taalstrijd
14 maart 2008
De strijd der seksen wordt voor een deel via metaforen gevoerd. In een eerdere weblog had ik geschreven over de recensie van een boek van Ann Meskens. Daarin protesteerde ik tegen de zin: dat een mens zijn leven “wezenlijk begint als kind van een moeder”. Ik had ook op de Trouw site daarover gereageerd. Op die laatste plek is ook een repliek verschenen van Ann Meskens. Dit stel ik natuurlijk zeer op prijs. Zij vindt onder andere dat het een beetje flauw is ( als ik het zo mag samenvatten) om over een metafoor te struikelen. Ik heb op de site van Trouw ook weer geantwoord. leest u het vooral daar, maar als het er nog niet staat kunt u het ook hier nalezen:
vraag en antwoord bij het artikel van Meskens op de Trouw-site
hier staat mijn repliek ook
En voor het overige wijs ik u er nog maar eens op dat de stukjes in mijn weblogs kort en krachtig zijn, maar dat dat niet betekent dat er geen nadere argumenten voor zijn. Meestal neem ik daartoe links op. die verwijzen naar eigen en andermans stukken (andervrouws, vooruit)
15 maart 2008 at 5:53 pm
Even een ’stoute’ opmerking: Vrouwen worden beschouwd als meer voelend, denkend en handelend vanuit sociale betrekkingen. Dit in gedachten nemende; betekent dit dat vrouwen die de barricades opgaan voor vrouwen-issues en dat vrouwen die moedwillig de vaders van hun kinderen verstoten eigenlijk geen echte vrouwen zijn?
Allerlei gedachtelijntjes komen nu op…, waarvan vele confronterend en provocerend zijn.
Misschien moeten we wat minder reductionistisch zijn; mannen en vrouwen zijn mensen, vaders en moeders zijn ouders. Kijk hoeveel problemen dit oplost.
Iemand die dan nog vecht voor één of andere beperkte zienswijze heeft eenvoudigweg een beetje hulp nodig. Therapie voor feministen en mannenhaters dus…
13 september 2008 at 4:25 pm
Ik heb tot op heden helaas geen dupliek van Ann gezien. Ik moet dan constateren dat het met die zucht naar tegenspraak nogal behoorlijk tegenvalt.