Home

uit-gezond-en vader

5 september 2014

Weer een mannetje voor een drie-in-een-provideraanbod. Ik schijn recht te hebben op een goedkoper tarief. Jaja. Net als ik begin repliek te geven vliegt er laag een heel groot vliegtuig over. In de richting van de Oekraine denk ik met enige angst. Ah een hercules zegt de verbindingsverkoper. Hij is namelijk in Bosnië geweest, vertelt hij. Oh militaire missie begrijp ik. Als we even later binnen zijn verkooppraatje hebben afgewerkt vraag ik nog even door. Ja het was te zwaar antwoordt de man. De uitzenddruk was te groot. Een half jaar weg is teveel voor vrouw en kinderen en dat half jaar terug is dan eigenlijk ook teveel want dat zijn ze juist helemaal niet gewend pa continu thuis. Dus helemaal fout. Gescheiden. En de kinderen, vraag ik angstig? Goed contact. Ik laat even een zucht glippen. Maar met dat uitgezonden worden ben ik dus gestopt zegt de man.
Poolse vaders in Nederland, Nederlandse vaders in Bosnië en straks in de Oekraïne (De Oekraine moet ik van mijn broer zeggen, met lidwoord graag) en zo maar door. Vaders worden uitgezonden, ver uit, en gezond is het niet vaak. Maar ze deden het voor vrouw en kinderen. Een moeilijke verbinding. Of ik met mijn huidige verbindingenleverancier of deze nieuwe door ga weet ik nog niet.

Ik heb een tijd volgehouden om op deze blog niet te publiceren over de toenemende oorlogsinspanning in de wereld. Dit blog gaat immers over vaderschap. Maar uiteraard gaat oorlog ook over vaderschap. En zeker ook over gemist vaderschap. Ik kan mij herinneren dat ik ooit een schokkende demografische grafiek onder ogen kreeg waarin je ‘mooi’ kon zien wanneer de grote oorlogen plaatsvonden. Daar zag je namelijk een ontzettende dip in het geboorteoverschot van mannen. Op een of andere manier is het beangstigend om te zien hoe deze oorlogen de demografie hebben beïnvloed. Maar uiteraard is dat pas de eerste gedachte. Daar achter ga je je dan weer voorstellen hoe al die miljoenen zijn omgekomen, hoe daar ook telkens weer kinderen waren die hun vader moesten missen. Hoe dit invloed had op de verbinding tussen vaders en kinderen in het algemeen.

Afin ik ga het dus toch heel kort over de huidige oorlogsdreiging hebben. Propaganda en censuur zijn een onlosmakelijk onderdeel van de aanloop naar een oorlog. Het enge is dat we dat nu juist de laatste maanden in alle hevigheid zien gebeuren. De valse en/of eenzijdige berichtgeving rond de MH17-beschieting is daar een goed voorbeeld van.Ik beveel u onderstaand filmpje aan om daar in een paar minuten grip op te krijgen. Let op! Hier komt ie:

Opvallend is dat bij de propaganda altijd misbruik wordt gemaakt van het sentiment over kinderen. Ook in dit filmpje worden de kinderen misbruikt om propaganda te voeren (middels knuffels) Het lijkt Spruijt wel. En daar kom ik bij een essentie. Propaganda en censuur is al decennia lang een middel om ouders tegen elkaar en vooral alles en nog wat tegen vaders op te hitsen. Daar maakt Spruijt zeker onderdeel van uit. Dat we dit hebben laten gebeuren schiep gewenning aan en voorwaarden voor deze censuur en vooral gewenning aan het ontwijken van de ellende waar je aan bloot gesteld wordt als je daar iets tegen wilt ondernemen.

Opmerkelijk genoeg gaan er momenteel geruchten dat het ergens tegen mij juridische stappen worden voorbereid om dingen van mijn blog te verwijderen. Niet door de heer Spruijt, Sonneveld, Quik-Schuijt of dergelijke nee. Het schijnt dat het Vader Kennis Centrum dit karweitje voor de dames en heren wil opknappen. Misschien gaat het nog maar om een kleinigheidje, maar het kan evenzogoed wel de voorloper zijn van veel meer.

Voor meer antidotum voor de westerse propaganda verwijs ik u graag naar mijn favoriete internetplek voor dit soort zaken. Waarbij aangetekend dat ik ook Poetin graag kritisch en sceptisch wil volgen en mevrouw Bou een wat merkwaardig standpunt heeft over vaderschap.

Ik raad u in het algemeen aan om belangrijke berichten die u leest op internet, filmpjes plaatjes zoveel mogelijk te downloaden en op een aparte schijf op te slaan en die te verstoppen op een plek waarvan u zich kunt voorstellen dat er in de tweede wereldoorlog radio’s werden verstopt om naar Radio Oranje te luisteren. U denkt dat ik overdrijf. Ja zo gaat dat, ook dat is een deel van de propaganda. Tot het te laat is.

dossier vaders en censuur

eerdere blog over de eerste wereldoorlog en mannen

Elsevier over de overeenkomst waarmee het MH17 onderzoek geheim


wordt gehouden

PS (schilderij is inmiddels terug): Inmiddels heeft het bestuur van het Vader Kennis Centrum medegedeeld dat ze inderdaad mijn schilderij vaderdagtrofee m/v onder zich heeft. Dat ze dat moeten teruggeven. Maar ook wonderlijk genoeg dat ze dat niet doen zolang ik niet een contract teken waarin allerlei andere eisen staan (waaronder censuur op deze site). En ik mag dat geen verduistering althans eigendomsdelict noemen.

Hierbij de letterlijke bepalingen uit het contract:

– “Dat het gebruik van het schilderij als Vaderdagtrofee een wisseltrofee-karakter heeft, d.w.z. dat de jaarlijkse winnaar de trofee slechts in bruikleen krijgt voor de periode van het jaar waarin hij/zij de prijs heeft gewonnen en totdat dezelfde trofee opnieuw aan een nieuwe winnaar zal worden uitgereikt” en “Dat het schilderij door Joep Zander onder condities van dit reglement voor onbepaalde tijd en zolang als dat gebruik voor dit doel duurt zonder extra kosten, anders dan de nu in 2007 te maken onkosten, beschikbaar wordt gesteld,”

Liever een meisje

10 augustus 2014

100 jaar geleden begon de eerste wereldoorlog. Aanleiding om dit blog van mij opnieuw te posten. In de screenprint van Youtube een doorkijk op het historisch slachtofferschap van mannen.

Joep Zander weblog

De Wageningse politieke folkgroep De Maatjes zong tientallen jaren geleden, midden in de tweede feministische golf, het lied “De man die als vrouw geboren had willen worden; een vertaling van het lied ¨Green Fields of France van de Furey brothers. De titel was zoals je kunt zien nogal vrij vertaald. Maar destemeer veelzeggend. Het lied gaat over de verschrikkingen van de Eerste Wereldoorlog. Van de mannen in de loopgraven. want als er iets verschrikkelijk was tussen 14 en 18 dan dat toch wel. En het was iets dat mannen overkwam.

En als je dan zo op internet bezig bent krijg je eerst tranen in je ogen van die versies plus soldatenplaatjes bij het lied Greenfiels of France. Maar dan krijg je ineens een cynische combinatie voorgeschoteld door You Tube. Somme plus scheiden met VFAS. "Scheiden? de scheidingsadvocaten van de VFAS helpen u verder!" En van uw partner en portemonnee af. zoiets. In ieder geval werd ik ineens van verdrietig heel boos. Op internet bezig zijnde krijg je eerst tranen in je ogen van al die soldatenplaatjes bij het lied Greenfiels of France. Maar dan ineens een cynische combinatie, voorgeschoteld door You Tube.  Slagveld Somme plus scheiden met VFAS. “Scheiden? de scheidingsadvocaten van de VFAS helpen u verder!” En van uw partner en portemonnee af. zoiets. In ieder geval werd ik ineens…

View original post 344 woorden meer

gender buiten beeld

13 juli 2014

gender in beeld joep

kinderwagen 2002 zie voor kleur

Deze maand leverde ik, onder de titel “Gender in beeld” een beeld/tekst bijdrage aan Raffia, het genderblad van de Nijmeegse universiteit. Omdat het ook voor mijn vaste lezers een minder bekend werk van me is laat ik hier even een scan zien.
De gelegenheid ook maar weer eens gebruikt om te kijken hoe zo’n blad tegenwoordig omgaat met vaderschap. Vaders zijn immers de helft van ouderschap, en ouderschap is het thema van dit nummer. Mwah ik heb geen problematisering van de positie van vaders aangetroffen (behalve dus in mijn eigen bijdrage). Het gaat toch vooral over problemen van moeders en vrouwen. In de redactionele inleiding van het nummer komt het woord moeder(s) 2 keer voor, het woord vrouw(en) eveneens 2 keer, het woord kinderen 3 keer, het woord ouders 1 keer en het woord ouderschap 2 keer. Geen enkele keer dus het woord man of vader. Hoewel het begrip vader wel en enkele keer in andere artikelen voorkomt is dat slechts als bijverschijnsel.

Meer kunst van mij over vaderschap
Artikel van mij (Engels) over kunst en vaderschap

Bomans over vaders en kinderwagens

leidend en lijdend

29 mei 2014

dans3“Het beste is dus maar om die bozige mannen niet ál te serieus te nemen – een strategie die vrouwen in de loop der eeuwen hebben geperfectioneerd en waarvan veel te leren valt. Prijs de man om zijn kracht, schep kleine eilandjes waar hij mag schieten en voetballen zonder dat anderen daar last van hebben.”

Als het dagblad Trouw uitpakt over vrouwen en mannen dan is het weer uitkijken geblazen. Weliswaar neemt schrijfster Leoni Breebaart ons mee op een pleidooi tegen het politiek correcte mannengedrag (Demonstreren uit solidariteit met vrouwen die last zouden hebben van blikken naar hun rokjes) Maar dan die uitspraak over bovenaangehaald minachtend vrouwengedrag. Boze mannen vooral niet serieus nemen en afschepen met wat leuke speeltjes. De vrouw als peuterleidster van haar man.

Lees de rest van dit artikel »

ontvoering of ontgijzeling?

ontvoering of ontgijzeling?

Heeft jeugdzorg Amsterdam op een zorgvuldige manier het contact tussen kind en vader hersteld of op onbeschaamde wijze de kinderen uit handen van de moeder gerukt?

Een paar dagen geleden begon ik een blogpost op deze manier:

Klokkenluiders voor de rechter dagen, kritische ondersteuners de voet dwars zetten, tegenwerken als de commissie Samson langskomt om te kijken hoe het met seksueel misbruik binnen jeugdzorg staat. Zelfs het boek dat Arnold Heertje over misstanden in de jeugdzorg wil schrijven willen ze alvast van tevoren censureren. Vroeger moest je je boek eerst bij de kerk inleveren om het stempel Nihil Obstat te krijgen, nu doe je dat bij jeugdzorg.

Ok, dit klopt nog steeds redelijk. Maar is de kwestie zelf die Heertje in aanvaring bracht met Jeugdzorg Amsterdam werkelijk zo hemeltergend?

Inmiddels heb ik daarover het nodige geschreven op de plek van die vorige blog, die ik wegens twijfel even had verwijderd.

Ik heb geprobeerd via verschillende bronnen informatie te krijgen over de kwestie. Lees de rest van dit artikel »

Herontbinden

30 april 2014

Ego alpha

Op deze plek had ik een blog geschreven over de aanvaring tussen Jeugdzorg Amsterdam (BJAA)en professor Heertje zie: http://www.parool.nl/parool/nl/224/BINNENLAND/article/detail/3644311/2014/04/29/Jeugdzorg-daagt-Arnold-Heertje-over-column.dhtml. Het ging hierover: http://www.rtlnieuws.nl/economie/home/column/arnold-heertje/jeugdzorg-ontvoert-jongetje. Parool ziet het dus eigenlijk niet goed want pikt de verkeerde case op.

Vanwege twijfels over een kwestie die door Heertje is aangesneden heb ik deze blog even uit de lucht gehaald. Er is veel mis met jeugdzorg, maar ik wil niet het risico lopen ze toevallig indirect via Heertje te bekritiseren voor iets wat wellicht goed, of niet al te slecht , is opgelost.

Het gaat waarschijnlijk om deze kwestie: http://www.rtlnieuws.nl/economie/home/column/arnold-heertje/jeugdzorg-ontvoert-jongetje. De eerste vraag is of het zo is dat Heertje hier verzwijgt (dan wel niet weet?) dat het om ingrijpen ten behoeve van een herstel van het contact met de vader zou gaan.

Vervolgvragen gaan dan eventueel over de kwestie of dat terecht was, of dat op een adequate en proportionele  manier is gebeurd, hoe de contacten met beide ouders inmiddels verlopen en eventueel wat Heertje al dan niet heeft bewogen.

Daarnaast wil ik graag nog het volgende statement afgeven; onderdeel van elke lezing die ik geef over ouderverstoting:

Het herstellen van een relatie met een verstoten ouder dient overdacht decisief en met compassie te gebeuren. Het wegrukken van de kinderen uit het huis van de programmerende ouder met behulp van veel politie en anderen is in het algemeen niet de goede methode. Het beeld moet niet zijn dat kinderen bij de moeder worden weggehaald, maar de andere ouder bij de kinderen wordt toegelaten. Dit kan bijvoorbeeld door de moeder even weg te halen.

Verder heeft jeugdzorg cs vaak boter op haar hoofd omdat er een periode van gerommel en onrust is gecreëerd die vooraf gaat aan ingrijpen. Deskundigheid over dit soort transitieprocessen bij ouderverstoting ontbreekt bij jeugdzorg. Ik heb over deze processen althans wel nagedacht.

Veel meer info inclusief een openbare uitspraak in de zaak in kwestie waarin de namen van de betreffende medewerkers gewoon zijn terug te vinden: http://www.slachtoffersjustitie.nl/wordpress/2014/04/30/2549_door-professor-heertje-genoemde-namen-staan-gewoon-op-het-internet-openbare-vonnissen-van-op-voorspraak-van-jeugdzorg-veroordeelde-ouders/  (ter verificatie: http://uitspraken.rechtspraak.nl/inziendocument?id=ECLI:NL:GHAMS:2014:549)

Eerdere en fundamentele en ook zeer interessante uitspraak in deze zaak: http://uitspraken.rechtspraak.nl/inziendocument?id=ECLI:NL:RBAMS:2013:7841

Het kort geding tegen Heertje blijkt uitgesteld vanwege het idee van de rechter om het achter gesloten deuren te behandelen (!!)http://www.telegraaf.nl/binnenland/22575539/__Kort_geding_Heertje_uitgesteld__.html

Inmiddels is er een nieuwe rechter op de zaak.

Joep Zander

zie mijn volgende blog hierover: https://joepzander.wordpress.com/2014/05/04/herontbinding-revisited-gegijzelde-kinderen-bij-moeder-weg/

prop Nederland

Wat is dit voor land? Willen we daar wonen?

Fred de Brouwer wilde niet meer wonen in dit land, maar zijn vlucht heeft hem niet gebaat. Micha Kat schreef vorige week dat dit geen land is waar je zo nog kunt wonen (inmiddels heeft hij die nogal dramatische blog geloof ik verwijderd). Zelf vind ik dit ook geen land waar ik nog wil wonen.

Ja inmiddels de muziek van “Er is een land waar vrouwen, mannen, mensen, willen wonen opgehaald van het IISG. De tekst raakte mij deze week dubbel. Ik was geëmotioneerd achter dat leeszaaltafeltje in Amsterdam. Wat mijn land is geen land waar ik wil wonen. En het was ook voor Fred de Brouwer geen land waar hij wilde wonen weten we van hem. Daarom verhuisde hij naar Thailand. Daar is deze befaamde Demmink-onderzoeksjournalist eind vorige week overreden na een achtervolging (naar informatie van zijn naasten)  en daaraan overleden. De dader reed gewoon door.
Ik ken meer mannen die hun heil elders hebben gezocht, die zijn gevlucht uit dit land. Het doet me denken aan een ander lied “Andre die dass Land so sehr nicht liebten” eventueel in de versie met mijn eigen tekst, want daar raakt het waarom ik eigenlijk niet in dit land wil wonen. Het lied van Joke Smit is dus uitstekend in staat om als uitlaatklep te dienen voor mijn gevoel van 20 jaar (en eigenlijk langer)  uitgesloten zijn van elke redelijke discussie, omdat de machtsvraag belangrijker is. Een macht waar ik hoe langer hoe meer kritiek op kreeg en dus blijkbaar ook een macht die mij vaak uitsloot.  Macht die mij in zekere zin ook vaak verstrikte. Macht is in dit verband geen persoonlijk dictatorschap waar ik tegen bots. Hoewel Demmink er veel van weg heeft. Macht is vaak een monsters met vele tentakels een draak met eindeloos veel koppen die weer aangroeien als je ze er af slaat. Het gaat ook om de inherente idiotie waar dit soort machtsmisbuik toe leidt. En macht heerst over kinderen onder het mom van belang van het kind. En dat is de ultieme perversiteit die pedoseksueel misbruik als ultiem gevolg heeft. Kinderen kopen en verkopen. Maar het is niet alleen het pedoseksuele misbruik, het is ook het institutionele misbruik door Jeugdzorg Nederland. Het is de perversiteit die maakt dat het beschermen van Demmink landsbelang schijnt te lijken. Want owee als alles uitkomt. Dan gaat onze hele staat misschien wel ten onder. Wat moeten we met een land zonder Justitie, zonder rechters? En zo raken we van kwaad tot immer weer erger.

Kortom het lied van Joke Smit mag ons lijflied worden, ook van mannen. In het vervolg op mijn vorige blogs; ook het IISG had de originele partituur niet. Wel andere interessante versies. Maar inmiddels heb ik de partituur in de versie en het handschrift van Ruud Bos. En u raadt het vast al, het was alweer een man die het lied persoonlijk had gearchiveerd (dank je Jeroen) . Vrouweninstituut Atria inmiddels uitgelegd dat ze de partituur met tekst eigenlijk ingelijst achter zich op de muur hadden moeten hebben hangen. Dat ze achteloos om gaan met het laatste wat mij en wellicht nog wat anderen nog verbindt met het feminisme.

In dit blog legde ik weer de verbinding tussen de kwestie Demmink, de vaderkwestie, misbruik van kinderen. Belangrijk is ook het algehele verband tussen de Demmink kwestie en de hele jeugdzorg/kinderbescherming quasi-belang-van-het-kind-instituties. Ik heb daarover nog wat toegevoegd aan andere blogs van mij over Demmink. Maar er valt nog veel meer bij elkaar te puzzelen. Ook over de geschiedenis van dit probleem, en het verband met al dan niet gekend vaderschap (Riet Monteyne, moederheil)

Meer over de dood van Fred de Brouwer in het KN
Meer over de dood van Fred de Brouwer in de Telegraaf

 

Joke Smit GNU van Wikipedia

Ik was nog zo positief begonnen op wereldvrouwendag, een paar dagen geleden, iets leuks zeggen en doen over het feminisme……Maar ik moet helaas toch een vrolijke maar zeer kritische noot aan het verhaal toevoegen.

Dat positieve discriminatie tot een averechts effect kán leiden, dat is bekend. Maar dat je stelselmatig en bewust achterstand construeert om je zo op achterstand te kunnen beroepen…. Toch moet ik die conclusie trekken na mijn laatste ervaringen rond Atria, Wikipedia en het prachtige lied “Er is een land waar vrouwen willen wonen”

U hebt kunnen lezen dat ik dit lied opnieuw poogde te zingen vanaf mijn eigen kladtekst met akkoorden. Dat ik dacht dat Atria misschien wel wat beters zou kunnen hebben in het Internationale vrouwenarchief.  Dat het er eerst niet naar uitzag en toen wel. Ik zet mijn verhaal hieronder voort:

De uitgeschreven melodie heb ik inmiddels ontvangen. Helaas zonder akkoorden……Mmmm en volgens mij in de verkeerde toonsoort, in ieder geval een andere dan waar Cobi Schreijer m inzong. Ik zie net dat het wel in het archief zit van de landelijke Stichting Strijdmuziek, waarvan ik notabene de eerste voorzitter was, en redacteur van de muziekuitgaves. Dus nog een keer mijn eigen archief stevig doorgespit. Niet gevonden. De versie bij het IISG waar het betreffende archief is ondergebracht vermeldt een 3 stemmige versie!!!! En nog wel van Frans van der Meel, degene die ook de muziek maakte voor het Wiegeliedied der omgangsgerechtigde vaders.

Een leuke les in het vervolg van mijn opmerkingen over het GLAM-Atria project. Joke Smit schreef dus de tekst voor dit lied. Een vrouw. Ruud Bos (man) was zo vriendelijk er een muziekje bij te schrijven. Frans van der Meel (man) schreef er een arrangement bij. Joep Zander (man) richtte een leuke stichting op waarin dat verzameld werd. Bas Tummers (man) nam als archiefverantwoordelijke van deze stichting het initiatief om het archief voor het nageslacht veilig te stellen. En als ik het goed heb zit er een man op het IISG die dat dan weer netjes archiveerde. Even later corrigeert Joep Zander (ja ik ben geloof ik man) in 2005 op Wikipedia het lemma Cobi Schreijer. Er stond namelijk ”Er is een land van Joke Smit” inplaats van ¨Er is een land waar vrouwen willen wonen” De dik gesubsidieerde vrouweninstelling Atria komt nu op mijn verzoek niet verder dan een vaag kladje, blijkbaar in die vorm gebruikt op de begrafenis van Joke Smit.
Achterstand van feministische info in Wikipedia of anderszins? Nee; het enige is dat vrouwen er zelf niets voor hoeven te doen om voorop te lopen. Mannen doen het werk voor ze. En dan wordt het feit dat vrouwen daar niets voor doen tot een achterstand benoemd waarvoor als oplossing wordt bedacht dat nog meer mannen (2 wikipedia GLAM-medewerkers) nog meer vrouwendingetjes moeten archiveren en encyclopediseren ( neologisme ja ik weet het). Zodat de achterstand van vrouwendeelname nog groter wordt, zodat ze door kunnen gaan met klagen over de achterstand van vrouwelijke editors op wikipedia, zodat er nog meer vrouwelijke lemma’s worden geproduceerd door mannen, zodat de achterstand nog groter wordt. Ondertussen vertikt het IISG het om mannen en vaderzaken te archiveren, en Wikipedia om mannen en vaderzaken te encyclopediseren en wordt die aardige man uit de historie hierboven, ik zei de gek, op Wikipedia geblokkeerd omdat hij dit soort kwesties aan de orde stelt. Zo zit het dus. Zo dus nu ga ik proberen of Atria het arrangement even ophaalt (om hun achterstand in te halen) bij het IISG en dan aan mij stuurt zonder opnieuw kosten in rekening te brengen.

Blog op vrouwendag over het lied, plus mijn slechte opname ervan
Blog over het opvragen bij Atria

Over de Gendergap (Engels)

PS: Ja het kan niet op. Voor het geval er oplettende mensen zijn bij het Wikipedia-Glam project die hebben ontdekt dat er onderzoeken zijn over de inhoudelijke achterstand van vrouweninfo op Wikipedia. Ik heb een kort literatuuronderzoekje gedaan en beargumenteerd wat voor conclusies je wel en niet kunt trekken uit de genoemde onderzoeken. De achterstand betreft zeker niet de feministische thema’s die wel de hoofdmoot vormen van het GLAM-Atria project. Mijn algemene conclusie is in overeenstemming met bovenstaande anekdote. Mijn notitie hierover houd ik nog even binnen. De bezochte literatuur:
Aragón, P., Kaltenbrunner, A., Laniado, D., & Volkovich, Y. (2012). Biographical Social Networks on Wikipedia – A cross-cultural study of links that made history. arXiv:1204.3799 [physics]. Retrieved from http://arxiv.org/abs/1204.3799
Glott, Ruediger; Schmidt, Phillipp; Ghosh, Rishab. (2010). “Wikipedia Survey – Overview of Results”. Wikipedia Study. UNU-MERIT.
Hill, B. M., & Shaw, A. (2013). The Wikipedia Gender Gap Revisited: Characterizing Survey Response Bias with Propensity Score Estimation. PLOS ONE, 8(6). doi:10.1371/journal.pone.0065782
Joep Zander. (n.d.). Joep Zander/sorops. In Wikipedia. Retrieved from https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Gebruiker:Joep_Zander/sorops&oldid=33260823
Lam, S. K., Uduwage, A., Sen, S. W., Musicant, D. R., L. Terveen, & Riedl, J. (2011). WP:Clubhouse? An Exploration of Wikipedia’s Gender Imbalance. WikiSym. Retrieved from http://works.bepress.com/shilad_sen/7
Reagle, J., & Rhue, L. (2011). Gender Bias in Wikipedia and Britannica. International Journal of Communication, 5(0), 21.
usability | Sue Gardner’s Blog. (n.d.). Retrieved from http://suegardner.org/tag/usability/
Wikimedia Deutschland e.V. (2011). Alles über Wikipedia: und die Menschen hinter der grössten Enzyklopädie der Welt (1. Auflage.). Hamburg: Hoffmann und Campe.

PS2 foutje van mij verbeterd; het ging over het lemma Cobi Schreijer niet het lemma Joke Smit.

A Anton / Anna Afke
B Bernard Bauke
C Cornelis Claudius
D Dirk Durk
E Eduard Eeltsje
F Ferdinand Fedde
G Gerard Geart
H Hendrik Hindrik
I Isaäk Ids
J Jan Joast
K Karel Karst
L Lodewijk Liuwe
M Maria Marten
N Nico Nynke (of Nykle)
O Otto Okke
P Pieter Piter
Q Quotiënt Quirinius
R Rudolf Ruerd
S Simon Sytse (of Simen)
T Teunis Tys
U Utrecht Ulbe
V Victor Valerius
W Willem Willem
X Xantippe Xantipe
Y Ypsilon Ytsen
Z Zaandam Zacharias

Let op: Deze blog heeft een uitgebreid PS dat ik binnenkort naar een nieuw blog zal omzetten. Maar u mag er nu al om lachen.

Xantippe Anton zei ik tegen Aletta, de telefoniste van vrouwenkennisinstituut Atria om de letters in mijn postcode aan te duiden. Ik was blij dat ze mij de muziek van het lied “Er is een land waar vrouwen willen wonen” (vorige post) ging opsturen. Hoewel er een kleine teleurstelling was, ik zeg het maar eerlijk, dat ik nu niet die bijtende blog kon schrijven over het niet aanwezig zijn van die partituren bij Atria. Daar leek het eerder namelijk even op.

Toen ik op de vraag “Anton of Hendrik”? voor de volledigheid Xantippe Anton (XA) antwoordde voelde ik daarin al direct de neiging om mij politiek correct te gedragen, immers op zo’n manier was er weer genderbalans zeg maar.  Toen ik de hoorn had opgelegd zoefde ik even langs al mijn tot motieven en half-bewuste gedachten in het korte gesprekje. Hoe zou dat zitten met het telefoonalfabet vanuit vrouwenperspectief? En Xantippe was dan weliswaar samen met Anton op het eerste gezicht behoorlijk genderneutraliserend, maar op het tweede gezicht eigenlijk nog behoorlijk negatief naar vrouwen. In plaats van Anton had de telefoniste natuurlijk ook haar eigen naam kunnen profileren. Niet alleen een mooie vrouwennaam, maar bepaald feministisch verantwoord (Aletta Jacobs).

Laat ik mijn slechte gedachten over Atria en mezelf even loslaten overwoog ik en dook met flair in de bestaande Nederlandse en Friese telefoonalfabetten. Hee in het Fries was het voor de A heel goed geregeld Afke; toch eigenlijk ook een behoorlijk feministische vrouwelijke variant. Maar verder. niet best voor de vrouwen. Maria, Xantippe en optioneel ook nog Anna (hee!) als we ruim denken kunnen we Hendrik(je en Dirk(je) nog voor de helft meerekenen. Maar ja met verkleinuitgang.

In het Fries is het geloof ik een kleine slag beter, maar dat laat ik graag mijn Friese lezers en lezeressen precies uitzoeken.

Werk aan de winkel dames!

Zo en nou heb ik twee heel femivriendelijke blogs geschreven, mag ik het dan nu weer over mannen en vaderachterstanden hebben?

Dank U.

Mijn vorige blog over het lied “er is een land waar vrouwen willen wonen ( en mensen en kinderen en mannen)”

PS: Het uitgebreide PS dat hier stond Uitgebreid tot een nieuw blog hierboven

%d bloggers liken dit: