Home

Een paar pakkende opmerkingen uit onderstaand filmpje:
Dit is sinds de oorlog nog nooit gebeurd
Nederlands is geen rechtstaat
Kunstenaars worden vaak als lastig ervaren omdat ze zich niet aanpassen aan de baasjes

Advertenties

Even een luchtig tussendingetje, ook al vindt het wederom plaats in het Etty Hillesum Centrum:

Er zit wel een heel serieus liedje bij dat ook te maken heeft met het negeren van de specifieke geschiedenis van mannen met de, voor sommigen, provocerende titel: De man die als vrouw geboren had willen zijn. Een sterk verbeterde  versie van de opname hieronder:

Er wordt ook een moedervredelied ten gehore gebracht.

Meer.

Welkom, toegang vrijwillige bijdrage !

het grote gat middenin

Tussen de expositie van Joep Zander in het Etty Hillesum Centrum in Deventer zal op 8 april 10.30 uur een miniconferentie worden gehouden over vaderschapsdiscriminatie. Vaderschapsdiscriminatie is ook het thema van de tentoonstelling die Joep heeft in het Etty Hillesum Centrum dat tevens dient als discriminatiemeldpunt. Sprekers zijn Raymond Loohuis (bedrijfskundige en specialist op het gebied van man-zijn en vaderschap), Joep Zander, pedagoog (expert op het gebied van ouderverstoting, pedagogiek recht en vaderschap) en Güliz Tomruk-Kisi (coördinator van het meldpunt discriminatie Deventer). Het programma wordt aangekleed met een muzikale noot door Yves Pessy.

Het discrimineren van vaders is het meest zichtbaar tijdens en na een scheiding en is nog steeds een van de belangrijkste maatschappelijke taboes. Het erkennen hiervan is de eerste stap op weg naar oplossing en gelijkwaardig ouderschap in de praktijk. De effecten van gemist vaderschap zijn enorm en slaan dus vroeg of laat terug op de hele maatschappij. Zo weten wij bijvoorbeeld dat kinderen die opgroeien zonder hun vader later meer economische en psychisch- sociale problemen krijgen dan kinderen waarbij een vader in beeld is. Dit laatste treft vooral jongens.

Wordt vaderschapsdiscriminatie gedreven vanuit een nog steeds wijd verbreid en diepgeworteld moederschapsideaal? Tijdens deze conferentie gaan we dieper in op de verschillende aspecten van vaderschapsdiscriminatie. We gaan het hebben over recente geschiedenis van vaderschapsdiscriminatie. Dus over rechtbankformulieren, manvijandige overwegingen van kinderbeschermers, discriminerende onderzoeken en selectieve hulpverlening waaraan vaders blootgesteld worden en die hen radeloos maken. Om het onderwerp in een perspectief te plaatsen gaan we dieper in op de ontstaansgeschiedenis van vaderschapsdiscriminatie en waarom deze op grote schaal en in diverse vormen plaatsvindt. Tevens bespreken we waarom vaders als groep niet op veel aandacht van de politiek kunnen rekenen of deze zich nu op het links progressieve of rechts conservatieve eind van het politieke spectrum bevinden. Daarom proberen we tijdens deze conferentie een antwoord op de vraag te vinden hoe jonge vaders zichzelf en hun kinderen het beste kunnen beschermen tegen vaderschapdiscriminatie of beter, hoe zij hierop kunnen anticiperen. Daarnaast discussiëren we over de vraag wat vaders kunnen doen die op dit moment te maken hebben met discriminerende praktijken en desondanks voor hun belang en die van hun kinderen blijven opkomen. Specifiek bespreken we de manier waarop tot nu toe werd omgegaan met meldingen van discriminatie van vaders en wat daaraan kan worden veranderd. We zullen een praktische aanzet geven met een frisse melding.

Goed geformuleerde discriminatiemeldingen zijn (ook vooraf) welkom.

De toegang is vrij maar een vrijwillige bijdrage wordt op prijs gesteld

Etty Hillesum centrum Roggestraat 3 Deventer (5 minuten lopen van station Deventer)

Programma

10 uur inloop en koffie

10.30 Güliz (evt met Twentse collega); hoe zit discriminatie in elkaar toegespitst op vaderdiscriminatie en meldings (opname)bereidheid

10.55 korte Vragen aan Güliz

11.00 Raymond; een systemische kijk op vaderschapdiscriminatie, haar geschiedenis en toekomst vaderschap

11.25 korte vragen aan Raymond

11.30 optreden Yves en Anoushka

11.40 Joep ; vaderschapsdiscriminatie in de praktijk van de laatste decennia

12.00 korte vragen aan Joep

12.05 pauze

12.25 discussie/ workshop als er voldoende belangstelling is in 2 groepen

13.00 plenaire discussie, schetsen van concrete aanpak

13.30 einde met wijntje en nootje

Aanmelden gewenst via contactformulier

En ja hoor. Manzijn krijgt in open office een rode streep en vrouwzijn niet, zag ik bij het opmaken van dit bericht.

een al 20 jaar oud stuk van mij over vaderschapsdiscriminatie; nog steeds actueel
Artikel Mannen zijn meer dan Kanonnenvlees in oa BN de Stem
Vaderdagtrofee m/v voor Jan Steen

coalities

17 maart 2018

Rond ouderverstoting heb je eigenlijk twee soorten coalities. Heleen Koppejan legt uit hoe die ene coalitie werkt waarmee een ouder het samen met haar eigen omgeving ervoor zorgt dat ze het kind van de andere ouder vervreemdt en het kind die andere ouder gaat verstoten. Ook professionals horen heel vaak bij die coalitie beaamde Heleen op mijn verzoek. Zelf sprak ik over de manier waarop je vroegtijdig afspraken kunt maken en een sluitende coalitie met je omgeving kunt maken gericht op juist het behoud van ouderschap. Ik maak daarbij graag een vergelijking met het peter- en meterschap zoals religieuze tradities die soms nog vormgeven.

Afin een mooie conferentie gisteren in het Etty Hillesum Centrum. Zelf vond ik Patrick Damhuis er weer uitspringen met een gloedvol betoog als vader, zoon en inmiddels ook expert. Binnenkort komen alle filmpjes op internet dankzij Jan die er helemaal voor uit België was afgereisd om alles vast te leggen.

Een mooi hoogtepunt vond ik zelf ook de quilt van fragmenten uit mijn schilderijen de aanwezigen ter plekke fotografeerden en die via mijn zoon live in een presentatie werden gezet. Zelf heb ik hem nog even afgewerkt maar ik heb mijn zoon’s compositie in principe intact gelaten. Twee nog niet verwerkte foto’s erbij gezet en een achtergrond.

project foto's Joep 2

Een mooie verbinding tussen woord en beeld. En hopelijk per saldo een aanzet een fiks verbeterde aanpak vanuit de gemeente. Wat dat betreft had strafrechtadvocaat Abdel Ytsma een sterk punt. Hij stipte aan dat de gemeente via het driehoeksoverleg OM-Politie-Gemeente nog steeds behoorlijk invloed kan uitoefenen op het vervolgingsbeleid. Zoals het vervolgen op grond van artikel 300 lid 4 van het wetboek van Strafrecht zoals ik 14 jaar geleden in mijn boek Moeder-Kind-Vader een drieluik over ouderverstoting ook al aanvoerde. En wat mij betreft kan de gemeente dus een campagne voeren voor vroegtijdige afspraken ongeveer volgens het plan dat ik daarvoor schreef. Op naar een coalitie voor beter beleid.

Joep expo Deventer Post 070318 fragmentToch leuk om te melden op internationale vrouwendag een mooi artikel in de Deventer Post over mijn expositie over Gemist Vaderschap. Goede titelkeuze die verwijst naar mijn boek Gemist Vaderschap dat nog steeds in de uitverkoop bij mij (relapublishing) verkrijgbaar is.

Artikel Deventer Post (voorpagina bovenaan en blz 9).

Voor de duidelijkheid: er zijn twee miniconferenties in/rond mijn expositie. Een op 16 maart 19.30 over scheiding en kinderen in de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen en een op 8 april 10.30 over vaderdiscriminatie en de geschiedenis van vaderschap.

Er valt een hoop te bloggen dezer dagen. Ik heb te weinig tijd om hier tekst bij te maken maar dat had interviewer Leo al gedaan. op: https://denk-wijzer.nu/wat-is-ons-grootste-probleem/. let op de tekst daar oa gaat over zijn case, niet over mij en het zijn zijn gedachten die overigens op veel punten de mijne raken.

In het gesprek hebben we onder andere verkend welke impact ouderverstoting heeft vanuit de vier basisemoties; bang, bedroefd, boos en blij. Al onderzoekende bleken er nog meer emoties een rol van betekenis te spelen. Niet alleen een leuk, maar vooral ook een zinvol gesprek.

Leo schreef het artikel Wat is ons grootste probleem? dat op praktische filosofische wijze onderzoekt hoe het speelveld van mens en overheid in elkaar zit. Toegespitst op de mens die zijn kind liefheeft. Leo waagt zich eraan het monster in de ogen te kijken door zijn emoties te beschouwen die hijzelf bij het gemis van zijn kinderen ervaart. Zie: op: https://denk-wijzer.nu/wat-is-ons-grootste-probleem/.

Ik ben Leo erg dankbaar voor dit mooie gesprek en de mooie manier waarop hij dit gesprek heeft gemonteerd (dit is maar een heel klein deel van het hele gesprek) . Misschien hebben jullie er ook wat aan. Misschien is het de moeite waard om dit breed te delen?

 

Ik raakte iets bijzonders toen ik de prinses b ij het aanbieden van mijn laatste boek ongeveer het volgende zei (ik heb niet voorgelezen maar uit mijn hoofd gesproken):

Het doet me veel deugd dat u hier leiding wilt geven aan deze vergadering. Ik denk dat u als persoon de verbeelding bent van waar wij voor staan, blijvend ouderschap voor beide ouders. U koos er zelf voor om uw verbondenheid met uw ouders in uw voornaam vast te leggen. Laurens van uw vader en Jantien van uw moeder. Hiermee drukt u uit wat alle kinderen in hun hart voelen; een basale verbondenheid met de mensen waaruit ze zijn geboren. U bent voor ons een voorbeeld van ouderschap of beter misschien kindschap.
Ik niet denk dat u, mochten uw ouders zouden zijn gaan scheiden u uw nieuwe naam weer uit elkaar had getrokken. U voelt wat dat doet.

Dat leverde aan beide kanten een traantje en een hug op.

bij laurentien

Links André Rouvoet rechts op de foto prinses Laurentien

Ik heb al de nodige persoonlijke verslagen van deze bijeenkomst over ouderverstoting langs zien komen en voor mijn eigen blog houd ik het dan ook maar persoonlijk en vrij kort. Behalve bovenstaande was ik erg blij dat ik even zo dicht bij het staatshoofd in de buurt kon melden dat ik mijzelf beschouw als civil-mort dan wel outlaw. Laurentien knikte toen ik vroeg of ze begreep wat ik bedoelde. Verder heb ik nog netjes in de discussie zakelijk gerefereerd aan iemand waar ik het qua tekst wel mee eens was maar verder voelde ik het eventueel schudden van zijn hand als vervelend en verraderlijk, dus dat heb ik maar niet gedaan. ja zucht. Ook binnen de beweging dienen we ons integer te gedragen. Uitsluiten, denigreren, geen waarheidsvinding, ‘loslaten het komt vanzelf wel weer goed’ waar kennen we dat ook al weer van? Juist! Als we dat zelf niet beter doen zal het nooit wat worden.

PS aanvulling: oorspronkelijk wilde ik het boek bij het begin aanbieden. Maar prima dat het aan het einde gebeuren. Het voorlezen van het tweede stukje van mijn verhaal heb ik toen maar even gelaten. Velen hadden al uitvoerig uitgelegd hoe zeer het justitie en rechters zelf zijn die ouderverstoting programmeren. maar voor U:

Toch worden er in dit land jaarlijks tienduizenden kinderen gescheiden van een of beide ouders. Onder het oog van het portret van uw familieleden wordt door justitie en rechterlijke macht het hakblok ingezet met de uitdaging aan de ouders om hun kind daarop te leggen waarna in tegenstelling tot wat Salomon ooit deed de bijl werkelijk wordt gebruikt om het kind op te delen in een verborgen identiteit van de ene ouder en een angstidentiteit met de zogenaamd zorgende maar vaak programmerende ouder.

%d bloggers liken dit: