Home

spoorwegsuicides en buitensluiting

30 oktober 2018

Zelfmoorden vinden vaak plaats als reactie op langdurige uitsluiting van mensen, vaak vaders, in ieder geval veel meer dan gemiddeld mannen, uit deze maatschappij door oneerlijke behandeling zoals geestelijke mishandeling door rechters. Dat vermoed ik, maar daar schijnen ook cijfers van te zijn. In dat licht moet u misschien de volgende oproep lezen aan de NS:

dead childBeste spoormensen,

Afgelopen donderdag en vrijdag werd ik op mijn treinreizen twee keer geconfronteerd met omleidingen vanwege een aanrijding met een persoon op het spoor. Dat raakte mij. Dramatische gebeurtenissen waar mensen zich liever niets bij voorstellen en zich beperken tot hun eigen irritatie over de vertraging of, als het meezit, hun medeleven tonen met de machinist in kwestie. De vermoede zelfmoordenaar komt er veelal af met opmerkingen als: ‘Had ie niet beter van een hele hoge toren kunnen springen”en dergelijke.

Wat weten we van mensen die zich voor de trein werpen? Vaak niets, vermoed ik als ik op mijzelf afga. Was dit de enige manier waarop ze een eind aan hun leven durfden te maken, wilden ze juist een punt maken naar een maatschappij die ze had buitengesloten?

Misschien zouden we met zijn allen onze verlegenheid met dit soort gebeurtenissen beter kunnen hullen in stilte in een contemplatief moment een overweging van de dramatiek en een inkeer en een uitzicht. Hoe is deze maatschappij werkelijk naar de uitgeslotenen, hoe sluiten wij zelf vaak mensen buiten?

Ik zou de NS willen oproepen op dit soort momenten niet te kiezen voor de hulpeloze en ongewilde stilte van een acuut gebrek aan informatie voor de reizigers maar voor een oproep tot een minuut stilte, voor de machinist, voor de zelfmoordenaar, voor onszelf en onze medereizigers.

Beste reizigers; helaas is er op traject A naar B een medemens voor de trein gesprongen waar slechts één andere medemens, de machinist ermee werd geconfronteerd. Laten we allemaal een minuut stil zijn om deze situatie onder ogen te komen en mededogen te betonen.

Een minuut aandacht. Elkaars ogen en handen vasthouden.


Joep Zander mede namens Marjoline Kampinga

joepzander.nl

 

Advertenties

4 Responses to “spoorwegsuicides en buitensluiting”

  1. irene groenendijk-wanner Says:

    mooi stuk Joep.

    Like


  2. Joep, wederom spot on en een mooi voorstel!

    Liked by 1 persoon


  3. Dit is op annemarievanmackelenbergh herblogden reageerde:
    Wanhopige, radeloze ouders (lees gros vader). Een mooi voorstel/idee van Joep, waar Herken ouderverstoting volledig achter staat. Laten we samen werken aan bewustwording, daar de overheid niet gemotiveerd is passende oplossingen toe te passen om ouderverstoting te voorkomen.

    Like

  4. pattylaurens Says:

    Heftig hoor, ik kan me niet voorstellen dat mensen die stap kunnen zetten. Je moet dan echt heel ver weg zijn.

    Like


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: