Mannen; universiteit versus wikipedia

zandkastelen een vorm van mannelijke agressie?

Wikipedia is een mannenbolwerk. Hoewel het een volstrekt open toegang heeft, registratie is niet nodig, je kunt er direct zelf in schrijven, trekt Wikipedia weinig vrouwelijke schrijfsters. De universiteit trekt hoe langer hoe minder mannen. Die er wel rondhangen lijken zich te schikken in hun lot als grappige bijverschijnselen. “Tsja wij zijn niet zo bezig onze prestaties op te vijzelen, de vrouwen zijn veel beter.” reageerden de heren in het filmpje van nieuwsuur gisteren. Mijn promotor Louis Tavecchio weet het aan de vervrouwelijking van de academische cultuur, het weinig inspelen op de beweeglijkheid aan mannen.

Wikipedia bestaat tien jaar en heeft in Nederland zo’n zevenhonderdduizend artikelen opgeleverd. Een kwantiteit, maar ook in een kwaliteit waar Encarta en Winkler Prins hier en daar nog wat van kon leren. En dan het proces om zover te komen. Sla eens een overlegpagina open op Wikipedia en zie met hoeveel ijver soms over komma’s discussies gevoerd worden. Naast chagrijnige doorzeurdiscussies zitten daartussen vele interessante wetenschappelijke discussies. Kortom een bibliotheek vol aan informatie. En dan heb ik het nog niet over het doorklikken naar de Engelse versie met zijn miljoenen artikelen en de als heel degelijk bekend staande Duitse versie met ook ver over de miljoen artikelen.

Zelf vind ik het prettig op Wikipedia bij te dragen omdat de discussie er meer open is dan in de maatschappij….meestal. Jarenlang werd IRL het discours over huiselijk geweld bepaald door vrouweninstituten met mevrouw commissar Gerda Dijksman voorop. Daar kon je met geen argument tegenop. Het was gewoon de macht van het doordrukken. En dan zie je dat die macht van dat soort mensen op Wikipedia wat kleiner is. Dat je het daar nog over argumenten kunt hebben en ook gewoon op correcte manier wetenschappelijk onderzoek kunt aanhalen. Inmiddels zijn we zover dat overal in de maatschappij is doorgedrongen dat ook vrouwen zich schuldig maken aan huiselijk geweld.

Op het Wikipedialemma van de soroptimisten heb ik een keer een heftige strijd moeten voeren met de Nederlandse soroptimistenafdeling die vonden dat ze het recht zouden hebben om gewoon hun eigen tekst integraal er door te drukken. Academisch opgeleide vrouwen, juristen, het topje van de vrouwelijke beïnvloedingsmachine (categorie 1 NGO in de VN) bleken een wat malle opvatting te hebben over wat een encyclopedie is. Ook op de Duitse Wikipedia zag ik een paar vrouwen wat malle discussies voeren op lemma’s als vaderschap, mannenbeweging en ouderverstotingssyndroom.
Hoewel vrouwen op de Wikipedia dus niet zoveel macht hebben als daarbuiten komen lemma’s over feminisme en feministes goed, zeker niet negatief, uit de verf. Eigenlijk vind ik dat we ondanks alles nog te weinig aandacht besteden aan de mannelijke kant. In een van mijn vorige blogs gaf ik daar een paar voorbeelden van. Een paar lemma’s over bekende mannenorganisatiess en dergelijke ontbreken opvallend.

Het klinkt wat ruig, maar zou het kunnen dat mijn persoonlijke ervaringen in sociale wetenschappen en Wikipedia relevant zijn voor de beoordeling van wat er met mannen en wetenschap gebeurt?
Kan het zijn dat de mannelijke agressie ( in zijn goede betekenis) een mooie weg vindt in de bouw van dat prachtige kasteel dat een encyclopedie toch een beetje is?

http://s.nos.nl/swf/nieuwsuur_video_embed.swf?tcmid=tcm-5-964979

Geweldige Gerda ontslagen

Gerda Dijksman is weg als districtschef. Vanwege de teister-twitter waarbij een koolmonoxidedrama werd weggezet als Huiselijk Geweld.
Bij de media ligt nog steeds het kritische accent op het twittergedrag. Haar systematies scheve obsessie met Huiselijk geweld blijkt nog steeds weinig relevant in de analyses.
Ik heb het er al een paar keer over gehad. Namens de Raad van Hoofdcommissarissen loog ze een paar jaar geleden in een persbericht een eind weg over de sekseverhoudingen. 98 % van de daders van huiselijk geweld zou man zijn. Niet waar en ook nergens uit te halen.

Vandaag kwam ik ook een subsidieaanvraag uit 1998 tegen van de genderhulpverleningsorganisatie Transact, thans opgegaan in Movisie. Daarin werd ook net gedaan of er exclusief vrouwelijke slachtoffers en mannelijke daders bestaan. Tegenwoordig zijn ze hoop ik genuanceerder. Gelukkig is de schrijfster, toenmalig directeur Karin Klijnsma iets zinnigers gaan doen. Ben benieuwd wat voor geweldige taak ons aller Gerda oppakt. Misschien iets huiselijks om tot bezinning te komen?

de subsidieaanvraag Transact- zie blz 2 halverwege

dochter van de Vader

Jesu Mina van Emiel Smulders

In een huiselijke sfeer geposeerd en verbeeld geweld; huiselijk geweld?
Is dit de gemankeerde dochter voor God de Vader?
Een gemankeerde dochter voor andere vaders?
Een werk van mannelijke kunstenaarshand die het vrouwenlichaam goddelijk vind?
Een lichte SM fantasie of een uitdaging om dat er niet in te zien?
Is het een oproep om niet te lijden maar te genieten?

“Jesu Mina!!” was de uitroep van de eerste aanschouwer van dit kunstwerk van Emiel Smulders. Dat begrijp ik.

Welke feminist gaat deze erg dolle mina bevrijden?

de website van Emiel
ander verbeelding van vrouw aan het kruis (minder dimensionaal en pregnant vind ik)

wat dacht je van huiselijk geweld

“Tot dusver werd altijd gedacht dat het percentage mannelijke slachtoffers veel lager lag, ergens rond de 16.” (digitale editie Trouw). “Mannen zijn veel vaker slachtoffer van huiselijk geweld dan gedacht (gedrukte editie Trouw).”

Trouw erkent nu dat 40% van de slachtoffers mannen zijn. Hiermee is vooral duidelijk dat de betrokken redacteuren (Bouma en Kreulen) eerder anders dachten en zich inderdaad jarenlang op het verkeerde spoor hebben laten zetten. Dit ondanks dat de feiten al veel langer bekend waren. Het is tekenend dat journalisten al lang niet meer voorop lopen in het ontrafelen van de werkelijkheid maar zelf slachtoffer zijn van politiek correcte hypes. Hypes om vrouwen te verslachtofferen in diens van een vreemd soort feminisme met Gerda Dijksman voorop ( zie onder).

Maar over slachtoffers gesproken; wie zijn nu de werkelijke objectieve slachtoffers van dit soort alom rondgedragen fabels? Dat zijn de mannen en vaders die niet konden melden dat ze geslagen waren. Die ergo moesten accepteren dat ze hun kinderen niet meer konden zien omdat hun vrouw het conflict aanscherpte met een paar flinke kwetsuren. Waarna ze van De heer Spruijt konden vernemen dat ze zich vooral moeten onderwerpen als er geen normaal gesprek meer mogelijk is met zo’n vrouw.

Dat is, en zeker was, de werkelijkheid voor veel mannen in Nederland. De gevolgen voor deze mannen en hun kinderen waren vaak immens. Die gevolgen worden nog steeds niet in kaart gebracht door Trouw. Hoewel deze krant wat dat betreft misschien nog wel steeds de minst slechte is van Nederland. Met genoegen las ik gisteren weer en column van Ger Groot over het feminisme. Het klimaat verandert.

Een ander voorbeeld van die klimaatsverandering is de oprichting van allerlei mannen- en vadercentra in het land, en nu ook in Deventer. Vanmiddag ga ik naar de opening. U hoort van me. Als u mij nog eerder wilt horen dan wijs ik u op een intrigerend interview met Deventer radio gisteren. Zie de link hieronder.

dossier huiselijk geweld
artikel Trouw
interview over Spruijt, ouderverstoting en mannen in de knel
Artikel uit 1997 Trouw, Niets geweten?

Ja hoor en een dag later is ook de Volkskrant erachter: ‘Mannen zijn vaker slachtoffer van huiselijk geweld dan tot nu toe werd aangenomen’ en: ‘Daar schrik je van’ (Ivo Opstelten)

de doodlopende tunnelvisie van Gerda

Dit plaatje gaat over de stalkingaffaire Johan Last die ooit ook in Meppel speelde en ook tot een zeer onterechte beoordeling leidde

Koolmonoxidevergiftiging als huiselijk geweld kwalificeren is eigenlijk nog maar een kleinigheidje vergeleken met wat politiecommissaris Gerda Dijksman in het verleden verder nog voor waanzinnige obsessies ten aanzien van huiselijk geweld ten toon spreidde. Zo meende ze op basis van een onderzoek van het instituut Beke te moeten concluderen dat 98% van het huiselijk geweld door mannen wordt gepleegd. Terwijl dat helemaal geen conclusie was van dat onderzoek.

Ik kan me dan ook enerzijds verkneukelen voor het feit dat ze nu wordt aangepakt, anderzijds mag er wel wat dieper gegraven worden in haar verleden hieromtrent. Waar blijven al die journalisten. Waarom kijken ze niet op internet. Waarom letten ze überhaupt zo slecht op bij iets wat zich al jaren als een maatschappijbrede politieke tunnelvisie ten aanzien van genderverhoudingen ontwikkelt. Mannen worden vanwege deze huiselijk-geweld tunnelvisie regelmatig ten onrechte opgesloten om enigszins tegemoet te komen aan de door de cijfers van Gerda gecreëerde verwachtingen.

Laat dit gebeuren een waarschuwing zijn. Het schreeuwt om onderzoek.

Lees het dossier over de oude Gerda-kwesties

mannen pakken

De wet heet in Nederland gelijk te zijn voor iedereen. In de praktijk is zij voor mannen veel harder dan voor vrouwen.

Filosoof Ger Groot heeft al eerder zijn nek uitgestoken over mannenzaken. Hij doet dat met verve, maar wel met enig defaitisme. Ooit was hij, met mij, de enige die publiekelijk struikelde over de uitspraak van Femke Halsema waarin ze opriep om mannen te discrimineren. Volgens hem waren mannen al teveel gewend om in de hoek getrapt te worden om hier nog op te reageren.

Nu belicht hij in Trouw de problemen die een kennis van hem ondervindt met het behoud van het contact met zijn kinderen.

De Nederlandse rechter raadde hem aan zich er maar bij neer te leggen: ’Wij kunnen niets voor U doen.’

Hij wist ook nog iets dat ik niet wist maar wel erg kwaad over kan worden. In Spanje worden mannen per definitie zwaarder gestraft bij huiselijk geweld dan vrouwen. Het feit dat je een man bent is een verzwarende factor. Daarbij vergeleken is Nederland nog niets.  Hier worden  alleen maar stelselmatig de cijfers vervalst zodat het lijkt of vooral vrouwen slachtoffer zijn. Met enige moeite kon ik op internet iets over vinden over de Spaanse situatie.

Het staat in België in de krant
Dossier Huiselijk geweld
Over die discriminerende uitspraak van Femke

Het artikel in Trouw is voor abonnees te vinden door in de digitale krant van vandaag te kijken en evt te klikken voor een downloadbare versie van het artikel.

mannen slachtoffer

Met allcare, Claire

Dag u spreekt met Hans, ik wordt mishandeld door mijn vrouw. Kan ik daar met iemand over praten?

“Nou ik doe de intake voor alle soorten hulpverlening hier, dan kijken we wel even verder”

Maar u bent toch dat speciale blijf-huis voor mannen?

Dat zit ook ergens bij ons ja…

Ik heb heel veel moeite moeten doen om überhaupt een telefoonnummer van u te vinden. Het liefst zou ik nu een man willen spreken.

Oh u doet mee aan de proef? Heeft u last van eerwraak dan.

Nee nee het is mijn… Maar ja ik wil gewoon iemand spreken waarmee ik erover praten kan.

Nou dat moeten we nog even bekijken, u zult het toch eerst met mij moeten doen.

Kunt u me nou niet gewoon doorverbinden met het blijf-huis voor mannen, met een hulpverlener…

Nee dat heb ik u al gezegd..

Maar de staatssecretaris..

Wat heb ik te maken met die staatssecr…

Nou die heeft…

tuut tuut tuut

Ook mannen kunnen nu terecht in blijf-van-mijn lijf-huizen. Dat is althans het verhaal waar staats Jet Bussemaker mooie sier mee probeert te maken. Ook de buitenlandse media zijn benieuwd naar het nieuwe fenomeen. Vorige week gaf ik een interview erover met de australische vaderradio dads on the air die tot nu toe vergeefse pogingen doet om ook Jet Bussemaker te pakken te krijgen. Zo gauw het interview op internet staat zal ik een link plaatsen.
dossier huiselijk geweld

Het bovenstaande verhaal is gebaseerd op een daadwerkelijke ervaring.

vanaf morgen kunt u zonder proces uw huis uitgezet worden

Gelukkig nieuwjaar dus. Ik vroeg me af of ik vandaag nog aan een nieuwjaarskaart maken toe zou komen. Schiet me ineens te binnen dat morgen, nieuw jaar, de wet op het tijdelijk huisverbod in werking treedt.
Deze wet maakt het mogelijk dat als u ruzie heeft met uw partner zij de politie belt en deze, na inschakeling van de burgemeester, besluit u uit huis te zetten voor een periode van 10 dagen. U mag dan geen enkel contact hebben, ook niet met uw kinderen. Omgekeerd kan natuurlijk ook; dat u uw vrouw het huis uit wilt hebben. Maar dat zal in de praktijk een stuk moeilijker blijken.
Huiselijk geweld wordt door mannen en vrouwen in ongeveer gelijke mate bedreven, maar de maatschappij erkent geweld door vrouwen nauwelijks. Zie daarvoor hieronder een link voor meer informatie.
Deze maatregel moet trouwens het weglopen van vrouwen met kinderen naar Blief-van-mijn-lijf-huizen verminderen. De slachtoffers mogen namelijk niet de dupe zijn. Maar waren zij wel slachtoffers?
Een breed misverstand is dat blijf-huizen er alleen  zijn voor slachtoffers van huiselijk geweld. Dat is niet het geval, en ik heb dat met de afbeelding hiernaast nog maar weer eens vastgelegd. Deze folder, uit Zwolle,  is bedoeld voor vrouwen. Mannen komen blijf-huizen niet in.

dossier huiselijk geweld

vader versus bitch?

De Amerikaanse presidentsverkiezingen gaan natuurlijk óók over vaderschap, al zal het híer niet altijd opvallen. Zeker de vice-presidentskandidaten Sarah Palin  en Joe Biden hebben op dat gebied hun eigen achtergrond.

Sarah heeft haar macht als gouverneur van Alaska misbruikt om de ex van haar zus eruit te werken.  Dit feit wordt zelfs erkend door republikeinen in haar home-state Alaska. Het is voor veel gescheiden vaders geen onbekend fenomeen. Een hele sociale omgeving wordt tegen je opgezet. Ik kan er over mee praten. Net als veel politiek machtsmisbruik door mannelijke politici in het persoonlijke vlak komen nu dus ook de vrouwelijke politica bovendrijven die er hun hand niet voor omdraaien. Opvallend is wel het agressieve karakter van Palins aanval op haar voormalige zwager.

Joe Biden is als alleenstaande vader geconfronteerd met een uitdaging die een voorbeeld kan zijn voor anderen en laat zien dat vaderschap méér is dan sperma plus recht.  Het woord vaderschap kan alleen bestaan als je er een band mee probeert aan te duiden. En die band is ook sociaal en emotioneel.

Anderzijds, lees ik net op de pagina van de goed geïnformeerde vaderschapscolumnist Glenn Sacks, heeft Biden zich druk gemaakt voor het invoeren van de amerikaanse pendant van het huisverbod, dat ook hier net door het parlement is gejast. De praktijk van dat huisverbod is het aanpakken van (mogelijke, onbewezen) huiselijk geweld waarvan verondersteld wordt dat het per definitie door een man is gepleegd.Ook al is dat vaak niet zo.

Joe Biden wijkt niet af van andere goede vaders die maatschappelijk toch menen het kost wat kost voor vrouwenpunten op te moeten nemen en niet hun eigen positie als vader gebruiken om meer inzicht te krijgen in de maatschappelijke ins en outs van het vaderschap.

Links of rechtsom (anders dan Bos bedoel ik dit nou eens echt letterlijk), blijft het een tour om vaderpunten in verkiezingen te scoren. Maar als het op B-niveau aan de orde is in de strijd om het Amerikaanse presidentschap mag het nu wel eens naar het A-nivo worden getild.

meer info huiselijk geweld
blog Glenn Sacks

slaagverwekkend m/v

…… is het ego goed gekwetst dan dient
er op de wang gepetst
de tweede klap die is echt raak
midden op de onderkaak
ach wat dreunt het nu toch lekker
op de kin van je verwekker……….

Zeer terecht heet het boekje, waar ik dit gedicht met de titel “vaderdag” uithaalde, “mannenhaatverzen”. Het verscheen in 1992. Dat is dus ruim na de tachtiger jaren waar we zo nodig een discussie aan moeten wijden. Ik ben niet van de soort die vindt dat het nu maar weer eens tijd wordt om terug te slaan. Nee, het wordt hoog tijd om als seksen vredig naast elkaar te leven, en elkaar níet op de bek te slaan. En zeker zouden wij niet moeten accepteren dat váders en móeders elkaar verrot slaan.

Hoewel het boekje enigszins cynisch therapeutisch aandoet, zegt het iets belangrijks over die tijd en nog over de tegenwoordige tijd óok. Vaderhaat ís namelijk een maatschappelijk verschijnsel, mede vorm gegeven door die Femke van de romantiseringen (sic). En dit soort haat is met deze woorden ook in de praktijk gebracht. En wat mij persoonlijk betreft met een hoogtepunt in, alweer, 1992.

MANNENHAATVERZEN, Amsterdam 1992, De Bonte was geschreven door Marijke Ekelschot