhouden als we het gedrag van sommige wetenschappers rechters en journalisten enz beoordelen.

De organisatie van het congres probeert zich met censuur en blokkades af te dekken tegen elke vorm van kritiek op facebook. Zelf zit ik niet op facebook, maar ik krijg daar berichten over door. Het bestuur van medeorganisatie Kinderen Ouders Grootouders die ik altijd al zeer hoog achtte qua integriteit, heeft besloten verstek te laten gaan op het congres.

Ik vind natuurlijk dat dit congres moet doorgaan, wel zou er door de voorzitter afstand kunnen worden genomen van de organisatie en Corine de Ruiter kunnen worden medegedeeld dat bij nader onderzoek naar haar integriteit is komen vast te staan dat daar nog teveel vraagtekens (understatement want het staat in alle redelijkheid vast) omheen zijn om haar optreden te kunnen laten doorgaan. En dan iemand anders aan het woord laten met wat andere opvattingen. Zelf heb ik morgen een mooie zonnige wandeling op het programma staan. Ik vrees dat de organisatie van het congres geen belang heeft bij mijn (of andermans) fundamentele kritiek en visie op het verband tussen micro en macro vormen van programmering omdat ze daarmee haar eigen gedrag aan de orde zou stellen. Dat blijkt duidelijk uit haar gedrag nu. Linken naar dit blog is verboden op hun facebookgroep. En als je dat ergens anders doet wordt je uit de groep gegooid.

 


Deze video over mijn lezing in Bratislava mei 2017. Technisch niet volmaakt maar interessant.

Oh ja en dit verhaal beoogt niet om aan te tonen dat ik niets fout doe, ik ben gewond . Maar ik vind wel dat er gedrag is dat begrensd moet worden als anderen daar schade van ondervinden. Dat is in dit geval aan de orde.

Zie ook het blog van Tom Janssen die naar eigen zeggen door de organisatie van dit congres met geweld wordt bedreigd als hij het waagt daar op te komen dagen. Hoe contrasterend met de eerdere visie van de organisatie dat Ivo Vrijkotte en ik te beroerd zouden zijn om de discussie aan te gaan en de insinuatie van organisatrice A M van M dat ik haar bijdrage zou willen censureren.

Tsja. Een vreemde miniatuur heeft You Tube bedacht voor deze video. Kijken! En vooral ook tot het bittere eind. Ook de nu wat onleesbare tekst komt dan duidelijk in beeld (ha letterlijk en figuurlijk) meer info: http://vaderseenzorg.nl/rechtersdictatuur.html

Merk op dat deze film wordt voorafgegaan door deel 1 en dat er ook hier de tekst “wordt vervolgd” te zien is tegen het eind. Bij het hof Den Bosch maakte iemand zich zorgen over het feit dat we nog niet over hun uitzonderingspositie hadden gesproken. De uitspraken van een raadsheer daar worden sinds anderhalf jaar wel openbaar gemaakt op zijn minst in die zin dat ze opvraagbaar zijn. Laura en ik hebben een hele lange opname gemaakt die we in stukken monteren en presenteren. In die opname wordt zeker wel gesproken over de bijzondere positie van ( een raadsheer van) het Hof Den Bosch en overigens ook over een andere uitzondering van de rechtbank Limburg. Voor beide is enige druk van mijn kant en , eerlijk is eerlijk, de facebookgroep Herken Ouderverstoting’nodig geweest. En het zou natuurlijk prettig zijn als mensen de vinger aan de pols houden door af en toe uitspraken op te vragen. RTV Oost deed dat ook, zie het filmpje hieronder:

Pleite(n)

18 februari 2019

laatst bijgewerkt op 28 maart 2019 ivm correspondentie VKC

Belangrijke kanttekeningen bij dit blog: De organisatie Kinderen Ouders Grootouders (KOG) is een van de organisatoren van het congres over ouderverstoting waarover inmiddels veel heibel is ontstaan. Mij is van de zijde van het KOG medegedeeld dat hun bestuur niet aanwezig zal zijn op de dit congres. “Niemand van het KOG-bestuur zal daar nu zijn” Er is toestemming om deze zin naar buiten te brengen.


Let op: de Facebookgroep “Herken Ouderverstoting” verwijdert inhoudelijke bijdragen die afwijken van die van de moderator. Ze verijdert tevens verwijzingen naar dit blog (met de ongemodereerde discussie in de commentaren). Mensen die buiten haar groep, op linkedin of op andere facebookgroepen op mijn blog wijzen worden geblokkeerd.

Veel sneeuw en ijs en een vastgelopen trein. Bekende taferelen hier, en ook op mijn vakantie/werkbezoek aan Finland als onderdeel van een grote rondreis door Europa. Maar in Finland treedt dat probleem op bij een meter sneeuw, en hier al bij de eerste centimeters geloof ik. Het leuke van dat soort vertragingen is altijd weer dat het het gesprek met je reisgenoten stimuleert.

In dit geval zat er een Finse advocaat tegenover mij op de terugweg van een twee dagen durende strafzaak. Na wat inleidende woorden kwamen we natuurlijk ook uit op mijn vraag hoe het staat met de “Rule of Law” in Finland. Met name interesseerde mij of in Finland rechterlijke uitspraken in het openbaar worden gedaan. Met een lichte verbazing zei hij “natuurlijk”en de zittingen zijn ook openbaar. Een telefoontje naar de rechtbank is voldoende om een uitspraak te pakken te krijgen. Ook in het familierecht, jazeker!

Ik legde hem nogmaals uit dat dat in Nederland niet het geval is en dat hij als strafrechtadvocaat zeker wel het belang van dit soort formele regels zou begrijpen onder andere in het licht van 6.1 EVRM.
Als dat in Nederland niet zou werken dan zou een collega van hem daar toch wat aan kunnen doen, veronderstelde hij. Die zijn bang stelde ik. Maar dan kan de Nederlandse “bar association” (Nederlandse Orde van Advocaten) daar toch wat aan doen meende hij. Die zijn ook bang (de voorzitter van de familierechtadvocatenclub heeft me dat een keer letterlijk verteld). Een licht ongelovige blik werd mijn deel. Toen we in Helsinki uitstapten vertelde hij mij nog dat hij na een blik op mijn website constateerde dat ik mij vooral over “custody” druk maak en dat dat in Finland allemaal wel goed geregeld is. Zelf had hij dan ook gezamenlijk gezag na zijn partnerscheiding.

Bij elkaar weer een mooi pleidooi voor een opheffing van de Nederlandse rechtersdictatuur. Maar ik zie dat een beetje zwaar in de laatste tijd, vooral vanwege de uitermate zieke opstelling van groepen als Herken Ouderverstoting en het Vader Kennis Centrum (:die dit soort opmerkingen niet kunnen verwerken) die juist een perverse coalitie aangaan met  nepwetenschappers als Corine de Ruiter die zelf de problemen veroorzaken waarvan, als het aan Herken Ouderverstoting ligt ouders elkaar de schuld (narcist! borderliner!)  moeten geven. Lekker bezig, ik kom er een dezer dagen op terug.
In plaats van dat ik tegen de klippen op blijf pleiten voor een vredige oplossing voor kinderen moet ik misschien gaan zeggen “Ik ben pleite” Een dezer dagen meer hierover.
Wie is de advocaat die op reis gaat? Bijvoorbeeld naar een van die landen als Polen of Slowakije of Finland die mijns inziens af en toe de rechtstaat beter eerbiedigen.
hoezo Corine de Ruiter een pervers wetenschapper

Leest u vooral ook het commentaar op dit blog. Weliswaar lang niet zo lekker lezen als het blog zelf, maar zeer de moeite waard… tenminste als u ook de antwoorden daarop even leest. Ook erg interessant als je een idee wilt krijgen hoe denigrerend gedrag er uit ziet, een van de belangrijkste elementen van ouderverstotingsprogrammering. Maar zijn dat dan niet net de mensen die een congres organiseren om een einde te maken aan ouderverstoting? Tsja daar zeg je me wat…..misschien dat ze daarom Corine de Ruiter uit hebben genodigd die ook al zo fris tegen anderen kettert ( vaders, vaderbeweging ondergetekende) zonder daar argumenten voor te gebruiken.

rechter2

(bijgewerkt 15-1 15:55; lees ook de reacties)

Vanmiddag uren doorgebracht op de rechtbank Arnhem vanwege de strafprocedure tegen vader Hendrik-Jan Oussoren vanwege vermeende laster, smaad en onttrekking aan het ouderlijk gezag.

Ik heb nu geen tijd er uitvoerig op in te gaan. Opvallende zaken:

Het wraakbare gedrag van de voorzitter van de militaire rechtbank. “U kunt niet overleggen met de moeder” Dat is uitermate vooringenomen en er werd ook geen enkel feit voor aangevoerd. Ik voelde me een medejood die te horen krijgt dat ie nu eenmaal niet goed in gesprek is met de NAZI’s.

De officier van justitie die in zijn requisitoir voor een groot deel de werkelijkheid zoals die uit de stukken bleek en helder was aangevoerd door Hendrik-Jan, negeerde. Ik zou willen spreken van (voorwaardelijk) opzettelijk onwaarheden debiteren door de Officier van justitie. Dit betrof bijvoorbeeld het vermeende wapengevaar van verdachte en vermeend gebrek aan informeren anderen over zijn voorgenomen acties. De officier had zijn requisitoir niet erg aangepast aan wat ter zitting bleek.

Het toppunt was wel dat de officier vond dat Hendrik-Jan geweld tegen hulpverleners moet worden verweten.  Dat zou dan geestelijk geweld zijn door het publiceren van een samenvatting van tuchtrechtuitspraken tegen deze hulpverlener, Hierin zou Hendrik-Jan dan de vreselijke (sic) vergissing hebben gemaakt dat een opdracht van de Raad voor de Kinderbescherming die door een rechter is geaccordeerd een opdracht van de Raad voor Kinderbescherming te noemen. Natuurlijk is het negeren van een opdracht van de rechter door de betreffende Jeugdhulpverlener nog veel erger dan een opdracht negeren van slechts de Raad voor de Kinderbeschermer. Onzinnig om het daarom dan laster te nomen, het is juist een understatement. Maar oh wat aardig…. voor geweld tegen hulpverlener zou hij dan toch maar geen verhoogde strafmaat vragen.

Verder kreeg de officier van de publieke tribune terecht de wind van voren toen hij zei dat je gewoon op een politiebureau aangifte kunt doen. Mij raakte het bijzonder omdat ik er een keer voor veroordeeld ben geworden dat ik dat deed ( lokaalvredebreuk zou dat zijn) In tweede aanleg ben ik er op deze zelfde rechtbank overigens van vrijgesproken.

Zo gaat dat dus met kritiek op het familierechtbedrijf; de repressie wordt steeds ingenieuzer en heftiger. Hendrik-Jan vermeed niet om ook de schuld bij de rechterlijke macht te leggen. Dank je Hendrik Jan, maar persoonlijk zou ik niet eens meer aan dit toneelstuk mee hebben willen werken.

meer info: https://svensnijer-essays.blogspot.com/2019/01/machtsmisbruik-door-regiecentrum.html

%d bloggers liken dit: