Home

befgajes

28 september 2013

befgajes in de bajes

befgajes in de bajes

1) Geboefte 2) Geteisem 3) Gespuis 4) Gepeupel 5) Gebroed 6) Janhagel 7) Mensen 8) Mensen (Hebreeuws) 9) Onbeschofte mensen 10) Persoonsbenaming 11) Schorem 12) Slecht volk 13) Schuim 14) Schorremorrie 15) Slecht volk (bargoens) 16) Tuig 17) Uitschot 18) Uitschot (barg.) 19) Uitvaagsel

Hierboven ziet u de uitleg van het woord Gajes. Met Bef ervoor gaat het om rechters. Dat hadden ze in Amsterdam al veel eerder door dan ondergetekende. De rechterlijke macht als georganiseerde criminaliteit.  Met zo’n Bargoens woord kun je je op de tv vertonen. Met een wat uitgebreidere duiding van het probleem waarschijnlijk niet. En anders hoor ik het graag. Een tegen honderd had ik eigenlijk per toeval teruggekeken. Toen ik zondag het laatste stuk nog langs zag komen zag ik een bekend gezicht een gooi naar het grote geld doen. Tsjee die meneer ken ik heel goed, wie is dat ook weer. Bekenden door je hoofd laten zappen, nee geen kennis of vriend. Peter….mmm.

Ook Caroline heeft het niet zo op rechters?

Ook Caroline heeft het niet zo op rechters?

Terugkijkend oja! van het station Deventer waar we allebei al 27 jaar vaak komen. Hij als medewerker en ik als klant. Je kunt iemand dus heel goed kennen zonder zijn naam te weten. Soms kom ik in Deventer zelf wel eens een bekend gezicht tegen van iemand. Soms denk ik dan, was dat niet die rechter van het kantongerecht die met me te doen had in mijn aanvaring met de moeder van mijn dochter. En me beloofde dat ik als de gezagloze status met omgang problemen zou opleveren weer bij hem terug zou mogen komen. Mooi niet dus. Krijg je gewoon weer een heel andere rechter en kost het steeds meer moeite nog releaxed over te komen. Servicemedewerkers bij de NS die kom je nog wel weer tegen als je ze nodig hebt, nou ja in Deventer dan. Nou. ………ja Peter Jansen in ieder geval wel. succes morgen, Peter!

zie ook dossier rechtersdictatuur

Advertenties

Suiker

16 september 2013

Voel je je kiezen al uitelkaar vallen?

Suiker is slecht, vooral voor kinderen. Het is dan ook niet verbazingwekkend dat de Raad voor de Kinderbescherming graag suiker verstrekt. Dat constateerde ik in 2002 toen de Raad voor de Kinderbesch(adig)ing snoepjes ging uitdelen op een kinderrechtenfestival.

Suiker is verslavend hoor ik vandaag op het journaal. En slecht voor tanden en kiezen. En je krijgt er obesitas van. En het is een aardig werktuig voor dominant repressieve moeders om hun kinderen eronder gepamperd te houden.

Afin het dringt nu door dus. Maar zal een extra belasting het kunnen winnen van de commercie die die verslavende eigenschap juist goed kan gebruiken om de geldstroom op gang te houden?

Ik hoorde alvast een meneer namens de industrie zeggen dat het niet ging helpen. Tsja… Verslaving is inderdaad vaak bestand tegen belasting en andere overheidsmaatregelen. En anders zal hij daar vast voor gaan zorgen. Maar ok we hebben het roken bijna op de knieën dus dit moet ook lukken… misschien.

De Kinderbescherming was 10 jaar gelden nog niet eens bereid om mijn kritiek op hun wangedrag af te drukken in hun lijfblad. Mijn zoon vindt gelukkig veel dingen te zoet. Maar toch vaak weer een schepje suiker waar ik het zonder doe. Gelukkig voetbalt hij.

geweigerd ingezonden stuk kinderbeschadigingsblad Perspectief

Isaac’s familiedrama

10 september 2013

abraham en isaac; his fathers hand was trembling

Abraham en Isaac; his fathers hand was trembling © Joep Zander

“Wat gaat vader nu doen vroeg ik mijzelf af. Bang was ik niet; vader zou er wel een reden voor hebben, al begreep ik niet wat hij van plan was.” (kinderbijbel Cramer -Schaap)

Je vader zal maar met een mes klaar staan om je te doden in opdracht van God. maar gelukkig vaders hand beefde. Was dit wat God wilde vroeg zijn vader zich steeds weer af. Maar ook; was dit wat hij zelf wilde? Juist op dat moment……

Nee dit ging eigenlijk niet over het familiedrama in Schoonloo, maar over Abraham die volgens de bijbel zijn zoon Isaac zou moeten offeren aan God. In opdracht van God. Pas op het laatste moment bracht een engel de boodschap dat dit niet door hoefde te gaan. De les uit deze geschiedenis is een heikel punt voor theologen. Zelf zie ik in dit verhaal dat God’s wil geen excuus is voor eigen verantwoordelijkheid. Behalve dat de bijbelse God (per saldo) niet wil dat er kindoffers gebracht worden, wil God Abraham ook niet ontslaan van zijn eigen verantwoordelijkheid om  uit liefde te handelen. Deze wilsparadox valt samen in de bevende hand van Abraham. De vraag of Abraham zoals in veel familiedrama’s na het doden de hand aan zichzelf had kunnen slaan kunnen we gelukkig nu buiten beschouwing laten.

Kinderen dreigen in de bijbel wel meer het slachtoffer te worden. Zo dreigde koning Salomon een kind doormidden te hakken om zo de ware aard van de vechtende “moeders” boven tafel te krijgen. De vrouw die koos voor de liefde voor haar kind en haar kind niet doormidden liet hakken won dit pleit. Niet door een goed peidooi, maar door liefdevol gedrag.

Wij mogen onze kinderen niet offeren voor wat voor idee of gevoel dan ook. In die zin valt de vader in het familiedrama in Schoonloo wat te verwijten. Ook wanhoop is geen excuus voor eigen verantwoordelijkheid.  Maar ik pleit ook voor begrip voor menselijk drama. Menselijk drama wordt vaak veroorzaakt door institutioneel geweld. Dat institutioneel geweld is in dit soort gevallen vaak het contra salomonswijsheid handelen van rechters en aanverwanten die kinderen al de vernieling in helpen voordat een vader of moeder tot deze wanhoopsdaad overgaat. Dit door ze juist toe te wijzen aan de ouder die het kind wel als bezit beschouwt (en dan nog met een grote voorkeur voor de moeder).

Leonard Cohen schreef en zong ooit het lied The story of Isaac waarin de volgende passage opvalt: You who build the altars now to sacrifice these children, you shouldn’t do it anymore. Diegenen die in deze tijd de kinderen op de slachtbank leggen. De wetenschappers, jeugdzorgers en rechters die weigeren om met een blik van liefde te kijken en vals uit naam van Salomon juist wel kinderen op het altaar leggen om ze doormidden hakken, geestelijk mishandelen van kinderen mogelijk te maken, mogen zich eens bezinnen op de gevolgen hiervan.

Salomon en de Gordiaanse knoop
artikel over infanticide (nog steeds meer iets wat moeders doen trouwens)

%d bloggers liken dit: