De teksten, deels gebaseerd op mijn blogminiaturen zijn verbeterde versies en hervattingen van hier deels nog terug te vinden miniaturen. Maar geloof me; zoveel mooier, zoveel beter. Dat boek wil je beslist op je salontafel hebben liggen.

Ook al is ie al uit, toch nog een paar dagen voor de voorverkoopprijs van 10 euro.

Bestellen “Met…. Een verbeelding van vaderschap”

“Als ik denk aan kennissen met kinderen dan moet ik toch altijd het eerst denken aan de vrouwen met een kind aan de borst; dat is echt een plaatje ( dikwijls foto) dat me vertedert. Toch hebben ál die mensen ook heel geëmancipeerde opvattingen.

Waarom zie ik niet eerst de vader voor zich met het kind in de armen. Tsja zo zie je dat de normen van de maatschappij tot diep in je gevoelsleven doordringen. Ik wil het dus toch anders.”

Dit schreef ik in 1986 vlak voordat ik voor het eerst vader zou worden. 8 jaar later was daar de campagne Opvoeding is ook mannenwerkmet dat prachtige affiche waar je een kind aan de borst van een man kunt zien.

met mijn dochter

Weer jaren later kwam ik zelf ook weer toe aan een positieve verbeelding van vaderschap middels het hybride schilderij dat je ook hiernaast kunt zien. Het hing in het groot bij de ingang van mijn laatste expositie in de School van Frieswijk.

Toen ik voor de vaderdagtrofee-m/v een beeldje maakte werd het toch een iets ánder plaatje. Een van de aantrekkelijke kanten van vaderschap is de combinatie binding en loslaten. Het is meer dan een kopie van moederschap. Dit wordt prima verbeeld door dit bronzen beeldje dat jaarlijks wordt uitgereikt aan iemand die veel gedaan heeft voor vaderschap.

met mijn zoon

Over een dikke week komt het boek “Met….., een verbeelding van vaderschap” uit.
Ook hierin komen allerlei aspecten van (bestaand, verdwaasd, gemist, gevierd) vaderschap aan de orde. Voor een deel zoals eerder verwoord in de miniaturen op deze site. Maar vormgegeven in een prachtige opmaak van Marian van Helden en met bijgeslepen teksten een aanvullingen. Een kleinood om in huis te hebben. U heeft nog twee weken om het voor een voorverkoopprijs van 10 euro in huis te halen.

Bestellen “Met…. Een verbeelding van vaderschap”

Mijn fantasie over mijn vaderschap in 1986

Wat in de huidige publiciteitsgolf vaak wordt vergeten is dat het probleem meer dan gemiddeld aan moederlijk opvoedingsgedrag is gekoppeld. Warren Farell gebruikte daarvoor de Engelse term Smothering. Dit is niet alleen een versmering van het woord moederschap. Het betekent als woord ook iets. Verstikking. De eigen gevoelens, capaciteiten en energie van kinderen wordt gesmoord en verstikt. Farell en ondergetekende zien het probleem dan ook voor een groot deel als een probleem dat is ontstaan met de absurde uitbreiding en alleenheerschappij van het moederschap. Vaders zijn ondergeschikt, hebben niets in te brengen op straffe van totale parentectomie. Vaders zijn dus vaak letterlijk of figuurlijk buitengesloten. Veel vaders zijn aangepast geraakt en gaan soms zelf dit smothering permissieve opvoedingsgedrag vertonen.

Zelf ken ik dit soort opvoedingsgedrag van dichtbij. Ik heb het mijn eigen moeder zien doen, ik heb het de moeders van mijn kinderen in meerdere of mindere mate zien doen. Veel facetten staan in mijn lijf en leden gegrift. En ook al doe je zo je best je kunt het een stukje uitbannen in je eigen leven, maar er blijft steeds die druk om er in terug te vallen. Terugval is namelijk, voor een deel, aangepast gedrag. Opkomen voor autonoom vaderschap ( letterlijk en figuurlijk) is riskant. Maar met deze situatie genoegen nemen is nog riskanter.

Zelf neem ik er geen genoegen mee. Zowel mijn innerlijke als uiterlijke smother bestrijd ik met hart en ziel. Dat is ook een beetje wat ik met mijn nieuwjaarsanimatie wilde zeggen. De binnen en buitenbal blijven rollen.

een mooie blog met verdere verwijzingen naar het onderzoek

Balancerend op een binnen en een buiten-wereld-bal. Ze in beweging houden is de enige manier om er goed op overeind te blijven. Stilstaan is controle verliezen. Om ze te laten bewegen moet je wel op zijn minst even op het plaatje klikken.

Er zijn veel mensen in mijn omgeving die vinden dat ik er een te persoonlijk punt van maak. Van het stof waar we van Ed Spruijt als vaders eventueel in moeten gaan liggen.

Onlangs werd in het blad Pedagogiek een polemiek tussen Spruijt en mij afgesloten die daar onder andere over handelde. Spruijt handhaaft daarin uitdrukkelijk zijn oude adagium dat je je desnoods moet onderwerpen aan de moeder ten bate van de rust voor het kind. In de zeventiger jaren waren het de feministen die beweerden dat de kinderen het middel van mannen zouden zijn om vrouwen op de knie te krijgen. Wat daar ook van waar moge zijn, in recente decennia heerst blijkbaar de vrouw.

Inmiddels heeft Hans Stempher over dit thema een cartoon getekend. Hij rolde net als A5-kaart van de pers. Hij is te bestellen bij Relapublishing. De bezorger leverde net de doos af; bestellen maar dus.
Het plaatsen van de bijgaande (lage resolutie) afbeelding op andere websites en mails is toegestaan op voorwaarde van vermelding van © Stichting Spagaat 2011 en verkoopadres http://relapublishing.nl/verkoop

Artikel Joep Zander in Pedagogiek
citaten uit antwoord Spruijt en repliek Zander en verdere verwijzingen
bestellingen Relapublishing (kaarten en boeken)

Er is volgens mij geen klassiek mannelijk beroep meer te bedenken waar mínder vrouwen zijn doorgedrongen. Je kunt aan een nieuwgebouwde woning overigens meestal niet zien dat er een vrouw aan gemetseld heeft. Maar als het gaat om de producten van jeugdzorg kun je een soortgelijke vraag niet zondermeer terzijde schuiven. Zeker als het gaat om de benadering van jongens en vaders in de jeugdzorg denk ik dat er wel wat kansen blijven liggen. Als het gaat om grenzen stellen, en daar pleit ik voor in de aanpak van scheidingsproblemen, kan het wel eens een slok op een borrel schelen.

We hebben de vervrouwelijking van onderwijs en zorg eerder hier aan de kaak gesteld. Maar ik had me niet gerealiseerd hoe erg dat is en hoe schokkend zo iets kan zijn om je te realiseren.

Opvoeden is ook een mannentaak. In huis en buitenshuis.

Verder waren het twee geslaagde workshops met veel interactie van mijn publiek en tekort tijd om alles te behandelen. Den Bosch heeft voor mij nog een speciale smaak. In Den Bosch staat de enige rechtbank waar ooit een vervolging wegens geestelijke mishandeling heeft plaatsgevonden (of ik moet recentelijk iets gemist hebben). ook ouderverstoting is bij het Hof in Den Bosch regelmatig aan de orde geweest. en mooie gelegenheid om de aandacht te vestigen op de vervolgbaarheid van loyaliteitsmisbruik; het aanzetten van een kind tot verstoting van de andere ouder.

audio:waar zijn de mannen

Peter Hoefnagels (wikipedia/Joep Zander)

Ik herinner me nog hoe Emiel en ik ons door een stukje dicht bos worstelden om toch nog wat sneller bij de molen van Peter te komen. Hoe we eenmaal aangekomen eindeloos konden luisteren naar Peters onderhoudende verhalen over zijn leven en werken. Vooral intrigerend vonden wij de verhalen over de kinderhandel (letterlijk) die zich decennia geleden ook onder het oog van kinderbeschermers afspeelde. We verslonden een paar stukken hierover uit zijn nog niet gepubliceerde “biografie”. Ik vroeg me af hoe vergelijkbaar dat is met de handel (letterlijk) en wandel van de huidige voogdijinstellingen die soms vooral bezig zijn met speculatie en vastgoedhandel en daar de kinderen voor gebruiken.

Peter bemoeide zich flink met het familierecht. Niet iedereen wist dat hij daar ook een persoonlijke betrokkenheid bij had. Emiel en ik waren hem zeer dankbaar dat hij ons de ruimte gaf om daar in onze interviews op in te gaan en dat ook voor een deel te publiceren in het boek Verpasseerd Ouderschap.
Peter was ook een vader die het ouderverstotingssyndroom van dichtbij kende. Als vele vaders met een status in politiek en wetenschap was hij beducht dat hij zou kunnen worden afgerekend op deze grote betrokkenheid. Die angst was niet helemaal onterecht. Een adjunct-directeur van de Oostelijke kinderbescherming had ik een tiental jaren daarvoor al horen beweren dat Peter zo’n zijn eigen issues kende. Dat is een makkelijke manier om iemand pogen weg te zetten. Dus uiteindelijk geheel, heel erg onterecht. Voor vrouwen mag het persoonlijke politiek zijn, voor mannen is het persoonlijke blijkbaar een probleem in de politiek.

Peter maakte naam in de criminologie. Voor mij zijn zijn boeken De Kroning en de woning en zijn boek over Witte-boordencriminaliteit uit mijn hart gegrepen. Maar vooral maakte Peter naam in het familierecht. Ik kende zijn boeken uit mijn studietijd als pedagoog. Zijn revolutionaire plannen, samen met Mulock Houwer, tot hervorming van de jeugdzorgstructuren. Hij promoveerde op de kinderbeschermingsrapportage en was de grote man achter scheidingsbemiddeling in Nederland. Hehe ook een linkse jongen die zich tegen het familierecht aanbemoeit. Ik voelde me minder alleen staan.

Peter was niet alleen als wetenschapper erg veelzijdig, hij was ook een flamboyant politicus die het met verve opnam tegen staats Kosto, hij was een poëet die met zijn gedichten vaak aansloot bij de grote thema’s die hem beroerden, een muzikant en voordrachtskunstenaar die in zijn Lindese molen zijn publiek wist te roeren. Ook daarin zag ik hem als voorbeeld. Om het eens heel persoonlijk te zeggen; ik zag hem graag als mijn, al weer lang gemiste, opa.

De vorige week, 24 november, overleden Peter Hoefnagels was al een tijdje weg uit het publieke leven. Een paar maanden geleden ontmoette ik hem, samen met zijn lieve vrouw Nelleke, voor het laatst in zijn mooie huis naast de molen in de buurtschap Linde in de buurt van Vorden. Wie meer erover wil weten kan een deel van het interview dat ik, samen met Emiel Smulders, met hem had teruglezen in het boek Verpasseerd Ouderschap. Een deel van dat interview is overigens nog níet gepubliceerd.

Twee stukjes uit de tekst

“Als Peter elders tegen de ambtelijke molens vecht dan denk je wel eens
dat hij een Don Quichotte moet zijn. Zijn a priori overgave intrigeert ons.
Hij is een vechter, iemand die met de moraal in de hand het onrecht
bestrijdt, als schrijver, als hoogleraar en als politicus. In verband met dat
laatste denken we aan zijn pakkende politieke vragen in 1990 aan toen-
malig staatssecretaris van justitie Kosto. Hij vroeg zich af, of het nieuwe
recht op omgang wel een einde zou maken aan de onrechtvaardige situ-
atie waarin vaders buiten de omgang met hun kinderen worden gestoten.
‘De fractie van de Partij van de Arbeid kan de relatie nooit zo sturen als de
blik van de verzorgende ouder dat kan. Moeders wil is wet en de rest kan
met blote benen naar bed.”

“Mijn kinderen hebben van hun moeder valse verhalen over mij gehoord
en zij zijn daarin gaan geloven. Ze snapten eerst niet dat het valse verha-
len waren die verzonnen zijn. Zelfs nu nog, 45 jaar later, heeft hun moe-
der het er moeilijk mee als ze mij bezoeken.”

zie het boek Verpasseerd Ouderschap
zie Wikipedia over Hoefnagels

Peter Hoefnagels (wikipedia/Joep Zander)

Uitgebreider volgend blog over Peter.

zie het boek Verpasseerd Ouderschap

koken met mick

Eten koken en opdienen blijkt een van de onvermoede hobbyś van mijn zoon. Zat ik vroeger in mijn privelaboratoriumpje kopersulfaat te synthetiseren. Hier wordt heden ten dage  een driegangenmenu in elkaar gedraaid. Vooral het samen doen werkt heel inspirerend.