Home

Zelfmoorden vinden vaak plaats als reactie op langdurige uitsluiting van mensen, vaak vaders, in ieder geval veel meer dan gemiddeld mannen, uit deze maatschappij door oneerlijke behandeling zoals geestelijke mishandeling door rechters. Dat vermoed ik, maar daar schijnen ook cijfers van te zijn. In dat licht moet u misschien de volgende oproep lezen aan de NS:

dead childBeste spoormensen,

Afgelopen donderdag en vrijdag werd ik op mijn treinreizen twee keer geconfronteerd met omleidingen vanwege een aanrijding met een persoon op het spoor. Dat raakte mij. Dramatische gebeurtenissen waar mensen zich liever niets bij voorstellen en zich beperken tot hun eigen irritatie over de vertraging of, als het meezit, hun medeleven tonen met de machinist in kwestie. De vermoede zelfmoordenaar komt er veelal af met opmerkingen als: ‘Had ie niet beter van een hele hoge toren kunnen springen”en dergelijke.

Wat weten we van mensen die zich voor de trein werpen? Vaak niets, vermoed ik als ik op mijzelf afga. Was dit de enige manier waarop ze een eind aan hun leven durfden te maken, wilden ze juist een punt maken naar een maatschappij die ze had buitengesloten?

Misschien zouden we met zijn allen onze verlegenheid met dit soort gebeurtenissen beter kunnen hullen in stilte in een contemplatief moment een overweging van de dramatiek en een inkeer en een uitzicht. Hoe is deze maatschappij werkelijk naar de uitgeslotenen, hoe sluiten wij zelf vaak mensen buiten?

Ik zou de NS willen oproepen op dit soort momenten niet te kiezen voor de hulpeloze en ongewilde stilte van een acuut gebrek aan informatie voor de reizigers maar voor een oproep tot een minuut stilte, voor de machinist, voor de zelfmoordenaar, voor onszelf en onze medereizigers.

Beste reizigers; helaas is er op traject A naar B een medemens voor de trein gesprongen waar slechts één andere medemens, de machinist ermee werd geconfronteerd. Laten we allemaal een minuut stil zijn om deze situatie onder ogen te komen en mededogen te betonen.

Een minuut aandacht. Elkaars ogen en handen vasthouden.


Joep Zander mede namens Marjoline Kampinga

joepzander.nl

 

Advertenties

20181006_babel Enschede opening

Het doek Babel de los Bandidos is nog wat langer te bekijken op de gevel van de bieb Enschede. Gaat het zien voordat het niet meer kan. Het doek is een hybride kunstwerk van mij over de hoogmoed en verwachte val van de pervers georganiseerde en zich idem gedragende Rechterlijke Macht in Nederland.

De gedachten zijn vrij

27 oktober 2018

Opgedragen aan Corine de Ruiter en de Universiteit Maastricht.

Geacht College,

Ik heb onder druk en dreigementen van uw kant (Scan brief J. Zander) besloten blogs en stukken over Corine de Ruiter en uw universiteit van mijn publieke blog af te halen. Dit betekent geenszins dat ik inhoudelijk tot andere gedachten ben gekomen.

Die Gedanken sind frei
wer kann sie erraten?
Sie fliehen vorbei
wie nächtliche Schatten.
Kein Mensch kann sie wissen,
kein Jäger erschießen
mit Pulver und Blei:
Die Gedanken sind frei!

Ik probeer me aan de lijn van dit liedje op te trekken hoewel ik me afvraag of gedachten nog vrij kunnen zijn in dit land.

Met toch zo langzamerhand wat minder vriendelijke groet
Joep Zander

Dik twintig  jaar geleden schreef ik voor de eerste opzet van het boek Gemist Vaderschap een hoofdstuk over vaderschapsdiscriminatie. Ja dus toen vond ik die term al uit. De term leidde een tijd lang een trots bestaan op de Nederlandse Wikipedia totdat hij werd verwijderd omdat ik een eigengemaakte term zou promoten. Per saldo werd het hele artikel inclusief het beruchte discriminerende formulier van de rechtbank Arnhem van de hele Wikipedia verwijderd. Mij werd verweten dat ik vaderactivist ben. Moederactivisme werd uiteraard juist gestimuleerd met gesubsidieerde projecten waarvoor de censor van het lemma vaderschapsdiscriminatie werd aangesteld als betaalde medewerker.

Screenshot_wikipedia lemma discriminatie

Maandag aanstaande geef ik in de bibliotheek Enschede een lezing over vaderschapsdiscriminatie waarbij niet alleen de discriminatie van de discriminatie van vaderschap aan de orde komt maar ook praktische voorbeelden en bovenal een aanzet om het probleem aan te pakken. Ik zit nu nog druk in de voorbereiding maar het belooft een interessante lezing te worden.

vaderdiscriminatie mindertekst

Het is de bedoeling dat we in de komende tijd meer discriminatiezaken gaan melden bij de anti-discriminatiecentra. We hopen daarmee niet alleen een aantal zaken te winnen bij het College voor de Rechten van de Mens maar ook om via een zwartboek structureel aandacht te geven aan het probleem.

Zelf ga ik ook een kwestie aanbrengen. Ja welke van de vele? Zelf leef ik al 25 jaar, ach wat zeg ik, misschien al heel mijn leven, onder een regime van vaderschapsdiscriminatie. Niet alleen op persoonlijk vlak, maar vooral als activist, schrijver en kunstenaar. Een punt daaruit ben  ik druk aan het aanpakken samen met het anti-discriminatiemeldpunt Deventer. Het gaat om de manier waarop de instelling voor geestelijke gezondheidszorg Pro Persona het voor elkaar kreeg om mijn dochter na weer een lange tijd goed contact, weer tegen mij op te zetten. Het toppunt was dat de klacht daarover werd behandeld door een gecommitteerd lid van een vrouwenbelangenvereniging (Soroptimisten) waar ik zowel persoonlijk als maatschappelijk eerder herhaaldelijk mee in aanvaring kwam. Deze mevrouw vond samen met twee andere vrouwelijke klachtencommissieleden dat het de therapeuten in kwestie de facto vrij stond om te doen wat ze deden omdat alles onder de noemer therapie gebeurt in die instelling niet vatbaar is voor een klacht van een deelnemer aan die therapie. De directie van Pro Persona vond dat ze aan een mineure klacht die wel gegrond was verklaard ook niets hoefden te doen omdat systeemtherapeuten zich alleen begeleidend opstellen en dus, trek ik de lijn door, eigenlijk niet gedaan konden hebben wat ze wel deden. Ja ik  vat het (te kort) samen.

Afin over dat laatste zal ik u aanstaande maandag niet zoveel meer vertellen wel over andere voorbeelden en algemeen maatschappelijke aanvaringen. Komt!!

Maandag 15 oktober 19 uur rondgang langs mijn expositie en aansluitend 20 uur lezing in de openbare bibliotheek Enschede. Meer…..

Voor de aardigheid nog mijn opzetje van het artikel van meer dan 20 jaar geleden.

Beluister mij maandag aanstaande op RCM-Twente https://1twente.nl/radio/luister/

Op de opening morgen van mijn expositie zijn er ook babel-t-shirts te koop/ bestelbaar en er zijn ook gratis babel-boekenleggers.

Kom morgen langs op e opening van mijn expositie, al was het maar om de gevel van de bibliotheek in Enschede te bekijken. morgen 14.30 openbare centrale bieb Enschede.

 

babel shirt

geveltourisme bieb

Het stuntwerk van Patrick en mij aan de gevel van de Enschedese bieb deed me terugdenken aan het geveltourisme van Fathers4justice. Ook het doel kwam overeen. Een heel hoog doel merkte iemand slim op. Het doek Babel de los Bandidos is in een dag verhuisd van de Deventer Bergkerk naar de gevel van de bieb Enschede. 25 oktober gaat ie daar weer weg en hopelijk net zo snel weer naar zijn volgende bestemming.

Alles over expositie Enschede

Alles over de toren van Babel

voorproefje bandidos

%d bloggers liken dit: