Home

Ik leg in dit blog even een flink ei

update: 19:39

We hebben van de Nederlandse Voedsel en Waren Autoriteit al veel vreemde verhalen over ons heen gehad. Maar dit nog niet. Waarom niet? Omdat iedereen onmiddellijk zou inzien dat bovenstaande uitspraak nogal stupide zou zijn. Als het echter gaat om de producten van de Nederlandse Rechterlijke Macht lijken nogal wat mensen door een collectieve cognitieve constipatie te worden overvallen omdat ze bang zijn al in hun broek te doen alleen al als ze maar aan rechters zouden denken.

Zo kan het gebeuren dat een aantal mensen waaronder ook een in het algemeen goed nadenkende blogger vinden dat niet alle uitspraken openbaar zouden hoeven te worden gemaakt op internet omdat we dan zouden stikken in een soort overvloed. Dat we het dus moeten doen met die uitspraken die spontaan worden ingestuurd door rechters zelf. Dan kom ik uitspraken tegen als: ‘Gelijkluidende uitspraken allemaal publiceren zou een overdaad creëren waar niemand meer de weg in weet te vinden.’ en ‘ Ik vind inderdaad dat alleen die gerechtelijke uitspraken gepubliceerd moeten worden waar een precedentwerking vanuit gaat’

Dat niemand meer de weg zou weten te vinden door de grote hoeveelheid uitspraken is natuurlijk onzin. Het is gek om aan zo’n argument nog woorden vuil te moeten maken, maar ik doe het dan toch maar. Google produceert effectieve zoekresultaten waarmee we in het algemeen onze weg kunnen vinden in miljarden pagina’s internet. Daarbij moeten ze voortdurend mensen en organisaties te slim afwezen die proberen uit eigen belang boven aan te komen. Hoe moeilijk moet het zijn om in zo’n tamelijk eenvoudige database als een verzameling van enkele miljoenen rechtelijke uitspraken een effectieve zoekmachine los te laten die onderscheid kan maken op grond van waar mensen naar op zoek zijn. Ok Overheids ICT ís een vies woord. Maar ook aan het geklungel van ICT bedrijven op kosten van de belastingbetaler moeten we maar eens een eind maken.

Voor effectieve controle op de rechterlijke macht kan het niet anders zijn dan dat alle uitspraken openbaar zijn en niet alleen die uitspraken die ze zelf interessant vinden cq waaraan ze zich geen buil kunnen vallen. De effectiefste manier is dat ze gewoon op internet staan. Maar als er inzage wordt toegestaan dan wordt althans aan de wet voldaan. Er zijn nog steeds rechtbanken die zelfs dat weigeren. En er zijn nog steeds medestanders die mooie artikelen schrijven over de manier waarop rechters de wet niet uitvoeren maar zelfs niet durven fluisteren dat we mogen eisen dat ze gewoon wel de wet uitvoeren en dat het huidige gedrag van rechters vaak zwaar, verzwaard met strafverhoging, strafbaar is.

Het punt wat gemaakt moet worden is dat rechters zich aan de wet moeten houden. Anders heeft geen enkele wetswijziging zin. Dat lijkt mij nogal evident. Wettelijk vereiste openbaarheid opeisen is een eerste stap tegen straffeloos arrogant machtsmisbruik van de rechterlijke macht. En daar hebben we met de uitzendingen van TV-Oost, en het optreden van facebookgroep (h)erken ouderverstoting en ondergetekende een flinke stap in gezet.

zie ook:

openbaarheid eindelijke afgedwongen

misverstanden over de openbaarheid van uitspraken

ps1. Ik heb het woord obstipatie vervangen door constipatie omdat het hetzelfde betekent maar zo lekker allitereert en ontstopt.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Advertenties

Poolse toestanden

10 augustus 2017

poolse keien

Mijn laatste vakantie in Polen. Er zitten veel lagen in de werkelijkheid, een opknapbeurtje zou toch niet misstaan

Onafhankelijk is wat anders dan democratisch. Soms heeft het wat met elkaar te maken. In de verhoudingen in de Trias Politicas is er in ieder geval nog een ander heel belangrijk democratisch principe: checks and balances. Als het gaat om de rechterlijke macht ontbreekt daar in Nederland en veel andere westerse landen nogal wat aan. Zelfs zo veel dat rechters hier in staat zijn om op grote schaal de wet aan hun laars te lappen, ook met name als het gaat om hun eigen gedrag.

Het geeft geen pas om de toestanden in de Poolse rechtstaat te beschouwen zonder eens goed naar onze eigen Poolse toestanden te kijken. Ik wilde hier een flinke oekaze schrijven over de simpelheid waarmee wij over anderen oordelen. Over de waanzinnige macht van al die, ook nog eens in Europees verband georganiseerde Raadjes van Rechtspraak. Maar het dreigt een heel artikel te worden en daar leent dit blog zich niet voor.

Ik geef mijn lezers wel de tip mee om de Poolse hervormingen in benoemingsprocedures van rechters te vergelijken met de Nederlandse procedures. Zie hieronder:

Hoe worden in Nederland rechters benoemd?

Is Polen nog een rechtstaat Wat er dreigt/dreigde te veranderen in Polen volgens NRC ( uh ja dat is ook nog maar NRC, erg gecommitteerd aan de Nederlandse Rechterlijke elite maar een goede onafhankelijke bron was moeilijk te vinden)

Wat zeggen ze er in Polen bijvoorbeeld van (PIS partij google translate)

De collaborerende Europese Rechterlijke machten zijn ook tegen

No integrity of Dutch Judiciary

Help me tot translate this video:

Bewaren

Bewaren

(update kleine aanpassingen 300717 tot 11:34 uur. Let op: kleine aanpassing definitieve brief 16:34)

Een paar dagen geleden diende Ivo Vrijkotte een klacht wetenschappelijke integriteit in over Corine de Ruiter bij het klachtpunt van de Universiteit van Maastricht.

Inmiddels heeft de Universiteit gereageerd:  ‘In uw klachtschrijven gebruikt u bepaalde kwalificerende bewoordingen in de richting van prof. De Ruiter die in samenhang met de door u aangekondigde openbaarmaking de vertrouwelijke behandeling mogelijk in de weg staan. Daarenboven zijn deze bewoordingen ook smadelijk en lasterlijk en derhalve onrechtmatig. We dringen er met klem op aan dat u zich in het openbaar van hiervan onthoudt en waar u al met uw klachtschrijven de openbaarheid heeft gezocht o.a. https://joepzander.files.wordpress.com/2017/07/brief-aan-mevrouw-de-ruiter_zonder-ondertekening-1.pdf dit per direct ongedaan te maken.’

Ze weten dus nu al de uitkomst van de klachtbehandeling zou je kunnen zeggen. Lasterlijk en smadelijk zijn verenigt zich niet met de mogelijke kwalificatie ‘gegrond’. En ze willen die klachten ook allemaal in de geheime Maastrichtse achterkamertjes kunnen afwerken. Als er al iets te klagen zou zijn over eventuele smaad en laster dan had de Ruiter dat zelf moeten doen en niet het klachtpunt cq de decaan van de faculteit. Maar verstandiger was geweest eerst maar eens onderzoek te doen naar de zeer goed onderbouwde klacht en ondertussen alvast Ivo bedanken dat hij zoveel moeite heeft willen doen. Niets van dat alles dus.

Er is dus ook volstrekt niet duidelijk welke woorden door de Universiteit dan wel Corine (????) als lasterlijk of smadelijk worden ervaren. Hun reactie heeft niets inhoudelijks. Het is intimidatie in zijn puurste vorm.

Het gaat hier wel om klachten over onderzoek met een zeer grote impact op de samenleving. Het idee dat je het daarover in achterkamertjes zou moeten hebben is absurd. Of dat conform hun regels is?

Ivo laat zich natuurlijk niet intimideren. Maar zo kan er natuurlijk niet op verantwoorde wijze een klacht worden behandeld. Ivo richt zich nu naar het College van Bestuur. Brief aan College van Bestuur

Vorige blog met alle relevante links

PS! Inmiddels is duidelijk wat de geldende integriteitscode is omdat de universiteit die inmiddels naar Ivo heeft opgestuurd. Maar blijkbaar hebben ze bij het klachtpunt op de universiteit van Maastricht nog niet helemaal door wat er in hun eigen papieren staat. Zo staat er dat een klager nooit enig nadeel mag ondervinden van het indienen van een klacht. De hierboven beschreven intimidatie duidt echter op een, daarmee bepaald strijdige, handelswijze van het klachtpunt.

quichotte

Of het gevecht voor een transparante eerlijke rechtspraak voor kinderen iets met Don Quichotte en winndmolens te maken heeft heb ik me vaak afgevraagd. Maar als het er om gaat om voor kinderen op te komen is dan ben ik zelfs nog wel bereid een zwaard door de wieken van die molens te steken. Misschien is het niet eens zo moeilijk als we elkaar maar niet ervan weerhouden om het te doen.

Gezien de, terecht, enorme belangstelling voor het onderwerp openbaarheid van uitspraken sinds het persbericht in de vorige blog wil ik een aantal veel gehoorde misvattingen bestrijden.

  1. ‘Maar er is helemaal geen beschikking over de openbaarheid van uitspraken van het hof Den Bosch.’  Inderdaad er is alleen correspondentie. Net als met de Rechtbank Limburg die al eerder een uitspraak vrijgaf. Wel is er bij beide gerechtelijke instanties lang over gediscussieerd. Nee jurisprudentie dat hoeft ook helemaal niet, of beter het zou niet eens moeten mogen. De wet dient in dit geval gewoon een op een te worden toegepast. Allerlei rechterlijke colleges op alle niveaus hebben in het verleden allerlei uitspraken gedaan over de openbaarheid van uitspraken (Bijv Pretto-arrest van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens). Daarin is ontzettend heen en weer gezwalkt. Openbaarheid dient ter controle. En dan moet je niet de opzet van die controle aan de te controleren instanties overlaten. Die controle is een taak van de burger in een systeem van checks and balances in de Trias Politica. En de wetgever heeft daaraan dan ook een absolute norm gesteld.
  2. ‘Maar dat al die miljoenen uitspraken uit het verleden dan nietig zijn dan meen je toch niet.’ Jawel dat meen ik wel. Dit is nogmaals de absolute werking van de de wet die namens de burgers is vastgelegd. En niet voor niets hebben al die rechters decennia lang gewoon valsheid in geschrifte gepleegd door onder al hun uitspraken te zetten dat ze openbaar zijn uitgesproken. Ze wilden daarmee nietigheid voorkomen. Wat natuurlijk per saldo een onzinnige figuur is. Maar ja dat zien we wel meer in deze wereld. Nietigheid treedt van rechtswege in en daar hoeft in feite geen uitspraak van een rechter meer overheen.
  3. ‘Ja maar wat jij beweert wordt door allerlei juristen tegengesproken.’ Nou er zijn er gelukkig ook wel een paar die het geheel met me eens zijn tot het Europese hof aan toe. Het is natuurlijk niet voor niets dat we het op argumenten voor elkaar kregen bij de rechtbank Limburg en het Hof Den Bosch. Maar juristen die iets lager in de pikorde staan houden vaak hun mond, bang als ze zijn voor …. diezelfde rechterlijke macht. Het is dan ook niet voor niets dat de openbaarheid van uitspraken ook door burgers is aangekaart zonder veel hulp van juristen. Er zijn er wel die nu ineens meeliften. Dat zie je bij ouderverstotingssyndroom ook. Nu er ego en geld te verdienen valt is iedereen er als de kippen bij.
  4. Wat hebben we nou aan openbaarheid van uitspraken, de hele procedure moet openbaar!’ Dat punt daar zit wat in. Misschien is het doorbreken van de zelfingenomen arrogantie van de Rechtelijke macht wel het belangrijkste winstpunt van dit moment. In het persbericht gaven we al aan dat er ook andere dingen moeten gebeuren. Burgergebaseerd klachtrecht, burgergebaseerd benoemingsrecht en openbare zittingen net als in Slowakije.
  5. ‘Waarheidsvinding in het familierecht is niet perse hetzelfde als strafrechtelijke waarheidsvinding’. Nee inderdaad. Maar als het gaat om smadelijke leugens, vaak geponeerd door rechters en kinderbeschermers dan is het beslist wel strafrechtelijk. Zo ook de valsheid in geschrifte die al die duizenden rechters onder die miljoenen uitspraken hebben gepleegd door te schrijven dat ze openbaar zouden zijn uitgesproken. Dit had in het persbericht inderdaad wel wat scherper verwoord mogen worden.

En dan zijn er ook nog mensen (zoals voormalig advocaat en strijder voor waarheidsvinding Peter Prinsen) die deze overwinning geboekt door effectieve samenwerking, een gevecht tegen windmolens durven noemen en beweren dat de uiotspraken al op rechtspraak.nl staan (een heel klein percentage uitspraken staat nu op rechtspraak.nl; ergens rond de 1 procent, maar dat kan nu natuurlijk snel stijgen) . Hoe noem je zo’n houding? Zullen we het Cervantes vragen?
Ik zou mijn lezers willen aanbevelen alles wat ik erover heb geschreven nog eens goed door te nemen en zelf zaken te onderzoeken, anders blijf ik maar dingen herhalen.

Quis custodiet ipsos custodes? Wij, de burgers bewaken de bewakers.

TV-oost journaliste Jauke Boerdam had zich die oproep van mij om zelf onderzoek te doen ter harte genomen.

(persbericht facebookgroep (h)erken ouderverstoting)

25 jaar lang gevecht tegen bureaucratie gewonnen

Onlangs heeft het Gerechtshof van Den Bosch – het rechtsgebied familierecht- besloten de uitspraken van een specifieke rechter over het hele jaar 2016 op verzoek van een burger vrij te geven. Dit is een unieke gebeurtenis want de afgelopen 25 jaar is een dergelijk verzoek altijd geweigerd door de rechtspraak. Ondanks dat de uitspraken binnen het familierecht volgens de wet in het openbaar dienen te zijn uitgesproken, bleek dit in de praktijk niet het geval. Men kreeg de uitspraken niet te zien, met als gevolg dat de uitspraken binnen het familierecht niet te controleren vielen. De uitspraken zullen nu conform de wet worden geanonimiseerd en vervolgens openbaar gemaakt. Momenteel worden deze uitspraken gepubliceerd via rechtspraak.nl.

Niet openbaar uitgesproken is nietig
De Nederlandse wet bepaalt dat uitspraken die niet in het openbaar zijn uitgesproken, nietig zijn. Rechters en griffiers schreven onder deze uitspraken dat ze openbaar waren zonder dat dit daadwerkelijk het geval was. Hierdoor zijn er miljoenen uitspraken in het familierecht van de afgelopen decennia nietig. Door deze praktijk  was er de facto geen controle en transparantie in het familierecht. Een staatsmacht zonder controle loopt uit de hand, de Trias Politica is nu eenmaal gebaseerd op checks and balances.

25 jaar werk

Joep Zander, die er samen met mensen als Jan Hop 25 jaar aan heeft getrokken zegt daarover “Het is ongehoord dat op een na alle juristen in Nederland niet hun vingers wilden branden aan dit principiële punt. Van de andere kant is het natuurlijk ook bij uitstek een taak van burgers. Maar het zou niet zo moeten zijn dat daar 25 jaar voor nodig is. Dit bewijst ook hoe star de rechterlijke macht zich heeft opgesteld.” Dankzij de inzet van een grote groep via facebook georganiseerde gedupeerde ouders (groep (her)ken ouderverstoting) is dit resultaat nu binnen gehaald.

Ook de overige uitspraken binnen het familierecht van het Hof in Den Bosch en de overige hoven, rechtbanken en de Hoge Raad zullen openbaar moeten worden gemaakt. De rechters met de meest bedenkelijke staat van dienst zullen mogelijk de meeste moeite hebben met het aan het daglicht brengen van hun praktijken. Er zal ook moeten worden bedacht wat er moet gebeuren met al die miljoenen uitspraken van de afgelopen decennia die dus nietig zijn.  Het gaat dan om zaken als geweigerde omgang, verbroken gezamenlijke voogdij of gezag, geweigerd gelijkwaardig ouderschap, ondertoezichtstellingen en uithuisplaatsingen.

Blij met deze opening
Marieke van Woerkom zegt daar namens de facebookgroep (H)erken Ouderverstoting het volgende over: “Onder al die miljoenen uitspraken waren er al zeer veel die onmenselijk waren. Nu blijken ze dus in principe ook nietig. De rechterlijke macht heeft in het geniep het leven van vele ouders en kinderen ernstig  in de problemen gebracht. We zullen de komende jaren verder onderzoek doen naar de nu openbaar gemaakte uitspraken. We zullen ook moeten vaststellen welke eventuele onwaarheden er in de uitspraken staan anders wordt aan veel burgers geen recht gedaan.”

Volgens de internetgroep bevatten veel vonnissen niet op waarheidsvinding gebaseerde veronderstellingen en mogelijk zelfs leugens. Binnen het familierecht wordt namelijk niet onder ede gehoord zoals binnen het strafrecht; men kan hier van diverse zaken beschuldigd worden zonder dat wordt nagegaan of deze beschuldigingen op waarheid berusten. Het zelfde geldt voor convenanten: afspraken kunnen niet worden afgedwongen omdat ze niet geborgd zijn in het strafrecht.

Joep Zander: ¨ Dit is nog maar het begin van het beëindigen van de eigenmachtigheid van de Rechterlijke Macht. Het beëindigen van het stelselmatig negeren van de wet op het recht op omgang, gezamenlijk gezag en gelijkwaardig ouderschap. Het komt nogal eens voor dat rechters en griffiers gewoon liegen. Aangifte daartegen moet makkelijker worden. Ook het klachtrecht moet verbeterd worden met de instelling van een burgerklachtjurering”.

Meer over openbaarheid van uitspraken:

https://joepzander.wordpress.com/juridische-beschouwing-openbaarheid-van-uitspraken/
Meer over klachtrecht rechterlijke macht ( Artikel Joep Zander in Katholiek Nieuwsblad
http://joepzander.nl/klagenrechters.htm

aanvullingen:

misverstanden over dit persbericht

Hoe ook TV-Oost bijdroeg aan de bewustwording en dit resultaat zie je in onderstaand filmpje

Als je maar gelooft

13 juli 2017

alles ist moglich+

Wat antigif tegen de zogenaamde wijsheid van het haalbare.

‘Alles is mogelijk als je maar gelooft’ zag ik toen ik omkeek op het kerkje in het Duitse dorp Mönkebude (Huis van de monniken) staan. Ik had net een prachtig bericht gekregen over een belangrijke stap voorwaarts in de praktijk van het familierecht waarover ik later deze week zal berichten. Een punt waarover ik dertig jaar lang tegen een muur heb staan bonken. Een punt waar vele tienduizenden Nederlandse juristen hun vingers niet aan wilden branden. Het deed denken aan de val van de Berlijnse muur.

Nog geen 3 meter verder bleek ik een lekke voorband te hebben en toen ik die had geplakt bleek de buitenband ook helemaal op. De achterband had ik al eerder moeten vervangen. Een passende metafoor voor mijn situatie. De fysieke banden van mijn fiets waren op door geboems op de Poolse keienweggetjes. Mijn eigen banden (zoek de metaforen maar bij elkaar) waren erg versleten door de capriolen in het waanzinnige circus van het Nederlandse familierechtbedrijf. Maar zoals u zult begrijpen heb ik een leuke vakantie gehad waarbij ik veel heel aardige gastvrije Duitse en Poolse mensen heb ontmoet.  Want daar ligt het niet aan. Mensen daar kun je in geloven, daar moet je in geloven. En dat is ook wat dingen mogelijk maakt. Aan de hand van het onbenoembare, ons aller bron.

Tot slot dus de Brandenburger Tor een symbool voor gevallen muren.

Zum Schluss Brandenburger Tor met een enorme waterplas die 10 dagen na het heftige onweer boven Berlijn nog niet weg was.

Advocaten zijn al decennia langs doodsbang voor de rechterlijke macht en het justitiële apparaat. Dit geldt zeker in het familierecht volgens em Prof Doek. Maar er zijn uitzonderingen. Een van de moedige  is Meindert Stelling. Stelling was ooit meer thuis in militaire stellingen. Na verzet tegen de nucleaire bewapening werd hij jurist. Meindert hoopt dat de rechter een verbod wil uitspreken over de plaatsing van nucleaire wapens. Het oorlogsrecht laat namelijk beslist niet toe dat wapens worden ingericht om burgerdoelen aan te vallen. Nucleaire wapens vallen altijd (ook) burgerdoelen aan. Hij krijgt geen gelijk wat leidt tot een strijd die zich uitstrekt tot allerlei formele stellingen en stellinkjes waarbij ook het procesrecht vaak aan de orde is.

Mijn samenvatting van Meinderts stellingen is dus: rechtstaat past zich aan aan oorlog en de oorlog past zich niet aan aan de rechtstaat. Dat zelfde probleem herkennen mijn volgers natuurlijk  ook als het gaat over die andere wereldwijde oorlog: het scheiden van kinderen en ouders. Ook dit soort hopeloze gevechten van ouders tegen de ongerichte willekeurige aanval op het welzijn van kinderen. En dat alles in beide gevallen juist natuurlijk voor de vrede en het belang van kinderen en burgers. Jaja. En wat je er ook van mag denken het strookt niet met het recht. Dat betekent dat je op onderstaand filmpje weer van die raadsheren ziet met de nieuwe kleren van de keizer. Het is een poppenkast die niets meer om het lijf heeft.

En verder alle dank aan Nico vd Ham die het allemaal heeft vastgelegd.

%d bloggers liken dit: